[{"data":1,"prerenderedAt":4697},["ShallowReactive",2],{"stories-summary":3,"stories-full":407},[4,31,50,69,88,107,126,145,164,186,205,223,242,261,279,298,317,335,352,372,389],{"id":5,"title":6,"author":7,"body":8,"category":19,"cover":20,"date":7,"description":21,"extension":22,"meta":23,"navigation":24,"path":25,"readingTime":26,"seo":27,"slug":28,"stem":29,"__hash__":30},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fantima-teerpu.md","ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು",null,{"type":9,"value":10,"toc":15},"minimark",[11],[12,13,14],"p",{},"ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದ ಮರದ ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ — ಶತಾಯುಷಿ ಜಮೀನ್ದಾರ ಶಂಕರೇಗೌಡರ ವಿಲ್ ಓದಲು. ಆದರೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ಸೂರ್ಯ ಅವರ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ — ದ್ವೇಷ, ದುರಾಸೆ, ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯ ಕಥೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":18},"",2,[],"Fiction","\u002Fstories\u002Fantima-teerpu\u002Fimage1.png","ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿ, ನಾಲ್ಕು ಜನರ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟ.","md",{},true,"\u002Fstories\u002Fantima-teerpu","15 min read",{"title":6,"description":21},"antima-teerpu","stories\u002Fsummary\u002Fantima-teerpu","5bvz31rQvy2g65GyMknlrAXYwTU3enXlIMDosxhsitQ",{"id":32,"title":33,"author":7,"body":34,"category":19,"cover":41,"date":7,"description":42,"extension":22,"meta":43,"navigation":24,"path":44,"readingTime":45,"seo":46,"slug":47,"stem":48,"__hash__":49},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fchadurangadaata.md","ಚದುರಂಗದಾಟ",{"type":9,"value":35,"toc":39},[36],[12,37,38],{},"ಚದುರಂಗದ ಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜನನ್ನು ಬೀಳಿಸಲು ಕಾಲಾಳು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಹೋರಾಡಲೇಬೇಕು. ಮಾಜಿ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲನ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸೂರ್ಯನ ಅಂತಿಮ ಯುದ್ಧ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೊಲೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಲು ಅಧಿಕಾರದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಬೇಕಾದ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಟ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":40},[],"\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage1.png","ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲನ ವಿರುದ್ಧ ಸೂರ್ಯನ ಅಂತಿಮ ಹೋರಾಟ.",{},"\u002Fstories\u002Fchadurangadaata","25 min read",{"title":33,"description":42},"chadurangadaata","stories\u002Fsummary\u002Fchadurangadaata","Njiw1HA5zNacgYqKNRMiGSfd6g5v0hWwugWGpcsNYg4",{"id":51,"title":52,"author":7,"body":53,"category":7,"cover":60,"date":7,"description":61,"extension":22,"meta":62,"navigation":24,"path":64,"readingTime":7,"seo":65,"slug":66,"stem":67,"__hash__":68},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fcircle.md","Circle",{"type":9,"value":54,"toc":58},[55],[12,56,57],{},"ಗಡಿಯಾರದ ಚಿಕ್ಕ ಮುಳ್ಳು ೧೨ನ್ನು ದಾಟಿ ೧ರತ್ತ ಧಾಪುಗಾಲಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನ ಟೆರೇಸ್ನ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಲೀನವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. 'u r a cheater. esht life na haal madiddiya? its enough. get outta my lyf' - ವಾತ್ಸಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":59},[],"\u002Fstories\u002Fcircle.jpg","Secrets, love, betrayal and revenge",{"download":63},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F0B32WA8IcsE3QWk9Zc3RBOXc3dVk\u002Fview?usp=drive_link&resourcekey=0-0N5ZQM6SVSRDqyoHADQgpA","\u002Fstories\u002Fcircle",{"title":52,"description":61},"circle","stories\u002Fsummary\u002Fcircle","mNGN67ELByqoMCB9OVwOBrwZX-kKbwDcnF7Tee8p_78",{"id":70,"title":71,"author":7,"body":72,"category":7,"cover":79,"date":7,"description":80,"extension":22,"meta":81,"navigation":24,"path":83,"readingTime":7,"seo":84,"slug":85,"stem":86,"__hash__":87},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fenendu-hesaridali.md","ಏನೆಂದು ಹೆಸರಿಡಲಿ",{"type":9,"value":73,"toc":77},[74],[12,75,76],{},"\"ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ\"\nನನ್ನೆದುರು ಇದ್ದ ಗೋರಿಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮುಗಿದು ಗಂಟೆಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ನಾನಿನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ಮರಳದೇ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನೀನು ನನಗೆ ತುಂಬಾನೇ ಸ್ಪೆಶಲ್. ನೀನೇ ತಾನೇ ನನಗೆ ಲೈಫ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ realize ಆಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು. ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೋಡೋಕೆ ಮಾತ್ರ ಬಣ್ಣದ ಬುಗರಿ. ಆದ್ರೆ ಇಂದೊಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಕೂಪ. ಅದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ಬೀಳತೊಡಗಿದೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುವವರೇ. ನೀನು ಆ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನನು ಕೈಹಿಡಿದು ಎತ್ತಲು ನೋಡಿದೆ. ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಉಫ್... ನೀನು ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. But ನಾನು ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":78},[],"\u002Fstories\u002Fenendu-hesaridali.jpg","I miss you and you'll wait for me",{"download":82},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1kgDPpPL3spc4_mznGpJlOz3iYNrKwzDk\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fenendu-hesaridali",{"title":71,"description":80},"enendu-hesaridali","stories\u002Fsummary\u002Fenendu-hesaridali","5SFT8Th-uQFlfP2SVlLO7ApAf6BtpTZlGEu8AAhfqTE",{"id":89,"title":90,"author":7,"body":91,"category":19,"cover":98,"date":7,"description":99,"extension":22,"meta":100,"navigation":24,"path":101,"readingTime":102,"seo":103,"slug":104,"stem":105,"__hash__":106},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fgaajina-mane.md","ಗಾಜಿನ ಮನೆ",{"type":9,"value":92,"toc":96},[93],[12,94,95],{},"ಗಾಜಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಜಿಗಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ — ಅವರನ್ನು ತಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಟೆಕ್-ನೋವಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ನಲವತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಾಗ ಪೋಲೀಸರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದರು. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಹೋಮ್ ಸಿಸ್ಟಮ್‌ನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಕೊಲೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":97},[],"\u002Fstories\u002Fgaajina-mane\u002Fimage1.png","ಟೆಕ್-ನೋವಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.",{},"\u002Fstories\u002Fgaajina-mane","12 min read",{"title":90,"description":99},"gaajina-mane","stories\u002Fsummary\u002Fgaajina-mane","PQMdJ-c1qqFr7EatDEoO_eM98pUzTBwqkEJxhs9ynNo",{"id":108,"title":109,"author":7,"body":110,"category":7,"cover":117,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":119,"navigation":24,"path":121,"readingTime":7,"seo":122,"slug":123,"stem":124,"__hash__":125},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fhrudaya-halagide.md","ಹೃದಯ ಹಾಳಾಗಿದೆ",{"type":9,"value":111,"toc":115},[112],[12,113,114],{},"ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಅಂತಾನೆ ತಿಳೀತಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಇವತ್ತು ನಿನಗೆ ಹೇಳ್ಬೇಕಾದದ್ದು ತುಂಬಾ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ನಮಗೆ ನಾವೇ friends ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ದಶಕವಾಯಿತು ಅಷ್ಟೇ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಜಗಳ ಮಾಡ್ತಾನೇ ಇದ್ರು ಅದು ಯಾವತ್ತೂ serious ಅಂತ ಹೇಳೋ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":116},[],"\u002Fstories\u002Fhrudaya-halagide.jpeg","A story about a man who is trying to find himself.",{"download":120},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1mr0nZQGddeAnSV75l8uvsoU_A1ON9mGl\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fhrudaya-halagide",{"title":109,"description":118},"hrudaya-halagide","stories\u002Fsummary\u002Fhrudaya-halagide","FiBcSVIZE9moOFVLu-z_8BPyvYAIl-wcgdFBwcq487I",{"id":127,"title":128,"author":7,"body":129,"category":19,"cover":136,"date":7,"description":137,"extension":22,"meta":138,"navigation":24,"path":140,"readingTime":102,"seo":141,"slug":142,"stem":143,"__hash__":144},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fin-the-ruins-of-memory.md","In The Ruins of Memory",{"type":9,"value":130,"toc":134},[131],[12,132,133],{},"On the day before the new system was set to go live, he pulled his hoodie low over his head, put on his headphones, and sat down to hammer out the code.\nHe typed furiously, and no one dared interrupt. With his hoodie up, he was in the zone—performing brain surgery on a single task: finishing the project.\nHe received his death sentence with pure calm: textbook case of frontotemporal dementia at age 32. While his family wept beside him, he complimented the doctor's wedding ring.\nShe found herself scrutinizing every interaction: Was that his last joke? His last laugh? His last hug? She never knew.\nHowever diminished, a person lingers in the shattered roadways of their mind.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":135},[],"\u002Fstories\u002Fin-the-ruins-of-memory.png","A story of love, loss, and what remains.",{"download":139,"featured":24},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1Su6ZeXXcmDqxXjZdJXZ_wucAbxS7RRTs\u002Fview?usp=sharing","\u002Fstories\u002Fin-the-ruins-of-memory",{"title":128,"description":137},"in-the-ruins-of-memory","stories\u002Fsummary\u002Fin-the-ruins-of-memory","afgaUHURlM8PVjlZcXpnFJLIqtwHAT0dqU6UgieH-lE",{"id":146,"title":147,"author":7,"body":148,"category":19,"cover":155,"date":7,"description":156,"extension":22,"meta":157,"navigation":24,"path":158,"readingTime":159,"seo":160,"slug":161,"stem":162,"__hash__":163},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fkoneya-tappoppige.md","ಕೊನೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ",{"type":9,"value":149,"toc":153},[150],[12,151,152],{},"ಸತ್ಯ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ — ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಸೂರ್ಯ ನಿವೃತ್ತ ಡಿಸಿಪಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ — ಅವರ ಮಾತು ನಿಂತಿದೆ, ಆದರೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಿದೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":154},[],"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage1.png","ಪತ್ರಕರ್ತ ಸೂರ್ಯ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸಾವಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬೇಧಿಸಲು ಮೌನವಾಗಿರುವ ನಿವೃತ್ತ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಕೊನೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.",{},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige","10 min read",{"title":147,"description":156},"koneya-tappoppige","stories\u002Fsummary\u002Fkoneya-tappoppige","ZUpdtOBz2GTy6kInN6lZTiWe0BtN3HzJAoJ3btz2nM8",{"id":165,"title":166,"author":7,"body":167,"category":7,"cover":177,"date":7,"description":178,"extension":22,"meta":179,"navigation":24,"path":181,"readingTime":7,"seo":182,"slug":183,"stem":184,"__hash__":185},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Flast-secret-of-a-merchant.md","The Last Secret of A Merchant",{"type":9,"value":168,"toc":175},[169,172],[12,170,171],{},"ಹರಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರ ನಡೆದಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣ ಚರಕಪುರವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.\nಅವನ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು ಕಾದಿತ್ತು. ತಿಳಿನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪನೆಯ ಆಕೃತಿಯೊಂದು ಅಲುಗಾಡದೆ ಮಲಗಿತ್ತು.\nಆ ಕತ್ತಲೆಯ ಆಕೃತಿ ಯಾರು? ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ? ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಈತನಿಗೂ ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ?",[12,173,174],{},"...\nಈ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಬೇಧಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":176},[],"\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F1.jpg","A thread from investigations of Saralaksha Hulimeese",{"download":180},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1Bb2n_tSbjWgddGuJ2e3VMfszRw7DNo7a\u002Fview?usp=sharing","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-a-merchant",{"title":166,"description":178},"last-secret-of-a-merchant","stories\u002Fsummary\u002Flast-secret-of-a-merchant","hj6M3HUsw6N4QdRkli72J3rPyuAurI-VC_T8JFBPsMw",{"id":187,"title":188,"author":7,"body":189,"category":7,"cover":196,"date":7,"description":197,"extension":22,"meta":198,"navigation":24,"path":200,"readingTime":7,"seo":201,"slug":202,"stem":203,"__hash__":204},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Flove-triangle.md","Love Triangle",{"type":9,"value":190,"toc":194},[191],[12,192,193],{},"ಹಲವರು ಸೋಲ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಗೆಲ್ತಾರೆ...\nಒಬ್ಬರಿಗೇ ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಲೈನ್ ಹೊಡೀತಾರೆ...\nಸ್ನೇಹ.. ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತೆ...\nಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಗೆಲುವು ಇನ್ನೊಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏಟು ಕೊಡುತ್ತೆ...\nಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತೆ..?",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":195},[],"\u002Fstories\u002Flove_triangle.jpg","A story about a love triangle",{"download":199},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1P7eNcBAqDl8LVPeTi_nOk53jTjqduqg8\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Flove-triangle",{"title":188,"description":197},"love-triangle","stories\u002Fsummary\u002Flove-triangle","k_Ce6VbWPVtWj3f5-7ZCg7eVD_uS5D6z7txaqgraBOQ",{"id":206,"title":207,"author":7,"body":208,"category":7,"cover":215,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":216,"navigation":24,"path":218,"readingTime":7,"seo":219,"slug":220,"stem":221,"__hash__":222},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fmaleyali-joteyali.md","ಮಳೆಯಲಿ... ಜೊತೆಯಲಿ...",{"type":9,"value":209,"toc":213},[210],[12,211,212],{},"ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಡಿಲ್ಲಲಿರುವ ಒಂದು ಊರು. ಮಳೆಗಾಲದ ಸಮಯ. ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕುಂಭಧ್ರೋಣ ಮಳೆ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಮೋಡಗಳು ಮಾತ್ರ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಈಜಾಡಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದವು. ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕಕ್ಕೇ ಆರು ಗಂಟೆಯಾದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":214},[],"\u002Fstories\u002Fmaleyali_joteyali.png",{"download":217},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1j1mXlObPWALrmXaqj1ZAn0EeOIgjxTyN\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fmaleyali-joteyali",{"title":207,"description":118},"maleyali-joteyali","stories\u002Fsummary\u002Fmaleyali-joteyali","mRsOCjDK6XIE6KUDbJkXVBBK_U1fJnAtvZMoo_7O-_4",{"id":224,"title":225,"author":7,"body":226,"category":19,"cover":233,"date":7,"description":234,"extension":22,"meta":235,"navigation":24,"path":236,"readingTime":237,"seo":238,"slug":239,"stem":240,"__hash__":241},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fmooka-devara-sannidhi.md","ಮೂಕ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿ",{"type":9,"value":227,"toc":231},[228],[12,229,230],{},"ಶಾಪಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ — ಅವು ಮನುಷ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಹಂಪಿಯ ಉತ್ಖನನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದಾಗ, ಸೂರ್ಯ ಮೂಕ ದೇವರ ಶಾಪದ ಹಿಂದಿನ ಮಾನವ ದುರಾಸೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":232},[],"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage1.png","ಹಂಪಿಯ ಉತ್ಖನನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ರಹಸ್ಯ.",{},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi","18 min read",{"title":225,"description":234},"mooka-devara-sannidhi","stories\u002Fsummary\u002Fmooka-devara-sannidhi","ZJq1qdd7dFnuvaxcSJQQpKO1KEldRAZAnP0i-u2YajE",{"id":243,"title":244,"author":7,"body":245,"category":252,"cover":253,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":254,"navigation":24,"path":256,"readingTime":26,"seo":257,"slug":258,"stem":259,"__hash__":260},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fnever-again.md","Never Again",{"type":9,"value":246,"toc":250},[247],[12,248,249],{},"\"Amrutha.. I think you need a hug.\", Vijay consoled sobbing Amrutha. Suddenly she hugged him tightly. He has no words to say. But he can only make her feel comfort. Even in the middle of crowd she is flying in dreamworld.. Because of him. But they don't know that something big coming to end everything... and lead to a big devastating turn in life so that they'll never meet again...\"",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":251},[],"Romance","\u002Fstories\u002Fnever_again.jpg",{"download":255},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1fBUU5T2X36AYW8mmsLF8bM9C9BgOFu3O\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fnever-again",{"title":244,"description":118},"never-again","stories\u002Fsummary\u002Fnever-again","RD8xDk97BlK7AdXfWw7o3QP2Zny0QqWQhldATF4D33I",{"id":262,"title":263,"author":7,"body":264,"category":7,"cover":271,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":272,"navigation":24,"path":274,"readingTime":7,"seo":275,"slug":276,"stem":277,"__hash__":278},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fninagagi.md","He's Waiting... ನಿನಗಾಗಿ",{"type":9,"value":265,"toc":269},[266],[12,267,268],{},"ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಅವನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸುಳ್ಳಾಗಲಲಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇವನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಮಾಪನಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಲು ಸಾವಿರಾರು ವಿಷಯಗಳಿದ್ದರೂ ಸ್ವರವೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನೇ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಆದಿತ್ಯ. ​ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಗುಲಾಬಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":270},[],"\u002Fstories\u002Fninagagi.jpg",{"download":273},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F0B32WA8IcsE3QR0NrVUt2WnBrQzA\u002Fview?usp=drive_link&resourcekey=0-pZBUoKOJJ25AwL_ZLgAZsw","\u002Fstories\u002Fninagagi",{"title":263,"description":118},"ninagagi","stories\u002Fsummary\u002Fninagagi","aNh_UqH3UxCoF_d0TVrKNRixnZ3AE99uTU60660rU54",{"id":280,"title":281,"author":7,"body":282,"category":7,"cover":289,"date":7,"description":290,"extension":22,"meta":291,"navigation":24,"path":293,"readingTime":7,"seo":294,"slug":295,"stem":296,"__hash__":297},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fpriti-anirikshita.md","ಪ್ರೀತಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ",{"type":9,"value":283,"toc":287},[284],[12,285,286],{},"ಸುಂದರ ಹೂತೋಟದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೊಂದು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಮಾವಿನ ಮರ. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚು. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದ್ದ ಕುರುಹುಗಳು ಈಗಲೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಕೃಶಗೊಂಡಿರುವ ದೇಹ, ಇಂಗಿ ಹೋಗಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಸೀರೆ. ಹೌದು. ಅದು ಅವಳೇ. ಶ್ವೇತಾ ರಾವ್ ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಗಲ್ಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಶೂನ್ಯ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾ ಏನನ್ನೋ ಗಾಢವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆ; ಅವಳ ಜೀವನದ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯಥೆ. ಅದು ಅವಳದೇ LOVE STORY.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":288},[],"\u002Fstories\u002Flove_unexpected.jpg","A story of a girl",{"download":292},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F0B32WA8IcsE3Qc245UUNyOGZqSkE\u002Fview?usp=drive_link&resourcekey=0-bYxuGTKr5w_Y0zAIT_5e4g","\u002Fstories\u002Fpriti-anirikshita",{"title":281,"description":290},"priti-anirikshita","stories\u002Fsummary\u002Fpriti-anirikshita","ebki43G9sgx15zRvRjAOqO_GRdyei8mwE4mBPaNW6yw",{"id":299,"title":300,"author":7,"body":301,"category":7,"cover":308,"date":7,"description":309,"extension":22,"meta":310,"navigation":24,"path":312,"readingTime":7,"seo":313,"slug":314,"stem":315,"__hash__":316},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Ftears-of-a-martyr.md","Tears of a Martyr",{"type":9,"value":302,"toc":306},[303],[12,304,305],{},"ರಘು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಲು ಹೆಣಗಾಡಿದ. ಆದರೆ ಮೂರು ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹ ಅವನಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದವು. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನೋವುಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ದೂರದ ಕರುನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತಾಯಿಯ ನೆನಪು ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ನಗುವನ್ನು ತರಿಸಿತ್ತು. ನೆನಪಿನ ಮಸುಕಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಸಾಗಿತ್ತು. ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಿತ್ರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೈಜತೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮುಗ್ದತೆ, ಪ್ರೀತಿ, ಅಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂತದತ್ತ ಸಾಗಿದನು.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":307},[],"\u002Fstories\u002Ftears_of_martyr.jpg","A soldier never cries...",{"download":311},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1wbwxQG1UwQbHv4krUiclaSOjcBrgEiCH\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Ftears-of-a-martyr",{"title":300,"description":309},"tears-of-a-martyr","stories\u002Fsummary\u002Ftears-of-a-martyr","OI6yx-tNoLBAY5stlElf7e8aljVbmBsmmQpPgiqMhwA",{"id":318,"title":319,"author":7,"body":320,"category":7,"cover":327,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":328,"navigation":24,"path":330,"readingTime":7,"seo":331,"slug":332,"stem":333,"__hash__":334},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fthe-burning-desires.md","The Burning Desires",{"type":9,"value":321,"toc":325},[322],[12,323,324],{},"“Kill him now… Now or never…!!! ಇದೇ ನಿನ್ನ ನಾಶವಾದ ಬದುಕಿಗೆ ಏಕೈಕ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪರಿಹಾರ.” - ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾಕ್ಯ. ಮುಗ್ದಮುಖದ ಸ್ವಾತಿ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಚಾಕುವಿನ ಮೊನಚು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ದೀಪದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಂಗಾತವಾಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯತ್ತ ಹೆಜ಼್ಜ಼ೆ ಹಾಕಿದಳು.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":326},[],"\u002Fstories\u002Fthe_burning_desires.jpg",{"download":329},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F14moaOF_uQRHiY2BnHAoSm5sOvAQe9pCq\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fthe-burning-desires",{"title":319,"description":118},"the-burning-desires","stories\u002Fsummary\u002Fthe-burning-desires","U66gtrgO4eTFbWDmLsjcNhHh6NkX7hsE4NGB3cJ7wj4",{"id":336,"title":337,"author":7,"body":338,"category":7,"cover":345,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":346,"navigation":24,"path":347,"readingTime":7,"seo":348,"slug":349,"stem":350,"__hash__":351},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fthe-gentleman.md","The Gentleman",{"type":9,"value":339,"toc":343},[340],[12,341,342],{},"ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಂತರ ಮರೆಯಲಾರದ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಜೀವನ ಪಥವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ತಿರುವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನಾಗಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವರು ಸರ್ವನಾಶವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. THE GENTLEMANನಂತಹವರು ದೃವ ತಾರೆಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":344},[],"\u002Fstories\u002Fthe_gentleman.png",{},"\u002Fstories\u002Fthe-gentleman",{"title":337,"description":118},"the-gentleman","stories\u002Fsummary\u002Fthe-gentleman","QZNQywBOnWn06AJidhUyozqX62O_EpDL2YqmMD6VC6c",{"id":353,"title":354,"author":7,"body":355,"category":362,"cover":363,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":364,"navigation":24,"path":366,"readingTime":367,"seo":368,"slug":369,"stem":370,"__hash__":371},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fthe-photograph.md","The Photograph",{"type":9,"value":356,"toc":360},[357],[12,358,359],{},"\"ನೀವು ನನಗೆ actually ಏನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡ್ತಿದ್ದೀರ? ಅಂದ್ರೆ ನನಗೆ....?”\n\"ಹೌದು ಹೌದು. ನಾನು ನಿಮಗೆ already ಹೇಳಿದೀನಿ ಇದು ಹೇಗೆ ಅಂತ\", ಎಂದು ತನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಡಾ. ಅಭಿಷೇಕ್ ನಾಯರ್.\n“But, ನಾನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಪಾಸ್ಟ್ ಲೈಫ್ ನೋಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೋಳ್ ಬಹುದು. ಬಟ್ ರಿಪೀಟ್ ಆಗಿ ಅದೇ ಸೀನ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಇರ್ತೀನಿ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?\"\n​\"ಹಾಹಾ. ಸಾಧ್ಯ ಇದೆ. ಏಕಾಗ್ರತೆಯೇ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ. You just need to concentrate. ಅಷ್ಟೇ\"",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":361},[],"Mystery","\u002Fstories\u002Fthe_photograph.jpg",{"download":365},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1OJt5pPjhG7hwXQPWsqTHmNk2ZlbEj-sP\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fthe-photograph","8 min read",{"title":354,"description":118},"the-photograph","stories\u002Fsummary\u002Fthe-photograph","Df98woawS5BTjeN7b_ifUAf607usb5FjOPed4EiJmKg",{"id":373,"title":374,"author":7,"body":375,"category":7,"cover":382,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":383,"navigation":24,"path":384,"readingTime":7,"seo":385,"slug":386,"stem":387,"__hash__":388},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fy2121.md","Y2121",{"type":9,"value":376,"toc":380},[377],[12,378,379],{},"ಈ ವಿಶ್ವದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿ ಸರಿ ಸುಮಾರು 5 ಬಿಲಿಯನ್ ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಅಂದಾಜು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾಗಿದ್ದರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳ ಉಗಮವಾಗಿ ಕೆಲವೇ ಮಿಲಿಯನ್ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾಗುತ್ತ ಬಂದಂತೆ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತಾ ಬಂದವು. ಈ ವಿಕಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಕಾಸವೂ ಒಂದು. ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಯಾಗಿದ್ದ ಗೋಳವೊಂದು ತಂಪಾಗಿ ಹಸಿರು ಪೃಥ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಯಾಗುವತ್ತ ಸಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾವೇ ಅಲ್ಲವೇ?",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":381},[],"\u002Fstories\u002Fy2121.jpg",{},"\u002Fstories\u002Fy2121",{"title":374,"description":118},"y2121","stories\u002Fsummary\u002Fy2121","R7vCmaFUDrS9OOuikeNO8ht587BhUsm5lkQpnrpbHTE",{"id":390,"title":391,"author":7,"body":392,"category":7,"cover":399,"date":7,"description":118,"extension":22,"meta":400,"navigation":24,"path":402,"readingTime":7,"seo":403,"slug":404,"stem":405,"__hash__":406},"summary\u002Fstories\u002Fsummary\u002Fyou.md","You",{"type":9,"value":393,"toc":397},[394],[12,395,396],{},"ಒಂದು ನೆರಳು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿದಂತಾಯಿತು. ಆತನ ದಿಗ್ಬ್ರಮೆ ಉಲ್ಬಣಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿನ ಲಾಕ್ ತೆರೆದಿತ್ತು. ಯಾರೋ ಈಗ ತಾನೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎಳೆದಂತೆ ಬಾಗಿಲು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಗಿಲಿನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ. ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟಿನ ವರಾಂಡದ ಲೈಟ್ ಎಲ್ಲವೂ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದಾರಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತೋರಿತು. ಹಠಾತ್ ಚಲನವಲನದ ಸೂಚನೆಗಳು ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":398},[],"\u002Fstories\u002Fyou.jpg",{"download":401},"https:\u002F\u002Fdrive.google.com\u002Ffile\u002Fd\u002F1SbDfLnsQLth6bFB3glT_B48PKOX_reMT\u002Fview?usp=drive_link","\u002Fstories\u002Fyou",{"title":391,"description":118},"you","stories\u002Fsummary\u002Fyou","Q-NVxMSQTaAMKT0yetwJmGJ7APwMfy8HY_K5W8eqSHg",[408,800,1205,1330,1369,1634,1688,2014,2029,2274,2762,2889,2953,3344,3482,3645,4157,4222,4338,4380,4522,4565],{"id":409,"title":6,"author":410,"body":411,"cover":20,"date":7,"description":21,"download":7,"extension":22,"meta":796,"navigation":24,"path":25,"seo":797,"slug":28,"stem":798,"__hash__":799},"stories\u002Fstories\u002Fantima-teerpu.md","Arun Hegde",{"type":9,"value":412,"toc":787},[413,418,422,427,430,433,441,448,455,462,469,472,475,478,481,486,490,493,496,499,502,505,508,511,514,517,520,523,526,529,532,535,540,543,546,549,552,556,565,568,571,574,577,584,588,591,594,597,600,603,606,609,612,615,618,621,624,627,630,633,637,640,643,646,649,652,655,658,661,664,667,670,673,676,679,682,685,688,691,695,698,703,706,709,712,715,718,721,724,727,730,733,736,756,759,762,766,769,772,775,778,781,784],[12,414,415],{},[416,417],"img",{"alt":6,"src":20},[419,420,6],"h1",{"id":421},"ಅಂತಿಮ-ತೀರ್ಪು",[423,424,426],"h2",{"id":425},"ಅಧ್ಯಾಯ-1-ಮಳೆಯ-ರಾತ್ರಿ-ಮರದ-ಮನೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿ - ಮರದ ಮನೆ",[12,428,429],{},"ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಳೆಯು ತನ್ನ ಆರ್ಭಟವನ್ನು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಮರಗಳು ದೆವ್ವದಂತೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಹೊರವಲಯದ ಆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದ ಮರದ 'ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್' ಒಳಗೆ ಹೊರಗಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿ ಮೌನವಾಗಿ ಮನೆ ಮಾಡಿತ್ತು.",[12,431,432],{},"ಆ ದೊಡ್ಡ ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಮೇಜು. ಅದರ ಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.",[12,434,435,436,440],{},"ಒಬ್ಬ ",[437,438,439],"strong",{},"'ಕೇಶವ ರಾವ್'",". ಎಪ್ಪತ್ತರ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನ ಹಳೆಯ ಜಮೀನ್ದಾರ. ಅವನ ಬಿಳಿ ಪಂಚೆ ಮತ್ತು ಖಾದಿ ಶರ್ಟು ಅವನ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಘನತೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹತಾಶೆ ಇತ್ತು.",[12,442,443,444,447],{},"ಎರಡನೆಯವನು ",[437,445,446],{},"'ಸೂರ್ಯ'",". ಮೂವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಉತ್ಸಾಹಿ ಪತ್ರಕರ್ತ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಡೈರಿ ಮತ್ತು ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಇತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಲನವಲನವನ್ನೂ ಹಸಿದ ಗಿಡುಗದಂತೆ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,449,450,451,454],{},"ಮೂರನೆಯವಳು ",[437,452,453],{},"'ಮಾಧವಿ'",". ನಲವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಗಂಭೀರ ಮುಖದ ವಕೀಲೆ. ಅವಳ ದುಬಾರಿ ಸೀರೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಕ ಅವಳ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,456,457,458,461],{},"ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ",[437,459,460],{},"'ಭೈರ'",". ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾಫಿ ಎಸ್ಟೇಟಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್. ಅವನ ಒರಟು ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಗಡುಸಾದ ಮಾತು ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.",[12,463,464,465,468],{},"ಈ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದು ಒಂದೇ ಕಾರಣ: ",[437,466,467],{},"'ಶಂಕರೇಗೌಡ'"," ಎಂಬ ಶತಾಯುಷಿ ಜಮೀನ್ದಾರನ 'ವಿಲ್'.",[12,470,471],{},"\"ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ\" ಎಂದು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಮೌನ ಮುರಿದರು. ಅವರ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸಹನೆ ಇತ್ತು.",[12,473,474],{},"\"ಹೌದು ರಾಯರೇ\" ಎಂದ ಭೈರ. \"ಈ ಮಳೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತನಕ ಇಲ್ಲಿಂದ ಯಾರೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಆಗಲ್ಲ.\"",[12,476,477],{},"\"ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು\" ಎಂದಳು ಮಾಧವಿ ತನ್ನ ಫೈಲಿನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ. \"ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಇವತ್ತೇ ಬಗೆಹರಿಯಬೇಕು.\"",[12,479,480],{},"ಸೂರ್ಯ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಗೀಚುತ್ತಿದ್ದ.",[12,482,483],{},[416,484],{"alt":16,"src":485},"\u002Fstories\u002Fantima-teerpu\u002Fimage2.png",[423,487,489],{"id":488},"ಅಧ್ಯಾಯ-2-ಕಾಫಿ-ಮತ್ತು-ಕಾಗದ","ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ಕಾಗದ",[12,491,492],{},"\"ಭೈರ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಾಫಿ ಮಾಡು. ತಲೆ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ\" ಎಂದರು ಕೇಶವ ರಾವ್.",[12,494,495],{},"ಭೈರ ಎದ್ದು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಅಡುಗೆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಫಿಲ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ ಪುಡಿಯ ಪರಿಮಳ ಆವರಿಸಿತ್ತು.",[12,497,498],{},"\"ರಾಯರೇ ನೀವು ಶಂಕರೇಗೌಡರನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ನೋಡಿದ್ದು ಯಾವಾಗ?\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ.",[12,500,501],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಅವನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. \"ನಾನು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನೋಡಲು ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಬೇಕೇ? ಅವನು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯ.\"",[12,503,504],{},"\"ಇಲ್ಲ ರಾಯರೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುತೂಹಲ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ನಗುತ್ತಾ.",[12,506,507],{},"\"ಶಂಕರೇಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ\" ಎಂದು ಮಾಧವಿ ಸೇರಿಸಿದಳು. \"ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.\"",[12,509,510],{},"\"ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿ ಇರಲಿಲ್ವಾ ಅಥವಾ ಅವರ 'ಮನಸ್ಸು' ಸರಿ ಇರಲಿಲ್ವಾ ಮೇಡಂ?\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟ.",[12,512,513],{},"ಮಾಧವಿ ಅವನನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದಳು.",[12,515,516],{},"ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭೈರ ನಾಲ್ಕು ಲೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿಯನ್ನು ತಂದ. \"ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಿರಿ. ಆಮೇಲೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದು\" ಎಂದ.",[12,518,519],{},"ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಫಿ ಲೋಟವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರು.",[12,521,522],{},"\"ಆಹಾ ಒಳ್ಳೆ ಕಾಫಿ\" ಎಂದರು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಒಂದು ಗುಟುಕು ಕುಡಿದು.",[12,524,525],{},"ಸೂರ್ಯ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಲೋಟವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು \"ಭೈರ ಈ ಕಾಫಿ ಪುಡಿ ಯಾವುದು? 'ಅರೇಬಿಕಾ'ನಾ ಅಥವಾ 'ರೊಬಸ್ಟಾ'ನಾ?\" ಎಂದು ಕೇಳಿದ.",[12,527,528],{},"\"ಯಾಕೆ ಸಾರ್? ಕಾಫಿ ರುಚಿ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಸಾಕು\" ಎಂದ ಭೈರ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸಹನೆಯಿಂದ.",[12,530,531],{},"\"ಇಲ್ಲ ತಿಳಿಬೇಕು\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ಗಂಭೀರವಾಗಿ. \"ಶಂಕರೇಗೌಡರಿಗೆ 'ರೊಬಸ್ಟಾ' ಕಾಫಿ ಎಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ ಇತ್ತು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅವರು ಅದನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ಅವರ ಹಳೆಯ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆ.\"",[12,533,534],{},"ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಯಬ್ದ.",[12,536,537],{},[416,538],{"alt":16,"src":539},"\u002Fstories\u002Fantima-teerpu\u002Fimage3.png",[12,541,542],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಲೋಟ ನಡುಗಿತು. ಮಾಧವಿ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡಿತು. ಭೈರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾದವು.",[12,544,545],{},"\"ಯಾವ ಡೈರಿ? ನಿನಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು?\" ಎಂದು ಮಾಧವಿ ಕೂಗಿದಳು.",[12,547,548],{},"ಸೂರ್ಯ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಡೈರಿಯನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ. \"ಇದು ಶಂಕರೇಗೌಡರ ಡೈರಿಯಲ್ಲ ಮೇಡಂ. ಇದು ನನ್ನ ಡೈರಿ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ.\"",[12,550,551],{},"\"ಶಂಕರೇಗೌಡರ ಸಾವು ಸಹಜವಾಗಿ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲ ಅದೊಂದು ಕೊಲೆ. ಅವರನ್ನು 'ರೊಬಸ್ಟಾ' ಕಾಫಿ ಕುಡಿಸಿ ಸಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ದಿನ ಅವರಿಗೆ ಕಾಫಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಯಾರು ಎಂದು ಪೋಲೀಸರು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿದ.",[423,553,555],{"id":554},"ಅಧ್ಯಾಯ-3-ಹದಿನೈದು-ವರ್ಷಗಳ-ಹಿಂದಿನ-ಕಥೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆ",[557,558,559],"blockquote",{},[12,560,561],{},[562,563,564],"em",{},"(ದೃಶ್ಯ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಅದೇ 'ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್'. ಆದರೆ ಆಗ ಅದು ಹೊಸದಾಗಿತ್ತು. ಶಂಕರೇಗೌಡರು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.)",[12,566,567],{},"\"ನೋಡಿ ಗೌಡರೇ ಈ ಜಮೀನು ನಮಗೆ ಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ 'ರಿಸಾರ್ಟ್' ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ. ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ\" ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿಯೊಬ್ಬ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.",[12,569,570],{},"ಶಂಕರೇಗೌಡರು ನಗುತ್ತಾರೆ. \"ನನ್ನ ಮಣ್ಣನ್ನು ಮಾರುವ ಜಾಯಮಾನ ನನ್ನದಲ್ಲ. ಈ ಕಾಡು ನನ್ನ ದೇವರು.\"",[12,572,573],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಶಂಕರೇಗೌಡರ ಬಳಿ ಬಂದು \"ಶಂಕರ ಹಠ ಮಾಡಬೇಡ. ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ನಾವೂ ಬದಲಾಗಬೇಕು\" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.",[12,575,576],{},"\"ನೀನು ಬದಲಾಗು ಕೇಶವ. ನಾನು ನನ್ನ ಮಣ್ಣಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ\" ಎಂದು ಶಂಕರೇಗೌಡರು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.",[557,578,579],{},[12,580,581],{},[562,582,583],{},"(ದೃಶ್ಯ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತದೆ)",[423,585,587],{"id":586},"ಅಧ್ಯಾಯ-4-ವಿಷದ-ವಾಸನೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 4: ವಿಷದ ವಾಸನೆ",[12,589,590],{},"\"ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ತಾನೇ ರಾಯರೇ?\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಕೇಶವ ರಾವ್ ಅವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ. \"ಆ ಜಮೀನಿಗಾಗಿ ನೀವು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಶಂಕರೇಗೌಡರು ಸತ್ತ ಮರುದಿನವೇ ಅವರ 'ವಿಲ್' ಪ್ರಕಾರ ಆ ಜಮೀನು ನಿಮಗೇ ಸೇರಬೇಕಿತ್ತು ಅಲ್ವಾ?\"",[12,592,593],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಗಡ ಗಡ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರು.",[12,595,596],{},"\"ಆದರೆ ಆ 'ವಿಲ್'ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇತ್ತು\" ಎಂದು ಮಾಧವಿ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. \"ಶಂಕರೇಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ 'ವಿಲ್' ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಆ ಜಮೀನನ್ನು ಒಂದು 'ಟ್ರಸ್ಟ್'ಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಹೊಸ 'ವಿಲ್'ಅನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.\"",[12,598,599],{},"\"ಆದರೆ ಆ 'ವಿಲ್' ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ 'ಕಾಗದ' ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು. ಅಥವಾ 'ಕಳೆದು ಹಾಕಲಾಯಿತು'.\"",[12,601,602],{},"\"ಭೈರ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಅವನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ. \"ನೀನು ಶಂಕರೇಗೌಡರ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಆಳು. ಆ ದಿನ ಅವರಿಗೆ ಕಾಫಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೇ?\"",[12,604,605],{},"ಭೈರ ಮೌನವಾಗಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ. \"ಹೌದು ನಾನೇ. ಆದರೆ ಆ ಕಾಫಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಫಿ ಪುಡಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ರಾಯರು\" ಎಂದು ಅವನು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ.",[12,607,608],{},"\"ಸುಳ್ಳು!\" ಎಂದು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಕೂಗಿದರು. \"ನಾನು ಇವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪುಡಿ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ!\"",[12,610,611],{},"ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು.",[12,613,614],{},"\"ನಿಲ್ಲಿಸಿ!\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ.",[12,616,617],{},"\"ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಆ ದಿನ ನಿಜವಾಗಿ ಏನಾಯಿತು ಅಂತ.\"",[12,619,620],{},"ಅವನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹರಿದ ಕಾಗದವನ್ನು ತೆಗೆದ.",[12,622,623],{},"\"ಇದು ಶಂಕರೇಗೌಡರು ಬರೆದ ಹೊಸ 'ವಿಲ್'. ಇದು ಮಾಧವಿ ಮೇಡಂ ಅವರ ಫೈಲಿನಿಂದ 'ಕಳೆದು' ಹೋಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದು ಈಗ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.\"",[12,625,626],{},"ಆ ಕಾಗದವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾಧವಿ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬಸಿದು ಹೋದ ಹಾಗಾಯಿತು.",[12,628,629],{},"\"ಮತ್ತು ಶಂಕರೇಗೌಡರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಯಾರು ಅಂತಾನೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ.",[12,631,632],{},"ಆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಮರದ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಒಂದು ಘೋರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.",[423,634,636],{"id":635},"ಅಧ್ಯಾಯ-5-ಸೂರ್ಯನ-ಸತ್ಯ","ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯ",[12,638,639],{},"ಸೂರ್ಯ ಆ ಹರಿದ ಕಾಗದವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ದ. ಹೊರಗೆ ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.",[12,641,642],{},"\"ಈ 'ವಿಲ್' ನನ್ನ ಫೈಲಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಮಾಯವಾಯಿತು?\" ಎಂದು ಮಾಧವಿ ನಡುಗುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಳು.",[12,644,645],{},"\"ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು ಮೇಡಂ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ. \"ಶಂಕರೇಗೌಡರು ತೀರಿಕೊಂಡ ದಿನ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀವೇ ತಾನೇ? 'ವಿಲ್' ಹುಡುಕುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ 'ವಿಲ್'ಅನ್ನು ತೆಗೆದು ಹರಿದು ಹಾಕುವ ಯೋಜನೆ ನಿಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹಳೆಯ 'ವಿಲ್' ಪ್ರಕಾರ ಗೌಡರ ಆಸ್ತಿಯ 'ಟ್ರಸ್ಟಿ' ನೀವಾಗಿದ್ದಿರಿ ಮತ್ತು ಆ ಜಮೀನನ್ನು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಅವರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕಮಿಷನ್ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.\"",[12,647,648],{},"ಮಾಧವಿ ಮುಖ ಬೆಳ್ಳಗಾಯಿತು.",[12,650,651],{},"\"ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ದುರದೃಷ್ಟ ಆ 'ವಿಲ್'ಅನ್ನು ನೀವು ಹರಿದು ಹಾಕುವ ಮುನ್ನವೇ ಭೈರ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ. ಮತ್ತು ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಭೈರನ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. \"ಹೌದಲ್ಲ ಭೈರ?\"",[12,653,654],{},"ಭೈರ ಮೌನವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ.",[12,656,657],{},"\"ಆದರೆ ಭೈರನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಆರೋಪ ಮಾಡಲು ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ವಿವರಿಸಿದ.",[12,659,660],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. \"ಹಾಗಾದರೆ ಶಂಕರನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಇವಳೇನಾ?\" ಎಂದು ಅವರು ಮಾಧವಿಯ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದರು.",[12,662,663],{},"\"ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬರುತಿದ್ದೇನೆ ರಾಯರೇ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಕಥೆ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ.\"",[12,665,666],{},"ಅವನು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಪಾತ್ರೆಯ ಕಡೆ ನಡೆದ. \"ಭೈರ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ. ಆ ದಿನ ಕಾಫಿ ಪುಡಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಕೇಶವ ರಾಯರೇ. ಆದರೆ ಆ ಪುಡಿ 'ರೊಬಸ್ಟಾ' ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಶಂಕರೇಗೌಡರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಮೆಚ್ಚಿನ 'ಪೀಬೆರಿ' ಪುಡಿ. ಹೌದಾ ರಾಯರೇ?\"",[12,668,669],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು. \"ಹೌದು ನಾನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಷವಿರಲಿಲ್ಲ.\"",[12,671,672],{},"\"ಖಂಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಯಾಕೆಂದರೆ ವಿಷ ಬೆರೆಸಿದ್ದು ಕಾಫಿ ಪುಡಿಯಲ್ಲಲ್ಲ. ಅದು ಬೆರೆಸಿದ್ದು ಸಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ.\"",[12,674,675],{},"ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ತಬ್ಧರಾದರು.",[12,677,678],{},"\"ಆ ದಿನ ಶಂಕರೇಗೌಡರಿಗೆ 'ಶುಗರ್-ಫ್ರೀ' ಮಾತ್ರೆಗಳ ಬದಲು ಸಕ್ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಯಾರು?\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಕೇಳಿದ. \"ಗೌಡರಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ 'ಡಯಾಬಿಟೀಸ್' ಇತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ವಿಷದ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಸಕ್ಕರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ವಿಷ. ಅದು 'ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್'ನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಅನುಮಾನವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.\"",[12,680,681],{},"\"ಆ ದಿನ ಶಂಕರೇಗೌಡರ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ.",[12,683,684],{},"ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಶವ ರಾವ್ ಅವರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ \"ನೀವು ರಾಯರೇ. ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಸ್ನೇಹಿತನ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಅವನ ಜೊತೆಗಿದ್ದಿರಿ. ಅವನ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಾಫಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆಸಿ ಅವನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದಿರಿ.\"",[12,686,687],{},"\"ಅಸಾಧ್ಯ! ನಾನು ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿ?\" ಎಂದು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಕೂಗಿದರು.",[12,689,690],{},"\"ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ಹೊಸ 'ವಿಲ್'ನ ವಿಷಯ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಗೌಡರು ಆ ಜಮೀನನ್ನು 'ಟ್ರಸ್ಟ್'ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆ 'ವಿಲ್' ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆಗುವ ಮುನ್ನ ಅವರು ಸತ್ತರೆ ಹಳೆಯ 'ವಿಲ್' ಪ್ರಕಾರ ಆ ಜಮೀನು ನಿಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ದುರಾಸೆ ನಿಮ್ಮದು.\"",[423,692,694],{"id":693},"ಅಧ್ಯಾಯ-6-ನಿಜವಾದ-ಕಾಗದ","ಅಧ್ಯಾಯ 6: ನಿಜವಾದ ಕಾಗದ",[12,696,697],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಸೋತು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದರು. \"ಹೌದು\" ಎಂದು ಅವರು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದರು. \"ಆ ಮಣ್ಣು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರದ್ದು. ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ನನ್ನ ಹಕ್ಕಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೆ.\"",[12,699,700],{},[416,701],{"alt":16,"src":702},"\u002Fstories\u002Fantima-teerpu\u002Fimage4.png",[12,704,705],{},"\"ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತೆಗೆದಿರಾ?\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಜುಗುಪ್ಸೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ.",[12,707,708],{},"\"ಆದರೆ ಕಥೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ.",[12,710,711],{},"\"ಯಾಕೆಂದರೆ ಶಂಕರೇಗೌಡರು ಒಂದು 'ವಿಲ್'ಅನ್ನಲ್ಲ ಎರಡು 'ವಿಲ್'ಅನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದರು.\"",[12,713,714],{},"ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಮಾಧವಿ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ರಾವ್ ಇಬ್ಬರೂ ಆಘಾತದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.",[12,716,717],{},"\"ಮಾಧವಿ ಮೇಡಂ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಎರಡನೇ 'ವಿಲ್'. ಗೌಡರು ಅದನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ದುರಾಸೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನೀವು ಅದನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು.\"",[12,719,720],{},"\"ಹಾಗಾದರೆ ಮೊದಲನೇ 'ವಿಲ್' ಎಲ್ಲಿದೆ?\" ಎಂದು ಮಾಧವಿ ಕೇಳಿದಳು.",[12,722,723],{},"ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಕಿಸೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಲಕೋಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದ. ಅದು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು.",[12,725,726],{},"\"ಇದು ಶಂಕರೇಗೌಡರು ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮುನ್ನ ನನಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಪತ್ರ.\"",[12,728,729],{},"ಅವನು ಆ ಲಕೋಟೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಾಗದವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ.",[12,731,732],{},"\"ಇದು ಅವರ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ 'ವಿಲ್'.\"",[12,734,735],{},"ಅವನು ಅದನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿದ.",[557,737,738,741,744,747,750],{},[12,739,740],{},"\"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ,",[12,742,743],{},"ಈ ಪತ್ರ ನಿನಗೆ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸುತ್ತ ನರಿಗಳ ಹಿಂಡೇ ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನನ್ನ ಆಸ್ತಿಗಾಗಿ ಅವರು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ.",[12,745,746],{},"ನನ್ನ ಜಮೀನನ್ನು ಕೇಶವನಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಲು ನಾನು 'ಟ್ರಸ್ಟ್'ನ ನಾಟಕ ಆಡಿದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಆಸೆ ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ.",[12,748,749],{},"ನಾನು ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಎಸ್ಟೇಟನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿ ಅಲ್ಲ ಆದರೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಸಂಬಂಧಿ. ಅವನು ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ನನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ.",[12,751,752,753,755],{},"ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ... ",[437,754,460],{},".\"",[12,757,758],{},"ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಭೈರ ಆಘಾತದಿಂದ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಅಚ್ಚರಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತ್ತು.",[12,760,761],{},"\"ಮತ್ತು\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಓದುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ. \"ನನ್ನ ಸಾವಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ತರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಸೂರ್ಯ. ಈ ಪತ್ರವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.\"",[423,763,765],{"id":764},"ಅಧ್ಯಾಯ-7-ಮುಗಿದ-ಮಳೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 7: ಮುಗಿದ ಮಳೆ",[12,767,768],{},"ಸೂರ್ಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ.",[12,770,771],{},"ಕೇಶವ ರಾವ್ ಮತ್ತು ಮಾಧವಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೋತ ಜೂಜುಕೋರರಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಆಟಗಳು ಮುಗಿದು ಹೋಗಿದ್ದವು.",[12,773,774],{},"ಭೈರ ಇನ್ನೂ ಆಘಾತದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದಶಕಗಳ ಸೇವೆಗೆ ಯಜಮಾನ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆ ಅವನ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.",[12,776,777],{},"ಹೊರಗೆ ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಮೊದಲ ಕಿರಣ ಮೂಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು.",[12,779,780],{},"\"ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತು\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಡೈರಿ ಮತ್ತು ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು. \"ಪೋಲೀಸರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.\"",[12,782,783],{},"ಆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಹಳೆಯ ಮರದ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ದ್ವೇಷ ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಅವು ನಂಬಿಕೆ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ವಿಜಯವನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದವು.",[12,785,786],{},"ಮಳೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಹೊಸ ದಿನ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":788},[789,790,791,792,793,794,795],{"id":425,"depth":17,"text":426},{"id":488,"depth":17,"text":489},{"id":554,"depth":17,"text":555},{"id":586,"depth":17,"text":587},{"id":635,"depth":17,"text":636},{"id":693,"depth":17,"text":694},{"id":764,"depth":17,"text":765},{},{"title":6,"description":21},"stories\u002Fantima-teerpu","FaEo8irm9WS83QCeXh0V5CzygPKTjDUPg8fLUg_2mfE",{"id":801,"title":33,"author":410,"body":802,"cover":41,"date":7,"description":1200,"download":7,"extension":22,"meta":1201,"navigation":24,"path":44,"seo":1202,"slug":47,"stem":1203,"__hash__":1204},"stories\u002Fstories\u002Fchadurangadaata.md",{"type":9,"value":803,"toc":1183},[804,808,811,815,821,826,828,831,836,839,842,845,848,851,854,857,859,863,866,869,872,875,878,881,885,888,891,894,897,900,903,909,913,916,919,922,927,930,933,936,940,943,946,949,952,955,961,965,968,971,974,977,980,983,989,993,996,999,1002,1005,1008,1011,1014,1017,1021,1024,1027,1030,1033,1036,1040,1043,1046,1049,1052,1055,1058,1061,1067,1071,1074,1077,1080,1083,1086,1089,1092,1095,1098,1102,1105,1108,1111,1114,1120,1124,1127,1130,1133,1136,1139,1142,1145,1148,1151,1154,1161,1164,1167,1172,1178],[12,805,806],{},[416,807],{"alt":33,"src":41},[12,809,810],{},"ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ\nಕಥೆ ೫",[423,812,814],{"id":813},"ಚದುರಂಗದಾಟ-ಅಂತಿಮ-ಅಧ್ಯಾಯ-ಭಾಗ-೧","ಚದುರಂಗದಾಟ (ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯ - ಭಾಗ ೧)",[12,816,817,820],{},[562,818,819],{},"ಎದುರಾಳಿ: ಮಾಜಿ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್.\nಆರೋಪ: 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕೊಲೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ.\nನನ್ನ ಬಲ: ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆನಪು, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಡೈರಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ.\nಅವರ ಬಲ: ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪೋಲೀಸ್ ಪಡೆ",".",[557,822,823],{},[12,824,825],{},"ಇದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ತನಿಖೆಯಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟ. ಚದುರಂಗದ ಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜನನ್ನು ಬೀಳಿಸಲು ಕಾಲಾಳು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಹೋರಾಡಲೇಬೇಕು. ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಎಂದರೆ ಸಾವು.",[419,827,33],{"id":33},[829,830],"hr",{},[832,833,835],"h3",{"id":834},"ಅಧ್ಯಾಯ-1-ಬಿರುಗಾಳಿಯ-ಮುನ್ಸೂಚನೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆ",[12,837,838],{},"\"ಕೊನೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ\"ಯ ನಂತರ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಎದ್ದಿದ್ದ ಅಲೆ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಣ್ಣಗಾಗಿತ್ತು. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಹಣಬಲ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಬಳಸಿ ಆ ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ವಿರೋಧಿಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪಿತೂರಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದರೂ ಅವರ ಅಧಿಕಾರದ ಕೋಟೆ ಇನ್ನೂ ಭದ್ರವಾಗಿತ್ತು.",[12,840,841],{},"ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅದು ಕಚೇರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ಯುದ್ಧದ ಕೋಣೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಫೋಟೋ, ಅವರ ಆಪ್ತ ಸಹಚರರ ವಿವರ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಗಳ ತುಣುಕುಗಳು ಅಂಟಿಸಿದ್ದವು.",[12,843,844],{},"ಅವನ ಎದುರು ನಿಷ್ಠುರ ವಕೀಲೆ ಮತ್ತು ಅವನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಗೆಳತಿ ಸಿರಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಆತಂಕ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು.",[12,846,847],{},"\"ಸೂರ್ಯ ನೀನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ನಾವು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೋಡಿದ ಕೇಸುಗಳಂತಲ್ಲ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಒಂದು ವಿಷದ ಹಾವು. ನೀನು ಅದರ ಬಾಲವನ್ನು ತುಳಿದಿದ್ದೀಯ. ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ\" ಎಂದು ಸಿರಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಳು.",[12,849,850],{},"ಸೂರ್ಯ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ. ನಗರದ ದೀಪಗಳು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. \"ಗೊತ್ತು ಸಿರಿ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಈಗ ನೇರ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಈಗಲೇ ಬಳಸಿದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೂತುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಅವನ ಸುತ್ತ ಇರುವ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸಬೇಕು.\"",[12,852,853],{},"\"ಹೇಗೆ?\"",[12,855,856],{},"\"ಅವನ ಇಂದಿನ ಅಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ. ಅವನ ಹಳೆಯ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಿಸಲು ಅವನ ಹೊಸ ಪಾಪಗಳನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಅವನ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಂಬವನ್ನೂ ನಾವು ಬೀಳಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ರಾಜನನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯ.\"",[829,858],{},[832,860,862],{"id":861},"ಅಧ್ಯಾಯ-2-ಕತ್ತಲೊಳಗಿನ-ಕಣ್ಣು","ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಕತ್ತಲೊಳಗಿನ ಕಣ್ಣು",[12,864,865],{},"ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಟೆಗೂ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ದ್ವಾರವಿರುತ್ತದೆ. ಪಾಟೀಲರ ಆಪ್ತ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ನಿರಂಜನ್ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಪಾಟೀಲರ ದರ್ಪ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ನರಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವನ್ನು ನಿರಂಜನ್ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಈಗ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಮಗನೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ನಿರಂಜನ್ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ.",[12,867,868],{},"ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ರಾತ್ರಿ ನಗರದ ಹೊರವಲಯದ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ನಿರಂಜನ್‌ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ.",[12,870,871],{},"\"ಪಾಟೀಲರು ಈಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭೂ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ\" ನಿರಂಜನ್ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. \"ನಗರದ ಹಸಿರು ವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ನೂರಾರು ಎಕರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವರು ಬೇನಾಮಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಬಳಿಸಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಮೂಲ ದಾಖಲೆಗಳು, ನಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರದ ವಿವರಗಳು ಅವರ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನ ರಹಸ್ಯ ಲಾಕರ್‌ನಲ್ಲಿವೆ.\"",[12,873,874],{},"\"ಆ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ಗೆ ಭದ್ರತೆ ಹೇಗಿದೆ?\"",[12,876,877],{},"\"ಅದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಖಾಸಗಿ ಭದ್ರತಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಿವೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.\"",[12,879,880],{},"ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ಮೂಡಿತು. \"ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಈ ಚದುರಂಗದಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.\"",[832,882,884],{"id":883},"ಅಧ್ಯಾಯ-3-ಸಿಂಹದ-ಗುಹೆಯೊಳಗೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ",[12,886,887],{},"ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದ. ಅವನು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನ ಮೇಲೆ ದೂರದಿಂದ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟ. ಭದ್ರತಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಬದಲಾವಣೆ, ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಓಡಾಟವನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಮಗನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಪಾರ್ಟಿಯ ದಿನವನ್ನು ಅವನು ದಾಳಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಭದ್ರತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನವರ ಓಡಾಟ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾಗಿತ್ತು.",[12,889,890],{},"ಅಂದು ಸಂಜೆ, ಅವನು 'ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಕೇಟರಿಂಗ್' ತಂಡದ ಸಹಾಯಕರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ, ತಲೆಗೆ ಬಾಣಸಿಗನ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ, ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಪಾರ್ಟಿಯ ಗದ್ದಲ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಜನರ ಓಡಾಟದ ನಡುವೆ ಅವನು ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಾರದೆ ಮುಖ್ಯ ಬಂಗ್ಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಜಾರಿಕೊಂಡ.",[12,892,893],{},"ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅವನು ನೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾ, ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ 'ಬ್ಲೈಂಡ್ ಸ್ಪಾಟ್'ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಟೀಲರ ಖಾಸಗಿ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ.",[12,895,896],{},"ಅಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪೇಂಟಿಂಗ್‌ನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದ್ದ ರಹಸ್ಯ ಲಾಕರ್ ಅನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಅವನು ತನ್ನ ಜೊತೆ ತಂದಿದ್ದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಡಿಜಿಟಲ್ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ. ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ಉದ್ವಿಗ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ, 'ಕ್ಲಿಕ್' ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಲಾಕರ್ ತೆರೆಯಿತು.",[12,898,899],{},"ಅದರೊಳಗೆ ಕಂತೆ ಕಂತೆ ನೋಟುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಆ ಭೂ ಹಗರಣದ ನೀಲಿ ನಕ್ಷೆಗಳು, ಬೇನಾಮಿ ಕಂಪನಿಗಳ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರದ ವಿವರಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಆಘಾತ ನೀಡಿದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ವಸ್ತು. ಆ ದಾಖಲೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಆಲ್ಬಮ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ, ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್, ಯುವ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ಯುವ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಸ್ನೇಹ, ಕನಸು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆ ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಸೂರ್ಯನ ಹೃದಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಭಾರವಾಯಿತು.",[12,901,902],{},"ಅವನು ಆ ದಾಖಲೆಗಳ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶರ್ಟ್‌ನ ಬಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಮೈಕ್ರೋ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೊರಗೆ ಯಾರೋ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು.",[12,904,905],{},[416,906],{"alt":907,"src":908},"ಸೂರ್ಯ ರಹಸ್ಯ ಲಾಕರ್‌ನಲ್ಲಿ","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage2.png",[832,910,912],{"id":911},"ಅಧ್ಯಾಯ-4-ಮೊದಲ-ಪ್ರಹಾರ","ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಮೊದಲ ಪ್ರಹಾರ",[12,914,915],{},"ಸೂರ್ಯ ತಕ್ಷಣ ಲಾಕರ್ ಮುಚ್ಚಿ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡ. ಪಾಟೀಲ್ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು, ಏನನ್ನೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಹೊರನಡೆದ. ಅವನ ಉಸಿರು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಲು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳೇ ಬೇಕಾಯಿತು.",[12,917,918],{},"ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಪಾರ್ಟಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಕಾದ. ನಸುಕಿನ ಜಾವ, ಪಾರ್ಟಿಯ ತ್ಯಾಜ್ಯ, ಖಾಲಿ ಬಾಟಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಬಂದ ದೊಡ್ಡ ಕಸದ ಲಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಚೀಲಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು, ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪಾರಾದ.",[12,920,921],{},"ಮಾರನೇ ದಿನವೇ ಆ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ಸಂಪಾದಕ ರಾಮನಾಥನ್ ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ.",[12,923,924],{},[437,925,926],{},"\"ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ 5000 ಕೋಟಿ ರೂ. ಭೂ ಹಗರಣದ ಸ್ಫೋಟಕ ದಾಖಲೆಗಳು ಲಭ್ಯ!\"",[12,928,929],{},"ಈ ಸುದ್ದಿ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿತು. ಇದು 20 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ಕೊಲೆಯ ಆರೋಪವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ದಾಖಲೆ ಸಹಿತ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಹಗರಣವಾಗಿತ್ತು. ಜನ ರಸ್ತೆಗಿಳಿದರು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಪಾಟೀಲರ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದವು.",[12,931,932],{},"ತನ್ನ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಮಾಹಿತಿ ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ನಂಬಿಕಸ್ಥ, ಕ್ರೂರ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಡಿಸಿಪಿ ಬೋಪ್ಪಣ್ಣನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ.",[12,934,935],{},"\"ಆ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಆಟ ಇಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿ. ಅವನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಾರದು.\"",[832,937,939],{"id":938},"ಅಧ್ಯಾಯ-5-ಬೇಟೆಯ-ಆರಂಭ","ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಬೇಟೆಯ ಆರಂಭ",[12,941,942],{},"ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ತೀವ್ರವಾಯಿತು. ಅವನ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಮೇಲೆ ಪೋಲೀಸ್ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಡ್ರಗ್ಸ್ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು. ಸೂರ್ಯ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.",[12,944,945],{},"ಸಿರಿ ತನ್ನ ವಕೀಲಿ ವೃತ್ತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟಳು. ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಪರವಾಗಿ \"ಆಂಟಿಸಿಪೇಟರಿ ಬೇಲ್\" (ನಿರೀಕ್ಷಣಾ ಜಾಮೀನು) ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದಳು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವಳ ವಾದ ಕಾವೇರಿತ್ತು. \"ಇದು ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲ, ಇದು ಸತ್ಯದ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಡ್ರಗ್ಸ್ ಕೇಸು ಒಂದು ಕಟ್ಟುಕಥೆ, ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಹಗರಣವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ದಾಳಿ,\" ಎಂದು ಅವಳು ಬಲವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದಳು.",[12,947,948],{},"ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, \"ಸೂರ್ಯನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವರು ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ,\" ಎಂದು ಬಹಿರಂಗ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದಳು. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡಿಸಿತು.",[12,950,951],{},"ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ \"ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಂಡವನು\" ಆಗಿದ್ದ. ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಗೆಳೆಯರ ಜಾಲವನ್ನು ಬಳಸಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಹಳೆಯ ಲೈಬ್ರರಿಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ನಡುವೆ, ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಶಿವಾಜಿನಗರದ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ, ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ರೈಲ್ವೇ ಯಾರ್ಡ್‌ನ ನಿಂತಿದ್ದ ಬೋಗಿಯೊಳಗೆ. ಅವನ ಒಂಟಿತನ, ಮುಂದಿನ ನಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಸಿರಿ ಜೊತೆಗಿನ ಅವನ ರಹಸ್ಯ, ಎನ್‌ಕ್ರಿಪ್ಟೆಡ್ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದ್ದವು.",[12,953,954],{},"\"ಬೇಲ್ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ ಸೂರ್ಯ. ಅವರ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರು,\" ಎಂದು ಸಿರಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸಂದೇಶ ಅವನ ಹೋರಾಟದ ಕಠಿಣತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.",[12,956,957],{},[416,958],{"alt":959,"src":960},"ಸೂರ್ಯ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಂಡು","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage3.png",[832,962,964],{"id":963},"ಅಧ್ಯಾಯ-6-ಬೆಂಕಿ-ಮತ್ತು-ರಕ್ತ","ಅಧ್ಯಾಯ 6: ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತ",[12,966,967],{},"ಡಿಸಿಪಿ ಬೋಪ್ಪಣ್ಣನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡವಿತ್ತು. ಅವನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗಿ \"ಸೆಲ್ ಟವರ್ ಡಂಪ್\" ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿದ. ಸೂರ್ಯ ಸಿರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಕೊನೆಯ ಕರೆಯ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಟ್ರೇಸ್ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಪೀಣ್ಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರದೇಶದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ.",[12,969,970],{},"ನೂರಾರು ಪೋಲೀಸರ ತಂಡ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಜಾಲಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.",[12,972,973],{},"ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಪಾಳುಬಿದ್ದ, ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯೊಳಗೆ ಅವಿತಿದ್ದ. ಪೋಲೀಸರ ವಾಹನಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವನು ಎಚ್ಚೆತ್ತ. ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,975,976],{},"ಅವನು ತನ್ನ ಪರಿಸರವನ್ನೇ ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡ. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಪೋಲೀಸರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ಚಲಿಸಿದ. ಒಬ್ಬ ಪೋಲೀಸ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ಮೇಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸಿದ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು, ಜಾರುವ ಎಣ್ಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದ.",[12,978,979],{},"ಹೊಡೆದಾಟ ತೀವ್ರವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಪೋಲೀಸ್ ಅವನ ತೋಳಿಗೆ ಲಾಠಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದ. ನೋವಿನಿಂದ ಚೀರಿದರೂ, ಸೂರ್ಯ ಅವನನ್ನು ತಳ್ಳಿ, ಕಟ್ಟಡದ ಎರಡನೇ ಮಹಡಿಗೆ ಓಡಿದ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಪೋಲೀಸರು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರು.",[12,981,982],{},"ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಟ್ಟಡದ ಚಾವಣಿ. ನಡುವೆ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಅಡಿ ಅಂತರ. ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಓಡಿ ಬಂದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಮ್ಮಿ, ಆ ಚಾವಣಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ. ಅವನ ಮೊಣಕೈ ಮತ್ತು ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ತರಚಿದವು, ರಕ್ತ ಸುರಿಯಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಚಾವಣಿಯಿಂದ ಚಾವಣಿಗೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋದ.",[12,984,985],{},[416,986],{"alt":987,"src":988},"ಸೂರ್ಯ ಪೋಲೀಸರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage4.png",[832,990,992],{"id":991},"ಅಧ್ಯಾಯ-7-ನಂಬಿಕೆ-ದ್ರೋಹ","ಅಧ್ಯಾಯ 7: ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹ",[12,994,995],{},"ಸೂರ್ಯ ಹೇಗೋ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿರಿಯ ರಹಸ್ಯ ನೆಲೆಗೆ ತಲುಪಿದ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಕಾದಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತ.",[12,997,998],{},"ಅವನಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ 'ಮೋಲ್' ನಿರಂಜನ್ ಶವವಾಗಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ತನ್ನ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್‌ನ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಫೂಟೇಜ್ ಅನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದ. ದಾಳಿಯ ದಿನ, ಸೂರ್ಯ ಒಳನುಗ್ಗಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿರಂಜನ್ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಭಾಗದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.",[12,1000,1001],{},"ಪಾಟೀಲರು ನಿರಂಜನ್‌ನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕಾರಿನ 'ಬ್ರೇಕ್' ಅನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿ, ರಿಂಗ್ ರೋಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭೀಕರ \"ಹಿಟ್ ಅಂಡ್ ರನ್\" ಅಪಘಾತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅದೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪಘಾತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಪಾಟೀಲರು ತಮ್ಮ ಕೋಟೆಯೊಳಗಿನ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದರು.",[12,1003,1004],{},"ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮಾಹಿತಿ ಮೂಲ ನಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಹೋದ.",[12,1006,1007],{},"\"ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ಅಮಾಯಕರು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಸಿರಿ. ನಾನು ಈ ಹೋರಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೇನೋ?\"",[12,1009,1010],{},"ಸಿರಿ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದಳು. ಅವಳೂ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿದ್ದಳು. ಪಾಟೀಲ್, ಸಿರಿಯ ತಂದೆಯ ವ್ಯವಹಾರದ ಮೇಲೆ 'ರೇಡ್' ಮಾಡಿಸುವ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದ. ಅವಳ ಕುಟುಂಬ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಅವಳು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದಳು. \"ಈಗ ಹಿಂದೆಗೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ನಿರಂಜನ್ ಸಾವಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ.\"",[12,1012,1013],{},"ಆದರೆ, ದಾರಿ ಕಾಣದಾಗಿತ್ತು. ಆಗ, ನಿರಂಜನ್ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ತೋರಿದ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು. ನಿರಂಜನ್, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಫೋಟಕ ಮಾಹಿತಿಗಳಿದ್ದ ಒಂದು 'ಪೆನ್ ಡ್ರೈವ್' ಅನ್ನು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಕಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ, ಆನಂದ್‌ಗೆ ನೀಡಿ, \"ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ, ಪತ್ರಕರ್ತ ಸೂರ್ಯನ ಬ್ಲಾಗ್ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ, ಇದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಲುಪಿಸು,\" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದ.",[12,1015,1016],{},"ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಭಯದ ನಂತರ, ಆನಂದ್, ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ, ಆ ಪೆನ್ ಡ್ರೈವ್ ಅನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ, ಪಾಟೀಲರ ಇನ್ನೊಂದು ಬೃಹತ್ 'ಮನಿ ಲಾಂಡರಿಂಗ್' ಹಗರಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಗಳಿದ್ದವು.",[832,1018,1020],{"id":1019},"ಅಧ್ಯಾಯ-8-ಅಂತಿಮ-ಬಲೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 8: ಅಂತಿಮ ಬಲೆ",[12,1022,1023],{},"ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಈಗ ಹೊಸ ಅಸ್ತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಉಳಿದಿದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ, ಅವರ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವುದು.",[12,1025,1026],{},"ಅವನು ಪಾಟೀಲರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ. \"ನನ್ನ ಬಳಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿನ ಅಸಲಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ.\"",[12,1028,1029],{},"ಪಾಟೀಲ್ ನಕ್ಕ. ಅವನು ಇದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.",[12,1031,1032],{},"ಅವನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಗರದ ಹೊರಗಿನ ತನ್ನ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ 50 ಅಂತಸ್ತಿನ ಬೃಹತ್ ಕಟ್ಟಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದ. ಅದು ಪಾಟೀಲರು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮರಣದ ಬಲೆಯಾಗಿತ್ತು.",[12,1034,1035],{},"ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಇದು ಬಲೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅವನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಸಿರಿ ಮತ್ತು ರಾಮನಾಥನ್ ಅವರ ಸಂಕೀರ್ಣ ಯೋಜನೆ ಇತ್ತು.",[832,1037,1039],{"id":1038},"ಅಧ್ಯಾಯ-9-ಮುಖಾಮುಖಿ","ಅಧ್ಯಾಯ 9: ಮುಖಾಮುಖಿ",[12,1041,1042],{},"ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಬೃಹತ್ ಕಟ್ಟಡದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು. ಕೆಳಗೆ ನಗರದ ದೀಪಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುತ್ತಲೂ ಪಾಟೀಲರ ಗೂಂಡಾಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಸಿಪಿ ಬೋಪ್ಪಣ್ಣ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.",[12,1044,1045],{},"\"ನೀನು ಧೈರ್ಯವಂತ ಸೂರ್ಯ. ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನಂತೆಯೇ. ಆದರೆ ಧೈರ್ಯವೊಂದೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಲೋದಿಲ್ಲ\" ಪಾಟೀಲ್ ದರ್ಪದಿಂದ ಹೇಳಿದ.",[12,1047,1048],{},"\"ನನ್ನ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ನೀನೇ ಅಲ್ಲವೇ?\" ಸೂರ್ಯ ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ.",[12,1050,1051],{},"\"ಹೌದು. ನಾನೇ. ಅವನು ನನ್ನ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದಿದ್ದ. ಅವನ ಬಳಿ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಸಿದ್ದು ನಾನೇ. ಅವನನ್ನು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದು ನಾನೇ. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್‌ನನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ಕೇಸ್ ಮುಚ್ಚಿಸಿದ್ದು ನಾನೇ. ಈಗ ನೀನೂ ಅಡ್ಡ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ. ಏನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ ಸೂರ್ಯ. ಅಧಿಕಾರ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನದೇ.\"",[12,1053,1054],{},"ಪಾಟೀಲ್ ತಾನು ಗೆದ್ದೆ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ಅವನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಸಾಧನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು.",[12,1056,1057],{},"ಸೂರ್ಯ ಅವನನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕೆಣಕಲು, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಳೆಯ ಫೋಟೋವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. \"ಈ ಮುಖ ನೆನಪಿದೆಯೇ ಪಾಟೀಲ್? ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ಇವನ ಸ್ನೇಹಿತ.\"",[12,1059,1060],{},"\"ಸ್ನೇಹಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕಾರ ದೊಡ್ಡದು ಸೂರ್ಯ. ಆ ಪಾಠವನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀನೂ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ.\"",[12,1062,1063],{},[416,1064],{"alt":1065,"src":1066},"ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಟೀಲ್ ಮುಖಾಮುಖಿ","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage5.png",[832,1068,1070],{"id":1069},"ಅಧ್ಯಾಯ-10-ಚೆಕ್-ಮೇಟ್","ಅಧ್ಯಾಯ 10: ಚೆಕ್ ಮೇಟ್",[12,1072,1073],{},"ಸೂರ್ಯನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ತಣ್ಣನೆಯ ನಗು ಮೂಡಿತು.",[12,1075,1076],{},"\"ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ ಪಾಟೀಲ್. ಅಧಿಕಾರ ನಿನ್ನದೇ. ಆದರೆ ಸಮಯ ಬದಲಾಗಿದೆ.\"",[12,1078,1079],{},"ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಶರ್ಟ್‌ನ ಕಾಲರ್ ಬಟನ್ ಹತ್ತಿರ ಕೈಯಿಟ್ಟ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮತ್ತು ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮಿಟರ್ ಅಡಗಿಸಿಡಲಾಗಿತ್ತು.",[12,1081,1082],{},"\"ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹೇಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತೂ, ನೀನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಪರಾಧವೂ, ನನ್ನ ಬಳಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿಲ್ಲ...\"",[12,1084,1085],{},"ಪಾಟೀಲ್ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಕ್ಕ.",[12,1087,1088],{},"\"...ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಲೈವ್ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿದೆ.\"",[12,1090,1091],{},"ಸಿರಿ ತನ್ನ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಈ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯ 'ಯೂಟ್ಯೂಬ್' ಮತ್ತು 'ಫೇಸ್‌ಬುಕ್' ಪೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, \"Breaking News: A Special Investigation\" ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಲೈವ್ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಟ್ಟಡದ ಸುತ್ತ, ಮೊದಲೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ, ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ 'ಡ್ರೋನ್‌'ಗಳು ಇಡೀ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ವಿವಿಧ ಕೋನಗಳಿಂದ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ, ನೇರಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,1093,1094],{},"ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಪಾಟೀಲರ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ನೇರಪ್ರಸಾರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದರು.",[12,1096,1097],{},"ಪಾಟೀಲನ ಮುಖದ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿತು. ಅವನ ಅಹಂಕಾರದ ಕೋಟೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕುಸಿದು ಬಿತ್ತು. ತತ್‌ಕ್ಷಣವೇ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಅವನ ಫೋನಿಗೆ ಕರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕರೆಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಳಗೆ ಮಾಧ್ಯಮದ ವಾಹನಗಳು ಬಂದು ಸೇರಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು.",[832,1099,1101],{"id":1100},"ಅಧ್ಯಾಯ-11-ರಾಜನ-ಪತನ","ಅಧ್ಯಾಯ 11: ರಾಜನ ಪತನ",[12,1103,1104],{},"ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಪಾಟೀಲ್ ಹುಚ್ಚನಂತಾದ. \"ಮುಗಿಸಿಬಿಡಿ ಇವನನ್ನು!\" ಎಂದು ತನ್ನ ಗೂಂಡಾಗಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ.",[12,1106,1107],{},"ಅಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಹೊಡೆದಾಟ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸೂರ್ಯ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಹೋರಾಡಿದ.",[12,1109,1110],{},"ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಿರಿ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪೋಲೀಸ್ ಪಡೆ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಿತು. ಡಿಸಿಪಿ ಬೋಪ್ಪಣ್ಣ ಮತ್ತು ಗೂಂಡಾಗಳು ಶರಣಾದರು.",[12,1112,1113],{},"ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಟ್ಟಡದ ಅಂಚಿಗೆ ಓಡಿದ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಪೋಲೀಸ್ ಪಡೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಿತು. ದರ್ಪದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣಿ ಈಗ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿದ್ದ.",[12,1115,1116],{},[416,1117],{"alt":1118,"src":1119},"ಪಾಟೀಲನ ಪತನ","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage6.png",[832,1121,1123],{"id":1122},"ಅಧ್ಯಾಯ-12-ಹೊಸ-ಆರಂಭ-ಮತ್ತು-ಬಿರುಗಾಳಿಯ-ಮುನ್ಸೂಚನೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 12: ಹೊಸ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆ",[12,1125,1126],{},"ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರು ಜೈಲು ಸೇರಿದರು. ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಸಾವಿಗೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನ್ಯಾಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಸೂರ್ಯನ ಹೆಸರು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಮನೆಮಾತಾಯಿತು.",[12,1128,1129],{},"ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಿರಿ, ನಗರದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ದೂರ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅವನ ತಂದೆಯ ಅಸ್ಥಿಯನ್ನು ಇದೇ ನದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು.",[12,1131,1132],{},"ಸೂರ್ಯ, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿ, ಅದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನದಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟ. ಆ ದೀಪವು, ನೀರಿನ ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೇಲುತ್ತಾ, ಅವನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಕೋರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.",[12,1134,1135],{},"\"ಅಪ್ಪ, ನಿಮ್ಮ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯಿತು. ನೀವು ಈಗ ಈ ನದಿಯಂತೆ, ಕಾಲದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಿರಿ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ, ಹರಿಯುವ ನೀರಿನತ್ತ ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡ.",[12,1137,1138],{},"ಸಿರಿ, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. \"ಮುಂದೇನು ಸೂರ್ಯ?\"",[12,1140,1141],{},"ಸೂರ್ಯ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ. \"ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದೆ. ಅವರ ದ್ವೇಷವೇ ನನ್ನ ಬದುಕಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಆ ನೆರಳಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನನ್ನದೇ ಆದ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.\"",[12,1143,1144],{},"ಅವನು ಸಿರಿಯತ್ತ ನೋಡಿ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. \"ಬಹುಶಃ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಆ ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು.\"",[12,1146,1147],{},"ಸಿರಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಭವಿಷ್ಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಇತ್ತು.",[12,1149,1150],{},"ಆದರೆ...",[12,1152,1153],{},"ಸೂರ್ಯ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ಅವನ ಫೋನಿಗೆ ಒಂದು ಅನಾಮಧೇಯ, ಎನ್‌ಕ್ರಿಪ್ಟೆಡ್ ಸಂದೇಶ ಬಂತು.",[557,1155,1156],{},[12,1157,1158],{},[437,1159,1160],{},"\"ಚದುರಂಗದಾಟ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಸೂರ್ಯ. ನೀನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೀಯ. ಆದರೆ ಆಟ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಸಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಅವರಂತಹವರು ನೂರಾರು. ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.\"",[12,1162,1163],{},"ಸಂದೇಶದ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಫೋಟೋ ಲಗತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ, ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್, ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿ ಉದ್ಯಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೈಕುಲುಕುತ್ತಿರುವ, 25 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ, ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಚಿತ್ರವಿತ್ತು.",[12,1165,1166],{},"ಸೂರ್ಯನ ಮುಖಭಾವ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನು ಆಕಾಶದತ್ತ ನೋಡಿದ. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿ ಆಗಷ್ಟೇ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು, ಇನ್ನೂ ಭೀಕರ ಚಂಡಮಾರುತದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,1168,1169],{},[437,1170,1171],{},"(ಸರಣಿ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)",[12,1173,1174],{},[416,1175],{"alt":1176,"src":1177},"ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಿರಿ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ","\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage7.png",[12,1179,1180],{},[416,1181],{"alt":33,"src":1182},"\u002Fstories\u002Fchadurangadaata\u002Fimage8.png",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":1184},[1185],{"id":813,"depth":17,"text":814,"children":1186},[1187,1189,1190,1191,1192,1193,1194,1195,1196,1197,1198,1199],{"id":834,"depth":1188,"text":835},3,{"id":861,"depth":1188,"text":862},{"id":883,"depth":1188,"text":884},{"id":911,"depth":1188,"text":912},{"id":938,"depth":1188,"text":939},{"id":963,"depth":1188,"text":964},{"id":991,"depth":1188,"text":992},{"id":1019,"depth":1188,"text":1020},{"id":1038,"depth":1188,"text":1039},{"id":1069,"depth":1188,"text":1070},{"id":1100,"depth":1188,"text":1101},{"id":1122,"depth":1188,"text":1123},"ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲನ ವಿರುದ್ಧ ಸೂರ್ಯನ ಅಂತಿಮ ಹೋರಾಟ — ತಂದೆಯ ಕೊಲೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಲು ಅಧಿಕಾರದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಚದುರಂಗದಾಟ.",{},{"title":33,"description":1200},"stories\u002Fchadurangadaata","lYalcjMl-T5WjyUTxCFQrmr9K8J_LBvJyv-9fQY4dXA",{"id":1206,"title":52,"author":1207,"body":1208,"cover":60,"date":7,"description":1325,"download":63,"extension":22,"meta":1326,"navigation":24,"path":64,"seo":1327,"slug":66,"stem":1328,"__hash__":1329},"stories\u002Fstories\u002Fcircle.md","Akshara Hegde",{"type":9,"value":1209,"toc":1323},[1210,1216,1218,1222,1225,1228,1230,1234,1237,1240,1242,1246,1249,1252,1254,1258,1261,1264,1266,1270,1273,1276,1279,1282,1285,1288,1291,1294,1297,1300,1302,1306,1309,1312,1315,1318],[12,1211,1212],{},[416,1213],{"alt":1214,"src":1215},"Cover Image","https:\u002F\u002Fhegdeheartbeats.weebly.com\u002Fuploads\u002F7\u002F2\u002F7\u002F5\u002F72751619\u002Fpublished\u002Fcircle.jpg?1490989735",[419,1217,52],{"id":66},[419,1219,1221],{"id":1220},"scene-1","Scene 1",[12,1223,1224],{},"ಗಡಿಯಾರದ ಚಿಕ್ಕ ಮುಳ್ಳು ೧೨ನ್ನು ದಾಟಿ ೧ರತ್ತ ಧಾಪುಗಾಲಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನ ಟೆರೇಸ್ನ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಲೀನವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. \"u r a cheater. esht life na haal madiddiya? its enough. get outta my lyf\" - ವಾತ್ಸಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.",[12,1226,1227],{},"ಸಮಯವು ಮಾತ್ರ ವಿರಮಿಸದೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಆಕಾಶದತ್ತ ಧಿಟ್ಟಿಸಿನೋಡಿದಳು. ಮೋಡವಿಲ್ಲದ ಶುಭ್ರಾಗಸದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವ ತಾರೆಗಳು ಇವಳ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದವು. ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು ನಿರ್ಜನವಾದ ರಸ್ತೆ. ತನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಹಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆ ಧೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರನ್ನೆಳೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಎತ್ತಿಟ್ಟಳು. ಅದು ಅವಳ ಕೊನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಕಾಲು. ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ದೇಹ ರಸ್ತೆಯ ನಡುವಲ್ಲಿ, ರಕ್ತದ ಮಡುವಲ್ಲಿತ್ತು.",[829,1229],{},[419,1231,1233],{"id":1232},"scene-2","Scene 2",[12,1235,1236],{},"ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಸದ್ದುಗಳು ಲಯಬದ್ದವಾಗಿ ಕಿವಿಗೆ ಬಡಿದಾಗ ಭಾರ್ಗವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದ. ಶಭ್ಧ ಬಂದತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದ. ಉಹೂ. ಅವನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇಹದ ಯಾವ ಭಾಗಗಳೂ ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನರಕಯಾತನೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಾಗ ಕಂಡದ್ದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತಹ ಬೇರೆಬೇರೆ ಬಣ್ಣದ ವೈರುಗಳು. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಏನಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡತೊಡಗಿದ. ಯಾವುದೋ ಕಟ್ಟಡವೊಂದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡೀತೆ ವಿನಹ ಉಳಿದಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಕಿವಿಗಳ ತಮಟೆ ಸೀಳುವಂತಿರುವ ಅವರಿವರ ಅರಚಾಟಗಳು ಮಾತ್ರ. ಕಿರಿಚಾಟದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರಾದವನಾಗಿ 'ಸ್ಟಾಪ್ ಇಟ್, ಸ್ಟಾಪ್ ಇಟ್' ಎಂದು ಹುಯಿಲಿಡತೊಡಗಿದ. ಹೆಚ್ಚಿದ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ತಲೆಯಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ಗಾಯದಿಂದ ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮಿಬಂದು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ಬ್ಯಾಂಡೇಜನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿತು.",[12,1238,1239],{},"ಭಾರ್ಗವನ ಅರಚಾಟವನ್ನು ಕೇಳಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಓಡಿಬಂದಳೊಬ್ಬಳು ನರ್ಸ್. ಅವಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಧಾವಿಸಿಬಂದಳೊಬ್ಬಳು ಇಪ್ಪತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಸುಂದರ ಯುವತಿ. ಅವಳು ಶ್ವೇತಾ.",[829,1241],{},[419,1243,1245],{"id":1244},"scene-3","Scene 3",[12,1247,1248],{},"ಆಗ ತಾನೇ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವ, ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ವ್ಹಾಟ್ಸಪ್ಪ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಶ್ರುತಿಯು ಚೀರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಬೈಲನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಎಸೆದು ಅವಳಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದ. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂದೇಶ ಬಂದಿದ್ದರ ಸೂಚಕವಾಗಿ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಸದ್ದು ಬರತೊಡಗಿತ್ತು. ಅವನಾಗಲೇ ಅದನ್ನು ಓದಿ ಅಳಿಸಿದ್ದರೆ ಮುಂದಾಗುವ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತೇನೋ...",[12,1250,1251],{},"ಅವಳತ್ತ ಬಂದವನೇ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಅವಳ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು. ಒಮ್ಮೆಲೆ ಅವಳ ಚೀರಾಟ ನಿಂತಿತಲ್ಲದೇ, ಆತನ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ನಡೆಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಿಗ್ಗಲಿಸಿದಳು. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ತುಟಿಗಳು ಅವನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಲಯಬದ್ದವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸತೊಡಗಿದವು. ಕೈ ಬೆರಳಿಗಾಗಿದ್ದ ಗಾಯದ ನೋವು ಅದಾಗಲೇ ಮರೆತು ಹೋದಂತಿತ್ತು.",[829,1253],{},[419,1255,1257],{"id":1256},"scene-4","Scene 4",[12,1259,1260],{},"ಒಳಬಂದ ನರ್ಸ್ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳಾದರೂ, ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ವೈರುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವುದರಲ್ಲೇ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದ. ಮುಂದೆ ಬಂದ ಶ್ವೇತಾ ಈತನ ಎಡಬುಜದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈಯಿರಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು.",[12,1262,1263],{},"ಆಯಸ್ಕಾಂತದಂತೆ ಸೆಳೆಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅಪರಿಚಿತ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆವಕ್ಕಾಗಿ ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನೇ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟ. \"ನಿಮಗೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನಂತಾಗುವಿರಿ. ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್\"- ಆ ಮೃಧುವಾದ ಮಾತುಗಳು ಅವಳು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ತೆರಳಿ ಗಂಟೆಗಳು ಉರುಳಿದ ಮೇಲೂ ಈತನ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಿನಂತೆ ಗುನುಗುಡುತ್ತಿತ್ತು.",[829,1265],{},[419,1267,1269],{"id":1268},"scene-5","Scene 5",[12,1271,1272],{},"ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದ್ದ ಶ್ರುತಿಗೆ ಗೇಟಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲೇ ಭಾರ್ಗವನ ಬೈಕಿನ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ನೆಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯವಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೊಂದು ಸೆಳೆತ. ನೋಡಲು ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದ ಆತ ಎಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಧೃತಿಗೆಡದೇ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವ ಅವನ ಪರಿಯೂ ಕೂಡ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.",[12,1274,1275],{},"ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಇಂಟರ್‌ನ್ ಆಗಿ ಆ ಕಂಪನಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು ಶ್ರುತಿ. ಅವಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಾರಂಭಿಸಿ ವಾರ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲ ಗಂಡು ಹೈಕಳ, I mean, ಮೇಲ್ ಎಂಪ್ಲಾಯೀಸ್ಗಳ ಗಮನವನ್ನು ತನ್ನ ಸೈಲೆನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇನೋಸೆನ್ಸ್ ಮೂಲಕ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಳು.",[12,1277,1278],{},"ತನ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದಳು. \"Excuse me, may I come in....madam?\" ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ. \"Oh.. Oh sure, Come in...\" ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಆತನನ್ನು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು. ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಬರ್ತ್‌ಡೇ. ಸೊ ಅಫ್ತೆರ್ನ್ನೊನ್ ಲಂಚ್-ಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀನಿ. ರೆಡೀ ಆಗಿರಿ. ನಾನು ಬಂದು ಕರೀತೀನಿ\" ಎಂದ. \"ಸಾರೀ. ಹ್ಯಾಪೀ ಬರ್ತ್‌ಡೇ. ಈ ಡಿಂಟ್ ನೋ ದಟ್ ಟುಡೇ ಈಸ್ ಯುವರ್...\", ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ \"ಇಟ್'ಸ್ ಓಕೇ.\" ಎಂದು ಕೈಕುಲುಕಿದ.",[12,1280,1281],{},"ಆ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಈ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ತನ್ನ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರತ್ತ ನೋಡಿ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲವಿರಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಭಾರ್ಗವ ಹಾಗೂ ಲತಾ; ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ಶ್ರುತಿ. ಕಾರು ವೇಗವಾಗಿ ಯಲಹಂಕದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.",[12,1283,1284],{},"ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವ ಕಾರಿನ  ಕೀಯನ್ನು ಹರೀಶನಿಗೆ ರವಾನಿಸಿದ್ದ. ಶ್ರುತಿ ಬರುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಲತಾ ಕಿಟಕಿ ಬಳಿಯ ಸೀಟನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಸಣ್ಣಕಿರುವುದರಿಂದ ನೀನು ಮಧ್ಯೆ ಕೂರು ಎಂದು ಇವಳನ್ನು ಕೂರಿಸಿದ್ದರು. ಅವಳ ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವ ಪವಡಿಸಿದ್ದ. ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶ್ರುತಿ ಆ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಈ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಕೈಗೆ ಗಲ್ಲವನ್ನಾನಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.  ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ಹೋಟೆಲೊಂದರ ಎದುರು ನಿಂತಾಗಲೇ ಈಕೆಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾದದ್ದು.",[12,1286,1287],{},"ಊಟ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಸ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಊಟವನ್ನು ಅಸ್ವಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇವಳು ತನ್ನದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾ ಏನೊಂದೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಭಾರ್ಗವ ಇವಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲೋಸುಗ \"ಊಟ ಹೇಗಿದೆ? ಈಗ ರಿಟರ್ನ್ ಯಾವ ರೂಟಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೀರಿ?\" ಎಂದು ಕೇಳಿದ. \"ನೀವು ಹೇಗೂ ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಆಫೀಸಿನವರೆಗೂ ನೀವು ಹೊಗ್ತೀರಲ್ವ, ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ನಿಮ್ಜೋತೇನೇ ಬರ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ದಿನಾಲೂ ಹೋಗೋ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ\" ಎಂದಳು. \"ಊಟ ಹೇಗಿದೆ?\" ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಿಂತ \"ಈಗ ರಿಟರ್ನ್ ಯಾವ ರೂಟಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೀರಿ?\" ಎಂಬುದೇ ಈಕೆಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಾಡಿತ್ತು.  ಇವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕರು. \"ಅಲ್ಲಾ ರೀ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಮೆಜ಼ೆಸ್ಟಿಕ್-ವರೆಗೂ ಮೆಟ್ರೋದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಬಸ್ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಬೇಗ ಮನೆ ಸೇರ್ಕೊಳ್ಬಹುದು\", ಎಂದು ನಗುವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಾಗ ಇವಳಿಗೆ ಇರುಸು-ಮುರಿಸಾಯಿತು. ಹರೀಶ ಕೂಡ ಭಾರ್ಗವನ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟುನಿಂತೆ ಬಿಟ್ಟಳು.",[12,1289,1290],{},"ಆಗ ಭಾರ್ಗವ ಗಕ್ಕನೆದ್ದು ಅವಳೆಡ ಮುಂಗೈಯನ್ನಿಡಿದು  \"ಏನ್ರೀ.. ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ  ಕೋಪ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಬಿಡೋದಾ? ಬನ್ನಿ ಊಟ ಮಾಡಿ. ನಿಮಗೆ ಹೇಗ್ ಅನ್ಸುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ\" ಎಂದಾಗ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡವಳಂತೆ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಕುಳಿತು \"ಸಾರೀ\" ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆ  ನೋಡಿದಳು.",[12,1292,1293],{},"ಊಟದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಈ ರೀತಿಯ ಡ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಆಫೀಸಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರುತಿಗೆ, ಲತಾ ಐಸ್-ಕ್ರೀಮ್ ತಿಂದು ಹೋಗೋಣವೆಂದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಸಾಯಿಸಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟು ಕೋಪ ಬಂದಿತ್ತು.",[12,1295,1296],{},"ಎಲ್ಲರೂ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಫ್ಲೇವರ್ ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡರು. ಸ್ಟ್ರಾಬೆರೀ ಫ್ಲೇವರ್ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಶ್ರುತಿಯ ಬಳಿ, \"ನಿಮ್ಮ ಐಸ್-ಕ್ರೀಮಿನಿಂದ ಒಂದು ಸ್ಪೂನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ, ಮೇಡಮ್? \" ಎಂದು ಭಾರ್ಗವನೆಂದಾಗ ಮೌನವಾಗಿ ಆತನ ಕೈಗೆ ನೀಡಿದಳು. \" ನಿಮ್ಮ್ ಸೆಲೆಕ್ಶನ್ ಸೂಪರ್ ಕಣ್ರೀ. ಐಸ್ ಕ್ರೀಮನ್ನು ಕೂಡ ಯೋಚಿಸಿ ಮಾಡ್ತೀರಿ.\" ಹೊಗಳಿದಾಗ ಐಸ್-ಕ್ರೀಮ್ ತಿನ್ನೋಣವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದು ತಾನು, ಹೊಗಳಿಕೆ ಇವಳಿಗೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಉರಿದುಕೊಂಡಳು.",[12,1298,1299],{},"ಈ ರೀತಿಯ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಚೇಷ್ಟೆಗಳ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ-ಭಾರ್ಗವರ ಸ್ನೇಹ ಗಾಢವಾಗಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರೂ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ವೊಂದರಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸತೊಡಗಿದರು. ಹೀಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಇವರ ಬಾಳು ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿಯಂತಾಗಿದ್ದು ಕೇವಲ ಆ ಒಂದು ಸಂದೇಶದಿಂದ. ಶ್ರುತಿ ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಾಗ ಕೈಗೆ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಗಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.",[829,1301],{},[419,1303,1305],{"id":1304},"scene-6","Scene 6",[12,1307,1308],{},"ಇಂದಿನವರೆಗೂ ತನ್ನ ಎಲ್ಲೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ದಾಟಿರದಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅವಳ ಕಿರುಚಾಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲೋಸುಗ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದ್ದ. ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ಧೀರ್ಘ ಚುಂಬನದ ನಂತರ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಾಗಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಗಾಯದ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿದ್ದು. ನಾಚಿ ಕೆಂಪಾದ ಕೆನ್ನೆಯ ಶ್ರುತಿ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ್ದ ಬೆರಳನ್ನು ಅದುಮಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದವಳನ್ನು ರೂಮಿಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದ. ಬಾಂಡ್-ಏಡ್ ಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡಿ, ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಕರ್ಚೀಫನ್ನೇ ಸುತ್ತಿ ಮೆಡಿಕಲ್ ಶಾಪ್ ಕಡೆಗೆ ಓದಿದ್ದ.",[12,1310,1311],{},"ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಎಡವಟ್ಟು. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವನ ಮೊಬೈಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆನ್ಲಾಕ್ಕ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಪ್ಪನೆ ಬಡಿದಿದ್ದು - \"u r a cheater. esht life na haal madiddiya? its enough. get outta my lyf.\" ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಯಾರೊಟ್ಟಿಗೂ ಬೇರೆಯದೇ ಬೆಳೆದಿದ್ದವಳು ಈಗ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತ್ತು. So it led to something worse. ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಇಂತಹ ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅತೀವ ಚಿಂತನೆಗೊಳಪಟ್ಟಾಗ, ಮುಂದಾಗುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಘೋರವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಊಹೆಗೆ ನಿಲುಕದಷ್ಟು.",[12,1313,1314],{},"ಭಾರ್ಗವ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮೊಬೈಲನ್ನು ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಿಸಿದಳು. ಕರ್ಚೀಫ್ ತೆಗೆದು ಬಾಂಡ್-ಏಡ್ ಹಾಕಿದ ಭಾರ್ಗವ ಉಳಿದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಲು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಅವನ ತಲೆಯ ಹಿಂಬಾಗಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟೊಂದು ಬಿತ್ತು. ತಲೆಯನ್ನು ಅದುಮಿ ಹಿಡಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದವನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಆಕೃತಿಯೊಂದು ಅವನತ್ತಲೇ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು.",[12,1316,1317],{},"ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯನ್ನು ನೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಕುಕ್ಕಿದ ಶ್ರುತಿ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನ ಟೆರೇಸ್ ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು.  ​ಪರಿಧಿ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಬಿಂದು ಸೇರಲೆ ಬೇಕು. ಇದು ವೃತ್ತ.....!",[12,1319,1320],{},[437,1321,1322],{},"THE END",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":1324},[],"​C = 2πr",{},{"title":52,"description":1325},"stories\u002Fcircle","2VsRBD1DeIMgwPIkcl19XXlhLqOwrvRcS_CSz1iChEM",{"id":1331,"title":71,"author":1207,"body":1332,"cover":79,"date":7,"description":1364,"download":82,"extension":22,"meta":1365,"navigation":24,"path":83,"seo":1366,"slug":85,"stem":1367,"__hash__":1368},"stories\u002Fstories\u002Fenendu-hesaridali.md",{"type":9,"value":1333,"toc":1362},[1334,1339,1344,1347,1350,1353,1356,1359],[12,1335,1336],{},[416,1337],{"alt":1338,"src":79},"ಎನೆಂದು ಹೆಸರಿಡಲಿ",[12,1340,1341],{},[437,1342,1343],{},"\"ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ\"",[12,1345,1346],{},"ನನ್ನೆದುರು ಇದ್ದ ಗೋರಿಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮುಗಿದು ಗಂಟೆಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ನಾನಿನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ಮರಳದೇ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನೀನು ನನಗೆ ತುಂಬಾನೇ ಸ್ಪೆಶಲ್. ನೀನೇ ತಾನೇ ನನಗೆ ಲೈಫ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ realize ಆಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು. ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೋಡೋಕೆ ಮಾತ್ರ ಬಣ್ಣದ ಬುಗರಿ. ಆದ್ರೆ ಇಂದೊಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಕೂಪ. ಅದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ಬೀಳತೊಡಗಿದೆ. ಯಾರು ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುವವರೇ. ನೀನು ಆ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನನು ಕೈಹಿಡಿದು ಎತ್ತಲು ನೋಡಿದೆ. ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಉಫ್... ನೀನು ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. But ನಾನು ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ.",[12,1348,1349],{},"ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, First time ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು, first ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ, Lecturer ಕಾರಿಡಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ. ನೀನು ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವಮಾನವಾದಂತೆ ನೆಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ  ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮರೆಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಗತೊಡಗಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಈ behaviour ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ನೀನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನುನೋಡಿದೆ. ಔಚ್.. ನಾನು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್‌ನಲ್ಲ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ನೀನೇ ನಗುತ್ತಾ ಕೈಯನ್ನು ನನ್ನತ್ತ ಆಡಿಸಿ \"Hiii...\" ಎಂದೆ. ನಾನು ಕ್ಲಾಸಿನಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. Lecturers ನೋಡಿದ್ರೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ. ಆದರೆ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಮುಖ ಆ ದಿನ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಆ ನಗುವಿನಿಂದ ಸೆಳೆಯುವ ರಹಸ್ಯ. ಆ ನಗು  ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನತ್ತ ಕೈ ಬೀಸಿದೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದ್ದು  ತುಂಬಾನೇ ಕಡಿಮೆ. ನೀನೇ ಬೇರೆ branch, ನಾನೇ ಬೇರೆ. ಆದರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ನಾನು ನಿನ್ನ ನಗುವನ್ನು ನೋಡಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಲೆ ಇದ್ದೆ.",[12,1351,1352],{},"Second Yearನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತು. Lunch Breakನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತಗೂಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಏನೇನೋ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನನ್ನತ್ತ ನಗುತ್ತಾ ಕೈಬೀಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಆ ನಗು ಬಲವಂತಾಗಿ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಾ ಇದೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾದರೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಆ ನಗುವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ  ಆಗಿದ್ದು ಏನು?",[12,1354,1355],{},"ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ತಿರುವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು final exam timeನಲ್ಲಿ. ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲರೂ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. ನಾನು ಮಾತು ಆರಂಬಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ನೆಲವನ್ನು ಸೇರುವ ತವಕದಿಂದ ಓಡತೊಡಗಿತ್ತು. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ force ಮಾಡಿದರೂ ಮೊದಲು ನೀನು ಕಾರಣ ಏನೆಂದು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಇನ್ನನ್ನು ಬೇರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದೂ, ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು. ನಾನು ಎರಡನೇ ಯೋಚನೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಬರಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆ, \"ಒಳ್ಳೆಯ marks ತಗೊಂಡ್ರೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೇನೇ ಇರ್ತೀನಿ.\" ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳು ಯೋಚಿಸಿದ ನೀನು ಹೇಳಿದೆ, -\"You sure? Cause I’m pretty difficult to take care of.\" ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಮೌನ. ನಂತರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಇಬ್ಬರು ನಗಲಾರಂಬಿಸಿದೆವು. ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಧಿಟ್ಟಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ನಗು, ನನ್ನ ಸೆಳೆಯುವ ಮಾಂತ್ರಿಕ ನಗು. ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ, 'Promise?' ಎಂದೆ. ಆಗ ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು realize ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಒಂದು promiseನಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತು ಇದೆಯೆಂದು ನಮಗಾಗ ತಿಳಿಯುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,1357,1358],{},"Final exam result ಬಂತು. ಜ್ವರ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡುರಾತ್ರಿ 12:30ಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಬಡಿಯುವಂತೆ ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಬಡಿದಿದ್ದೆ. ನೀನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 99% ಫಲಿತಾಂಶ ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ನನಗಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡೆ. ನೀನು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಆಘಾತವಾದರೂ ವಿರೋಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, \" ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ promise ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು...\" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ.",[12,1360,1361],{},"ಇದು ನನ್ನ ಸಂತೋಷದ ದಿನಗಳ ಮೊದಲ ಪುಟ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಕೊನೆಯ ದಿನ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ಕಾನ್ಸೆರ್ ಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಇದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿನ ನೋವು ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೀನು ಅದನ್ನು ತೋರಗೋಡಲಿಲ್ಲ.  I miss you and you'll wait for me... ಆದರೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ why ಎನ್ನಲೆ? ಉತ್ತರಿಸುವವರಾರು? ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಡೆದರೂ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಸೊಲ್ಲೆತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಿರ್ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಾವಿಬ್ಬರೂ \"ಹುಡುಗಿಯರು\" ಎಂದು ಆಗಿರಬಹುದೇ? ಉತ್ತರ ಹೇಳು ಸಾಧನಾ.. ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿ ಚಂದನ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀನಿ..",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":1363},[],"ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ",{},{"title":71,"description":1364},"stories\u002Fenendu-hesaridali","N-4l8QD9m4fl9XQLoLlcOJ4uZnD_XY_XAtw4njBDqis",{"id":1370,"title":90,"author":410,"body":1371,"cover":98,"date":7,"description":99,"download":7,"extension":22,"meta":1630,"navigation":24,"path":101,"seo":1631,"slug":104,"stem":1632,"__hash__":1633},"stories\u002Fstories\u002Fgaajina-mane.md",{"type":9,"value":1372,"toc":1623},[1373,1377,1383,1389,1397,1402,1405,1409,1412,1415,1418,1421,1424,1427,1430,1433,1437,1440,1458,1461,1464,1467,1470,1475,1479,1482,1485,1488,1491,1494,1497,1500,1503,1506,1510,1513,1516,1519,1522,1525,1528,1531,1534,1537,1540,1543,1548,1552,1555,1558,1561,1564,1567,1570,1573,1576,1579,1582,1585,1588,1591,1594,1597,1600,1603,1606,1609,1612,1615,1618],[12,1374,1375],{},[416,1376],{"alt":90,"src":98},[12,1378,1379,1380],{},"ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ\n",[562,1381,1382],{},"ಕಥೆ ೨",[12,1384,1385],{},[562,1386,1387],{},[437,1388,90],{},[12,1390,1391,1394],{},[437,1392,1393],{},"ಕೇಸ್ ಫೈಲ್: 002\nಕ್ಲೈಂಟ್: ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್\nವಿಷಯ: 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ' ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಸಾವು.\nಪೋಲೀಸ್ ವರದಿ: ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ.",[562,1395,1396],{},"ಗಾಜಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಜಿಗಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ...",[12,1398,1399],{},[562,1400,1401],{},"ಅವರನ್ನು 'ತಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ'.",[419,1403,90],{"id":1404},"ಗಾಜಿನ-ಮನೆ",[423,1406,1408],{"id":1407},"ಅಧ್ಯಾಯ-1-ಮುರಿದ-ಪ್ರತಿಬಿಂಬ","ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮುರಿದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ",[12,1410,1411],{},"ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಂ.ಜಿ. ರೋಡ್‌ನ ಆ ನಲವತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯ 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್' ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದ ಇಡೀ ನಗರವು ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಎತ್ತರ ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಈಗ ತಲೆ ಸುತ್ತುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.",[12,1413,1414],{},"\"ಅಪ್ಪ ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಿಗಿದರು ಎಂದು ಪೋಲೀಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ\" ಅವಳ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನೋವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು. \"My father was a fighter Mr. Surya. He never gave up. Not on his company, not on his life.\"",[12,1416,1417],{},"ಸೂರ್ಯ ಆ ಐಷಾರಾಮಿ 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ಅನ್ನು ನೋಡಿದ. ಎಲ್ಲವೂ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ'ಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪರದೆ, ದೀಪ, ತಾಪಮಾನ, ಸಂಗೀತ... ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು 'ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್'ನ ಅಧೀನ.",[12,1419,1420],{},"\"ಜಗತ್ತು ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಯಶಸ್ವಿ ಉದ್ಯಮಿ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯೊಳಗೆ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಏಕಾಂಗಿ ಅರಸನಾಗಿದ್ದರು\" ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. \"ಅವರ ಈ ಕೋಟೆಯ ಕೀಲಿ ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್?\"",[12,1422,1423],{},"\"ಅವರ ಬಲಗೈ ಬಂಟ ರೋಹನ್ ಬಳಿ\" ಅನಿಕಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. \"ಅವರ ನಂತರ ಕಂಪನಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನೇ.\"",[12,1425,1426],{},"\"ಸರಿ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಹಾಗಾದರೆ ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ನಿಮ್ಮ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಏರ್ಪಡಿಸಿ. ರೋಹನ್, ನಿಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ ಹೂಡಿಕೆದಾರ ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪರ್ಸನಲ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಜೇಕಬ್... ಎಲ್ಲರೂ ಇರಬೇಕು.\"",[12,1428,1429],{},"\"ಯಾಕೆ? ನಾನೇನು ಕಾರಣ ಕೊಡಲಿ?\"",[12,1431,1432],{},"ಸೂರ್ಯ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ನೋಡಿದ. \"ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ: 'ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸಾವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಒಂದು 'ಸೆನ್ಸಿಟಿವ್' ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ 'ಐ.ಪಿ.ಓ' ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಇದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇರಬೇಕು'.\"",[423,1434,1436],{"id":1435},"ಅಧ್ಯಾಯ-2-ಬೋರ್ಡ್-ರೂಮಿನ-ಬಂಧಿಗಳು","ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮಿನ ಬಂಧಿಗಳು",[12,1438,1439],{},"ಮಾರನೇ ದಿನ ಸಂಜೆ. 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ' ಸಂಸ್ಥೆಯ 35ನೇ ಮಹಡಿಯ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'. ಹೊರಗೆ ನಗರದ ಸಂಜೆಯ ದೃಶ್ಯ. ಒಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಖವಾಡಗಳು.",[12,1441,1442,1445,1446,1449,1450,1453,1454,1457],{},[437,1443,1444],{},"ರೋಹನ್"," ಹೊಸ ಸಿ.ಇ.ಒ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ",[437,1447,1448],{},"ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ"," ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಕಾಲನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ",[437,1451,1452],{},"ಮಾಯಾ"," ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮಾಜಿ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಳಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತು ",[437,1455,1456],{},"ಜೇಕಬ್"," ಎಕ್ಸ್-ಮಿಲಿಟರಿ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಗೋಡೆಯ ಬಳಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ.",[12,1459,1460],{},"ಸರಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಸೂರ್ಯ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ.",[12,1462,1463],{},"\"ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಯಿತು\" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'ನ ಬಾಗಿಲನ್ನು 'ಲಾಕ್' ಮಾಡಿದ.",[12,1465,1466],{},"\"ಏನಿದು ನಾನ್ಸೆನ್ಸ್? ಬಾಗಿಲು ಯಾಕೆ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ?\" ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಕೆರಳಿದ.",[12,1468,1469],{},"\"ಭಯಪಡಬೇಡಿ ಮಿಸ್ಟರ್ ರೆಡ್ಡಿ\" ಸೂರ್ಯ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. \"ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯ ಮಾತು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಅಷ್ಟೇ.\"",[12,1471,1472],{},[416,1473],{"alt":16,"src":1474},"\u002Fstories\u002Fgaajina-mane\u002Fimage2.png",[423,1476,1478],{"id":1477},"ಅಧ್ಯಾಯ-3-ಡಿಜಿಟಲ್-ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು","ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಡಿಜಿಟಲ್ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು",[12,1480,1481],{},"\"ನಾವೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಕುತೂಹಲವಿರಬಹುದು\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದ. \"ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸಾವು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಕೊಲೆ.\"",[12,1483,1484],{},"ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ದ.",[12,1486,1487],{},"\"ಆದರೆ ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕೊಲೆ\" ಸೂರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ. \"ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಆಯುಧವಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ 'ಫಿಸಿಕಲ್ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್' ಇಲ್ಲ. ಇದೊಂದು 'ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್' ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೊಲೆ.\"",[12,1489,1490],{},"\"ಏನು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?\" ರೋಹನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದ.",[12,1492,1493],{},"\"ನಾನು 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ನ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಹೋಮ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ನ 'ಲಾಗ್'ಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ\" ಸೂರ್ಯ ಹೇಳಿದ. \"ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾಯುವ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮುನ್ನ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ.\"",[12,1495,1496],{},"\"ರಾತ್ರಿ 10:30ಕ್ಕೆ ಮನೆಯ 'ಹೀಟರ್' ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ 'ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಮ್'ಗೆ ಆನ್ ಆಗಿದೆ.\n10:32ಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಿಟಕಿ ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳು ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಆಗಿ 'ಲಾಕ್' ಆಗಿವೆ.\n10:35ಕ್ಕೆ 'ಸೌಂಡ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕರ್ಕಶವಾದ 'ವೈಟ್ ನಾಯ್ಸ್' ಪ್ಲೇ ಆಗಲು ಶುರುವಾಗಿದೆ.\n10:40ಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ದೀಪಗಳು 'ಆನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್' ಆಗಲು ಆರಂಭಿಸಿವೆ.\nಮತ್ತು 10:45ಕ್ಕೆ ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಬಾಗಿಲು ಮಾತ್ರ 'ಅನ್ ಲಾಕ್' ಆಗಿದೆ.\"",[12,1498,1499],{},"ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಿದ. \"ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹೃದಯ ರೋಗಿಗೆ ಇಂತಹ ಒಂದು 'ಸೈಕಲಾಜಿಕಲ್ ಟಾರ್ಚರ್' ಕೊಟ್ಟರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅವರಿಗೆ 'ಪ್ಯಾನಿಕ್ ಅಟ್ಯಾಕ್' ಆಗುತ್ತದೆ. ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಒಂದೇ ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ... ಬಾಲ್ಕನಿ.\"",[12,1501,1502],{},"\"ಇದೊಂದು ಊಹೆ ಅಷ್ಟೇ\" ಎಂದ ರೋಹನ್.",[12,1504,1505],{},"\"ಹೌದು ಊಹೆ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ 'ಕಮಾಂಡ್'ಗಳನ್ನು 'ರಿಮೋಟ್' ಆಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು 'ಆಪರೇಟ್' ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಆ 'ಕಮಾಂಡ್'ಗಳು ಬಂದ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್'ಅನ್ನು ನಾನು 'ಟ್ರೇಸ್' ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.\"",[423,1507,1509],{"id":1508},"ಅಧ್ಯಾಯ-4-ಗಾಜಿನ-ಮೇಲಿನ-ಬಿರುಕು","ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಗಾಜಿನ ಮೇಲಿನ ಬಿರುಕು",[12,1511,1512],{},"\"ಆ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್' ಮಿಸ್ಟರ್ ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನದು\" ಸೂರ್ಯ ಮೊದಲ ಬಾಂಬ್ ಎಸೆದ.",[12,1514,1515],{},"\"ವಾಟ್! ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ! ನನ್ನನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಸುವ ಸಂಚು\" ಆದಿತ್ಯ ಕೂಗಿದ. \"ವಿಕ್ರಮ್ ಸತ್ತರೆ ಲಾಭ ನನಗಲ್ಲ ರೋಹನ್‌ಗೆ!\"",[12,1517,1518],{},"\"ನಿಜ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ನಿಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ 'ಟೇಕ್ ಓವರ್' ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ನಿಮಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವಿತ್ತು.\"",[12,1520,1521],{},"\"ದ್ವೇಷವಿತ್ತು ಆದರೆ ನಾನು ಕೊಲೆಗಾರನಲ್ಲ!\"",[12,1523,1524],{},"\"ಹಾಗಾದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ 10:25ಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಫೋನಿನಿಂದ ಮಾಯಾ ಅವರ ನಂಬರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಕರೆ ಹೋಗಿತ್ತು?\" ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಮಾಯಾ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ.",[12,1526,1527],{},"ಮಾಯಾ ನಡುಗಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. \"ಅದು... ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ...\"",[12,1529,1530],{},"\"ಸುಮ್ಮನೇನಾ?\" ಸೂರ್ಯ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ. \"ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನೀವು ಅವರನ್ನು 'ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮೇಲ್' ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಅವರ ಕೆಲವು 'ಪರ್ಸನಲ್' ವಿಡಿಯೋಗಳು ಇದ್ದವು. ಅದನ್ನು ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ನೀವು 'ಡೀಲ್' ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ!\"",[12,1532,1533],{},"ಮಾಯಾ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.",[12,1535,1536],{},"\"ಮತ್ತು ಜೇಕಬ್\" ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. \"ನೀವು ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪರಮ ಆಪ್ತ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳ ವಿದೇಶಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು 50 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಅಷ್ಟು ಹಣ?\"",[12,1538,1539],{},"ಜೇಕಬ್ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡ. \"ಅದು... ಸಾಲ...\"",[12,1541,1542],{},"\"ಇಲ್ಲ ಅದು ಲಂಚ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. \"ರೋಹನ್ ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹಣ. 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ನ 'ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಲಾಗ್'ಗಳನ್ನು 'ಟ್ಯಾಂಪರ್' ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತನಿಖೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಲು ಅವನು ನಿಮಗೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ.\"",[12,1544,1545],{},[416,1546],{"alt":16,"src":1547},"\u002Fstories\u002Fgaajina-mane\u002Fimage3.png",[423,1549,1551],{"id":1550},"ಅಧ್ಯಾಯ-5-ಅಂತಿಮ-ತೀರ್ಪು","ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು",[12,1553,1554],{},"\"ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳೂ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿವೆ\" ಸೂರ್ಯ ನಕ್ಕ. \"ಆದರೆ ಕೊಲೆಗಾರ ಒಬ್ಬನೇ.\"",[12,1556,1557],{},"ಅವನು ರೋಹನ್ ಬಳಿ ಹೋದ.",[12,1559,1560],{},"\"ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಹೋಮ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ಅನ್ನು 'ಹ್ಯಾಕ್' ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ 'ಅಡ್ಮಿನ್ ಪಾಸ್ವರ್ಡ್' ಮತ್ತು 'ಟೆಕ್ನಿಕಲ್' ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ ರೋಹನ್.\"",[12,1562,1563],{},"\"ಪ್ರೂವ್ ಇಟ್\" ರೋಹನ್ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದ.",[12,1565,1566],{},"\"ಖಂಡಿತ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಫೋನ್ ತೆಗೆದ. \"ಆ ರಾತ್ರಿ ನೀವು 'ಹ್ಯಾಕ್' ಮಾಡಿದ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್'ಅನ್ನು 'ಮಾಸ್ಕ್' ಮಾಡಲು ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರ ಆಫೀಸಿನ 'ವಿ.ಪಿ.ಎನ್'ಅನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನೀವು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ.\"",[12,1568,1569],{},"\"ಪ್ರತಿ 'ಹ್ಯಾಕ್'ನ ನಂತರ ಒಂದು 'ಬ್ಯಾಕಪ್ ಲಾಗ್' 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ'ದ 'ಕ್ಲೌಡ್ ಸರ್ವರ್'ನಲ್ಲಿ 'ಸೇವ್' ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ 'ಲಾಗ್'ಅನ್ನು 'ಡಿಲೀಟ್' ಮಾಡಲು 'ಸೂಪರ್ ಅಡ್ಮಿನ್' ಅಧಿಕಾರ ಬೇಕು. ಆ ಅಧಿಕಾರ ಇರುವುದು ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಅವರ ನಂತರ ಅವರ ಮಗಳು ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ.\"",[12,1571,1572],{},"ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಫೋನನ್ನು 'ಸ್ಪೀಕರ್'ಗೆ ಹಾಕಿದ. \"ಅನಿಕಾ ನೀವು 'ಕ್ಲೌಡ್ ಸರ್ವರ್'ಅನ್ನು 'ಚೆಕ್' ಮಾಡಿದಿರಾ?\"",[12,1574,1575],{},"\"ಹೌದು ಸೂರ್ಯ\" ಫೋನಿನ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಅನಿಕಾಳ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. \"ಒಂದು 'ಬ್ಯಾಕಪ್ ಲಾಗ್' ಇದೆ. ಅದು ರೋಹನ್ ಅವರ 'ಪರ್ಸನಲ್ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್'ನ 'ಐ.ಪಿ'ಯಿಂದ 'ಜನರೇಟ್' ಆಗಿದೆ.\"",[12,1577,1578],{},"ರೋಹನ್ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಎದ್ದು ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಜೇಕಬ್ ಅವನ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ನಿಂತ.",[12,1580,1581],{},"ಜೇಕಬ್ ಗಡುಸಾಗಿ ಹೇಳಿದ. \"ಲಂಚ ತಿಂದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅವರ ಕೊಲೆಗಾರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾರೆ.\"",[12,1583,1584],{},"ರೋಹನ್ ಸೋತು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದ. ಅವನ ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.",[12,1586,1587],{},"ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಪೋಲೀಸರು ಒಳಗೆ ಬಂದರು. ರೋಹನ್ ಕೈಗೆ ಕೋಳ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮಾಯಾ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಮುಖವಾಡಗಳು ಕಳಚಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಈ ಕೊಲೆಯ ಕುಣಿಕೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದರು.",[12,1589,1590],{},"ಪೋಲೀಸರು ರೋಹನ್‌ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸೂರ್ಯ ಗಾಜಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತ. ಹೊರಗೆ ನಗರವು ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು.",[12,1592,1593],{},"ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್, ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡದೆ, ಲೈನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. \"ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು, ಸೂರ್ಯ. ನೀವು ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದಿರಿ. ನನ್ನ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದಿರಿ.\"",[12,1595,1596],{},"ಸೂರ್ಯ ಕಿಟಕಿಯ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿದ. \"ನ್ಯಾಯವೇ, ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್?\" ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಾದವಿತ್ತು. \"ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'... ಇದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಹಡಿಯೂ ಯಾರದ್ದೋ ಒಬ್ಬರ ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹದ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿದೆ. ಇಂದು ರೋಹನ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ. ನಾಳೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬರಬಹುದು.\"",[12,1598,1599],{},"ಅನಿಕಾ ಮೌನವಾದಳು.",[12,1601,1602],{},"ಸೂರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ, \"ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ, ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್, ಈ ನಗರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿದೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತೇನೋ. ಆದರೆ ಅವರು ಮರೆತ ಒಂದು ಸತ್ಯವಿದೆ, ಅನಿಕಾ.\"",[12,1604,1605],{},"\"ಏನದು?\"",[12,1607,1608],{},"ಸೂರ್ಯ ಹೊರಗಿನ ನಗರದ ದೀಪಗಳ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ. \"ನಾವು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತೇವೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಿದ್ದಾಗ ಆಗುವ ಸದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ಜೋರಾಗಿರುತ್ತದೆ.\"",[12,1610,1611],{},"ಅವನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ.",[12,1613,1614],{},"\"ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬೆತ್ತಲಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್. ಆದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆ?\"",[12,1616,1617],{},"ಸೂರ್ಯ ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ನಡೆದ. ಅವನ ಹಿಂದೆ, ಆ ಭವ್ಯವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಗಳು, ನಗರದ ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,1619,1620],{},[416,1621],{"alt":16,"src":1622},"\u002Fstories\u002Fgaajina-mane\u002Fimage4.png",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":1624},[1625,1626,1627,1628,1629],{"id":1407,"depth":17,"text":1408},{"id":1435,"depth":17,"text":1436},{"id":1477,"depth":17,"text":1478},{"id":1508,"depth":17,"text":1509},{"id":1550,"depth":17,"text":1551},{},{"title":90,"description":99},"stories\u002Fgaajina-mane","HrpghYNd-rIwEU4uoNAFe7ywVDSmLVkOQ5XZzAeF_uc",{"id":1635,"title":109,"author":1207,"body":1636,"cover":117,"date":7,"description":1683,"download":120,"extension":22,"meta":1684,"navigation":24,"path":121,"seo":1685,"slug":123,"stem":1686,"__hash__":1687},"stories\u002Fstories\u002Fhrudaya-halagide.md",{"type":9,"value":1637,"toc":1681},[1638,1643,1648,1651,1654,1657,1660,1666,1668],[12,1639,1640],{},[416,1641],{"alt":1642,"src":117},"Cover image",[12,1644,1645],{},[437,1646,1647],{},"​( Urgent ಅಲ್ಲಿ ಗೀಚಿದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಆಗೋದು... ಗೀಚದೆ ಇದ್ರೆ? ... ನಾನು ಹೇಳೋದಿಲ್ಲ.. ಅವಳೇ ಹೇಳ್ತಾಳೆ.. ಓದಿ... )",[12,1649,1650],{},"​             ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಅಂತಾನೆ ತಿಳೀತಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಇವತ್ತು ನಿನಗೆ ಹೇಳ್ಬೇಕಾದದ್ದು ತುಂಬಾ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ನಮಗೆ ನಾವೇ friends ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ದಶಕವಾಯಿತು ಅಷ್ಟೇ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಜಗಳ ಮಾಡ್ತಾನೇ ಇದ್ರು ಅದು ಯಾವತ್ತೂ serious ಅಂತ ಹೇಳೋ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಜಗಳ ಅಂತ ಹೆಸರು ಇಡೋದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಕಾಲೆಳೆಯೋದು  ಅಂತ ಹೇಳ್ಬಹುದೇನೋ.",[12,1652,1653],{},"ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳೆಷ್ಟೋ. ಹೇಳುವಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಷ್ಟೆ. ನಾನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಾ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಜಡಿಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ನಾನೇ ಅಲ್ಲವೇ?  ಇಂತಹ ನೂರಾರು ನೆನಪುಗಳು ನೆನಪುಗಳ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಚ್ಛಾಗಿವೆ.\nನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡ್ತೀಯಾ ಅಂತ ನಾನೆಂದೂ ಅನ್ಕೊಂಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಧೈರ್ಯ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಹುಸಿಗೊಳಿಸಿದೆ. ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿದೆ.",[12,1655,1656],{},"ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಸ್ನೇಹಿತ ಅಂತ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ನೀನು ಕೊನೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಲ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅದೇ matterಗೆ.  ಅದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿಯೇ ನಾವು ಇರೋಕೆ ಆಗೊಲ್ವ? ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ದೆ ಸ್ನೇಹ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಉದ್ದುದ್ದ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಉಫ್.. ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳೋಕಾಗದೆ ನಿನ್ನನ್ನ avoid ಮಾಡೋ ಸಲುವಾಗಿ ವ್ಹಾಟ್ಸ್ಆಪ್ , ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗಳಲ್ಲಿ block ಮಾಡಿದೆ. But no use.",[12,1658,1659],{},"ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲು ಅಂತ ಆ ದಿನ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ಈ ದಿನ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳೋ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹ ಬಯಸಿದ್ದೆ . ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿದೆ. ನನಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ಆಗೋ ಮನಸ್ಸಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಸ್ನೇಹ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಆಸೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.\nನೀನು ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕ್ಸಿದೆ. ಇವತ್ತು ಒಂದು ಮಾತ್ರ confirm ಆಯ್ತು. ಲೈಫಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಕಾಮನ್ನು. ನನ್ನ ಹೃದಯ ಹಾಳಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸು ಯಾಕೋ ನೀನೇ ಬೇಕೆಂದು ಗೋಳಾಡಿದೆ. ನನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವತ್ತೂ ಅಳ್ಬೇಡ. ಎಲ್ಲರೆದ್ರು ನಿನ್ನ ನಾ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ್ರು ಕೂಡ ಒಳಗೊಳಗೇ ಅಲ್ತಿಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ಸಾರಿ ಕಣೋ.... ನಾನಿನ್ನು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ.",[12,1661,1662,1663],{},"ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ",[437,1664,1665],{},"ಸಿಂಧು",[829,1667],{},[12,1669,1670,1671,1676,1677,820],{},"ಇತರ ಕಥೆಗಳಿಗಾಗಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ: ",[1672,1673,1675],"a",{"href":1674},"\u002Fstories","Stories"," ಅಥವಾ ಈ-ಬುಕ್ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ",[1672,1678,1680],{"href":1679},"\u002Fstories\u002Fhrudaya-halagide.pdf","Download",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":1682},[],"A story of two besties..!",{},{"title":109,"description":1683},"stories\u002Fhrudaya-halagide","hs1ePJhCEl1gP7Em1VfSnuFZmuXkdRmoROaLPEcfS3A",{"id":1689,"title":128,"author":1207,"body":1690,"cover":136,"date":7,"description":137,"download":139,"extension":22,"meta":2010,"navigation":24,"path":140,"seo":2011,"slug":142,"stem":2012,"__hash__":2013},"stories\u002Fstories\u002Fin-the-ruins-of-memory.md",{"type":9,"value":1691,"toc":2003},[1692,1697,1701,1705,1708,1711,1714,1717,1720,1723,1730,1733,1736,1742,1745,1750,1752,1756,1760,1763,1766,1769,1772,1775,1778,1781,1784,1787,1790,1795,1797,1801,1805,1808,1811,1818,1821,1827,1830,1833,1836,1839,1842,1845,1848,1851,1854,1859,1861,1865,1869,1872,1875,1878,1888,1894,1897,1900,1903,1906,1909,1912,1915,1918,1921,1924,1929,1931,1935,1939,1942,1945,1948,1951,1954,1957,1960,1963,1966,1969,1972,1975,1978,1983,1986,1998],[12,1693,1694],{},[416,1695],{"alt":1642,"src":1696},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002Fcover.png",[423,1698,1699],{"id":1220},[437,1700,1221],{},[419,1702,1704],{"id":1703},"the-push-before-dawn","The Push Before Dawn",[12,1706,1707],{},"The office was a husk of silence, its rows of empty desks glowing faintly under the sodium-orange wash of the streetlamps outside. The air smelled of coffee grounds and plastic keyboard keys, a strange perfume of late nights that he had long since learned to love. He arrived just after midnight, hoodie pulled low over his head, headphones slung around his neck like armor.",[12,1709,1710],{},"It was the night before the new system was due to go live. Months of promises, revisions, half-sleepless debugging sessions had led to this single moment. Tomorrow, managers would gather in a sleek conference room to demo a product that was supposed to change everything; reduce errors, streamline workflows, automate what once required armies of clerks. But tonight, he was its sole guardian, its surgeon, its final breath of life.",[12,1712,1713],{},"He sat down at his station. The chair creaked under his weight, as though objecting to another long siege. He slid the headphones into place, drowning the world in a carefully curated playlist; steady beats, low enough to fade into the back of his mind, like the steady hum of an operating theater.",[12,1715,1716],{},"Then, he began. Fingers hovered above the keyboard for a heartbeat, then fell into motion. The screen lit up with cascading characters, a river of logic he alone understood.",[12,1718,1719],{},"Every line of code was a stitch, every function a heartbeat. He saw the system not as text, but as a living organism; fragile, pulsing, precariously close to collapse if one mistake went unnoticed. This was brain surgery, performed with a blunt tool, and he knew he could not afford to tremble.",[12,1721,1722],{},"The hoodie helped. It created a tunnel, shutting out the distractions; the buzzing fluorescent lights above, the occasional car horn from the street below, the memory of his colleagues’ anxious faces. With the hood pulled down low, there was only the screen, only the rhythm of typing.",[12,1724,1725,1726,1729],{},"At times, he leaned back and closed his eyes, replaying logic like a chess game: ",[562,1727,1728],{},"If this request goes here, does the handler catch it? What about edge cases? What if the user forces an empty payload?"," His mind darted forward, backward, sideways, always five moves ahead, until his chest tightened from the sheer weight of possibilities. Then he would exhale, open his eyes, and resume typing with renewed fury.",[12,1731,1732],{},"The night stretched on. At three in the morning, his coffee was cold, untouched. At four, his back ached, but he refused to move. He typed like a man hammering shut the last nails of a coffin; quick, precise, final. Each keystroke carried both dread and relief.",[12,1734,1735],{},"Outside, dawn was still faraway. Inside, he had already built his sunrise, a fragile constellation of logic glowing against the darkness. And though no one else would ever witness this moment; the hoodie, the headphones, the furious determination. It was here that the project was truly born.",[12,1737,1738,1739],{},"When tomorrow came, executives would clap, clients would smile, and the system would appear seamless. But tonight, in the quiet hours before dawn, it was just him and the machine, locked in a secret pact: ",[562,1740,1741],{},"I will carry you across the finish line. You will not fail me now.",[12,1743,1744],{},"And so he typed, hoodie low, headphones humming, the quiet savior of something larger than himself.",[12,1746,1747],{},[416,1748],{"alt":1642,"src":1749},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002F1.png",[829,1751],{},[423,1753,1754],{"id":1232},[437,1755,1233],{},[419,1757,1759],{"id":1758},"the-zone","The Zone",[12,1761,1762],{},"The clatter of keys was relentless, a rhythm that filled the air like a war drum. No one in the office dared to speak above a whisper, though most had left hours ago. Those who remained glanced occasionally in his direction, but quickly returned to their screens. They knew better than to interrupt. When his hoodie was up, it was a signal, a sacred barrier: he was in the zone.",[12,1764,1765],{},"There was something almost frightening about it, the way he worked. His posture was forward-leaning, shoulders tight, as if he were plugged into the machine itself. His fingers moved with unnatural speed, and yet there was no hesitation. Every keystroke carried purpose. He didn’t stop to double-check his work because the checking was happening in his head three lines ahead.",[12,1767,1768],{},"To watch him was to watch someone balancing on the edge of chaos and control. His colleagues joked, when he wasn’t listening, that he wrote code like a surgeon cutting open a brain. And they weren’t far off. This wasn’t just typing. It was surgery; delicate, precise, dangerous.",[12,1770,1771],{},"The system they had built was sprawling, hundreds of thousands of lines tangled together like veins and arteries. A misstep here could bleed into a failure there, a hidden aneurysm waiting to rupture at the worst possible moment. He alone seemed fearless in the face of it. He could trace every thread, anticipate every risk, and stitch solutions into place before they unraveled.",[12,1773,1774],{},"Hours passed without him noticing. The music in his headphones was not music anymore but white noise, scaffolding that held his focus upright. He was aware, dimly, that his neck ached and his eyes burned. But to break the trance would mean risking the fragile balance he had constructed, and that was unacceptable.",[12,1776,1777],{},"For him, this was not work. It was communion. The glowing monitor wasn’t just a tool. It was a mirror, reflecting back the fragments of his own mind. Logic, pattern, recursion: it was the language his brain had always spoken, the place where he felt most at home. In ordinary life, words stumbled out of him awkwardly. But here, on this canvas of text, he was fluent, elegant, almost poetic.",[12,1779,1780],{},"A teammate shuffled past, pausing as though to ask a question. But one glance at the hood, at the hunched intensity of his posture, and the teammate retreated without a word. No one interrupted the zone. They all knew the cost.",[12,1782,1783],{},"And so he continued, line after line, function after function. At one point, he closed his eyes, as if listening for something inaudible. Then, without hesitation, his hands resumed their furious movement, as though responding to a rhythm only he could hear.",[12,1785,1786],{},"It was during these moments that he felt immortal. Here, in the deep quiet of thought made tangible, he believed there was nothing unsolvable, no knot too tangled. The system was a body in surgery, but it was also a battlefield, and he was both doctor and warrior, holding the line alone.",[12,1788,1789],{},"By dawn, his desk was littered with abandoned coffee cups and chewing gum wrappers. His back screamed for mercy, but his eyes still blazed with purpose. The code, stitched and soldered together, was alive now, pulsing with his effort. He had entered the night as a man with a deadline. He emerged as a surgeon who had saved a life.",[12,1791,1792],{},[416,1793],{"alt":1642,"src":1794},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002F2.png",[829,1796],{},[423,1798,1799],{"id":1244},[437,1800,1245],{},[419,1802,1804],{"id":1803},"the-sentence","The Sentence",[12,1806,1807],{},"The room smelled faintly of antiseptic, like a place meant for sterility and clean conclusions. The blinds were half-drawn, cutting the morning light into pale stripes across the floor. He sat in the center of it, hoodie off for once, hair unkempt, hands folded neatly in his lap. His family crowded close, their knees almost touching his, the quiet hum of their breathing louder than anything else in the room.",[12,1809,1810],{},"The doctor entered with a quiet confidence, a young woman whose presence seemed to soften the sterile edges of the clinic. Her beauty was unadorned, clear eyes, a kind mouth, hair swept back into a bun more practical than stylish. She carried a folder in one hand, her posture straight, her movements measured. Yet behind her professionalism was a warmth that filled the room almost despite itself.",[12,1812,1813,1814,1817],{},"She spoke carefully, her voice low but steady. The words were familiar to her by now, practiced, but they still trembled with the weight of what they carried: ",[562,1815,1816],{},"Frontotemporal dementia. Rapid progression. Early onset. Thirty-two years old."," The syllables fell like glass breaking, precise and irreversible.",[12,1819,1820],{},"The family broke before she finished. His mother pressed a fist to her mouth to stifle a cry. His sister gripped the armrest of her chair as though bracing against an earthquake. His father, stoic for decades, turned away, unable to watch.",[12,1822,1823,1824],{},"And yet he, the one piece of absorbing the sentence remained perfectly calm. He blinked once, twice, as though registering a pop-up notification on a screen: ",[562,1825,1826],{},"Error: System will fail sooner than expected.",[12,1828,1829],{},"His response startled everyone in its simplicity. He didn’t look at the young doctor’s eyes, nor the folder she clutched, nor even the stethoscope draped around her neck. Instead, his gaze fell to her hand resting on her lap. A delicate gold band glimmered on her finger.",[12,1831,1832],{},"“That’s a beautiful wedding ring,” he said, his voice even, as though complimenting a colleague on a neat piece of code.",[12,1834,1835],{},"The doctor faltered, her polished delivery breaking for the first time. Her lips parted, surprise flickering in her expression before softening into something almost tender. “Thank you,” she murmured, disarmed by the humanity of the moment.",[12,1837,1838],{},"It wasn’t denial that kept him calm. Nor was it some heroic strain of courage. It was subtler, almost instinctual: the ability to focus on detail, to narrow catastrophe into something small and precise. Just as he once debugged impossible systems line by line, now he dissected his own future into fragments too small to overwhelm him.",[12,1840,1841],{},"He thought of the project he had finished, the one that would go live without him. He thought of the nights under his hoodie, fingers flying like a surgeon’s blade. Each moment had been a complete world in itself, and maybe that was enough.",[12,1843,1844],{},"His family did not see it that way. His mother was sobbing openly now, her shoulders heaving with grief. His sister clutched his arm as though afraid he might dissolve before her eyes. He gave her a faint smile, apologetic, like someone misplacing his keys rather than his mind.",[12,1846,1847],{},"The young doctor continued, explaining therapies, progression timelines, expectations. But her words slid off him like rain on glass. He nodded politely, though his attention stayed elsewhere: on the hum of the air conditioner, the flicker of the fluorescent light, the glint of that wedding ring; a reminder that life, in all its fragility, still persisted.",[12,1849,1850],{},"He knew this was the first day of a different life. The countdown had begun. But systems fail. Memory corrupts. Threads break. He had always known this, even while coding late into the night. The only surprise was that now the failing system was his own mind.",[12,1852,1853],{},"And so he sat quietly, offering small comforts where he could, smiling when appropriate, carrying his own sentence with a composure that only deepened the heartbreak of those who loved him.",[12,1855,1856],{},[416,1857],{"alt":1642,"src":1858},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002F3.png",[829,1860],{},[423,1862,1863],{"id":1256},[437,1864,1257],{},[419,1866,1868],{"id":1867},"the-lasts","The Lasts",[12,1870,1871],{},"She had never realized how easily life divided itself into “lasts” until the doctor’s words carved the world into two halves: before and after.",[12,1873,1874],{},"Before, she would laugh at his jokes without hesitation, the punchlines rolling off his tongue in that dry, almost self-deprecating way that made her laugh harder than she wanted to admit. Before, she would tuck herself into his arms at the end of a long day without wondering if that warmth was infinite.",[12,1876,1877],{},"After, everything became a question.",[12,1879,1880,1881,1884,1885],{},"When he cracked a joke over breakfast; something about the butter masala dosa conspiring against him. Her smile froze halfway, her mind jolting. ",[562,1882,1883],{},"Was that his last joke?"," When he leaned back on the couch and laughed at a movie scene, his shoulders shaking, eyes lit up with cheerfulness, she found herself watching too closely. ",[562,1886,1887],{},"Was that his last laugh?",[12,1889,1890,1891],{},"And when he pulled her into a hug, his chin resting lightly on the top of her head, she clung harder than before. Because what if this was the final one? ",[562,1892,1893],{},"Was that his last hug?",[12,1895,1896],{},"The questions gnawed at her. They weren’t loud, but they were constant, a soft scraping at the edges of her heart. She tried not to let him see it, tried to match his calm, his strange serenity in the face of decline. He seemed determined to live as though nothing had changed, still coding when he could, still listening to music with his hood pulled low, still teasing her about her tendency to overthink.",[12,1898,1899],{},"But she noticed things. She noticed the way he paused mid-sentence, fishing for words that had once come easily. She noticed how his hands sometimes trembled when he typed, his once-fluid keystrokes reduced to awkward stutters. She noticed the way silence lingered longer between conversations, as though he were searching through fog for the thread of connection.",[12,1901,1902],{},"These were small things, but to her, they loomed enormous. Each slip of memory, each hesitation, felt like the ground giving way beneath her. And yet, she couldn’t predict which moment would be the “last” of anything. Would she know it when it happened? Would she recognize his final joke, or would it slip by unnoticed, buried under the ordinary flow of a day?",[12,1904,1905],{},"The unknowing was its own cruelty.",[12,1907,1908],{},"So she began to catalogue everything. Not in notebooks or spreadsheets though he might have approved of that but in her mind. Every smile, every word, every shared silence was etched carefully into her memory, as though she could hoard them against the encroaching storm. At night, lying awake beside him, she would replay them in order, like a private archive.",[12,1910,1911],{},"And yet, she hated herself for it too. Because while she was busy memorializing him, he was still alive, still laughing, still loving her in the present tense. She worried she was already treating him like a memory while he was still here.",[12,1913,1914],{},"One evening, as he dozed on the couch, she traced the outline of his hand with her finger, slow and careful. She thought of all the things those hands had built, all the code they had written, all the ordinary gestures passing her a cup of tea, brushing a strand of hair from her face, holding her steady when she felt she might fall apart. She wondered how much longer those hands would remember their own strength.",[12,1916,1917],{},"She leaned down, kissed the back of his hand softly, and whispered into the quiet room: “Please let this not be the last.”",[12,1919,1920],{},"He stirred, half-awake, and smiled faintly. “You worry too much,” he murmured, unaware of how her heart cracked under the simplicity of it.",[12,1922,1923],{},"And she smiled too, because what else could she do?",[12,1925,1926],{},[416,1927],{"alt":1642,"src":1928},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002F4.png",[829,1930],{},[423,1932,1933],{"id":1268},[437,1934,1269],{},[419,1936,1938],{"id":1937},"the-shattered-roadways","The Shattered Roadways",[12,1940,1941],{},"The decline came not all at once, but in fragments. Like a road breaking apart under years of neglect, his mind fractured piece by piece. At first it was words, simple ones names of things he’d held in his hands a thousand times. Then came directions, routines, memories that should have been second nature but now scattered like loose pages in a windstorm.",[12,1943,1944],{},"And yet, somewhere inside, he lingered.",[12,1946,1947],{},"She could see it in flashes, like sunlight breaking through clouds. A wry smile when she teased him, a sudden burst of laug_hter at an old sitcom rerun, the instinctive way he still reached for her hand when crossing the street. Those fragments were maps to who he had been, proof that not everything was gone.",[12,1949,1950],{},"But the rest… the rest was a labyrinth of broken roads.",[12,1952,1953],{},"Sometimes he would stand in the hallway, staring at the wall as though it were a riddle. She would approach gently, touching his shoulder, and he would look at her with bewildered eyes...! Eyes that once had read her like an open book, now filled with static. “I was trying to remember…” he would murmur, voice trailing off, the sentence evaporating before it found its end.",[12,1955,1956],{},"Other times he would drift into silence, sitting for hours with his hoodie pulled low, headphones resting on his lap instead of his ears. The music he once lived inside seemed too complicated now, as though the rhythms demanded roads his mind no longer had.",[12,1958,1959],{},"She imagined his thoughts like a city after an earthquake. Streets she once walked with him, shared jokes, deep conversations, long nights of planning their future were now fissure and impassable. Bridges were collapsed. Whole neighborhood of memory lay in ruins. And yet, here and there, fragments still flickered: a lamp still burning in a broken house, a corner shop still standing amid the rubble.",[12,1961,1962],{},"One evening, he surprised her. They were walking back from the store, bags of groceries crinkling in her hands, when he suddenly pointed at the horizon. “That’s… that’s where we had our first date,” he said, voice tentative, like he was reaching for a word at the edge of a cliff. Her heart lurched. He was right. The little cafe with chipped mugs and terrible coffee was just a few blocks away. For a moment, the roadway of his mind had rebuilt itself, if only long enough to let one memory pass through.",[12,1964,1965],{},"She smiled, blinking back tears, and nodded. “Yes,” she said. “Yes, it was.”",[12,1967,1968],{},"Moments like that became treasures, rare, and fragile. They reminded her that even in the wreckage, he lingered. Not whole, not the same, but present.",[12,1970,1971],{},"And she clung to that presence. Because what else could she do? She walked those shattered roadways with him, guiding him when the streets collapsed, celebrating when a bridge briefly reappeared. She learned not to measure him by what was lost, but by what remained.",[12,1973,1974],{},"In the end, he was no longer the surgeon at the keyboard, no longer the man who had once commanded systems with furious grace. He was something quieter now: a flickering light, a shadow of laughter, a hand that still found hers in the dark.",[12,1976,1977],{},"However, diminished, he lingered. And in those lingering fragments in the broken roads, the half-remembered paths... she loved him still.",[12,1979,1980],{},[416,1981],{"alt":1642,"src":1982},"\u002Fstories\u002Fin-ruins\u002F5.png",[12,1984,1985],{},"Related links:",[1987,1988,1989],"ul",{},[1990,1991,1992],"li",{},[1672,1993,1997],{"href":1994,"rel":1995},"https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fwiki\u002FFrontotemporal_dementia",[1996],"nofollow","Frontotemporal dementia",[12,1999,2000,2001],{},"In case, you missed my previous story: ",[1672,2002,166],{"href":181},{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2004},[2005,2006,2007,2008,2009],{"id":1220,"depth":17,"text":1221},{"id":1232,"depth":17,"text":1233},{"id":1244,"depth":17,"text":1245},{"id":1256,"depth":17,"text":1257},{"id":1268,"depth":17,"text":1269},{},{"title":128,"description":137},"stories\u002Fin-the-ruins-of-memory","M_XQXsXdKYp66xoqha80JcxJT_F69UPDjvoeQBB94rE",{"id":2015,"title":2016,"author":7,"body":2017,"cover":7,"date":7,"description":2024,"download":7,"extension":22,"meta":2025,"navigation":24,"path":1674,"seo":2026,"slug":7,"stem":2027,"__hash__":2028},"stories\u002Fstories\u002Findex.md","Hedge Heart Beats - Visit once, feel forever",{"type":9,"value":2018,"toc":2022},[2019],[12,2020,2021],{},"Hegde Heart Beats is a collection of short stories from the heart by Akshara Hegde.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2023},[],"A collection of short stories from the heart by Akshara Hegde",{},{"title":2016,"description":2024},"stories\u002Findex","6SLHD-5qG5Zpc8IrCt3zdZkUnJXG5Xoqsmn8aSloQ9A",{"id":2030,"title":147,"author":410,"body":2031,"cover":155,"date":7,"description":156,"download":7,"extension":22,"meta":2270,"navigation":24,"path":158,"seo":2271,"slug":161,"stem":2272,"__hash__":2273},"stories\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige.md",{"type":9,"value":2032,"toc":2261},[2033,2037,2040,2045,2052,2054,2058,2061,2064,2067,2070,2073,2076,2080,2083,2086,2089,2092,2095,2098,2101,2104,2109,2113,2116,2119,2122,2125,2128,2133,2137,2140,2145,2148,2151,2154,2157,2160,2164,2167,2170,2179,2182,2187,2192,2196,2199,2202,2205,2208,2213,2216,2221,2225,2228,2231,2234,2237,2240,2243,2246,2251,2256],[12,2034,2035],{},[416,2036],{"alt":147,"src":155},[419,2038,147],{"id":2039},"ಕೊನೆಯ-ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ",[12,2041,2042],{},[437,2043,2044],{},"ಕೇಸ್ ಫೈಲ್: 004\nವಿಷಯ: 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ಆಕಸ್ಮಿಕ' ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲಾದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಸಾವಿನ ರಹಸ್ಯ.\nಮೂಲ : ನಿವೃತ್ತ ಡಿಸಿಪಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್.\nಸವಾಲು: ಅವರ ಮಾತು ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವ ಮುನ್ನ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಓದಬೇಕು.",[557,2046,2047],{},[12,2048,2049],{},[562,2050,2051],{},"ಸತ್ಯ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಮೌನವನ್ನು ಭೇದಿಸುವುದೇ ನನ್ನ ಈ ಪಯಣದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ತನಿಖೆಯಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ನಾನು ಸಲ್ಲಿಸುವ 'ತರ್ಪಣ'.",[829,2053],{},[832,2055,2057],{"id":2056},"ಅಧ್ಯಾಯ-1-ಮೌನದ-ಗೋಡೆಯನ್ನು-ತಟ್ಟಿದಾಗ","ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮೌನದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ತಟ್ಟಿದಾಗ",[12,2059,2060],{},"ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜಯನಗರದ ಆ ಹಳೆಯ ಮನೆಯ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ 'ಡೆಟಾಲ್' ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವಿಷಣ್ಣತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು.",[12,2062,2063],{},"ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿವೃತ್ತ ಡಿಸಿಪಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಜೀವಂತ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದರು.",[12,2065,2066],{},"ಕವಿತಾ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದು ಒಂದು ಪವಾಡವೇ ಸರಿ. ಅವಳು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು \"ಮೂಕ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿ\"ಯ ಕೇಸಿನ ನಂತರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲೇಖನದಿಂದ. ಅವಳು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಸೂರ್ಯನ 'ಎನ್‌ಕ್ರಿಪ್ಟೆಡ್' ಬ್ಲಾಗ್ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. \"ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಕೇಸಿನ ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 786. ಅದಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನ ಸಾವಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆ\" ಎಂಬ ಅವಳ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅವಳ ಬಳಿ ಸೆಳೆದಿತ್ತು.",[12,2068,2069],{},"\"ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಒಂದು 'ಸರ್ಕಸ್ ಪ್ರಾಣಿ'ಯಲ್ಲ ಮಿಸ್ಟರ್ ಸೂರ್ಯ. ನೀವು ದಿನಾ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು\" ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಮಗ ರವಿ ಪ್ರಸಾದ್ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೇಳಿದ.",[12,2071,2072],{},"ಸೂರ್ಯ ರವಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕಡೆ ಬಗ್ಗಿದ. \"ನಾನು ಯಾಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು ಸಾರ್. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್' ಬೆಂಕಿ ಪ್ರಕರಣ. ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್...\"",[12,2074,2075],{},"ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾದವು. ಅವರ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಒಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನರಳಾಟ ಹೊರಬಂತು.",[832,2077,2079],{"id":2078},"ಅಧ್ಯಾಯ-2-ಗತಕಾಲದ-ಗಾಯ-ಮತ್ತು-ಹೊಸ-ಹಗೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಗತಕಾಲದ ಗಾಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಹಗೆ",[12,2081,2082],{},"ಸೂರ್ಯ \"ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಎಲ್ಲಾ 'ಲೆಡ್ಜರ್'ಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವು 'ದಾಖಲೆ'ಗಳು ನಾಶವಾದವು\" ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಜೋರಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.",[12,2084,2085],{},"ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಈಗಿನ ಎಸಿಪಿ ದೇವರಾಜ್.",[12,2087,2088],{},"\"ಶಂಕರ್‌ಗೆ ಹೇಗಿದೆ ರವಿ?\" ಎಂದು ದೇವರಾಜ್ ನಯವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡಿದ. \"ಇವನ್ಯಾರು? ಇವನಿಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ?\"",[12,2090,2091],{},"\"ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸೂರ್ಯ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತು. \"20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಡಿಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ ಒಂದು 'ತಪ್ಪಿ'ಗೆ 'ಸರಿ'ಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.\"",[12,2093,2094],{},"ದೇವರಾಜ್ ಮುಖ ಕೆಂಪಾಯಿತು. \"ಯಾವ ತಪ್ಪು? ಆ ಕೇಸ್ ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಶಂಕರ್ ಈಗ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಅವನ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡು.\"",[12,2096,2097],{},"\"ಹೌದೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಶಂಕರ್ ಸಾರ್ ಅವರ ಹಳೆಯ 'ಕೇಸ್ ಡೈರಿ'ಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? 'ಡಿಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಆರ್ಕೈವ್'ನಿಂದ ಅವು 'ಕಾಣೆಯಾಗಿವೆ' ಎಂದು ಮಾಹಿತಿ ಬಂದಿದೆ\" ಸೂರ್ಯ ಹೊಸ ದಾಳ ಉರುಳಿಸಿದ.",[12,2099,2100],{},"ದೇವರಾಜ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ. \"ಅದು... ಅದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.\"",[12,2102,2103],{},"ಅವನು ಏನನ್ನೋ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಯಿತು.",[12,2105,2106],{},[416,2107],{"alt":16,"src":2108},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage2.png",[832,2110,2112],{"id":2111},"ಅಧ್ಯಾಯ-3-ಬೆರಳು-ತೋರಿದ-ಸತ್ಯ","ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಬೆರಳು ತೋರಿದ ಸತ್ಯ",[12,2114,2115],{},"\"ಡೈರಿ... ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಡೈರಿಯೇ?\" ಸೂರ್ಯನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಆಘಾತವಿತ್ತು.",[12,2117,2118],{},"ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು.",[12,2120,2121],{},"\"ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರಿ ಸಾರ್? ಯಾರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು?\"",[12,2123,2124],{},"ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಉಸಿರಾಟ ಏರುಪೇರಾಯಿತು. 'ಮಾನಿಟರ್' ಅಪಾಯದ ಸದ್ದು ಮಾಡಿತು.",[12,2126,2127],{},"\"ಸಾಕು! ಹೊರಡಿ ಇಲ್ಲಿಂದ!\" ರವಿ ಅವರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿದ.",[12,2129,2130],{},[416,2131],{"alt":16,"src":2132},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage3.png",[832,2134,2136],{"id":2135},"ಅಧ್ಯಾಯ-4-ಡೈರಿಯೊಳಗಿನ-ಕೀಲಿ","ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಡೈರಿಯೊಳಗಿನ ಕೀಲಿ",[12,2138,2139],{},"ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಕವಿತಾ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್'ನ ಒಳಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಗುರುತಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲವನ್ನು ಅಗೆದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಹಳೆಯ ಡೈರಿ.",[12,2141,2142],{},[416,2143],{"alt":16,"src":2144},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage4.png",[12,2146,2147],{},"ಅದು ಅವನ ತಂದೆಯ ಕೈಬರಹ.",[12,2149,2150],{},"ಸೂರ್ಯ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆರೆದ. ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್'ನ ಅಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನೇರವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,2152,2153],{},"\"ಇಷ್ಟೇನಾ? ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ\" ಕವಿತಾ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು.",[12,2155,2156],{},"\"ತಡಿ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟದ ಕೆಳಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುರುತನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದ. ಅದೊಂದು 'ಲಾಕರ್ ಕೀ'ಯ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ. \"372\".",[12,2158,2159],{},"\"ಇದು ಕೇವಲ ಡೈರಿಯಲ್ಲ ಕವಿತಾ. ಇದೊಂದು 'ನಕ್ಷೆ'\" ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆದವು.",[832,2161,2163],{"id":2162},"ಅಧ್ಯಾಯ-5-ಲಾಕರ್-ನಂಬರ್-372","ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಲಾಕರ್ ನಂಬರ್ 372",[12,2165,2166],{},"ಒಂದು ವಾರದ ಹುಡುಕಾಟದ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಆ 'ಲಾಕರ್' ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಗರದ ಒಂದು ಹಳೆಯ 'ಬ್ಯಾಂಕ್'ನಲ್ಲಿ. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಬೇನಾಮಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.",[12,2168,2169],{},"'ಲಾಕರ್' ತೆರೆದಾಗ ಒಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಎರಡೇ ವಸ್ತುಗಳು.",[2171,2172,2173,2176],"ol",{},[1990,2174,2175],{},"ಒಂದು 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'.",[1990,2177,2178],{},"ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಒಂದು ಪತ್ರ.",[12,2180,2181],{},"ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಿತ್ತು.",[557,2183,2184],{},[12,2185,2186],{},"\"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತ ರಘು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಡೈರಿ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ವಿರುದ್ಧ ನೀನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಪಾಟೀಲರ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಮಣಿದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಡೈರಿಯನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬ ನಿರಪರಾಧಿಯನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟೆ. ಈ 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ನಲ್ಲಿ ಪಾಟೀಲರು ನನಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಸಂಭಾಷಣೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದೆ. ಎಂದಾದರೂ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಸತ್ಯ ಹೊರಬರಲಿ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹೇಡಿತನವನ್ನು ಮನ್ನಿಸು.\"",[12,2188,2189],{},[416,2190],{"alt":16,"src":2191},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage5.png",[832,2193,2195],{"id":2194},"ಅಧ್ಯಾಯ-6-ಸಾರ್ವಜನಿಕ-ತೀರ್ಪು","ಅಧ್ಯಾಯ 6: ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತೀರ್ಪು",[12,2197,2198],{},"ಸೂರ್ಯ ಆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪೋಲೀಸರ ಬಳಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಪ್ರಭಾವ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.",[12,2200,2201],{},"ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಈಗ 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕರಾದ ರಾಮನಾಥನ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ.",[12,2203,2204],{},"\"ರಘು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂತು ರಾಮ್\" ಸೂರ್ಯ ಅವರ ಕೈಗೆ ಆ 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ಅನ್ನು ಇಟ್ಟ.",[12,2206,2207],{},"ಮರುದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಭೂಕಂಪವಾಯಿತು.",[12,2209,2210],{},[437,2211,2212],{},"\"ಮಂತ್ರಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಹಗರಣ ಬಯಲು! - 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ವಿಶೇಷ ವರದಿ\"",[12,2214,2215],{},"ಆ 'ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಟಿ.ವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ರಾಮಣ್ಣ ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.",[12,2217,2218],{},[416,2219],{"alt":16,"src":2220},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage6.png",[832,2222,2224],{"id":2223},"ಅಧ್ಯಾಯ-7-ಹೊಸ-ಯುದ್ಧದ-ಆರಂಭ","ಅಧ್ಯಾಯ 7: ಹೊಸ ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭ",[12,2226,2227],{},"ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಯುವ ರಾಜಕಾರಣಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ಯುವ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.",[12,2229,2230],{},"ಸ್ನೇಹ ದ್ರೋಹ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಒಂದೇ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಗಿತ್ತು.",[12,2232,2233],{},"ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದರು ಆದರೆ ಬಂಧನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ರಾಜಕೀಯ ಬೇರುಗಳು ಆಳವಾಗಿದ್ದವು.",[12,2235,2236],{},"ಸೂರ್ಯ ಫೋಟೋವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.",[12,2238,2239],{},"\"ರಾಮಣ್ಣನ ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟ ಮುಗಿಯಿತು ಅಪ್ಪ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ನಿಜವಾದ 'ತಿಮಿಂಗಿಲ'ವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಯುದ್ಧ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ.\"",[12,2241,2242],{},"ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವಿತ್ತು.",[12,2244,2245],{},"20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿತ್ತು.",[12,2247,2248],{},[437,2249,2250],{},"(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)",[12,2252,2253],{},[416,2254],{"alt":16,"src":2255},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage7.png",[12,2257,2258],{},[416,2259],{"alt":16,"src":2260},"\u002Fstories\u002Fkoneya-tappoppige\u002Fimage8.png",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2262},[2263,2264,2265,2266,2267,2268,2269],{"id":2056,"depth":1188,"text":2057},{"id":2078,"depth":1188,"text":2079},{"id":2111,"depth":1188,"text":2112},{"id":2135,"depth":1188,"text":2136},{"id":2162,"depth":1188,"text":2163},{"id":2194,"depth":1188,"text":2195},{"id":2223,"depth":1188,"text":2224},{},{"title":147,"description":156},"stories\u002Fkoneya-tappoppige","sUaAyBrvC-Em-ufNPz7nfPCBK6xmjlnIXme6o1B9118",{"id":2275,"title":166,"author":1207,"body":2276,"cover":177,"date":7,"description":178,"download":180,"extension":22,"meta":2758,"navigation":24,"path":181,"seo":2759,"slug":183,"stem":2760,"__hash__":2761},"stories\u002Fstories\u002Flast-secret-of-a-merchant.md",{"type":9,"value":2277,"toc":2756},[2278,2282,2285,2290,2292,2297,2301,2307,2310,2313,2316,2319,2322,2325,2328,2330,2334,2338,2344,2347,2350,2353,2356,2359,2362,2365,2368,2371,2373,2377,2381,2387,2390,2393,2396,2399,2402,2405,2408,2411,2413,2417,2421,2427,2430,2433,2436,2439,2442,2445,2448,2451,2454,2457,2459,2463,2467,2473,2476,2479,2482,2485,2488,2491,2494,2496,2500,2504,2510,2513,2516,2519,2522,2525,2528,2530,2534,2538,2544,2547,2554,2557,2560,2563,2566,2569,2572,2575,2577,2581,2585,2591,2594,2597,2600,2603,2606,2609,2612,2614,2618,2622,2628,2631,2634,2637,2640,2643,2646,2649,2652,2655,2658,2661,2663,2667,2671,2677,2680,2683,2686,2689,2692,2694,2698,2702,2708,2711,2714,2717,2720,2723,2726,2730,2732,2739,2741,2746,2749],[12,2279,2280],{},[416,2281],{"alt":166,"src":177},[419,2283,166],{"id":2284},"the-last-secret-of-a-merchant",[12,2286,2287],{},[437,2288,2289],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆ ರಹಸ್ಯಗಳ ಒಂದು ಎಳೆಯಿಂದ",[829,2291],{},[2293,2294,2296],"h5",{"id":2295},"ಭಾಗ-೧","ಭಾಗ ೧",[419,2298,2300],{"id":2299},"the-darkness-of-dawn","The darkness of dawn",[12,2302,2303],{},[416,2304],{"alt":2305,"src":2306},"Chapter - The darkness of dawn","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F2.jpg",[12,2308,2309],{},"ಹರಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರ ನಡೆದಾಗ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣ ಚರಕಪುರವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದಿನಚರಿ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ದಿನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಮೊದಲು ಎದ್ದು ತನ್ನ ಗದ್ದೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಯಾವ ಬೆಳೆಗೆ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬೇಕು, ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಬೇಕು, ಮತ್ತು ಕಳೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಜಾನುವಾರುಗಳಾದ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಗಳಿಗೆ ಹಸಿರು ಮೇವನ್ನು ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಟ್ಟು ಅವುಗಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಲದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದನು.",[12,2311,2312],{},"ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಅಂಗಳವನ್ನು ಗುಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ದಿನವು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.",[12,2314,2315],{},"ಆದರೆ ಆ ದಿನ, ೧೮೫೦ರ ಜನವರಿ ೧೮ರಂದು, ಅವನ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು ಕಾದಿತ್ತು. ಎಂದಿನಂತೆ ಅಂಗಳದ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕಂದಕದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ದೃಶ್ಯವೊಂದನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದವು. ತಿಳಿನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪನೆಯ ಆಕೃತಿಯೊಂದು ಅಲುಗಾಡದೆ ಮಲಗಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಎದೆ ನಡುಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದು ಪಟ್ಟಣದ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿ ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರ ರೇಷ್ಮೆ ಅಂಗಿಯೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಹೋದವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಹೆದರಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಿಟ್ಟನು. ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರ ಕಳೆಗುಂದಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿರ್ನಿಮೇಷವಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಹರಿಯು ದೆವ್ವವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ನಡುಗಲಾರಂಭಿಸಿದನು.",[12,2317,2318],{},"ಹರಿ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಅನುಭವಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಹರಿಯ ಆತಂಕಭರಿತ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು. ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ, ಡಿಟೆಕ್ಟಿವ್ ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಸಂದೇಶವಾಹಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.",[12,2320,2321],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯರ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಂದಕದ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದವು. ವೃತ್ತಿಪರ ಅನುಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಹತ್ತಿರದ ಪೊದೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಕದಲಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿತು. ಮೃತದೇಹವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಬಲಿಷ್ಠನೊಬ್ಬನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಿದ ಕಠಿಣ ಹೋರಾಟದ ಗುರುತುಗಳು ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ತೋಳುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳಿದ್ದವು, ಬಹುಶಃ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಆಯುಧದಿಂದಾದ ಗಾಯಗಳಿರಬಹುದು. ಹರಿದು ಛಿದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಅಂಗಿಯ ತೋಳು ಬಡಿದಾಟದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಖದ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೆಸರು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿರಬಹುದೆಂಬ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು, ಅಥವಾ ಬಲಿಪಶುವು ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡಿದಾಗ ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದು.",[12,2323,2324],{},"ಘಟನಾ ಸ್ಥಳದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೃತದೇಹದ ಬಳಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತರು. ಅವರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದೃಷ್ಟಿ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರ ಗಮನ ಮಣಿಕಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಗುರುತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು. ಆ ಗುರುತುಗಳು ಕೇವಲ ಕಲೆಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಯಾವುದೋ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಹುಶಃ ಆ ಕೊಲೆಗಾರನು ತನ್ನ ಗುರುತನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದನೆಂದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮುಂದಿನ ತನಿಖೆಗೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸುಳಿವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು, ಕೊಲೆಗಾರನ ಕುರಿತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲವು ಎಂದು ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಊಹಿಸಿದರು.",[12,2326,2327],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸರಳಾಕ್ಷನ ಪರಿಣತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆ ಪತ್ತೇದಾರನು ಅತ್ಯಂತ ಜಟಿಲ ಮತ್ತು ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹ ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬೇಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನೆಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈ ಕೊಲೆಯು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸರಳವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಕಗ್ಗಂಟುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಅನುಮಾನ ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯರಿಗಿತ್ತು. ಸರಳಾಕ್ಷನು ಆಗಮಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯನ ಮನದಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಛಾಯೆಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು. ಈ ಕೊಲೆ ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಘಟನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಪಿತೂರಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಅನುಮಾನ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪಿತೂರಿಯು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರಬಹುದೆಂಬ ಯೋಚನೆಯು ಅವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೆಡಿಸಿತ್ತು.",[829,2329],{},[2293,2331,2333],{"id":2332},"ಭಾಗ-೨","ಭಾಗ ೨",[419,2335,2337],{"id":2336},"whispers-of-the-past","Whispers of the Past",[12,2339,2340],{},[416,2341],{"alt":2342,"src":2343},"Chapter - Whispers of the Past","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F3.jpg",[12,2345,2346],{},"ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರ ಚರಕಪುರದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಐಷಾರಾಮಿ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಲೆಬಾಳುವ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ವಾರ್ಡ್‌ರೋಬ್, ವಿಲಕ್ಷಣ ಕಲಾಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೋಣೆಗಳು, ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಉದ್ಯಾನದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ದಿನಚರಿ ಐಷಾರಾಮ ಮತ್ತು ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಲೆಡ್ಜರ್‌ಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಜೆ ಅವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಪಟ್ಟಣದ ಗಣ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.",[12,2348,2349],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಊಟ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವೈನ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಔತಣಕೂಟಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಗರದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಾಣಸಿಗರು ತಯಾರಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಕರವಾದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವುದನ್ನು, ಉತ್ತಮ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದನ್ನು ಸಹ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ರಾಮಚಂದ್ರನು ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪಟ್ಟಣದ ಜನರು ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.",[12,2351,2352],{},"ಮೂರು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರು ಲೆಡ್ಜರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ತಮ್ಮ ಐಷಾರಾಮಿ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ನೌಕರ ರಾಜನ್ ಚಿಂತಾಕ್ರಾಂತನಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.",[12,2354,2355],{},"\"ಸರ್, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲೇಬೇಕು,\" ಎಂದು ರಾಜನ್ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಸ್ಥಾಯಿಯ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು. \"ನಿನ್ನೆ ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಪತ್ರ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಈ ಸಭೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಬಾರದು.\"",[12,2357,2358],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡನು. \"ರಾಜನ್, ನಿನ್ನ ಕಾಳಜಿಗೆ ನಾನು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ಅವರ ಬಳಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.\"\nರಾಜನ್ ಹಿಂಜರಿದನು, ನಂತರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. \"ಸರ್, ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ರಹಸ್ಯ ಜಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ವದಂತಿಗಳಿವೆ. ಅವರು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಿ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪತ್ರದ ಹಿಂದೆ ಅವರಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅವರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.\"",[12,2360,2361],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಯಿತು. \"ಹೋಗಲು ಇದೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ನಾನು ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಹೆದರುವವನಲ್ಲ. ನನ್ನ ಗಾಡಿಯನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು.\"",[12,2363,2364],{},"ರಾಜನ್ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ನಂತರ, ರಾಮಚಂದ್ರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ತೆರೆದನು. ಕೈಬರಹವು ಅಂದವಾಗಿತ್ತು, ಬಹುತೇಕ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆ ಪದಗಳು ಅವನ ಬೆನ್ನುಹುರಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಕವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದವು.",[12,2366,2367],{},"ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲು ರಾಮಚಂದ್ರನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಆತನ ಗಾಡಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ದೀರ್ಘವಾದ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ಬೀದಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಬೆಳಕು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿಯೂ, ಯಾರೋ ತನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ತಳಮಳ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಿಜಿಗುಡುವ ನಗರ ಆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ಮಶಾನದಂತೆ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ನಾಯಿಯೊಂದು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬೊಗಳುವ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ ಆ ಭಯಾನಕ ಮೌನವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಆ ಬೊಗಳುವಿಕೆಯು ಸಹ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದುಃಖದ ಹಾಡಿನಂತಿತ್ತು. ರಾಮಚಂದ್ರನ ಹೃದಯವು ಆತಂಕದಿಂದ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಗೋದಾಮು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆತನು ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದನು. ಮಬ್ಬಾದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಗೋದಾಮಿನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಗೂಢವಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಆಕೃತಿಯೊಂದು ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಆ ಆಕೃತಿಯ ನಿಶ್ಚಲತೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದು ಬೆರೆತುಹೋಗಿದ್ದ ರೀತಿ ಅವನಿಗೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ರಾಮಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗಾಡಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸೂಚಿಸಿದನು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,2369,2370],{},"ಆ ಕತ್ತಲೆಯ ಆಕೃತಿ ಯಾರು? ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ? ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ತನಗೂ ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ?",[829,2372],{},[2293,2374,2376],{"id":2375},"ಭಾಗ-೩","ಭಾಗ ೩",[419,2378,2380],{"id":2379},"unmasking-the-phantom-the-detectives-arrival","Unmasking the phantom: The Detective's Arrival",[12,2382,2383],{},[416,2384],{"alt":2385,"src":2386},"Chapter - Unmasking the phantom: The Detective's Arrival","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F4.jpg",[12,2388,2389],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಶಾಂತವಾದ ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೃತದೇಹದ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಚದುರಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದವು. ಅವನು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಗೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು, ಅವನ ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು.",[12,2391,2392],{},"\"ನಿಮಗೆ ಏನೇನು ತಿಳಿದಿದೆ...ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯರೇ,\" ಎಂದು ಸರಳಾಕ್ಷನು ತಗ್ಗಿದ, ಆಲೋಚನಾತ್ಮಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು, ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು ಹೊಗೆಯಂತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು. \"ಈ ನಗರ ಏನನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ?\"",[12,2394,2395],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಅವರು ದೇಹ ಪತ್ತೆಯಾದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲಿನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಗುರುತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ಸರಳಾಕ್ಷನು ದೇಹದ ಬಳಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತು ಆ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದನು. \"ಇಂತಹ ಗುರುತುಗಳು... ಇವು ಆಕಸ್ಮಿಕಗಳಲ್ಲ,\" ಎಂದು ಅವನು ಗೊಣಗಿದನು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಿದನು. \"ಅವು ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಿವೆ—ಯಾರೋ ಕೇಳಬಾರದು ಎಂದು ಬಯಸಿದ ರಹಸ್ಯಗಳು.\"",[12,2397,2398],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಸುತ್ತಲೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದನು. \"ಈ ದೇಹ...ಇವರು ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಸೆಯಲಾಗಿದೆ. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕಳೆದುಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ ಚಿಕ್ಕ ಪೊಟ್ಟಣದಂತೆ.\" ಅವನು ತಲೆಯನ್ನು ಓರೆ ಮಾಡಿದನು, ಮಂದವಾದ ನಗುಯೊಂದು ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿತು. \"ಜಾಣತನ...ಆದರೆ ಇದು ಅತಿ ಜಾಣತನವಲ್ಲ.\"",[12,2400,2401],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದನು. \"ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಹವರ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ದರೋಡೆ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸೇಡಿಗಿಂತ ಆಳವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.\"",[12,2403,2404],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಹಿಂದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಂಕಾಗಿದ್ದರೂ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದ್ದವು. \"ಆಳವಾದದ್ದೇ? ಈ ನಗರದ ರಕ್ತನಾಳಗಳು ರಹಸ್ಯಗಳಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿವೆ. ರಾಮಚಂದ್ರನ ವ್ಯವಹಾರ... ನಾವು ಅಗೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ.\"",[12,2406,2407],{},"ಪೊಲೀಸ್ ಹೊರಠಾಣೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸರಳಾಕ್ಷನ ಮನಸ್ಸು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಸಾಧ್ಯ-ಅಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಚರಕಪುರದ ಕತ್ತಲೆಗೂಬೆಯ ಗೂಡಿಗೆ ಇಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದನು.",[12,2409,2410],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆ, ಚರಕಪುರದ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನೆಂದು ಖ್ಯಾತಿವೆತ್ತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪತ್ತೇದಾರ. ಸುಮಾರು 32ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಈ ನಗರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಆತನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನೆಂಬುದರ ಸುಳಿವು ಯಾರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅವನ ವಯಸ್ಸು ಸರಿಸುಮಾರು 43 ವರ್ಷಗಳು. ಸರಳಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಚುರುಕಾದ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಲೀಸಾಗಿ ಭೇದಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಜನಜನಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವನು ಯಶಸ್ಸಿನ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ. ಚರಕಪುರದ ಜನರು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಪತ್ತೇದಾರನೆಂದು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಆಗಮನದ ಹಿಂದಿನ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಅವನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟು ಇಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.",[829,2412],{},[2293,2414,2416],{"id":2415},"ಭಾಗ-೪","ಭಾಗ ೪",[419,2418,2420],{"id":2419},"darkness-falls-whispers-rise","Darkness falls, Whispers.. Rise",[12,2422,2423],{},[416,2424],{"alt":2425,"src":2426},"Chapter - Darkness falls, Whispers.. Rise","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F5.jpg",[12,2428,2429],{},"ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹಳೆಯ ಗೋದಾಮು ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಕಟ್ಟಡವಾಗಿತ್ತು, ಕಾಲನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ವೈಭವವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಮರದ ತೊಲೆಗಳು ಸವೆದು ಹೋಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದವು, ರಾತ್ರಿಯ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಘೀಳಿಡುವಿಕೆಯು ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ದಟ್ಟವಾದ ಪೊರಕೆ ಮತ್ತು ಜೇಡರ ಬಲೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದ್ದವು, ದಶಕಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರ ಹೃದಯವು ತಳಮಳದಿಂದ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ನಿಗೂಢವಾದ ಭಯವು ಅವರನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು. ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದುಬಂದ ತೆಳು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಬಂದ ಒಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೆರಳಿನಾಕೃತಿಯು ಕೋಣೆಯ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದರ ಆಕಾರವು ನಿಗೂಢವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಸುವಂತೆಯೂ ಇತ್ತು, ರಾಮಚಂದ್ರರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸುತ್ತಲೂ ಆವರಿಸಿದ್ದ ನಿಶ್ಶಬ್ದವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉಸಿರಾಟದ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸಹ ಕೇಳದಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು, ಆ ನಿಗೂಢ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.",[12,2431,2432],{},"\"ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರ?\" ಎಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಡುಸಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು. \"ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಿರ್ಧಾರ.\"",[12,2434,2435],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಹೆಗಲನ್ನು ನೇರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು. \"ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಕರೆಸಿದ್ದೀರಿ?\"",[12,2437,2438],{},"ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆದಂತೆ ತೋರುವ ಗಾಯಗಳಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. \"ನೀವು.. ರಾಮಚಂದ್ರ ತುಂಬಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.\"",[12,2440,2441],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಿರಿದಾದವು. \"ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಅಷ್ಟೆ.\"",[12,2443,2444],{},"ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕನು. \"ಸಕ್ರಮವೇ? ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ. ಕಪ್ಪು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಾವು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು ನೀವು ಲಾಭವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.\"",[12,2446,2447],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮನಸ್ಸು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿತ್ತು. ತಾನು ನಡೆಸಿದ ಕೆಲವು ವ್ಯವಹಾರಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿತಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದನು, ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಭಾಗಿಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಈಗ ಎದುರಾಗಿರುವ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಿತ್ತು.",[12,2449,2450],{},"\"ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ,\" ಎಂದು ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ನುಡಿದನು, \"ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ದುರುದ್ದೇಶ ನನಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದು ತಿಳಿಯದೆ ಆಗಿರಬಹುದು. ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ, ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.\" ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆಳದಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಗೆರೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.",[12,2452,2453],{},"ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖ ಗಡುಸಾಯಿತು. \"ಖಾತ್ರಿ ನೀಡಲು ಈಗ ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿದೆ. ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ಅದರ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ್ದೀರಿ. ಮತ್ತು ಈಗ.. ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ತೆರಲೇಬೇಕು.\"",[12,2455,2456],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದನು, ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ, ನಿಗೂಢವಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಮರಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ದಿಢೀರನೆ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರ ಮುಖಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮುಖವಾಡಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಅವರ ನಿಜವಾದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದ್ದವು. ಆ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಠಾತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯಿಂದ ರಾಮಚಂದ್ರನು ತಲ್ಲಣಗೊಂಡನು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯದ ಅಲೆ ಎದ್ದಿತು. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಗೆ ಅವನು ಸಿದ್ಧನಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅಸಹಾಯಕನೆಂದು, ದುರ್ಬಲನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಅವನ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಕಂಪಿಸತೊಡಗಿದವು, ಎದುರಾಳಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿರೋಧವು ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಪಂಚವು ಮಸುಕಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತು. ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬೀಳುವ ಮುನ್ನ ಅವನಿಗೆ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನೆನಪಿದ್ದು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಭರಿಸಲಾಗದ ನೋವು ಮಾತ್ರ. ಆ ನೋವಿನ ತೀವ್ರತೆಯು ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಿತನನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು.",[829,2458],{},[2293,2460,2462],{"id":2461},"ಭಾಗ-೫","ಭಾಗ ೫",[419,2464,2466],{"id":2465},"uncovering-the-midnight-pact","Uncovering the midnight pact",[12,2468,2469],{},[416,2470],{"alt":2471,"src":2472},"Chapter - Uncovering the midnight pact","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F6.jpg",[12,2474,2475],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಹವರ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಅವರ ಪತ್ನಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಇತ್ತೀಚಿನ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,2477,2478],{},"\"ಅವರು ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು,\" ಎಂದು ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. \"ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೊ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತೆ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ, ಆದರೆ ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.\"",[12,2480,2481],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ವಾಲಿದನು, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಶಿಖರದಂತೆ ಜೋಡಿಸಿದನು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ದೂರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. \"ಒಂದು ಪತ್ರ... ಹ್ಞಂ. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಪದಗಳು ಕತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು. ನಾವು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ. ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.\"",[12,2483,2484],{},"ಅವರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಛೇರಿಗೆ ತೆರಳಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.",[12,2486,2487],{},"ರಾಜನ್, ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಉದ್ಯೋಗಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದನು. \"ಅವರು ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರು ವಿವರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಸಭೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ.\"",[12,2489,2490],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನ ನೋಟವು ಹದ್ದಿನ ನೋಟದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಯಿತು. \"ಸಭೆ... ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ... ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ. ಎಲ್ಲಿ, ರಾಜನ್? ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು?\"\nರಾಜನ್ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದನು. \"ಇಲ್ಲಾ ಸರ್. ಅದೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಅವರು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರು.\"",[12,2492,2493],{},"ಅವರು ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ, ಸರಳಾಕ್ಷನು ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮೇಜಿನ ಡ್ರಾಯರ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆರಿಗೆಬಿದ್ದ ಕಾಗದವನ್ನು ಕಂಡನು. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ರಾಜನ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಕಾಗದ ಅದೇ ಅದಾಗಿತ್ತು, ನದಿ ತೀರದ ಹಳೆಯ ಗೋದಾಮಿನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸೂಚಿಸಿತ್ತು. \"ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನದಿ ತೀರದ ಹಳೆಯ ಗೋದಾಮಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬರಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾಗುವದಾದರ ಒಳಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಚೇರಿ ದ್ವoಸವಾಗಿರುತ್ತದೆ.\"",[829,2495],{},[2293,2497,2499],{"id":2498},"ಭಾಗ-೬","ಭಾಗ ೬",[419,2501,2503],{"id":2502},"the-groups-emblem","The Group's Emblem",[12,2505,2506],{},[416,2507],{"alt":2508,"src":2509},"Chapter - The Group's Emblem","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F7.jpg",[12,2511,2512],{},"ಚರಕಪುರದ ಕೆಳಗಿನ ಗುಪ್ತ ಭೂಗತ ಜಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಮಿಸ್ಟರ್ ಬೇತಾಳ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಗ್ಯಾಂಗ್‌ನ ನಾಯಕ ತನ್ನ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಭೆ ಕರೆದನು. ಮಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕೋಣೆಯು ಗುಸುಗುಸು ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಗೊಣಗಾಟದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.\n\"ನಮಗೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ,\" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಸೀಳಿತು. \"ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೆ ತುಂಬಾ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ತನ್ನ ಮೂಗನ್ನು ಸೇರದ ಕಡೆ ತೂರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.\"",[12,2514,2515],{},"ಒಬ್ಬ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್, ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಗಾಯವಿದ್ದ ದಪ್ಪಗಿನ ಕಪ್ಪು ಮನುಷ್ಯ, ಮುಂದೆ ಬಾಗಿದ. \"ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತೀರಿ?\"",[12,2517,2518],{},"ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಣ್ಣನೆಯ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. \"ನಾವು ಅವನನ್ನು ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಇಂದು ರಾತ್ರಿ. ಅದು ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅಪಘಾತವೆಂದು ತೋರಬೇಕು.\"",[12,2520,2521],{},"ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು, ಅವರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರವಿತ್ತು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈಗಾಗಲೇ ಯೋಜನೆಯ ವಿವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಮಚಂದ್ರನ ಸಾವು ತಮ್ಮನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.",[12,2523,2524],{},"ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳು ಚದುರಿದ ನಂತರ, ತನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಅವನು ಚಿಕ್ಕದಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕೆತ್ತಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ತೆರೆದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಿತ್ತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕದಾದ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಗುರುತನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಅಂಕುಡೊಂಕಾದ ರೇಖೆಯಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮೇಣದ ತುಂಡಿನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದನು. ಇದು ರಾಮಚಂದ್ರನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಲಾಗುವ ಗುರುತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅದೇ ಅವರ ಗ್ಯಾಂಗ್ ನ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಅದ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸಹಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.",[12,2526,2527],{},"ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಛಾಯೆ ಇತ್ತು. ಸರಳಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪತ್ತೇದಾರನೆಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಗರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಿಡಿತ ಭದ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾರೂ ತನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಾರರು ಎಂಬ ಅಹಂ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸರಳಾಕ್ಷನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರಳಾಕ್ಷನು ಚರಕಪುರದ ಕತ್ತಲೆಯ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬೇಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನೆಂದು ಖ್ಯಾತಿವೆತ್ತವನೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದನು, ಸರಳಾಕ್ಷನು ಬಲೆಯ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಊಹಿಸಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನೆದುರಿನಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪತ್ತೇದಾರನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಬಲ್ಲ ಚಂಡಮಾರುತ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಕ್ರಮ್ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ.",[829,2529],{},[2293,2531,2533],{"id":2532},"ಭಾಗ-೭","ಭಾಗ ೭",[419,2535,2537],{"id":2536},"shadows-of-motive","Shadows of Motive",[12,2539,2540],{},[416,2541],{"alt":2542,"src":2543},"Chapter - Shadows of Motive","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F8.jpg",[12,2545,2546],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಅವರು ರಾಮಚಂದ್ರನನ್ನು ಸಾಯಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಂಕಿತರ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು. ಆ ಪಟ್ಟಿಯ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಾಮಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ವ್ಯಾಪಾರ ಪೈಪೋಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ ರಾಜೀವ್ ಬಿರಾದಾರ್ ಅವರೂ ಒಬ್ಬರು..",[12,2548,2549,2550,2553],{},"ರಾಜೀವನ ಕಚೇರಿಯು ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಚೇರಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಚೇರಿಯ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಬಿಳುಪಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ರಾಜೀವನ ಕಚೇರಿಯು ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎದುರಿಗೆ ದಟ್ಟವಾದ, ಗಾಢವಾದ ಬಣ್ಣದ ಮರದ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಹೊದಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಒಳಾಂಗಣಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಭದ್ರವಾದ ನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳಿಂದ ಕೆತ್ತಿದ ಕುರ್ಚಿಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವುಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಕೆತ್ತನೆಗಳು ಕರಕುಶಲತೆಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಹಾಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ದಟ್ಟವಾದ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಬಣ್ಣಗಳು ಕೋಣೆಯ ಐಷಾರಾಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವಾಗ ಮೃದುವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೋಣೆಯ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಮತ್ತು ಆರಾಮದಾಯಕವಾದ ಕುರ್ಚಿ ಇತ್ತು, ಬಹುಶಃ ಸಂದರ್ಶಕರು ಅಥವಾ ಆಯಾಸಗೊಂಡ ಅತಿಥಿಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಅಗಲವಾದ ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ಮೇಜಿನ ಹಿಂದೆ ರಾಜೀವನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನ ದೈಹಿಕ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಮುಖಭಾವವು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಪತ್ತೇದಾರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್‌ರನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಗಾಬರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆತಂಕವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಲವಂತದ ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು, ಆ ನಗುವು ಸಹಜವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನ ಆಂತರಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು.",[2551,2552],"br",{},"\n\"ರಾಮಚಂದ್ರನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು,\" ಎಂದು ರಾಜೀವ್ ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. \"ನಮಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಅವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಬಯಸಿರಲಿಲ್ಲ.\"",[12,2555,2556],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡನು, ಅವನ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. \"ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು... ಅವು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಹೇಳಬಹುದೇ... ಯಾವ ರೀತಿಯ 'ಸಣ್ಣ' ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬಹುದು?\"",[12,2558,2559],{},"ರಾಜೀವನ ನಗು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮಾಸಿತು. \"ಅದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು, ಅಷ್ಟೆ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಅವನ ಕೊಲೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈವಾಡವಿಲ್ಲ.\"",[12,2561,2562],{},"ಅವರು ರಾಜೀವ್‌ನ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ತನ್ನ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. \"ಅವನು ಏನನ್ನೋ ಮರೆಮಾಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಅದು ಅವನನ್ನು ಕೊಲೆಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಸಾಭೀತು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.\"",[12,2564,2565],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನ ತುಟಿಗಳು ನಗೆಯಿಂದ ತುಡಿತಗೊಂಡವು. \"ಏನನ್ನಾದರೂ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ..?. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಆಚಾರ್ಯರೇ. ಪ್ರಶ್ನೆಯಿರುವುದು... ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಇದೆಯೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಅಪರಾಧಿ ಭಾವನೆಯೇ ಎಂಬುದು.\"",[12,2567,2568],{},"ರಾಮಚಂದ್ರನಿಂದ ಕಳ್ಳತನದ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಯುವಕ ನಗರದ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.",[12,2570,2571],{},"\"ನಾನು ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ,\" ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಕೋಪದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು. \"ಆದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಂದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಕೊಲೆಗಾರನಲ್ಲ.\" ತೀವ್ರವಾದ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಅವನ ಕೋಪವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವನು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಲವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದನು, ತನ್ನ ನ್ಯೂನತೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು.",[12,2573,2574],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದನು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು. \"ದ್ವೇಷವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆ... ಆದರೆ ಕೊಲೆ? ಅದರದ್ದು ಬೇರೆಯೇ ರೀತಿಯ ತೂಕ. ಅದನ್ನು ನೀನು ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ... ಇನ್ನೂ.\"\n.ಅವರು ಮುಂದಿನ ಶಂಕಿತನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು. ಹಿಂದಿನ ಸಂಜೆಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ಕೊಲೆಯ ನಡೆದ ಕೋರ್ಟ್‌ಯಾರ್ಡ್‌ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವು ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆ ರಹಸ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಈ ಭಯಾನಕ ಕೃತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ತಿಳಿದಿರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಿರಿದಾದ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ನೆಟ್ಟಿದ್ದವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ವಿವರವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗುರುತು ಸಿಗಬಹುದೇ? ಈ ಭೇಟಿಯು ತನಿಖೆಗೆ ಹೊಸ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಬಹುದೇ? ಆ ರಹಸ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆಯೇ ಅಥವಾ ಈ ಕೊಲೆಯ ಸಂಚಿನಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವು ಆ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಹಿಂದೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.",[829,2576],{},[2293,2578,2580],{"id":2579},"ಭಾಗ-೮","ಭಾಗ ೮",[419,2582,2584],{"id":2583},"the-mark-of-the-syndicate","The Mark of the Syndicate",[12,2586,2587],{},[416,2588],{"alt":2589,"src":2590},"Chapter - The Mark of the Syndicate","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F9.jpg",[12,2592,2593],{},"ತನ್ನ ಅಧ್ಯಯನ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಸರಳಾಕ್ಷನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹಲವಾರು ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲಿನ ಗುರುತು, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕಂಡ ನಿಗೂಢ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಮೃತದೇಹ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವು ಅವನಿಗೆ ನಿಲುಕದ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಸಣ್ಣ ವಿವರ, ಪ್ರತಿ ಹೇಳಿಕೆ, ಪ್ರತಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.\nಅವನು ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ಯಾಂಗ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಲಾಂಛನಗಳ ಕುರಿತ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆಗೆದು ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸಿಗುವವರೆಗೆ ನೋಡಿದನು.",[12,2595,2596],{},"ಆ ಚಿಹ್ನೆಯು ಅಕ್ರಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಕುಖ್ಯಾತ ದರೋಡೆಕೋರರ ಸಂಕೇತಕ್ಕೆ ತೀರಾ ಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಸರಳಾಕ್ಷನ ಹೃದಯವು ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬಡಿಯಿತು. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ತಿರುವು ಆಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ರೇಖೆಗಳಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವಿವಿಧ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.",[12,2598,2599],{},"ಅವನು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಗೆ ಕರೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಅವರು ಒಂದು ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಸರಳಾಕ್ಷನು ಅವರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ತಗ್ಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು. \"ಸಿಕ್ಕಿತು.... ಇದೊಂದು ಕತ್ತಲೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಗುರುತು. ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್... ಅವರು ಆಟ ಆಡುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.\"",[12,2601,2602],{},"ಚರಕಪುರದ ಅಧೋಲೋಕದಲ್ಲಿ, ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ನಾಯಕನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದರು, ಅವರ ಗುರುತುಗಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಕಪ್ಪು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಅಕ್ರಮ ವ್ಯಾಪಾರ, ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅವರು ಪ್ರಭಾವಿ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನಗರದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.",[12,2604,2605],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರ್ಯರ ಮುಖ ಕಪ್ಪಾಯಿತು. \"ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾವು ಪ್ರಬಲ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಶತ್ರುವಿನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.\"",[12,2607,2608],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಬಾಗದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು. \"ಅಪಾಯಕಾರಿಯೇ? ಖಂಡಿತ. ಆದರೆ ನೆರಳುಗಳಿಗೂ ಸಹ ಆಳವಾಗಿ ಕೆತ್ತಿದರೆ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವರ ಅಡಗುತಾಣ... ಅದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ತಾಣ.\"",[12,2610,2611],{},"ತನ್ನ ಮಾಹಿತಿದಾರರ ಜಾಲವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಸರಳಾಕ್ಷನು ಗ್ಯಾಂಗ್‌ನ ಅಡಗುತಾಣದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು - ನಗರದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಗೋದಾಮು. ಅವನು ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಅಡಗುತಾಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಗ್ಯಾಂಗ್ ನಾಯಕನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.",[829,2613],{},[2293,2615,2617],{"id":2616},"ಭಾಗ-೯","ಭಾಗ ೯",[419,2619,2621],{"id":2620},"checkmate-in-the-dark","Checkmate in the dark",[12,2623,2624],{},[416,2625],{"alt":2626,"src":2627},"Chapter - Checkmate in the dark","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F10.jpg",[12,2629,2630],{},"ಕತ್ತಲೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ, ಸರಳಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಗೋದಾಮಿನ ಸಮೀಪಿಸಿದರು. ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಗುವಿನ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು, ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಕಿರುಚುವ ಮರದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದವು.",[12,2632,2633],{},"ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕ ತನ್ನ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಸರಳಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದನು.",[12,2635,2636],{},"\"ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ... ವಿಕ್ರಮ್,\" ಎಂದು ಸರಳಾಕ್ಷ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. \"ಆದರೆ ನೆರಳುಗಳು... ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತವೆ.\"",[12,2638,2639],{},"ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಿರಿದಾದವು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮತ್ತು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಪತ್ತೇದಾರನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಿದನು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,2641,2642],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು. \"ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕೊಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆ ನೀವಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.\"",[12,2644,2645],{},"ವಿಕ್ರಮ್ ತಣ್ಣನೆಯ ನಗು ನಕ್ಕನು. \"ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದ್ದರೂ, ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.\"",[12,2647,2648],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ತಲೆಯನ್ನು ಓರೆ ಮಾಡಿದನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಬಹುತೇಕ ಪಿಸುಮಾತಿಗೆ ಇಳಿಯಿತು. \"ಸಾಕ್ಷಿ... ಓಹ್, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಇದೆ. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಆಟಗಳು... ಅವು ಜಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು. ಸಾಕ್ಷಿಗಳು. ಕಂದಕಗಳಲ್ಲಿ ಶವಗಳು.\" ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮೌನವೂ ಭಾರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.",[12,2650,2651],{},"\"ಶರಣಾಗತರಾಗಿ, ವಿಕ್ರಮ್. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇದು... ಆಗಬೇಕಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.\"",[12,2653,2654],{},"ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ಮುಖ ಗಡುಸಾಯಿತು. \"ನೀವು ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.\"",[12,2656,2657],{},"ಸರಳಾಕ್ಷ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮೇಜಿನ ಡ್ರಾಯರ್‌ನಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದ ಕಾಗದದ ಚೂರನ್ನು ವಿಜಯದ ಸಂಕೇತದಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು. ಆ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳು ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. \"ನೋಡಿ,\" ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, \"ಇದು ಬೇರೆಯೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ವಿಕ್ರಮ್, ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿರುವುದು ನಿಮ್ಮದೇ ಮಾತುಗಳು. ನಿಮ್ಮದೇ ಕುತಂತ್ರದ ಜಾಲ ಇದು. ಕೇವಲ ಶಂಕೆಗಳಲ್ಲ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ದೊರೆತಿವೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮೂಲಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನಿಮ್ಮದೇ ಜನರನ್ನು ಯಾರೋ ಅಂಗಳದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.\" ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕಾರ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಟಿಪ್ಪಣಿಯು ವಿಕ್ರಮ್‌ನನ್ನು ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ಬಲವಾದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು.",[12,2659,2660],{},"ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ಮುಖ ಬಿಳುಚಿತು. ಅವನು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನೊಂದಿಗೆ, \"ನೀವು ಗೆದ್ದಿರಿ, ಪತ್ತೇದಾರರೇ. ಆದರೆ ಇದು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ.\"",[829,2662],{},[2293,2664,2666],{"id":2665},"ಭಾಗ-೧೦","ಭಾಗ ೧೦",[419,2668,2670],{"id":2669},"the-final-spark","The Final Spark",[12,2672,2673],{},[416,2674],{"alt":2675,"src":2676},"Chapter - The Final Spark","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F11.jpg",[12,2678,2679],{},"ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ವಿಕ್ರಮ್ ಅಪಘಾತವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ರಾಮಚಂದ್ರನನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಗ್ಯಾಂಗ್‌ನ ನಾಯಕ ತನ್ನ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ರಾಮಚಂದ್ರ ಅವರ ಅಕ್ರಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಂದು ಅವನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದನು.",[12,2681,2682],{},"ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕರಣವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಸರಳಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಠಾಣೆಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು, ಅವರ ವಿಜಯದ ಭಾರ ಅವರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.",[12,2684,2685],{},"\"ಗೋಪಾಲಚಾರ್ಯರೇ, ಮತ್ತೊಂದು ನೆರಳು ಆರಿತು. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ...\" ಸರಳಾಕ್ಷ ಮೃದುವಾದ, ಬಹುತೇಕ ದಣಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.",[12,2687,2688],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು. \"ಆದರೆ ಯಾವ ಬೆಲೆಗೆ? ನಗರದ ಕತ್ತಲೆ ನಾವು ಊಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗಾಢವಾಗಿದೆ.\"",[12,2690,2691],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಿಂಚಿದವು, ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರದ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿತು. \"ಕತ್ತಲೆಯಾ? ಖಂಡಿತ. ಆದರೆ ನಾವು... ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವವರು. ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಕರಣವಾಗಿ.\"",[829,2693],{},[2293,2695,2697],{"id":2696},"ಭಾಗ-೧೧","ಭಾಗ ೧೧",[419,2699,2701],{"id":2700},"charakapuras-guardian-angel","Charakapura's Guardian Angel",[12,2703,2704],{},[416,2705],{"alt":2706,"src":2707},"Chapter - Charakapura's Guardian Angel","\u002Fstories\u002Flast-secret-of-merchant\u002F12.jpg",[12,2709,2710],{},"ತನ್ನ ಅಧ್ಯಯನ ಕೊಠಡಿಯ ಶಾಂತದಲ್ಲಿ, ಸರಳಾಕ್ಷನು ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿದನು. ಆ ಪಯಣವು ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರತಿಫಲದಾಯಕವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವನು ಮೋಸ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಜಾಲವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ನಗರಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಂದಿದ್ದನು.",[12,2712,2713],{},"ಅವನು ಚಹಾವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೇ ಇರಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕರಣಗಳು, ಪರಿಹರಿಸಲು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರಹಸ್ಯಗಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ತಾನು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.",[12,2715,2716],{},"ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದನು, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮವಾದ ಸಾರಾಯಿಯ ಬಾಟಲಿಯಿತ್ತು. \"ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ,\" ಎಂದು ಅವನು ತನ್ನ ಲೋಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿ ನಿಂಬೆ ಶರಬತ್ತನ್ನು ಎರಡು ಭಾರಿ ಹೀರಿದನು..",[12,2718,2719],{},"ಸರಳಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಲೋಟವನ್ನು ಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಯ ಲೋಟಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿದನು, ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. \"ನ್ಯಾಯ. ಅದು ಕ್ಷಣಿಕವಾದದ್ದು... ಆದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತೇವೆ ಏನೇ ಆಗಲಿ ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಬಿಟ್ಟಿರಿ, ಆಚಾರ್ಯರೇ..\"",[12,2721,2722],{},"“ಕಂಡು ಹಿಡಿಯೋದು ನೀನು.. ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ.” ಎಂದು ಕಿರುನಗೆ ನಕ್ಕರು.",[12,2724,2725],{},"ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ, ಪತ್ತೇದಾರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ತಮ್ಮ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು, ಅವರ ಕೆಲಸ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಚರಕಪುರ ನಗರಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಆ ಕರೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರು.",[2293,2727,2729],{"id":2728},"the-end","~ THE END ~",[829,2731],{},[12,2733,2734,2735],{},"To read offline, ",[1672,2736,2738],{"href":180,"rel":2737},[1996],"Download the PDF",[829,2740],{},[12,2742,2743],{},[437,2744,2745],{},"Disclaimer",[12,2747,2748],{},"ಕೆರೂರ್ ವಾಸುದೇವಾಚಾರ್ಯರು ಷರ್ಲಾಕ್ ಹೋಮ್ಸ್ ಸರಣಿಯ ಕನ್ನಡ ಅವತಾರಿಣಿಕೆಯನ್ನು ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಬರೆದಿದ್ದರು.\nನಾನು ೨ ಅಥವಾ ೩ನೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ. ಅದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯವರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಹಳೆಯ ತರಂಗ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.\nಈಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬರೆಯುವ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ. ಇದು ಷರ್ಲಾಕ್ ಹೋಮ್ಸ್ ಸರಣಿಯಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಿದ ಕಥೆಯಲ್ಲ.",[12,2750,2751],{},[1672,2752,2755],{"href":2753,"rel":2754},"https:\u002F\u002Fjaisiri.blogspot.com\u002Fsearch\u002Flabel\u002FKerur%20Vasudevacharya",[1996],"Read more about Kerur Vasudevacharya",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2757},[],{},{"title":166,"description":178},"stories\u002Flast-secret-of-a-merchant","eHnqMaSoqeF6ZJH0kZaDMErKkh_m75wy_a0ZULPvvxw",{"id":2763,"title":188,"author":1207,"body":2764,"cover":196,"date":7,"description":2884,"download":199,"extension":22,"meta":2885,"navigation":24,"path":200,"seo":2886,"slug":202,"stem":2887,"__hash__":2888},"stories\u002Fstories\u002Flove-triangle.md",{"type":9,"value":2765,"toc":2882},[2766,2771,2773,2779,2785,2791,2796,2801,2806,2811,2816,2821,2827,2830,2836,2841,2844,2849,2854,2859,2864,2869,2874,2876],[12,2767,2768],{},[416,2769],{"alt":2770,"src":196},"Love triangle",[419,2772,2770],{"id":202},[12,2774,2775,2778],{},[437,2776,2777],{},"ಶ್ರುತಿ",": ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶ್ರುತಿ. ನನ್ನ ಅಂದವನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗರು ಬಾರ್ಬಿ ಎಂದು ನಿಕ್ ನೇಮ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವುದು ಹಾಗೂ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ಪ್ರಜ್ವಲ್ ಎನ್ನುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ. ನಿಮಗೇ ಗೊತ್ತು ಪ್ರೀತೀಲಿ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ (ಅಥವಾ ಸೆಳೆತ, ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ನಡುವಿನ ಯುದ್ದ) ನಿಮಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೂ ಬೇಡ ಅಂತ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಅವರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾವೇ ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತರು. ಆದ್ರೆ..",[12,2780,2781,2784],{},[437,2782,2783],{},"ಶಿಲ್ಪಾ",": Hi, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶಿಲ್ಪಾ. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ. ನನ್ನನ್ನ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶಿಲ್ಪಿ ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ. ತಂದೆ -ತಾಯಿ ಇಲ್ಲದ ನನಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಂತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು ಪ್ರಜ್ವಲ್. ಈಗ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಒಂದು ದಿನವೂ ನೋಡದೆ ಇರಲಾರೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.",[12,2786,2787,2790],{},[437,2788,2789],{},"ಪ್ರಜ್ವಲ್",": ಹಲೋ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಪ್ರಜ್ವಲ್. ನಾನು ಒಂದು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತ ಇದೀನಿ. ನಾನು ಶ್ರುತಿ ಎನ್ನುವವಳನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದೀನಿ.  ಅವಳು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಲ್ಲೇ ಓದ್ತಾ ಇದ್ರು ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ subject ಟೀಚ್ ಮಾಡ್ತ ಇಲ್ಲ. ಅವಳದ್ದು ಇನ್ಫೋರ್ಮೇಷನ್ ಸೈನ್ಸ್ ಸ್ಟ್ರೀಮ್. ನಾನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಲೆಕ್ಟರರ್. ಸೋ ಅವಳನ್ನ ನಾನು ನೋಡೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. But, ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಮಡಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಗದ ಸ್ಟಾಫ್ ರೂಮಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿತ್ತು... ಶ್ರುತಿಯಿಂದ love ಲೆಟರ್…!",[12,2792,2793,2795],{},[437,2794,2777],{},": ನಾನು ಇಂದು ಪ್ರಜ್ವಲ್ ಎಂಬುವವರನ್ನು ನೋಡ್ದೆ. ಅವರು ಕ್ಯಾಂಟಿನಿನಲ್ಲಿ ಟೀಯೊಂದಿಗೆ snacks ತಿಂತಾ ಇದ್ರು, ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಟ್ರೀ ಕೊಟ್ಟಾಗ. ಅವ್ರು ನನ್ನ ನೋಡ್ಲಿಲ್ಲ. ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಪ್ರತಿಮಾ ಹತ್ರ ಕೇಳಿದೆ ಆ ಹುಡುಗ ಹೆಂಗೆ ಅಂತ. ಅವ್ಳು ಹೇಳಿದ್ಲು ಹುಡುಗ ಅಲ್ಲ, ಲೆಕ್ಟರರ್ ಅವ್ರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಆಗಿ ನೀನು ಅವ್ರನ್ನ ಆ ದೃಷ್ಟಿಲಿ ನೋಡದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ಲು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆ - ಅವ್ರೇನ್ ನಮ್ಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ತಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಸೊ ಐ ಕ್ಯಾನ್. ನನ್ ಮಾತನ್ನ ಕಾಮಿಡಿ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ಅವ್ಳು ನಕ್ಕಿದ್ದು, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸೀರೀಯಸ್ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡ್ತು.",[12,2797,2798,2800],{},[437,2799,2783],{},": ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಮಾ ನನಗೆ ಆ ಜೋಕ್ ಹೇಳಿದಳು. ನಾನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ನಾನೂ ಸುಂದರವಾಗೇ ಇದ್ದೀನಿ ಎಂಬ ಸೊಕ್ಕು ಇದ್ದಿದ್ರಿಂದ ಅವ್ಳಿಗೆ ನಾನು ಕಾಂಪಿಟಿಷನ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು, ನಾನು ಪ್ರಜ್ವಲ್ ನ ಬಿಡ್‌ಬಾರ್ದು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ನಾವಿಬ್ರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಓದ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ರಿಗೂ ಕಂಪೇರ್ ಮಾಡ್ತ ಇದ್ರು. ನಾನು ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದ್ಲೇ ಅವ್ರನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೂ ಏನು ಅನ್ನಿಸಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಈಗ ಇವ್ಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಂಬತನ ನನ್ನನ್ನು ಅವ್ರ ಕಡೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೆಳೆಯಿತು. ನನಗೇ ತಿಳಿಯದೇ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬರಲಾರದಷ್ಟು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟೆ.",[12,2802,2803,2805],{},[437,2804,2789],{},": ನನಗೆ ಶ್ರುತಿ ಅಂದ್ರೆ ಯಾರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಶಿಲ್ಪಾ ಅನ್ನೋ ಹುಡುಗಿ ಗೊತ್ತು. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಅಂದಗಾತಿ. ಅನಾಥೆ ಆಗಿದ್ರಿಂದ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರ ನನಗೆ ಇತ್ತು. ಅವ್ಳು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ. ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ ಡೌಟು ಕೇಳ್ಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತಿರ್ತಾಳೆ. ಹುಚ್ಚು ಹುಡ್ಗಿ ಅಷ್ಟೇ. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಅವ್ಳನ್ನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಅಂತಾನೆ ನೋಡಿದ್ದು. ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಆಸ್ಪದ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.",[12,2807,2808,2810],{},[437,2809,2777],{},": ನಾನು ಅವ್ರಿಗೆ ಲೆಟರ್ ಕಳಿಸಿ ಮೂರು ದಿನ ಆಯ್ತು. ಅವ್ರುaಏನು ರೆಸ್ಪಾಂಡ್ ಮಾಡೆ ಇಲ್ಲ. ಶಿಲ್ಪಾ ಕೂಡ ಅವ್ರಿಗೆ ಲೈನ್ ಹೊಡಿತಿದಾಳೆ ಅಂತ ಪ್ರತಿಮಾ ಹೇಳಿದ್ಲು. ಆ ಈಡಿಯಟ್ ಗೆ ಯಾವ್ದೇ ಹಕ್ಕು ಇಲ್ಲ. ಅವ್ಳು ನನ್ನ ವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾಳೆ. ಬರೀ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಇವಳು ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಹುಡುಗನ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಎದುರಾಳಿಯಂತೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದದ್ದು ಸಹಿಸಲಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವ್ಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಸಿಗ್ಲಿಲ್ವಾ? ನನ್ ಹುಡ್ಗಾ ನೇ ಬೇಕಿತ್ತಾ? ಟೈಂ ಬಂದಾಗ ಅವ್ಳಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಸ್ತೀನಿ. ಆದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದ್ಲು, ಪ್ರಜ್ವಲ್ ರನ್ನ ನನ್ನ ಗ್ರಿಪ್ ಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಬೇಕು. ಶಿಲ್ಪಾ ಈ ಲವ್ ಕಾಂಪಿಟಿಷನ್ ಅಲ್ಲಿ ಸೋಲೋದನ್ನ ನಾನು ನೋಡ್ಲೆ ಬೇಕು.",[12,2812,2813,2815],{},[437,2814,2783],{},": ನನ್ನ ಲುಕ್, ಸ್ಮೇಲ್ ಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲ್ ನನ್ ಕಡೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವ್ರನ್ನ ೯೦% ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ ಅಂದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಶ್ರುತಿಯ ಆ ಬಡಪಾಯಿ ಲವ್ ಲೆಟರ್ ಏನೂ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೆ ಇಲ್ಲ. ಅವ್ಳನ್ನ ಇವ್ರು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಅವ್ಳನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ ೧೦೦% ಅವ್ಳ ಕಡೆ ಅಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟ್ ಆಗೇ ಆಗ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಅವ್ರನ್ನ ಗೆಲ್ಲೋದು ಕನಸಿನ ಮಾತು. ಶ್ರುತಿನ ಇವ್ರ ಎದಿರು ಬರದಂತೆ ನೋಡ್ಕೋ ಅಂತ ದೇವ್ರ ಹತ್ರ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ್ತೀನಿ.",[12,2817,2818,2820],{},[437,2819,2789],{},": ಶ್ರುತಿ ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ಇದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಮಾ ಬಳಿ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ. ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾನೀಗ ದ್ವಂದ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ. ಶ್ರುತಿ ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅಲ್ಲದೇ ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿ ಬೇರೆ. ಅವಳ ಲವ್ ಲೆಟರ್ ಇದನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ. ಶಿಲ್ಪಾಳ ವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಅವ್ಳು ನನ್ನ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಅವ್ಳು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ ವಿನಹ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ್ರೆ ಮೊದಲ ಆಧ್ಯತೆ ಶ್ರುತಿಗೆ ಕೊಡ್ಬೇಕು. ನಾನು ಮಾಡ್ಬೇಕಾಗಿರೋ ಫರ್ಸ್ಟ್ ಕೆಲ್ಸ ಅಂದ್ರೆ ಶ್ರುತಿ ಲೆಟರ್ ಗೆ ರಿಪ್ಲೇ ಮಾಡಿ ಅವ್ಳನ್ನ ಒಪ್ಕೊಬೇಕು. ಪ್ರತಿಮಾ ಹತ್ರ ಅವ್ಳ ನಂಬರ್ ಕೇಳಿ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ.",[12,2822,2823,2826],{},[437,2824,2825],{},"ಶ್ರುತಿ:"," ಓ ಮೈ ಗಾಡ್. ಪ್ರಜ್ವಲ್ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿನಾ ಒಪ್ಕೊ ಬಿಟ್ರು. ನಾನು ಅವ್ರ ಬಳಿ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೀನಿ. ಅವರ ಜೊತೆಗಿನ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಮರೆಯಲಾಗದಂತಾದ್ದು. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವ್ರೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಆಗ್ಬೇಕು ಅಂತ ದೇವ್ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ.",[12,2828,2829],{},"ಶಿಲ್ಪಾ: ಓ ಗಾಡ್. ಶ್ರುತಿ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲ್ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಿದೆ. ಈ ಶ್ರುತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಭಯ ಈಗೀಗ ನಿಜ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ಕೇವಲ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ನನ್ನ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಲೈಫ್ ನಲ್ಲೂ ಎದುರಾಳಿ ಆಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ಸೋಲ್ತ ಇದಿನಾ? ಹೇಗಾದ್ರೂ ಮಾಡಿ ಅವ್ಳನ್ನ ಅವ್ರಿಂದ ದೂರ ಹೋಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು.",[12,2831,2832,2835],{},[437,2833,2834],{},"ಪ್ರಜ್ವಲ್:"," ಶ್ರುತಿ... ನನ್ನ ಜೀವ-ಜೀವನ ಎಲ್ಲಾ. ಅವ್ಳಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದ ವಾತಾವರಣ. ಶ್ರುತಿ, ನಿನ್ನನ್ನ ಪಡೆಯೋಕೆ ನಾನು ತುಂಬಾ ಅದೃಷ್ಟವಂತ ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ಇಷ್ಟಪಡ್ತೀನಿ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಈ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳಿ ನಿನ್ನನ್ನ ನನ್ನ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ.",[12,2837,2838,2840],{},[437,2839,2825],{}," ಹಾ.. ಅಂತೂ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿನ ಒಪ್ಕೊಂಡು ಬಿಟ್ರು. ಉಫ್... ಆದ್ರೂ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಾನು ಅವ್ರನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸೋಕೆ ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಅವ್ರ ಮನೆಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲದೆ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳಿದ ಕೂಡ್ಲೆ ಒಪ್ಕೊಂಡ್ರು ಅಂತ ಎರಡು ದಿನ ಮೊದ್ಲೇ ಹೇಳಿದ್ರು. ಈಗ ಯಾವುದೇ ತೊಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಜ್ವಲ್ ನನ್ನ ಲೈಫ್ ಪಾರ್ಟ್ನರ್ ಆಗೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಯ್ತು. ನನ್ನ ಓದಿಗಿಂತ ಅವ್ರೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ priority.  ಅವ್ರ ಹತ್ರ ಹೇಳಿಬಿಡ್ಬೇಕು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ, ಅವ್ರಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡ್ಕೊಳಿ ಅಂತ. ನನಗೂ ಗೊತ್ತು ಅವ್ರೂ ಕೂಡ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.",[12,2842,2843],{},"ಶಿಲ್ಪಾ: ಪ್ರಜ್ವಲ್ರನ್ನ ಪಡೆಯೋ ದಾರಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇವೆ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಹಗ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವ್ರ ಮನೆಗ್ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ಅವ್ರು ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಆಗಿ ಈ ರೀತಿ ಬಿಹೇವ್ ಮಾಡೋದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ.. ನೀನು ಒಂದು ಮುಗ್ದ ಮಗು ತರ ಅಷ್ಟೇ ಅಂದ್ಬಿಟ್ರು. ಶ್ರುತಿ ಕೂಡ ನನ್ ತರನೇ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್. ಅವ್ಳನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆಗೋಕೆ ಹೇಗ್ ರೆಡಿ ಆದ್ರಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಂದು ಎಮೋಷನ್ಸ್ ಗಳನ್ನ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ಲೇನ್ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಅವ್ಳೇ important ಅನ್ನೋ ತರ ಹೇಳಿಬಿಟ್ರು. ಇದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೋಲು, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯ ಗೆಲುವು. ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ಆದ ಗಾಯವನ್ನು ಬಚ್ಚಿಡಲಾರೆ. ನನ್ನ ಎದೆಯ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮದುವೆ ಆಗೋ ಮೊದಲೇ ಕೊಂಡು ಬಿಡಲೇ? ಆದ್ರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲಿ? ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಷ್ಟು ಕಟುಕಿಯಲ್ಲ. ನಾನು ಕೊಲೆಗಾರ್ತಿಯಲ್ಲ. ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ಇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಟ್ಟೆ. ನಾನು ದ್ವೇಷವನ್ನು ದೂರತಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆದ್ರೆ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಜ್ವಲ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಅಸಾದ್ಯ.",[12,2845,2846,2848],{},[437,2847,2834],{}," ಶ್ರುತಿ.. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ. ಅವ್ಳು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎಫರ್ಟ್ ಹಾಕಿ ನನ್ನ ಕೇರ್ ಮಾಡಿದ್ಲು. ನಾನು ಅಷ್ಟೇ.. ಅವ್ಳನ್ನ ಆದಷ್ಟು ಖುಷಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದೆ. ಈಗ ಅವ್ಳು ನನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ. ಲವ್ ಯು ಶ್ರು… love you so much..",[12,2850,2851,2853],{},[437,2852,2825],{}," ಪ್ರಜ್ವಲ್.. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗ. ಅವ್ರು ನನ್ನನ್ನ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಡೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಕೂಡ ಅವ್ರ ತುಂಟ ಲವ್ ಅಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರಳು. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಅವ್ರನ್ನ ಗೆದ್ದು ಮದ್ವೆ ಆದೆ. ಈಗ ಅವ್ರ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದೂರ ದೂರದವರೆಗೂ ಸಾಗೋ ಅದೃಷ್ಟ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯೂ ಮೈ ಲವ್.... ಮುದ್ದು..",[12,2855,2856,2858],{},[437,2857,2834],{}," ಶಿಲ್ಪಾ... ಬಡಪಾಯಿ ಹುಡ್ಗಿ. ಅನಾಥೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡಿದಳು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಬಯಸಿ ಬಂದಳು. ಆದ್ರೆ ನಾನೇ ಅವ್ಳನ್ನ ದೂರ ತಳ್ಳಿದೆ. ಅವ್ಳನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋಳ್ ಬೇಕಿತ್ತು.",[12,2860,2861,2863],{},[437,2862,2825],{}," ನನಗೂ ಗೊತ್ತು, ಅವ್ಳು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜ್ವಲ್ ರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವ್ಳು ಅವ್ರನ್ನ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅವರ ಮನೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಓಲೈಸಲು ಹೋಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.",[12,2865,2866,2868],{},[437,2867,2834],{}," ಅವ್ಳು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟು ಸುತ್ತಿದರೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅವಳ ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಗಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಯಾರು ಇಲ್ಲದ ಅವಳ ಒಂಟಿ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಹಾಕಿ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ ಸೋಲುವಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಕಾರಣ ಆದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವಳು ಮರಳಿಬರಲಾಗದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದಳು. ನಾನೇ ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ನೇರ ಹೊಣೆ. ನಾನೇ ಅವಳ ಕೊಲೆಗಾರ…!",[12,2870,2871,2873],{},[437,2872,2825],{}," ನಾನು ಅವಳನ್ನ ಎದುರಾಳಿ ಅಂತ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಅವಳು ಪ್ರಜ್ವಲ್ ರಿಂದ ಆದಷ್ಟು ದೂರ ಇರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. ಯಾರು ಇಲ್ಲದ ಆಕೆಗೆ ನಾನು ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿತ್ತು. at least, ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸಹೋದರಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಏಕಾಂಗಿತನವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾವಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನೇ ಪರೋಕ್ಷ ಕಾರಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೇ ಅವಳ ಕೊಲೆಗಾರ್ತಿ….!",[829,2875],{},[12,2877,1670,2878,1676,2880,820],{},[1672,2879,1675],{"href":1674},[1672,2881,1680],{"href":1679},{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2883},[],"A story about three friends who are in love, hate and revenge.",{},{"title":188,"description":2884},"stories\u002Flove-triangle","tVBCxIJB_wydz9y1EuB6qbLoe1cFLl7g3yX0eR6gfJ0",{"id":2890,"title":207,"author":1207,"body":2891,"cover":215,"date":7,"description":2904,"download":217,"extension":22,"meta":2949,"navigation":24,"path":218,"seo":2950,"slug":220,"stem":2951,"__hash__":2952},"stories\u002Fstories\u002Fmaleyali-joteyali.md",{"type":9,"value":2892,"toc":2947},[2893,2898,2902,2905,2910,2912,2914,2917,2920,2923,2926,2928,2931,2933,2936,2939,2941,2944],[12,2894,2895],{},[416,2896],{"alt":2897,"src":215},"Maleyali Joteyali",[12,2899,2900],{},[437,2901,207],{},[12,2903,2904],{},"ಅಂದು ಅವಳೊಂದಿಗೆ.. ಇಂದು ಅವಳ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ..",[12,2906,2907],{},[562,2908,2909],{},"Written On: Feb-14, 2016",[12,2911,212],{},[829,2913],{},[12,2915,2916],{},"ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಆಕಾಶದೆಡೆಗೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ. ಮೋಡಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದವು. ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಹೊರಗಿನ ವಾತಾವರಣ, ಇವನ ಮನಸಿನೊಳಗಿನ ಹವಾಮಾನವೆರಡು ಒಂದೇ ಎಂಬಂತಾಗಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ನಿಡಿದಾದ ಉಸಿರುಬಿಟ್ಟು ತೋಟದೊಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟ.",[12,2918,2919],{},"ಮಳೆ ಬರುವ ಸೂಚನೆಯಿದ್ದರೂ ನದಿಯತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗಿದ. ತೋಟವನ್ನು ದಾಟುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಮಳೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಜಿನುಗ ತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಪರಿವೇ ಇವನಿಗಿಲ್ಲ. ಬೇಲಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೊರಕ್ಕಡಿಯಿಟ್ಟಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ನದಿ. ಒಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಸುಂದರ ಕಾಡು. ಇದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ತಾನು ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಸುತ್ತಾಡಿದ್ದು, ಮನಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವೀಗೇಕೆ ನೀರಸವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ ಅಂದುಕೊಂಡ.",[12,2921,2922],{},"ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದನಾತ. ಮೂರು ದಿನಗಳಾಗಲೇ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಕೂತು ಕಳೆದಿದ್ದ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗುಡ್ಡ-ಬೆಟ್ಟ, ಕಾಡಿನ ಕಡೆಯೂ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕು ಎಂದು ಮನಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಏಕೋ ಕಸಿವಿಸಿಗೊಂಡಿದ್ದ. ನದಿಯ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ದ.",[12,2924,2925],{},"ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು. ಆದರೂ ಮುಂದುವರೆದು ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದ. ನದಿಯು ತನ್ನೊಳಗೆ ಬಾ ಎಂಬಂತೆ ಕರೆಯುವಂತೆನಿಸಿತು. ಹಾಗೇ ನೀರನ್ನೇ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬಿಂಬ ಮೂಡತೊಡಗಿತು.",[829,2927],{},[12,2929,2930],{},"ಅವಳ ಮುಖದತ್ತಲೇ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕೆ ಇದಾವುದರ ಕಡೆ ಗಮನವೀಯದೆ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಮರುತ್ತರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಮಗ್ನಳಾಗಿದ್ದಳು. ಇವನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ. ಭೋರೆಂದು ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿಯಾಗಲೀ, ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಬ್ಬರದ ಮಳೆಯಾಗಲಿ ಇಬ್ಬರ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ವಿಘ್ನ ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ.",[829,2932],{},[12,2934,2935],{},"ತನ್ನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯಿಂದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಚಳಿಯಾವರಿಸಿತು. ಕೈಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಮುಕಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನದಿಯತ್ತ ನೋಡಿದ. ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಹರಿವಿನ ದನಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿದ. ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನ ಜುಳುಜುಳು ನಿನಾದ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಈಗ ನದಿಯ ನೀರಿನಂತೆಯೇ ಶಾಂತಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡ.",[12,2937,2938],{},"ಮಳೆ ಯಾವಾಗಲೋ ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು. ತಾನಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಬಹಳ ಸಮಯವಾಗಿದೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಗಾಬರಿಪಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ತಾನೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಗುತ್ತಾ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೆನಪಾಗಿ ಜೇಬಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ. ಅದಿನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಭದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ತಾನು ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಬಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅವಳ ನೆನಪಿನ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳೂ ಇರಬಾರದೆಂದುಕೊಂಡು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆಂಬಂತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿದು ಎದೆಗೊಮ್ಮೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಡಿದಾದ ಉಸಿರುಬಿಟ್ಟ.",[829,2940],{},[12,2942,2943],{},"ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ಒಂಬತ್ತಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಮಗ ಬಾರದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೆಂಡತಿಯ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು ರಾಮರಾಯರು. ನದಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ದಂಡೆಯ ಬಳಿಯೇ ಸಾಗಿದರು. ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಆತ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಬಳಿಯೇ 24 ಗಂಟೆಯೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಟೆಡ್ಡಿ-ಬಿಯರ್ ಕೀ-ಚೈನ್ ಮಾತ್ರ.",[12,2945,2946],{},"ಹಾಗಾದರೆ ಅವನು ಧುಮುಕಿದ್ದು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಲೋಕದೊಳಗೋ....? ಅಥವಾ ನದಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲೋ.....? ಅವಳ ನೆನಪು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಮಾಸದೆಂದೆನಿಸಿ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನೇ ಹಾಡಿದನೇ?",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":2948},[],{},{"title":207,"description":2904},"stories\u002Fmaleyali-joteyali","bFGXLvSgNlfOXkTC4a1Pk2r9TcDEYIQ6NgH3dPm78KM",{"id":2954,"title":225,"author":410,"body":2955,"cover":233,"date":7,"description":3339,"download":7,"extension":22,"meta":3340,"navigation":24,"path":236,"seo":3341,"slug":239,"stem":3342,"__hash__":3343},"stories\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi.md",{"type":9,"value":2956,"toc":3330},[2957,2961,2966,2969,2996,2998,3002,3005,3008,3011,3014,3017,3020,3023,3026,3029,3032,3037,3041,3044,3050,3056,3062,3068,3071,3074,3077,3080,3084,3087,3090,3095,3098,3101,3106,3110,3113,3116,3119,3122,3125,3128,3131,3136,3140,3143,3146,3149,3152,3155,3158,3161,3164,3167,3170,3173,3176,3179,3181,3185,3188,3191,3194,3197,3200,3203,3206,3209,3212,3215,3218,3221,3224,3227,3230,3233,3236,3243,3246,3249,3252,3258,3263,3267,3270,3273,3276,3279,3282,3285,3288,3291,3294,3297,3300,3305,3308,3322,3325],[12,2958,2959],{},[416,2960],{"alt":225,"src":233},[12,2962,2963],{},[437,2964,2965],{},"ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಕಥೆ ೩",[419,2967,225],{"id":2968},"ಮೂಕ-ದೇವರ-ಸನ್ನಿಧಿ",[557,2970,2971,2993],{},[12,2972,2973,2976,2977,2980,2981,2984,2985,2988,2989,2992],{},[437,2974,2975],{},"ಕೇಸ್ ಫೈಲ್:"," 003\n",[437,2978,2979],{},"ಕ್ಲೈಂಟ್:"," ಮೇಘನಾ ಆಚಾರ್ಯ.\n",[437,2982,2983],{},"ವಿಷಯ:"," ಹಂಪಿಯ ಉತ್ಖನನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆ.\n",[437,2986,2987],{},"ಪೋಲೀಸ್ ವರದಿ:"," ವನ್ಯಜೀವಿ ದಾಳಿಯ ಶಂಕೆ.\n",[437,2990,2991],{},"ಸ್ಥಳೀಯ ನಂಬಿಕೆ:"," 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಶಾಪ.",[12,2994,2995],{},"ಶಾಪಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೋರಾಡಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ; ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಯುದ್ಧದ ವಿರುದ್ಧ.",[829,2997],{},[423,2999,3001],{"id":3000},"ಅಧ್ಯಾಯ-1-ಮಣ್ಣಿನ-ವಾಸನೆ-ರಕ್ತದ-ಕಲೆ","ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ರಕ್ತದ ಕಲೆ",[12,3003,3004],{},"ಹಂಪಿಯ ಕಣ ಕಣದಲ್ಲೂ ಇತಿಹಾಸ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಿನ 'ಆರ್ಕಿಯಾಲಾಜಿಕಲ್ ಸರ್ವೇ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ'ದ (ASI) ಉತ್ಖನನ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನದ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು.",[12,3006,3007],{},"ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ---ಭಾರತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜೀವಂತ ಗ್ರಂಥಾಲಯ---ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ತಮ್ಮ ಟೆಂಟ್‌ನಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರು.",[12,3009,3010],{},"ಅವರ ಟೆಂಟ್ ಒಂದು ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕಗಳು. ತಣ್ಣಗಾದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪು. ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ತಾಳೆಗರಿಯ ಅರ್ಧ ಹರಿದ ತುಣುಕು. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳು.",[12,3012,3013],{},"ಸ್ಥಳೀಯ ಪೋಲೀಸರು ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ್ದರು. \"ಯಾರೋ ಪ್ರಾಣಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಬಹುದು ಸಾರ್\" ಎಂದು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಸಪ್ಪೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದರು.",[12,3015,3016],{},"ಆಗ ಆ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು.",[12,3018,3019],{},"ಅವನ ಜೀಪು ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನೇ ನೋಡಿದರು. ಅವನ ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಜೀನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಲೆದರ್ ಜಾಕೆಟ್ ಆ 'ಅಕಾಡೆಮಿಕ್' ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.",[12,3021,3022],{},"\"ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸೂರ್ಯ. ನಾನು ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ಮಗಳು ಮೇಘನಾ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ\" ಎಂದು ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ASI ಅಧಿಕಾರಿ ಡಾ. ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ.",[12,3024,3025],{},"ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ನಲವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಮಹಿಳೆ. \"This is a restricted archaeological site Mr. Surya. It's not a playground for private investigators. ಪೋಲೀಸರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.\"",[12,3027,3028],{},"ಸೂರ್ಯ ಅವಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನೊಳಗೆ ನಡೆದ.",[12,3030,3031],{},"\"ಇತಿಹಾಸ ಎಂದರೆ ಸತ್ತವರ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಮೇಡಂ. ಅದು ಬದುಕಿರುವವರು ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು. ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ\" ಎಂದು ಅವನು ಟೆಂಟ್‌ನ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ.",[12,3033,3034],{},[416,3035],{"alt":16,"src":3036},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage2.png",[423,3038,3040],{"id":3039},"ಅಧ್ಯಾಯ-2-ನಾಲ್ಕು-ಮುಖವಾಡಗಳು","ಅಧ್ಯಾಯ 2: ನಾಲ್ಕು ಮುಖವಾಡಗಳು",[12,3042,3043],{},"ಆ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿದ.",[12,3045,3046,3049],{},[437,3047,3048],{},"ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್:"," ಆಚಾರ್ಯರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಸಹಾಯಕ. \"ಗುರುಗಳು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಅದರ ಒತ್ತಡ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿರಬಹುದು\" ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟ.",[12,3051,3052,3055],{},[437,3053,3054],{},"\"ವ್ಯಾಪಾರಿ\" ವೆಂಕಟೇಶ್:"," 'ಆಂಟಿಕ್' ಡೀಲರ್. \"ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಉತ್ಖನನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ 'ಲೀಗಲ್' ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು. ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಗ್ರಾಹಕರು\" ಎಂದು ಅವನು ನಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,3057,3058,3061],{},[437,3059,3060],{},"ತಿಮ್ಮಪ್ಪ:"," ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಾಮದ ಹಿರಿಯ. \"ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೆಣಕಬೇಡಿ ಅಂತ. ಆ ದೇವರು ತನ್ನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆಚಾರ್ಯರು ಎಲ್ಲೆಯ ಮೀರಿದ್ದರು\" ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಎರಡೂ ಇತ್ತು.",[12,3063,3064,3067],{},[437,3065,3066],{},"ಎಲೆನಾ:"," ರಷ್ಯನ್ ಸಂಶೋಧಕಿ. \"I was here only to study the metallurgy of Vijayanagara weapons. Dr. Acharya was helping me with some texts\" ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳ ನೋಟ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು.",[12,3069,3070],{},"ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ. ನಂತರ ಆ ಹರಿದ ತಾಳೆಗರಿಯ ತುಣುಕನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ.",[12,3072,3073],{},"\"ಈ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ '...ಬಯಲಾದರೆ ರಕ್ತ ಹರಿಯುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಳಿವು ಇದರಲ್ಲೇ ಅಡಗಿದೆ' ಎಂದು ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆ\" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಹೇಳಿದ. \"ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ ಎಲ್ಲಿದೆ ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್? ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರೆ?\"",[12,3075,3076],{},"ಕಾರ್ತಿಕ್ ಬೆವರಿದ. \"ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.\"",[12,3078,3079],{},"\"ಹಾಗಾದರೆ\" ಸೂರ್ಯ ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ. \"ಒಂದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ 'ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿನ' ರಹಸ್ಯವಿರುವ ಈ ತಾಳೆಗರಿಗೆ 'ಕಪ್ಪು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ'ಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಸಿಗಬಹುದು ವೆಂಕಟೇಶ್?\"",[423,3081,3083],{"id":3082},"ಅಧ್ಯಾಯ-3-ಅಪ್ಪನ-ಡೈರಿ","ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಅಪ್ಪನ ಡೈರಿ",[12,3085,3086],{},"ಆ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಚರ್ಮದ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಜೀರ್ಣವಾದ ಡೈರಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ. ಅದರ ಪುಟಗಳು ಹಳದಿಯಾಗಿ ಅಂಚುಗಳು ಸವೆದು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಅದು ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಡೈರಿ.",[12,3088,3089],{},"20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ಸೂರ್ಯ ತೆರೆದ.",[12,3091,3092],{},[562,3093,3094],{},"\"ಇಂದು ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ (ಆಚಾರ್ಯ) ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ. ವಿಜಯನಗರದ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ 'ಕಲ್ಟ್' (ಪಂಥ) ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ. ಅವರು 'ಮೂಕ ದೇವರ' ವಿಗ್ರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ವಿಗ್ರಹ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಲ್ಲ ಅದೊಂದು 'ಕೀಲಿ' ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಿಗ್ರಹ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ಜಾಲ ನಾನು ಊಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಇದರ ಬೇರುಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದವರೆಗೂ ಇವೆ. ನಾಳೆ ಆಚಾರ್ಯ ನನಗೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯ ಬಯಲಾಗುವ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ...\"",[12,3096,3097],{},"ಇದೇ ರಘುವೀರ್ ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಬರಹ. ಮರುದಿನ ಅವರು 'ಅಪಘಾತ'ದಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು.",[12,3099,3100],{},"ಸೂರ್ಯ ಡೈರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರ ಕಣ್ಮರೆ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆಯ ಸಾವು ಎರಡೂ ಒಂದೇ ದಾರದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದವು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೇಸ್ ಅಲ್ಲ. ಇದು 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಸೇಡಿನ ಕಥೆ.",[12,3102,3103],{},[416,3104],{"alt":16,"src":3105},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage3.png",[423,3107,3109],{"id":3108},"ಅಧ್ಯಾಯ-4-ಸುಳ್ಳುಗಳ-ಉತ್ಖನನ","ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಸುಳ್ಳುಗಳ ಉತ್ಖನನ",[12,3111,3112],{},"ಮಾರನೇ ದಿನ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಆಟವನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ.",[12,3114,3115],{},"ಅವನು ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ \"ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಬಳಿ ಹೋದವರು ಯಾರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀರ. ಆದರೆ 20 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಿಂದ ಒಂದು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯಲಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಪೋಲೀಸ್ ದಾಖಲೆ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ 'ದೇವರು' ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ?\" ಎಂದು ಕೇಳಿದ.",[12,3117,3118],{},"ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. \"ಅದು... ಅದು...\"",[12,3120,3121],{},"ನಂತರ ಅವನು ಎಲೆನಾಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ \"ಮೇಡಂ ನೀವು 'ಆಯುಧ'ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಿರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ 'ವಿಜಯನಗರದ ಜಲ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ'ಯ ಬಗ್ಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ನೀವು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು ಆಯುಧವನ್ನೋ ಅಥವಾ 'ನಿಧಿ'ಯನ್ನೋ?\" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.",[12,3123,3124],{},"ಎಲೆನಾಳ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡಿತು.",[12,3126,3127],{},"ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮುಖವಾಡವನ್ನೂ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅಪನಂಬಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ವೆಂಕಟೇಶ್ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ. ವೆಂಕಟೇಶ್ ಎಲೆನಾಳ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ.",[12,3129,3130],{},"ಆ ಸಂಜೆ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನ ಹೊರಗೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ 'ಯೂಟ್ಯೂಬರ್' ಗಿರಿ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದ. \"ಸಾರ್! ನಾನು ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ 'ಟೈಮ್-ಲ್ಯಾಪ್ಸ್' ವಿಡಿಯೋ ಶೂಟ್ ಮಾಡುವಾಗ ಏನೋ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದೆ ಸಾರ್!\"",[12,3132,3133],{},[416,3134],{"alt":16,"src":3135},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage4.png",[423,3137,3139],{"id":3138},"ಅಧ್ಯಾಯ-5-ಮೂಕ-ದೇವರ-ಮಾತು","ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಮೂಕ ದೇವರ ಮಾತು",[12,3141,3142],{},"ಗಿರಿಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾದ 'ಟೈಮ್-ಲ್ಯಾಪ್ಸ್' ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ದೃಶ್ಯ ಸೆರೆಯಾಗಿತ್ತು.",[12,3144,3145],{},"ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 2 ಗಂಟೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನಿಂದ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಹೊರಬಂದಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರು ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಡಾ. ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ASI ಅಧಿಕಾರಿ!",[12,3147,3148],{},"ಸೂರ್ಯ ತಕ್ಷಣ ಇಳಾ ಶರ್ಮಾಳ ಟೆಂಟ್‌ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದ.",[12,3150,3151],{},"\"ಮೇಡಂ ಆ ರಾತ್ರಿ ನೀವು ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ?\"",[12,3153,3154],{},"ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧಳಾದಳು. ನಂತರ ಅವಳ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ಒಬ್ಬ ಅಸಹಾಯಕ ಮಹಿಳೆಯ ಮುಖ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿತು.",[12,3156,3157],{},"\"ನಾನು... ನಾನು ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ\" ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. \"ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಅವರು ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯನ್ನು ಸ್ಫೋಟಿಸಲು 'ಡೈನಮೈಟ್'ಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು!\"",[12,3159,3160],{},"\"ಸ್ಫೋಟಿಸಲು? ಯಾಕೆ?\"",[12,3162,3163],{},"\"ಯಾಕೆಂದರೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಳುವಾದ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ವಿಗ್ರಹ ಒಂದು 'ಡಮ್ಮಿ' ಆಗಿತ್ತು. ನಿಜವಾದ ವಿಗ್ರಹ ಇನ್ನೂ ಆ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಆ ವಿಗ್ರಹವು ವಿಜಯನಗರದ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ರಹಸ್ಯ ಹೊರಬಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು.\"",[12,3165,3166],{},"\"ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ್?\"",[12,3168,3169],{},"\"ಅವನು ಆಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯ. ಗುರುವಿನ ಹುಚ್ಚುತನವನ್ನು ತಡೆಯಲು ನನ್ನ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದ್ದ.\"",[12,3171,3172],{},"\"ಹಾಗಾದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಲ್ಲಿ?\"",[12,3174,3175],{},"\"ನಮಗೂ ಅದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ\" ಇಳಾ ಹೇಳಿದಳು. \"ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದೆವು. ಆದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡುವಾಗ ಅವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರು.\"",[12,3177,3178],{},"ಸೂರ್ಯನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಗಿರ ಗಿರ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿತ್ತೇ? ಅಥವಾ ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಆಟದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೆ?",[829,3180],{},[423,3182,3184],{"id":3183},"ಅಧ್ಯಾಯ-6-ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ-ರಹಸ್ಯ-ಮತ್ತು-ಹೋರಾಟದ-ಸತ್ಯ","ಅಧ್ಯಾಯ 6: ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಸತ್ಯ",[12,3186,3187],{},"ಸೂರ್ಯ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಆ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಡೆ ಓಡಿದ. \"ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ರಹಸ್ಯ ದಾರಿ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ. ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸು!\"",[12,3189,3190],{},"ಭಯದಿಂದಲೇ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅದರ ಒಳಗಿನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ದ್ವಾರವಿತ್ತು.",[12,3192,3193],{},"ಒಳಗೆ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ಬಾವಲಿಗಳ ವಾಸನೆ. ಅವರ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆಲಮಾಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು.",[12,3195,3196],{},"ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.",[12,3198,3199],{},"ನೆಲದ ಮಧ್ಯೆ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ನಿರ್ಜೀವ ದೇಹ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅವರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಠಾರಿ ಚುಚ್ಚಿತ್ತು.",[12,3201,3202],{},"ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವನ ತಂದೆಯ ದೇಹ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಸುಳಿದು ಹೋಯಿತು.",[12,3204,3205],{},"ಆಚಾರ್ಯರ ದೇಹದ ಪಕ್ಕ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಹರಿದ ತುಣುಕು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯ ಅದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.",[12,3207,3208],{},"\"ಇದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ\" ಎಂದು ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಅವನ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.",[12,3210,3211],{},"\"ಇಲ್ಲ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ.",[12,3213,3214],{},"ಅವನು ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರ ದೇಹದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ.",[12,3216,3217],{},"ಅವನು \"ವ್ಯಾಪಾರಿ\" ವೆಂಕಟೇಶ್. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಿಸ್ತೂಲ್ ಇತ್ತು.",[12,3219,3220],{},"ಸೂರ್ಯ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನ ನಾಡಿ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದ. \"ಇನ್ನೂ ಜೀವ ಇದೆ.\"",[12,3222,3223],{},"ಅವನು ಮತ್ತು ಗಿರಿ ಸೇರಿ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನನ್ನು ಎತ್ತಿ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ಗೆ ತಂದರು. ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದ ವೆಂಕಟೇಶ್ ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿದ. ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.",[12,3225,3226],{},"\"ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಸಮಯ ಬಂತು ವೆಂಕಟೇಶ್\" ಸೂರ್ಯ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದ. \"ಆ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆದದ್ದು ಏನು? ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಗುಂಡು ಹೇಗೆ ಬಿತ್ತು?\"",[12,3228,3229],{},"ವೆಂಕಟೇಶ್ ಸೋತ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದ.",[12,3231,3232],{},"\"ನಾನು ಆಚಾರ್ಯರ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. 'ಫಾರ್ಮುಲಾ' ಇರುವ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಕೊಡುವಂತೆ ಪಿಸ್ತೂಲ್ ತೋರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿದೆ. ಆ ಮುದುಕ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಭಯಪಟ್ಟರು. ನಂತರ 'ಸರಿ ನಿನಗೆ ರಹಸ್ಯ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಬಾ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.\"",[12,3234,3235],{},"\"ಅವರು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕದ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ 'ಇದೇ ಆ ರಹಸ್ಯ. ಓದಿಕೋ' ಎಂದರು. ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನನ್ನ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸಿ ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಸಮಯ ನೋಡಿ ಆಚಾರ್ಯರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು. ಅವರ ಗುರಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಿಸ್ತೂಲಿನ ಮೇಲಿತ್ತು.\"",[12,3237,3238,3239,3242],{},"ವೆಂಕಟೇಶ್ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡ. \"ಅವರು ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಹಿಡಿತ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಹೋರಾಟ ಶುರುವಾಯಿತು. ನಾನು ಅವರನ್ನು ತಳ್ಳಿದೆ ಅವರು ನನ್ನ ಕೈ ಕಚ್ಚಿದರು. ಆ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಿಸ್ತೂಲ್ ",[437,3240,3241],{},"'ಫೈರ್'"," ಆಯಿತು!\"",[12,3244,3245],{},"\"ಆ ಗುಂಡು ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು 'ರಿಕೊಶೆಟ್' (ricochet) ಆಗಿ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಡಿಯಿತು. ನೋವಿನಿಂದ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಪಿಸ್ತೂಲ್ ದೂರ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವ ಮುನ್ನ ನೋಡಿದ ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯ...\"",[12,3247,3248],{},"ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ.",[12,3250,3251],{},"\"...ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುವ ರಭಸದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ 'ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್' ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು. ಅವರು ನೇರವಾಗಿ ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ 'ಕಠಾರಿ'ಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ಅದು ಅವರ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಲಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಳವಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ರಹಸ್ಯ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಿಯಾಯಿತು ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿತ್ತು.\"",[12,3253,3254,3255],{},"ಸೂರ್ಯ ಮೌನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ. ಈಗ ಕಥೆಯ ಚೂರುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲ ಕೊಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ",[437,3256,3257],{},"ದುರಂತ ಹೋರಾಟದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಅಂತ್ಯ.",[12,3259,3260],{},[416,3261],{"alt":16,"src":3262},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage5.png",[423,3264,3266],{"id":3265},"ಅಧ್ಯಾಯ-7-ಎರಡು-ಮುಖದ-ಗುರು-ಮತ್ತು-ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ-ಜಾಲ","ಅಧ್ಯಾಯ 7: ಎರಡು ಮುಖದ ಗುರು ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಾಲ",[12,3268,3269],{},"ಸೂರ್ಯ ಕಾರ್ತಿಕ್‌ನನ್ನು ಕರೆದು ಅವನ ಮುಂದೆ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯ 'ಆಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್'ಅನ್ನು ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದ.",[12,3271,3272],{},"ತನ್ನ ಪಾತ್ರ ಬಯಲಾದ ಕೂಡಲೇ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ. \"ನಾನು... ನಾನು ಕೇವಲ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟೆ. ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ 'ಕ್ರೆಡಿಟ್' ನನಗೂ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ...\"",[12,3274,3275],{},"\"ನಿನ್ನ ಅಸೂಯೆ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಗುರುವಿನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯಿತು\" ಸೂರ್ಯ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದ.",[12,3277,3278],{},"ಪೋಲೀಸರು ಬಂದರು. ಅವರು ವೆಂಕಟೇಶ್ (ಕೊಲೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ) ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ್ (ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು) ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿದರು.",[12,3280,3281],{},"\"ಕೇಸ್ ಮುಗಿಯಿತು ಸಾರ್\" ಎಂದು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದರು.",[12,3283,3284],{},"\"ಇಲ್ಲ\" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ಗಂಭೀರವಾಗಿ. \"ಕೇಸ್ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ.\"",[12,3286,3287],{},"ಅವನು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಎಲೆನಾಳ ಟೆಂಟ್‌ನ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ.",[12,3289,3290],{},"\"ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ಥಳೀಯ 'ಗನ್'. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ 'ಬ್ರೈನ್' ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ. ಆ ರಷ್ಯನ್ ಮಹಿಳೆ ಎಲೆನಾ 'ಆಯುಧ'ಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಈ 'ಫಾರ್ಮುಲಾ'ವೇ. ಅವಳು ಒಂದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ 'ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗೂಢಚರ್ಯೆ'ಯ ಭಾಗ. ಅವಳ 'ವೀಸಾ' ಮತ್ತು 'ಫಂಡಿಂಗ್'ನ ಮೂಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ 'ಸ್ಮಗ್ಲರ್' ಅಲ್ಲ; ಒಂದು 'ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕಳ್ಳತನ'ದ ಜಾಲ.\"",[12,3292,3293],{},"ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಆಘಾತದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.",[12,3295,3296],{},"ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಜೀಪಿನ ಕಡೆ ನಡೆದ.",[12,3298,3299],{},"\"ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್\" ಎಂದು ಅವನು ನಿಂತು ಹೇಳಿದ. \"20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರ 'ಅಪಘಾತ'ದ ಫೈಲ್ಅನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಿರಿ. ಬಹುಶಃ ಆ ಕೇಸಿನ ಧೂಳಿನ ಕೆಳಗೆ ನಿಮಗೆ ಇಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬಹುದು.\"",[12,3301,3302],{},[437,3303,3304],{},"ಮುಕ್ತಾಯ???",[12,3306,3307],{},"ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಟೆಂಟ್‌ನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ.",[557,3309,3310,3313,3316,3319],{},[12,3311,3312],{},"\"ಅಪ್ಪ\nಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಧ ಬಿಟ್ಟ ಕಥೆಗೆ ಒಂದು ಅಂತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಆಚಾರ್ಯ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಕೊಟ್ಟು ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದರು. ಅವರ ಸಾವು ಒಂದು 'ವೀರ ಮರಣ'ವಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ದುರಂತ ಹೋರಾಟ. ಆದರೆ ಅವರ ತ್ಯಾಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.",[12,3314,3315],{},"ನಿಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡ 'ತಿಮಿಂಗಿಲ'ಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೊರಗೆ ಇವೆ. ಅವರ ನೆರಳು ಈ ಕೇಸಿನ ಮೇಲೂ ಬಿದ್ದಿದೆ.",[12,3317,3318],{},"ನನ್ನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಈ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.",[12,3320,3321],{},"ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಕೇಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಿದ ಆ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಕಡೆಗೆ...\"",[12,3323,3324],{},"ಅವನು ಡೈರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಂಪಿಯ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ ಗೋಪುರಗಳು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳುಗಳ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು.",[12,3326,3327],{},[416,3328],{"alt":16,"src":3329},"\u002Fstories\u002Fmooka-devara-sannidhi\u002Fimage6.png",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":3331},[3332,3333,3334,3335,3336,3337,3338],{"id":3000,"depth":17,"text":3001},{"id":3039,"depth":17,"text":3040},{"id":3082,"depth":17,"text":3083},{"id":3108,"depth":17,"text":3109},{"id":3138,"depth":17,"text":3139},{"id":3183,"depth":17,"text":3184},{"id":3265,"depth":17,"text":3266},"ಹಂಪಿಯ ಉತ್ಖನನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ರಹಸ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ.",{},{"title":225,"description":3339},"stories\u002Fmooka-devara-sannidhi","BZyi2NHRSofk7zcmxIvKX_iFvz00oyNTv2f91E5S8KQ",{"id":3345,"title":244,"author":1207,"body":3346,"cover":253,"date":7,"description":3358,"download":255,"extension":22,"meta":3478,"navigation":24,"path":256,"seo":3479,"slug":258,"stem":3480,"__hash__":3481},"stories\u002Fstories\u002Fnever-again.md",{"type":9,"value":3347,"toc":3476},[3348,3352,3356,3359,3364,3368,3373,3376,3379,3382,3385,3388,3390,3394,3398,3401,3404,3407,3410,3412,3416,3420,3423,3426,3429,3432,3435,3438,3441,3444,3447,3450,3452,3456,3458,3461,3464,3467,3471],[12,3349,3350],{},[416,3351],{"alt":244,"src":253},[12,3353,3354],{},[437,3355,244],{},[12,3357,3358],{},"Love... Breakup... Break ke baad...",[12,3360,3361],{},[562,3362,3363],{},"Written On: Feb-14, 2018",[2293,3365,3367],{"id":3366},"chapter-i","Chapter I",[3369,3370,3372],"h4",{"id":3371},"airport","Airport",[12,3374,3375],{},"​\nAn announcement has been made, 'the flight will arrive at its scheduled time'. Am anxious to see him. I'm eager to talk to him. I wanted to hear his voice. A friend who is everything to call as 'dost' I never used the word to call anyone else. I'm waiting...",[12,3377,3378],{},"Flight arrived at scheduled time 0720. After waiting for about five minutes, I saw one guy with beard waved his hands towards me. Yes, He is my friend Vijay. His physique changed drastically and looking handsome with beard. But his feelings towards me remaining as before. He shouted from a distance. I might not identify him if he didn't call me by nickname.",[12,3380,3381],{},"I woke up by alarm sound at 5.A.M. I got ready before 6 because am in hurry to meet my friend after a long time. He got settled in States. We met last time when we were in Bengaluru, 5 years ago. After that we were busy in making the life better. He went to U.S., to study M.S. and decided to settle there for decade. Even though I got few opportunities to go abroad, I denied all offers and remained in Bengaluru.",[12,3383,3384],{},"He called me a week ago and told me that he want to meet me. We two are happy because meeting a best friend after nearly an half decade. Usually I won't wake up early as 5 o'clock. But today I got ready with an extra energy and am in joyous mood. I'm eager to see my friend's face, had lots of matters to talk; about our career, personal life and of course, gossips . Since there's no traffic in morning, I took only 20 minutes to reach the airport.",[12,3386,3387],{},"My face broadened with joy and I started giggling. He walked towards me swiftly. And suddenly he gave me firm hug. Only the gesture is enough to understand how much he missed me. Someone invented the hug so that you don't need to have a single word. We were separated and stared at each other with a bright smile on faces. And he asked, \"Hi, how are you my dear friend? You're still the same Sandy as how you were before.\" I blushed once again and said,\" Hmm. But you became too much handsome that I can't resist my eyes from staring at you.\" I forgot to ask how he is. Instead I started admiring his physique. Because I don't have such a charm. He turned towards me and said, \"oh..! Really?\" I just nodded my head in positive way. I didn't get how to continue conversation even though I have lots of questions in my mind. So I told him to wait for a minute and walked towards parking lot.",[829,3389],{},[2293,3391,3393],{"id":3392},"chapter-ii","Chapter II",[3369,3395,3397],{"id":3396},"home","Home",[12,3399,3400],{},"\"I told you something when I called you last week. Do you remember?\", he asked suddenly in the middle of the breakfast. I lifted my head and looked at him with a bewildered expression. I tried to recall our conversation of his call. But I didn't found any matter with important or noteworthy words that could make sense in his question.",[12,3402,3403],{},"After returning from the airport, am busy in preparing the breakfast. I applied leave for a day, so that I can spend time with him. Vijay took rest and got refreshed. I turned on the T.V. and served him Dosa and Sambar. And I sat beside him on the sofa. We were watching news without a single word. After about 5 minutes of silence, he suddenly asked that question.",[12,3405,3406],{},"I continued to stare him with mouth wide open and stopped my hand in midair. He asked the same question once again and I had no other answer. I said \"No. Am not remembering. Sorry. Tell me.\"",[12,3408,3409],{},"With a smile on face, he said, \"It's okay. Actually I didn't told you anything about what I wanted ­­to tell you. That day I told you that I have to tell you something. But... I will tell you everything about her who left me in middle of  the ocean without a word, in a dead silence. I never met her again. Once we were best friends and now...\", he paused for couple of seconds and continued, \"Now we have to call ourselves as 'Old Best Friends'. Literally... she's my girlfriend.\" He looked straight into my eyes. I'm hearing every words coming out from his mouth. Sorry, it's actually from his heart. I'm in complete disbelief that he too had a love story. I didn't know, am going to hear a cutest love story that I'm going to write a story in near future with a terrible tragic end in it. Damn true..! But I didn't know the fact at that time.­­",[829,3411],{},[2293,3413,3415],{"id":3414},"chapter-iii","Chapter III",[3369,3417,3419],{"id":3418},"falling-yellow-rose-turned-to-red-before-reaching-the-ground","Falling Yellow Rose turned to Red Before Reaching The Ground",[12,3421,3422],{},"We hugged in the middle of the road for about five minutes. There is no chance of getting second thought in our mind. We were blind and just crying in a desolated road with our bodies attached without having a space in between. Cold breeze, falling yellow leaves and red rays of sun.",[12,3424,3425],{},"I'm trying to close my eyes forcefully. But am not getting sleep. I'm thinking why she's is not replying to my messages, what might be the mistake I committed. She is not talking to me in the tuition classes either. Yeah, Am thinking about Amrutha, my tuition friend since 10th Standard, more than that she's is my best friend. Sorry, in her view, may be an old friend.",[12,3427,3428],{},"We were going to same college for tuition. Since am a shy guy, we never had a conversation, not even a single 'Hi' in the first year. But one day we were sitting in the class and one of the teacher informed that our tuition sir will not come so we can leave. My friends started to run out of the classes but I couldn't. I can't say it as ' I couldn't ' because while tried to run out she was in my way. So I stopped at an instance but I couldn't make it. I lost control and hit on her right shoulder with my head. I lifted my head to ask for an apology. I couldn't make an eye contact. My body is shivering with fear that what if she scolds in front of all girls. But instead of exasperating on me, she asked me if I got hurt. What the..! Her voice is...! Damn.. her voice is so sweet. I lisped in low voice, \"No... So.. So.. Sorry.\" And ran out of the tuition hall. Am running till the laughing sounds of girls fade away.",[12,3430,3431],{},"But next day, after the classes she met me outside the classes and introduced herself. We became friends in a few weeks and I came to know that her home is also in nearby mine. We were walking till her home even though we have bicycle. I need not tell you that we exchanged our contact numbers. We were chatting on Whatsapp till midnight. We became so close that we started to share non-veg jokes.",[12,3433,3434],{},"Everything was smooth until the friendship day. I wished her with a friendship quote.  Sending a wish is not a mistake. But a message with 'cute', 'beautiful', 'Angel' are the biggest mistakes that you make in while sending a text. You can guess it, it's a friendship quote with cuteness overloaded. It led to something else that I never expected. But I got a surprise reply, \"U r more dan a frnd. I lyk u very much. I'm missing you.\" I called her and tried to console her that we can't be a couple since we both were from different castes and our parents will never accept our love and will create a problem. Even after an hour, she's not ready to accept the reality. She has only one thought in her mind, that's me and only me. But I'm not in the situation to accept the reality. But I took a harsh decision that broke her heart into pieces; I started to avoid her in each and every possible way. I shifted to last bench which is right beside the door so that I can move out swiftly after the end of the classes. But you can't imagine or have a think of falling for someone before you are. And sky will not be clear all the time.",[12,3436,3437],{},"One day I received a message from her in Whatsapp in the noon. She is very sad and feeling alone because am avoiding her and is crying for the same. Uff... I'm in dilemma because if I consoled her or did something that will make her comfort then it will be a worst part for me but... if I neglected her message and she harmed herself..? it will be 'The End' for me. Whatever it might be, worst thing is reserved for me. So I chosen the worst part still better than the second one; I replied to her message. Hey.. hey... I'm still okay. Don't shout. Am still in line. I'm not done yet. I sent her a single sentence reply -'I think you need a nice hug.' She replied before I blink my eyes for the second time after watching double tick turned to blue. She wanted to meet me so requested to wait in our routine place. Without a second thought  I took my bicycle and started to peddle as fast as possible.",[12,3439,3440],{},"When I reached the place, I saw her standing beside her bicycle. The moment my legs touched the ground, she ran towards me and hugged me tightly. she's crying. I couldn't open my mouth. I remained silent and her tears rolled down on her cheeks and reached my shoulder, the destination.",[12,3442,3443],{},"She became normal after five minutes of hug which I have suggested her. Now I'm happy that it's not a worst part as I thought before. It's really a nice hug. You will forget everything, your mind will fill with some kind of relief that you can't express in words. Sorry, not possible even with the paragraphs.",[12,3445,3446],{},"She moved two steps backward and moved towards me swiftly. Before I could think anything else, her soft rosy lips touched my cheeks. Huh.. Am dumbstruck and my eyes were wide open. I'm in fear because what will be the result if any media person is hiding nearby and focussing his camera lens towards us with 2x zoom. Ha Ha... it's true. They thoughts are limited to TRP, so they'll set MRP. Damn truth...!",[12,3448,3449],{},"Our eyes met and we were standing there in the middle of the road, falling in each other's eyes. The next few days were filled with sweetness before sourness occupied it's place. It's the day when my mom saw a message which I was received while am sleeping. It's not a tragedy but tragic fact is that my mom knows her mom. It became more worst after my mom informed her mom about our matter. You may call it as 'complaint'. She was warned by her mom to stop all these things. But my mom neither scolded nor informed me about all these progresses. She stopped talking to me. She started to avoid. I'm helpless now and I realized the pain of avoidance by the person you love. We completed our 12th class. After that I never saw her again. But one sign board always laughs at me which is standing near the end of the road where we our love life started, \"THE END\"?",[829,3451],{},[2293,3453,3455],{"id":3454},"chapter-iv","Chapter IV",[3369,3457,244],{"id":258},[12,3459,3460],{},"I opened the gate slowly and walked towards the entrance of a large house of my best friend. Sorry, in his view, may be an old friend. A little cute girl, about four years of age, is playing in the soil. She ran inside the house, the moment she saw a new person. Yes, of course. I'm visiting his house for the first time. After our breakup, you can't call it as official though, I never tried to talk or meet him. But few months ago, one of our common friend gave me his contact number and invited to her house. So today is the day I'm going to see the person with whom I shared my teenage years, unforgettable years.",[12,3462,3463],{},"Sandhya a.k.a Sandy came out, holding hands of her daughter and welcomed us to her home. After exchange of wellness, she went to kitchen to bring tea. She's happy that I accepted her invitation and visited her house.",[12,3465,3466],{},"My ten year old son Vijay and Sandhya's daughter started playing the game. I asked her name to start conversation with her. I'm really shocked. My eyes filled with tears. I'm really happy, but I'm helpless to do anything. Because mistakes were in the past, so I can't go back to correct it or even anyone else could. I repeated the same sentence of Vijay which was his complement when I introduced myself to him in tuition class - \"Amrutha, your name is as beautiful as you are...!\"",[12,3468,3469],{},[437,3470,1322],{},[557,3472,3473],{},[12,3474,3475],{},"90% out of cent are not successful teenage love stories. Most of the people move on by forgetting or forgiving the past, few of them will surrender themselves and ends their life. But few people will move on and see their  past love in their beloved children.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":3477},[],{},{"title":244,"description":3358},"stories\u002Fnever-again","gJzshC8SNciyKilOShPQv9GRJCwsR9fCutFX--Vp514",{"id":3483,"title":263,"author":1207,"body":3484,"cover":271,"date":7,"description":3497,"download":273,"extension":22,"meta":3641,"navigation":24,"path":274,"seo":3642,"slug":276,"stem":3643,"__hash__":3644},"stories\u002Fstories\u002Fninagagi.md",{"type":9,"value":3485,"toc":3639},[3486,3491,3495,3498,3502,3505,3508,3511,3514,3517,3520,3523,3526,3529,3532,3535,3538,3541,3544,3547,3550,3553,3556,3559,3562,3565,3568,3571,3574,3576,3580,3583,3586,3589,3592,3595,3598,3601,3604,3607,3610,3613,3616,3619,3622,3625,3628,3630,3634],[12,3487,3488],{},[416,3489],{"alt":3490,"src":271},"Ninagagi",[12,3492,3493],{},[437,3494,3490],{},[12,3496,3497],{},"A queen in my dream...",[419,3499,3501],{"id":3500},"ಭಾಗ-1","ಭಾಗ 1:",[12,3503,3504],{},"ಸೂರ್ಯನಾಗಲೇ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೇಲೇರುತ್ತಿದ್ದ. ಸಂಧ್ಯಾ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಜಯಂತ್ ಸ್ನಾನದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಎರಡು ಮಹಡಿಗಳ ಮನೆಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದರು. ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಯಂತ್ ಇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ಸಂಧ್ಯಾ ಕೆಳಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನ ನಿರಂತರ ಸೂಚನೆಯ ನಂತರವೂ ಇಂದು ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು.",[12,3506,3507],{},"ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಅವನಿಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅವಳು ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಯಾರೂ ಕೂಡ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕೂಡ ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದ್ದಷ್ಟು ಆತನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.",[12,3509,3510],{},"ಆತನ ಹಾಡು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ಅದಾಗಿ ಒಂದು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಬಾತ್‌ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು, ತನ್ನ ಕೋಣೆಯತ್ತ ಸಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅವನತ್ತ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಾಲುವುದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ನೀಳಕಾಯದ,  ಆಕರ್ಷಕ ಮೈಕಟ್ಟಿನ, ಮುಂಜಾನೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೋಲುವ ಚರ್ಮ... ಏನನ್ನೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ, ಆತನಲ್ಲಿ ಇವಳ ಬಗೆಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.",[12,3512,3513],{},"ಸಂಧ್ಯಾ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿದಳು. ಜಯಂತ್ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಗೆ ತಿಂಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು ಸಂಧ್ಯಾ.. ಜಯಂತ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಟ್ಟೆಯ ಕಡೆ ನೋಡಿ ನೆಲದತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದ. ಅವಳತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡದೆ - \"ನೀನು ನನಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಹಾಕುವುದು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ನಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ\" ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಹೊರಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಬಿರಬಿರನೆ ಹೊರಟುಹೋದ.",[12,3515,3516],{},"ಇದೇನು ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅನುಭವ ಅಲ್ಲ. ಅವಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಇಡುವುದು ಹಾಗೂ ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಿನ್ನದೆ ಹೋಗುವುದು - ಅದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಂಗತಿ. ಅವನ ಮುಗಿಯದ ಮೌನ ಹಾಗೂ ಸಿಗದ ಸಾನಿಧ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ರೂಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಅವಳು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದೂ ಸಹ ಅವಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಹೋಗಬಹುದೆಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು.",[12,3518,3519],{},"“ಒಂದು ನಿಮಿಷ..” - ಜಯಂತ್ ಬಾಗಿಲು ಬಳಿ ಹೋಗಿವ ಮೊದಲೇ ಆತನನ್ನು ಕರೆದಳು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಅಮಾಯಕ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾರದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಜಯಂತ್ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತುಕೊಂಡ.",[12,3521,3522],{},"\"ನನ್ನ ಕೆಲವು ಬಂಗಾರದ ಸರಗಳು ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ\" - ಎಂದಳು.\n\"ಎಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅವನ್ನ?\" - ಎಂದ ಜಯಂತ್ ಅಸಹನೆಯಿಂದ.\n“ನನ್ನ ವಾರ್ಡ್ರೋಬಿನಲ್ಲೇ ಇತ್ತು.”\n“ಸರಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದ್ಸಾರಿ ನೋಡು.”\n\"ನೋಡಿದೆ ಸರಿಯಾಗಿ. ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಅವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಫೇವರೇಟ್..\". ಕೊನೆಯ ವಾಕ್ಯ ಹೇಳುವಾಗ ಆಳುವ ದ್ವನಿ ಮಾಡಿದಳು.\n\"ಓಕೆ. ಸಂಜೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಏನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ನೋಡೋಣ\" - ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಮನೇಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದ.",[12,3524,3525],{},"ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯದ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜಯಂತ್ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ತಲೆ ಹೊರಹಾಕಿದ ಸಂಧ್ಯಾಳತ್ತ ನೆರೆಮನೆಯ ಮಮತಾ ನಗೆ ಬೀರಿದರು.",[12,3527,3528],{},"\"ಬನ್ನಿ ಆಂಟಿ. ನಿಮ್ಮದು ತಿಂಡಿ ಆಯ್ತಾ?\"",[12,3530,3531],{},"\"ಹಾ.. ನಂದಾಯ್ತು. ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕೀ ಬೇಕಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ತಂದು ಕೊಡ್ತೀಯಾ?\" - ಎಂದು ಮನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದರು.",[12,3533,3534],{},"\"ಹಾ. ಬಂದೆ ಒಂದ್ನಿಮಿಷ\" ಎಂದು ಸಂಧ್ಯಾ ಒಳನಡೆದಳು.",[12,3536,3537],{},"ಮಮತಾ ಅವರ ಮನೆ ಇವರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಇತ್ತು. ಅವರು ಮನೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೈದ್ಯರ ಕುಟುಂಬ ಆಗಲೇ\nಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಸಂಧ್ಯಾ ಹೇಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಕೀಯನ್ನು ಇವಳ ಬಳಿ ನೀಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಮತಾ ಕೀಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಡೆದರು.",[12,3539,3540],{},"ಸಂಧ್ಯಾ ಒಳಬಂದು ಬಾಗಿಲು ಭದ್ರಪಡಿಸಿದಳು. ಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ. ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ತಿಂಡಿಯ ತಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ತಿನ್ನುವ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ತಡವಾಗಿ ತಿಂದರಾಯಿತೆಂದು ಮತ್ತೊಂದು ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಟ್ಟಳು. ವೇಗವಾಗಿ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳ ಮದುವೆ ರೆಸೆಪ್ಶನ್ ಫೋಟೋ ಆಲ್ಬಂ ತೆಗೆದಳು, ಜಯಂತ ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ನಕ್ಕಿದ್ದರ ಸಾಕ್ಷಿ.",[12,3542,3543],{},"ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ನಗುಮೊಗದ ಜಯಂತನ ಫೋಟೋ ಮೇಲೆ ಆಡಿಸಿದಳು. ಎರಡು ವರ್ಷ.. ಉಹೂ.. ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷ. ಇಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಏರುಪೇರಾದಾಗಲು ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆತ ಇಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲು 'ಏನೋ ಒಂದು' ಕಾರಣವಿರಲೇ ಬೇಕು. ಆ 'ಏನೋ ಒಂದು' ಅವಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಭೀರಿದೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ 'ಏನೋ ಒಂದು' ಅವಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದೆ. ಅದು ಏನು?",[12,3545,3546],{},"ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಆ 'ಏನೋ ಒಂದು', ಆತ ತನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅದು ಏನು ಎಂಬುದೇ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟಾಗಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ಭರಿಸಲಾರದ ಯಾತನೆ. ಅವಳ ತಪ್ಪು ಏನೆಂದು ತಿಳಿಯದೆಯೂ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಗಿತ್ತು. ಜಯಂತ ಮಾಡಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯ ಮುಂಚಿನ ಕೊನೆಯ ಕರೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಕಣ್ಣಂಚಿನಿಂದ ನೀರು ಜಿನುಗಿತು.",[12,3548,3549],{},"\"ಹಲೋ..\", ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸಂಧ್ಯಾ  ಸಿಹಿ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು",[12,3551,3552],{},"\"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೋಡಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನ ಉಳಿದಿದೆ. ನಾಳೆ, ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ. ಕೇವಲ ನೀನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂತೋಷ.. ಖುಷಿಯನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ.\"",[12,3554,3555],{},"\"ಸಾಕು ಸಾಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತನ್ನ ಉಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ.  ಮದುವೆ ನಂತರನು ಬೇಕಾಗ್ಬಹುದು\" - ಎಂದು ನಾಚುವ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು.",[12,3557,3558],{},"\"ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ನನಗೂ ಕೂಡ ಪದಗಳ ಬರ ಇಲ್ಲ.\"",[12,3560,3561],{},"\"ಓ ಮೈ ಗಾಡ್. ಕೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿ. ಡೊಂಟ್ ಮೆಕ್ ಮೀ ಬ್ಲಷ್. ಓಕೆ?\"",[12,3563,3564],{},"\"ನಿನ್ನ ಆ ಕೆಂಪೇರಿದ ಕೆನ್ನೆ ಗಳನ್ನ ತುಂಬಾ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ಕಣೆ\" ಎಂದು ಅವಳಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಧೀರ್ಘವಾದ ಉಸಿರುಬಿಟ್ಟ.",[12,3566,3567],{},"\"ಹೇ.. ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ. ನಾವು ಈಗ ಹೊರಡ್ತೇವೆ. ಸಂಜೆ ಸಿಗ್ತೀನಿ.\"   ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಕರೆಯನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದಳು.",[12,3569,3570],{},"ಆ ಸುಂದರವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇವಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತುಕತೆ. ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಆದಮೇಲೆ ಆತ ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಆತ ಬೀರಿದ ಮುಗುಳ್ನಗುವೆ ಕೊನೆಯ ನಗೆ.",[12,3572,3573],{},"ತಲೆ ತಿರುಗಿದಂತಾಗಿ ದಿಂಬಿಗೆ ಒರಗಿದಳು. ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸುವವರೆಗೂ ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು…",[829,3575],{},[419,3577,3579],{"id":3578},"ಭಾಗ-2","ಭಾಗ 2:",[12,3581,3582],{},"ಅನಿತಾ ತನ್ನ ಎಡಗೈ ತೋರುಬೆರಳಿನಿಂದ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಳಿ ಬಿದ್ದಿದ ಮುಂಗುರಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ತಾನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಎಂದುಕೊಂಡಳು.",[12,3584,3585],{},"\"ಸಂಧ್ಯಾಳಂತ ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳ ಗಂಡ ಅವಳತ್ತ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.\" - ಒಬ್ಬಳೇ ಗೊಣಗುಟ್ಟಿದಳು.",[12,3587,3588],{},"ಅನಿತಾ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ. ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಳು. ಹುಡುಗರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಕೂಡ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.",[12,3590,3591],{},"ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ, ಅನಿತಾ ಸಂಧ್ಯಾಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಂಧ್ಯಾಳ ಬಗೆಗೆ ಜಯಂತ್ ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಳು. “ಸಂಧ್ಯಾ ಒಬ್ಬ ಮೂರ್ಖ ಹೆಣ್ಣು\" ಎಂಬುದು ಅವಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು.",[12,3593,3594],{},"ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನವೂ ಕೂಡ ಜಯಂತ್ ನನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದೇಹದಾರ್ಡ್ಯ - ಬಲಿಷ್ಟವಾದ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳು, ಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ಎತ್ತರ - those her husband is missing made her go crazy..! ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಜಯಂತ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬನ ಬಳಿ ಸಂಧ್ಯಾಳ ಡ್ರೆಸಿಂಗ್ ಸೆನ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಅವಳಿಗೆ ಅವಳ ಮೇಲೆಯೇ ಕಾಳಜಿ ಇರದಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ದೂಷಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆ ದಿನವೇ ಅನಿತಾ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ತನ್ನಂತಹ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಜಯಂತ್ ಇಷ್ಟ ಪಡುವುದು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದಳು. ಆತನನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಆತ ಸಂಧ್ಯಾಳಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಪಡಬೇಕೆಂದು ಹಾತೊರೆದಳು. ಜಯಂತ್ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದಾದರೆ ಅದು ತಾನೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಳು. ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. Is this a sign of flood in life of Sandhya? Wait..",[12,3596,3597],{},"\"ಟೂ ಬ್ಯಾಡ್. ಅವನು ನನ್ನ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡೋದೇ ಇಲ್ಲ.\" ಅನಿತಾ ತಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೇಕಪ್ ಹಾಗೂ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡ ದಿನವೂ ಕೂಡ ಇವಳತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ.",[12,3599,3600],{},"\"ನೀನು ಗ್ರೀಕ್ ದೇವತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಜಯಂತನಂತ ಗಂಡಸರು ಮೂರ್ಖ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ\" ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಹೊಗಳಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾದು ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು, ಟು ಲೀವ್ ಹಿಸ್ ಸ್ಟುಪಿಡ್ ವೈಫ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಅಂಡ್ ಕಮ್ ಟು ಹರ್.\nಒಂದು ದಿನ ಅವಳ ಅದೃಷ್ಟ ಖುಲಾಯಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಉಪಹಾರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಏನನ್ನೋ ಖರೀದಿಸಲು ಹೊರಟಳು. ಅನಿತಾ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ತನ್ನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೇ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.\nಸಂಧ್ಯಾ ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳತ್ತ ಕೇಂದ್ರಿಕರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಅವಳು ತನ್ನದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾದಳು - ದ್ವಂದ್ವ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದಳು. ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲಾಭವನ್ನು ಅನಿತಾ ಪಡೆದಳು.",[12,3602,3603],{},"ಸಂಧ್ಯಾ ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದಾಗ ಗಡಿಯಾರ ಮೂರು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಚುರುಕ್ ಎಂದಾಗಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಕೂದಲನ್ನು ಗಂಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಏನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ತಿಂದಿದ್ದರು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಿಗಿಲಾದರೂ ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ನೆನಪಿತ್ತು -  ತಾನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂದು. ತಾನೇ ನಿದ್ದಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಎಂದು ತಿಂದಿರಬಹುದೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡಿದಳು. ಮನೆಯ ಮುಖ್ಯದ್ವಾರದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಾಗ ಅವಳ ಭಯಕ್ಕೆ ಇದು ಒಂದು ಎಂಬಂತೆ ಡೋರ್ ಲಾಕ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಕದ್ದಿರುವುದು ಸುಳ್ಳು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಆಭರಣಗಳ ಕಳುವಿಗೆ ಆತನೇ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಸುಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಯಾರು ನುಗ್ಗಿರಬಹುದು. ಮೊದಲು ಜಯಂತನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುವುದು ಎಂದು ಕೊಂಡರೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದವಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂದಿದ್ದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.",[12,3605,3606],{},"ಆಗಲೇ ಏಳು ಮೂವತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಜಯಂತ್  ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ಬ್ರೆಡ್ಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ತುಂಡನ್ನು ಬಾಯಿಗಿರಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಜರಿಯುತ್ತಲೆ ಕದವನ್ನು ತೆರೆದಳು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಜಯಂತ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ತುಂಡನ್ನು ನುಂಗಿ ಮುಗುಳ್ನಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ನಗುವಿಗಾಗಿ ಕಾಯದೇ ಒಳಗಡೆ ಬಂದ.",[12,3608,3609],{},"ಅಂದು ಮದ್ಯಾಹ್ಮ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಜಯಂತ್ ಕಾಫಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿಕೊಂಡ.\n\"ಊಟ ಆಯ್ತಾ?\"\n\"ಆಯ್ತು\", ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು.\n\"ನಾನು ನಿಮ್ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು.\"\n\"ನೀನು ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂದ್ಕೊಳ್ತೀನಿ\", ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನ.\n\"ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ ಮ್ಯಾಟರ್.\"\nಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇತ್ತು, ತಾನು ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರೆಡಿ ಎಂಬಂತೆ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತು ಅವಳತ್ತಲೆ ನೋಡಿದ.\n\"ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಯಾರೋ ನಮ್ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಯಾರೋ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅನ್ಸ್ತಾ ಇದೆ. ನನ್ನನ್ನ ಅವನು ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತ ಇದಾನೆ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲೆ ಇದ್ದಾಗ್ಲೇ ಯಾರೋ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಅನ್ನೋ ತರ ಆಗ್ತಿದೆ.\"\n\"ನಿನ್ನ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಶನ್ ನ ಸ್ಟಾಪ್ ಮಾಡು. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ.\"\n\"ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಖಚಿತ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ಫೂಸ್ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ. ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ತಿಂಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನ್ಪಿದೆ. ಆದ್ರೆ ಮದ್ಯಾಹ್ನ ನೋಡ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ತಿಂದು ಹೋಗಿದ್ರು.\"\n\"ಓಹೋ. ಯಾರೋ ನಿನ್ನ ತಿಂಡಿಯನ್ನ ಕದ್ದು ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ  ಮನೆಗೆ ಹೊಕ್ಕು ನಿನ್ನ ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲೋ ಹುಚ್ಚು ನಿನಗೆ.\"\n\"ಜಯಂತ್. ಪ್ಲೀಸ್. ಆಮ್ ಸೀರಿಯಸ್. ನನ್ನ ಸರ ಕಳ್ಳತನ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದು.\"\n\"ನೋಡು.. ನೀನೇ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇರೋದು. ಎಲ್ಲ ಅಸಂಪ್ಶನ್ಸ್. ಅದೇ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್.\"\n\"ಜಯಂತ್.. ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಇಷ್ಟು ಸೀರಿಯಸ್ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳ್ತ ಇದೀನಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ನನ್ನೇ ದೂಷಿಸ್ತ ಇರೋದು..\", ಮಾತು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.\n\"ಹಾ.. ನನ್ನ ದೂಷೀಸ್ಬೇಡಿ. ನನ್ನ ಬೈಯ್ಬೇಡಿ. ನನಗೆ ನೋವು ಮಾಡ್ಬೇಡಿ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ 'ನಾನು, ನನಗೆ' ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ?”, ಎತ್ತರಿಸಿದ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ.",[12,3611,3612],{},"ಕಣ್ಣೀರು ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಓಡಿತು. ಜಯಂತ್ ಮುಂದುವರೆಸಿದ, \"ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಆಗ್ತಾ ಇರೋದೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಆಡ್ತೀಯಾ. ನಿನ್ನ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಶನ್ ನಿಲ್ಸಿ ಊಟ ಮಾಡು. ಬೇಡ ಅಂತಾದ್ರೆ ಹೋಗಿ ಮಲಗು.\", ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದವಂತೆ ಹೇಳಿ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿ ತನ್ನ ರೂಮಿನೆಡೆಗೆ ದಾಪುಗಾಲಿಟ್ಟ.",[12,3614,3615],{},"ಸಂಧ್ಯಾ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ನಿಂತಳು. ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರಿಸಿದ ತನ್ನ ನಡೆಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತಾನು ಬೇಸರಗೊಂಡಳು. ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಅಳುತಿದ್ದಳು. ನಿದ್ದೆ ಅವಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆವರಿಸಿತು.",[12,3617,3618],{},"ರಾತ್ರಿ ಏನೋ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಜಯಂತ್ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ. ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಎಳೆದ ಶಬ್ದ..! ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. \"ಹಾ. ಮತ್ತೆ ಇದು ಆಗಲ್ಲ\" ಎಂದು ತಲೆಗೆ ಕೈಯಾನಿಸಿ ಮಲಗಿದ. ಮತ್ತೆ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು ಶಬ್ದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ...! ಈ ಬಾರಿ ಬಾಗಿಲಿನ ಚಿಲಕ ಸರಿಸಿದ ಸದ್ದು. ಈಗ ಮಾತ್ರ ಜಯಂತ್ ಅದುರಿಹೋದ.",[12,3620,3621],{},"ಕೂಡಲೇ ಕೆಳಗೆ ಇದ್ದ ಹಾಲ್ ಗೆ ಓಡಿ ಹೋದ. ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಸಂಧ್ಯಾ  ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.",[12,3623,3624],{},"ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ರೂಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ನೆರಳು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿದಂತಾಯಿತು. ಆತನ ದಿಗ್ಬ್ರಮೆ ಉಲ್ಬಣಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿನ ಲಾಕ್ ತೆರೆದಿತ್ತು. ಯಾರೋ ಈಗ ತಾನೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎಳೆದಂತೆ ಬಾಗಿಲು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಗಿಲಿನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ. ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟಿನ ವರಾಂಡದ ಲೈಟ್ ಎಲ್ಲವೂ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದಾರಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತೋರಿತು. ಹಠಾತ್ ಚಲನವಲನದ ಸೂಚನೆಗಳು ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ.",[12,3626,3627],{},"ಉಫ್ ಎಂದುಕೊಂಡು ಇನ್ನೇನು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಆಕೃತಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಿಂತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು. ಅದೂ ಕೂಡ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಲಾಕ್ ಆಗಿದ್ದ ಮಮತಾ ಅವರ ಮನೆಯ ಒಳಗೆ…!!!. ಇವನತ್ತಲೇ ತಿರುಗತೊಡಗಿದಾಗ ಹತ್ತೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಜಯಂತನ ದೇಹ ಬೆವರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದುಹೋಗಿತ್ತು.",[829,3629],{},[419,3631,3633],{"id":3632},"ಭಾಗ-3","ಭಾಗ 3:",[12,3635,3636],{},[437,3637,3638],{},"WAIT... SHE WILL BE BACK FOR IT...",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":3640},[],{},{"title":263,"description":3497},"stories\u002Fninagagi","6rtGimpmw3vuW6HvWhquTCntuWkMbQ5IVcd8JwJ9z9o",{"id":3646,"title":3647,"author":1207,"body":3648,"cover":289,"date":7,"description":4152,"download":292,"extension":22,"meta":4153,"navigation":24,"path":293,"seo":4154,"slug":295,"stem":4155,"__hash__":4156},"stories\u002Fstories\u002Fpriti-anirikshita.md","Priti Anirishita",{"type":9,"value":3649,"toc":4150},[3650,3655,3660,3663,3669,3672,3675,3678,3681,3684,3687,3690,3695,3697,3700,3703,3706,3709,3712,3715,3718,3720,3725,3728,3731,3734,3737,3740,3742,3745,3748,3751,3754,3756,3759,3762,3765,3768,3771,3774,3777,3780,3783,3786,3789,3792,3795,3798,3801,3804,3807,3810,3813,3816,3819,3821,3826,3829,3832,3835,3838,3841,3844,3847,3849,3854,3857,3860,3863,3866,3869,3872,3875,3878,3881,3884,3887,3890,3893,3896,3899,3902,3905,3907,3928,3930,3935,3938,3941,3944,3947,3950,3953,3955,3958,3961,3964,3967,3970,3973,3976,3979,3982,3985,3988,3991,3994,3997,4000,4003,4006,4009,4012,4015,4018,4021,4023,4026,4029,4032,4035,4038,4041,4044,4047,4050,4053,4056,4059,4061,4064,4067,4070,4073,4076,4079,4081,4084,4087,4090,4093,4096,4099,4102,4104,4109,4112,4115,4118,4124,4126,4129,4132,4135,4138,4141,4145],[12,3651,3652],{},[416,3653],{"alt":1214,"src":3654},"https:\u002F\u002Fhegdeheartbeats.weebly.com\u002Fuploads\u002F7\u002F2\u002F7\u002F5\u002F72751619\u002Fpicsart-05-20-01-39-48.jpg",[12,3656,3657],{},[437,3658,3659],{},"ಇದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳು, ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಾಮ್ಯತೆ ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯವಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲವೂ ಭವಿಷ್ಯತ್ ಕಾಲದ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಚಿತ್ರಣ.",[12,3661,3662],{},"ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಘಟಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣಗಳೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ. ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬುದೇ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅನುಭವ. ಬರೆಯ ಹೊರಟರೆ ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದಾದಂತಹ ಬಹುಮುಖದ ವಸ್ತು. ಭಾವನೆಗಳ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹ. ಹಲವಾರು ವಿರುದ್ಧ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ; ನೋವು, ಸಂತೋಷ, ಅಭದ್ರತೆ ಹಾಗೂ.....",[12,3664,3665,3668],{},[437,3666,3667],{},"ಮಾರ್ಚ್ 17, 2045:","\nಸುಂದರ ಹೂತೋಟದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೊಂದು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬೆಳದು ನಿಂತಿರುವ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಮಾವಿನ ಮರ. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚು. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದ್ದ ಕುರುಹುಗಳು ಈಗಲೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಕೃಶಗೊಂಡಿರುವ ದೇಹ, ಇಂಗಿ ಹೋಗಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಸೀರೆ. ಹೌದು. ಅದು ಅವಳೇ. ಶ್ವೇತಾ ರಾವ್ ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಗಲ್ಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಶೂನ್ಯ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾ ಏನನ್ನೋ ಗಾಢವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆ; ಅವಳ ಜೀವನದ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯಥೆ. ಅದು ಅವಳದೇ LOVE STORY.",[12,3670,3671],{},"ತಾನು ಯೋಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವೆನೆಂದು ಅವಳೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದೆ, ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ತಾಳ್ಮೆ ಹೊರಟುಹೋಗಿದೆಯೆಂದೂ; ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪುಗಳೂ ಗೋರಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಒಂದು ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸಿ ಹೋಗದ ಹಚ್ಚೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೃದಯದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಆ ಪ್ರೀತಿ, ಆ ನೆನಪು, ಒಂದೇ ಕನಸು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನಿಂದ ಎಂದೋ ದೂರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಅದು ಅನಂತದೆಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂದಿಗೆ 20 ಸಂವತ್ಸರಗಳ ಹಿಂದೆ ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ಸುಂದರ ಹೂವೊಂದು ಅರಳಿದ ದಿನ.  ಖುಷಿಯಿಂದಿರಬೇಕಾದ ದಿನವೇ 'ಪೃಥ್ವಿ'ಯ ಒಡೆಯನ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುನಾಮಿಯೊಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿತ್ತು.",[12,3673,3674],{},"​\"ಇಂದಿನಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯರಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನಿಮ್ಮ ವಿಚ್ಛೇದನಾ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದೆ. ಪತಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಪತ್ನಿಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು 6 ತಿಂಗಳ ಒಳಗಾಗಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆದೇಶಿಸುತ್ತದೆ.\"- ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ತೀರ್ಪಿನ ಮಾತುಗಳೇ ಇನ್ನೂ ಅವಳ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಅದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅವಳಿನ್ನು ಮುಂದೆ ಶ್ವೇತಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಹೆಗಡೆ ಅಲ್ಲ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶ್ವೇತಾ ರಾವ್ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.",[12,3676,3677],{},"ಅವನು ನೀಲಿ ಕಣ್ಣಿನ, ಮುದ್ದು ಚಂದ್ರನಂತಿರುವ ಮೊಗದ ಹುಡುಗ. ಒಕ್ಕಟ್ಟಿ ಮನೆತನದ, 'ಪೃಥ್ವಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್'ನ ಏಕೈಕ ವಾರಸುಧಾರ. ಸಾಗರ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ಆಕರ್ಷಕ ಮೈಕಟ್ಟಿನ ರಾಜಕುಮಾರ. ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇವನ ಉನ್ನತ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಾರದಲ್ಲಿ 2-3 ಬಾರಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಧಿಲಿಖಿತವೋ ಅಥವಾ ಅವನ ಹಣೆಬರಹವೋ ಏನೋ..ಅವನಿಂದು ತನ್ನ ವಿಚ್ಚೇಧನಾ ಅರ್ಜಿಯ ಕೊನೆಯ  ತೀರ್ಪನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬರಬೇಕಾಯಿತು.",[12,3679,3680],{},"ಕೋರ್ಟಿನ ಹೊರಗಡೆ ಮಾದ್ಯಮದವರು ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ಜ಼ೂಮ್ ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೊಡ್ಡವರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಚಾನಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ, ಟಿ.ಆರ್.ಪಿ.ಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಖಯಾಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೋರ್ಟಿನ ಹಿಂಬಾಗದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗೋಗರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ತಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆತಂದಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,3682,3683],{},"ಇಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸವೆಸಬೇಕು... ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಇರುವವರೆಗೂ... ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವಳಿಲ್ಲದೆ... ನಡೆಯಬೇಕು. ಕೆನ್ನೆಯ ಕಾಂತಿಗೆ ಚಂದ್ರನೇ ನಾಚುವಂತಿದ್ದ ಅಂದದ ಬೆಡಗಿ, ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ, ತನಗೆ ಕೇಡು ಬಯಸಿದವನಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುವ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಮನಸಿನ... ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಜ್ರ; ಶ್ವೇತಾ ಹೆಗಡೆಯ ಗಂಡನಾಗಿ ಇರುವುದು ಇಂದೇ ಕೊನೆಯ ದಿನ.",[12,3685,3686],{},"ಕೋರ್ಟಿನ ರೀತಿ-ರಿವಾಜುಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವಳೆಡೆಗೆ ಓರೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಅವನು miss ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅವಳ ಹಣೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಬೈತಲೆಯ ದಂಡೆಯ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮವನ್ನು, ಸಣಕಲು ಕೈಗಳ ಸುತ್ತ ಇರುವ ಹಸಿರು ಬಳೆಗಳ ನಾದವನ್ನು,  ಇವನ ದನಿ ಕೇಳಿ ಹೆದರಿದ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಕಂಗಳನ್ನು. ಆದರೆ ತೀರ್ಪು ಈಗ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಅವಳಿನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಸೇರಿದವಳಲ್ಲ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.  ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾಲಿಗೆ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ. ಕಣ್ಣು ಕಪ್ಪಡರುತ್ತಿದೆ. ದೃಷ್ಟಿ ಮಂಜಾಗುತ್ತಿದೆ.",[12,3688,3689],{},"ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಳು  ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವಳಲ್ಲ. ತನಗೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗಿರುವಂತೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಅಂತೂ ಅವಳು ಇವನ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಭಯವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅವಳಿನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. ಅದಾಗ್ಯೂ ಆ ನಗು ಯಾರ ಕಿವಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತನ್ನದೇ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಮಾವಿನ ಮರದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ ತೊಡಗಿದ. ಶ್ವೇತಾ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವಳನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಬರೋಣವೆಂದು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಎತ್ತಿಡುರುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನು ಕಾಣಿಸಿದ.",[12,3691,3692],{},[437,3693,3694],{},"ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ಅವನು ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ?",[829,3696],{},[12,3698,3699],{},"ಈಗ ಅವನಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದರೆ ಅವನೇ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅವನೆಂದೂ ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಧರ್ ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮದುವೆಯಾದಾಗಲೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಸತತವಾಗಿ ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗೆಂದು ಪೀಡಿಸಿದಾಗಲೇ ಆಗಲಿ ಇವನ ಮನಸ್ಸು ಇಂದಿನಷ್ಟು ವಿಚಲಿತಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಳೆದ 2-3 ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಆಗುತ್ತಿರುವ ವಿಚಿತ್ರ  ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನರಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ತಾನೀಗ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವೆನೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದನು. ಅವನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶ್ವೇತಾ. ಆದರೆ ಈತನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖತನದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಒಂದು ಸುಂದರ, ಮುಗ್ಧ ಜೀವವೊಂದು ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೃಗ ಮನಸ್ಕರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು.",[12,3701,3702],{},"ಶ್ರೀಧರ್ ಮತ್ತು ಇವನ ನಡುವಿನ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳು, ಭಿನ್ನಾಬಿಪ್ರಾಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೋ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಈಗ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವೈರತ್ವದ ಛಾಯೆಯೂ ಕೂಡ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ವರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಧರನಿಂದ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.",[12,3704,3705],{},"ಈ ವಿಚ್ಚೇಧನದ ನಂತರ ಇವನಿಗಿನ್ನೊಂದು ಅವಕಾಶ ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಹೌದು, ಅವನೀಗ ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸದಾವಕಾಶ.  ಈ ಬಾರಿ ಶ್ರೀಧರನಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಶ್ರೀಧರ್ ಮತ್ತೆ ಇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕಲಾರ. ಕಾಲ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇವನ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ಅದೇಕೋ ಮನವು ಅಳುಕುತ್ತಿದೆ. ನಿಡಿದಾದ ಉಸಿರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಯೋಚನೆಗೆ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರರಾಯರು ಬಂದು, ಮದುವೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದಾಗ, ಇವನೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಇಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬದವರೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು. ಹತ್ತಿರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮುಹೂರ್ತವಿರದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮದುವೆಯನ್ನು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮಾಡುವುದೆಂದು ಹಿರಿಯರು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗಿಂತ ಇವನೇ ಅಧಿಕ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.",[12,3707,3708],{},"ಆದರೆ ಅವಳು ಇವನಿಂದ ಆದಷ್ಟು ದೂರವಿರಲು ಶತಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಳೆಂದು ಅವನ ಅಂತರಾಳ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಇವನೆದುರು ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ವರ್ತನೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಅವಳ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಪಂಚದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲಾಗದೆ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಗಿದ್ದಳು. ಕೆಲವೊಂದು ಮೂಲವಸ್ತುಗಳು ಹೇಗೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸದೆ ಜಡವಾಗಿರುತ್ತಾವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇವಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಚುರುಕಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,3710,3711],{},"ಈ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಮಿಥ್ಯನೈಜತೆಯ ನಾಟಕವು ಅವಳ ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿರಬಹುದು, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅವಳು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಯ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ. ಆಮೇಲೆ ಬೇಕಾದರೆ ಇಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಭವಿಷ್ಯದ ನಡೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದರಾಯಿತು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಅವಳಿಗಾಗಿ ಇವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಾವಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ಓಡಿಹೋಗಿ ಅವಳೆದುರು ಹೋಗಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ.",[12,3713,3714],{},"​ತಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಲೆಗಳ ಮರೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗಾಗ ತಿಳಿಯುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಎರಡು ಹನಿಗಳು ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಜಾರಿ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ ಹೋದವು. ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನೆರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.​",[12,3716,3717],{},"ಈ ಎಲ್ಲ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಭೂತಕಾಲ. ಇಂದು ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿವೆ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು. ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಪ್ರೇಮದ ಉತ್ತುಂಗದ ದಿನಗಳು ಗತಕಾಲದಲ್ಲಿದೆ....",[829,3719],{},[12,3721,3722],{},[437,3723,3724],{},"ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ",[12,3726,3727],{},"ಶ್ವೇತಾ ರಾವ್, 22ರ ಹರೆಯದ ಭರತನಾಟ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಲಾವಿದೆ. ತನ್ನ ನೃತ್ಯಕಲೆ ಹಾಗೂ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಹಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಹುಡುಗರು dating, love, marriage proposalಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರೂ, ಅವುಗಳಾವುದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವೀಯ್ಯದೆ ಒಂಟಿಯಾಗೇ ಇದ್ದಳು. ತನ್ನ ನೃತ್ಯ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಸಂತೋಷವೇ ಅವಳ ಕನಸಾಗಿತ್ತು.",[12,3729,3730],{},"ಒಂದು ದಿನ ನಂದೋಡಿಯಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಳಬಂದ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿಯ ಪುಷ್ಪಗುಚ್ಛವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ನಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿದ್ದ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಹರೀಶ್ ಭಟ್, ಕರುಮನೆ ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅದರತ್ತ ನಿರ್ಲಕ್ಷ ಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಉಸಿರು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವಳು ಈ ರೀತಿಯಾದ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಇದುವರೆಗೂ ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗರು ಪತ್ರಗಳನ್ನು, ಹೂಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರೂ, ಈ ಸಾಲುಗಳಷ್ಟು ಯಾವುದೂ ಆಕರ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದು ತನ್ನ purseನ ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಳು.",[12,3732,3733],{},"ಇದಾದ ಬಳಿಕ ಅವಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದರ್ಶನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಪುಷ್ಪಗುಚ್ಛದೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕವಿತೆಯಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸರ ಮೂಡಿಸುವಂತೆ ಇದ್ದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತನಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತಿಂಗಳುಗಳುರುಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರದರ್ಶನದ ನಂತರ ಹೂಗುಚ್ಛದ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದೇ ಅವಳ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ತನ್ನ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅಲ್ಲದೇ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ಭಾವನೆಗಳ ಪದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಆ ಅನಾಮಿಕನನ್ನು ನೋಡುವ ಹತಾಶ ಬಯಕೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಡತೊಡಗಿತು.",[12,3735,3736],{},"\"ಶ್ವೇತಾ, ಎಂತ ಮಾಡ್ತ ಇದ್ದೆ? ನಾನು ನಿನ್ ಹತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ urgent ಆಗಿ ಮಾತಾಡಕಾಗಿತ್ತು\". \"ಹ್ಮ್. ಹೇಳು ಅಪ್ಪ. ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ busy ಅಂತ ಹೇಳದಿಲ್ಲೆ, especially ನಿಂಗೆ. ಹೇಳು ಎಂತು ಅಂತ. ಎಂತು ಅಷ್ಟು ಸೀರೀಯಸ್ ವಿಷ್ಯ?\". ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದವರಿಗೆ ಅವಳು ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. \"ನಿನ್ ಮದುವೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಒಬ್ರು ಬಂದಿದ್ದ. ಶ್ರೀಮಂತ ಮನೆತನದವು. ಜೊತೆಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಜನಾನು ಹೌದು.\"",[12,3738,3739],{},"ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಅವಳ ಮುಖ ಬಾಡಿ ಹೋಯಿತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವಳ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮುಳ್ಳೊಂದು ಚುಚ್ಚಿದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯವಂತೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಅವನನ್ನು ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೂ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಏನೋ ಒಂದು ದೈವಬಂಧವಿದೆ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಅದು ಪ್ರೀತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಅವಳಿಗೇ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡತೊಡಗಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ತಂದೆಯ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಿರಾಶೆ ಮಾಯವಾಗಿ, ಹಾರುವ ಚಿಟ್ಟೆಯಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿತು, \"ಅವನ್ನ ನಾನು ಮೊನ್ನೇನೇ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದಿ. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯ ಹುಡ್ಗ. 28 ದಾಟದ್ರೊಳಗೆ ಯಶಸ್ವಿ businessman ಅಂತ ಹೆಸ್ರು ತಗೈoದ. ಅವನ್ ಹೆಸ್ರು ಹರೀಶ ಅಂತ, ಇಲ್ಲೆ ಕರುಮನೆ ಆತು ಅವಂಗೆ. ಅವ್ರಾಗೆ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮುಂದಿಟ್ಕಂಡು ಬಂದಿದ್ದ. ನಂಗೊತಿದು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬದ ಅಂತಸ್ತು ಸ್ವರ್ಗ, ನರಕದಷ್ಟೆ ಅಂತರ ಇದ್ದು ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ಅವುಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಮಮತೆ ಇದ್ದು. ಮದುವೆ ಅದ್ಮೇಲೂ dance ಮುಂದುವರಸ್ತೆ ಅಂದ್ರೂ ಯಾವ್ದೇ ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ\".  ಉಫ್... ಆ ದೇವರಿಗೇ ಗೊತ್ತು, ಅವಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಣಿಯುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಡೆದುಕೊಂಡಳು ಅಂತ. ತನ್ನ ಆನಂದವನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಲೆಯನ್ನು ಆಡಿಸಿ, ಸಣ್ಣ ದನಿಯಲ್ಲಿ, \"ನೀನ್ ಹೆಂಗ್ ಹೇಳ್ತ್ಯೊ ಹಂಗೆ ಆಗ್ಲಿ. ನೀನ್ ಯಾರನ್ನ ತೋರ್ಸಿದ್ರು ಅವ್ರನ್ನೇ ಮದುವೆ ಆಗ್ತಿ.\"",[829,3741],{},[12,3743,3744],{},"ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ ಅವನೇ ಅವಳೆದುರು ನಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವಳ ಹೃದಯ ಡವ ಡವ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಾರಂಬಿಸಿತು. ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಸೇರಿ ಒಂದಾಯಿತು. ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂಬುದೇ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಅವಳಿಗೇ ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ handsome, ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ತಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವುಳ್ಳವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಣ್ಣು ಕೂಡ ಇಂತಹವನನ್ನು ಸ್ವಂತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವಾಗ, ತನಗೆ ಈ ಅದೃಷ್ಟ ತಾನಾಗಿಯೇ ಒಲಿದಿದೆ ಅಂದುಕೊಂಡಳು. ಅವನು ಇವಳ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ತುಸುನಕ್ಕು ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದಳು.",[12,3746,3747],{},"ಅವಳ ಮೃದು ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆನಿಸಿದ. ದೊಡ್ಡದೊಂದು restaurant ಒಂದರ ಖಾಸಗಿ ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೇ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರ ಕೈಯನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಹಠಾತ್ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ನಂತರ ಇವರಿಬ್ಬರು ಹೊರಗಡೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿ. \"ಶ್ವೇತಾ. sorry, ನಿನ್ಹತ್ರ ಒಂದು ವಿಷ್ಯಾನ ಸ್ವಲ್ಪ late ಆಗಿ ಕೇಳ್ತಾ ಇರದಿಕ್ಕೆ. But... ... ಈ engagement ಓಕೇನಾ? ನೀನು ನನ್ ಜೊತೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೇ ಅಲ್ದಾ? ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ.....\", ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಲೆ ಕೇಳಿದ. ಅವನು ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದರೊಳಗಾಗಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಡ್ಡವಾಗಿ ಆಡಿಸಿ, ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು, \"Pl..Please, ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ನನ್ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ರೆ, ನಿಮ್ಗೆ ಮುಂಚೇನೇ ಹೇಳಿ ಬಿಡ್ತಿದ್ದಿ.  Actually, ನೆನ್ನೆ ನಾನು ನಿಮ್ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಬೇರೆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ. ನಾನು ನಿಮ್ ಹತ್ರ ಏನೋ ಕೇಳಕಾಗಿತ್ತು.\"",[12,3749,3750],{},"ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒಂದಾದವು. \"ಹ್ಮ್. ಕೇಳು. ಏನ್ ಬೇಕು?\". \"ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಎಂತಕೆ ನನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಕೆ ಬರ್ಲೇ? ಉಂ. ನೀವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಾರಿ ಗುಲಾಬಿ ಹೂ ಕಳ್ಸಿದ್ದಿ, ಆದ್ರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿನು ಮುಖತಃ ಭೇಟಿ ಮಾಡ್ಲೆ...\". ಹರೀಶ ಈ ಬಾರಿ ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನಿಟ್ಟು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, \"ಶ್ವೇತಾ, ನಿಂಗೆ ನಾ ಈಗ ಹೇಳದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿಯಾತು ಅಂತ ಅನಿಸ್ಲಕ್ಕು.  ಆದ್ರೆ fisrt ಟೈಮ್ ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಲಿ ನಡೆದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ ನೋಡಿದಾಗ್ಲೆ ಪ್ರೀತಿಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಿ. ಅವತ್ತಿನ್ ದಿನಾನೆ ಅರ್ಥ ಆಗಿತ್ತು, ನೀನೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಮುತ್ತು, ನನ್ ಲೈಫಲ್ಲಿ ನೀನು ತುಂಬಾ precious ಅಂತ. ನಾನು ನಿನ್ನಂತ ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆ ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಾಡದು ಸರಿ ಅನಿಸ್ಲೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ನನ್ನನ್ನ ನಾನೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡ್ಕಳಕು ಅಂತ ಮಾಡಿದಿ; ಇದು ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿನಾ ಅಥವಾ ಬರೀ ಆಕರ್ಷಣೆನಾ ಅಂತ. ಯಾವಾಗ ಇದು love ಅಂತ ಗೊತಾತೋ, ಕೂಡ್ಲೆ ಮನೇಲಿ ವಿಷ್ಯ ತಿಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನೆಗೆ ಮದುವೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಲೆ ಬಂದಿ. I want to have you in my life, forever.\" ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಅವಳ ಅಂದವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸಿತು. ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವು. \"ನಿಂಗೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲೆ ಅಲ್ದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತ್ರ ಮದುವೆ ಫಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ?\".",[12,3752,3753],{},"ಶ್ವೇತಾಳ ಮೌನವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಯಿತು. ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದ ತಲೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಹರೀಶ ಅವಳತ್ತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸರಿದ. ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಬಳಸಿ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಅವಳ ಬಲಗಿವಿಯ ತೀರಾ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಪಿಸುದನಿಯಲ್ಲಿ,  ” ಅಷ್ಟೇ, ಅದೇ ಅಂತ್ಯ. ಆಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನವಳು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನವಳು.....just wait for one month.\" ಅದಕ್ಕೆ ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ತಲೆ ತೂಗಿದಳು. ಅವರ ಈ ಏಕಾಂತತೆ ಅವಳ ಕನ್ಯತ್ವದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಾವಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿತ್ತು. ಅವಳೆಂದೂ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸನಿಹತೆಯ ಅನುಭವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹರೀಶ ತನ್ನ ತುಟಿಯನ್ನು ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಸೋಕಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂತಹ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸತು ಎಂದು ಮನದಟ್ಟಾಗಿ ಅಪಾರವಾದ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ತೋರು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅವಳ ಮುಂಗುರಳನ್ನು ಸರಿಸಿ, ಗುಲಾಬಿಯ ಎಸಳಿನಂತಿದ್ದ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ,-\"We'll do much more, after marriage\". ಅವಳೆಡೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ನಾಚಿ ನೀರಾದಳು.",[829,3755],{},[12,3757,3758],{},"\"Get a room guys. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳ.\"- ಹರೀಶ  ತನ್ನ ಬಹುಕಾಲದ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯ ಶ್ರೀಧರ್ ಹಾಗೂ ಅವನ ಹಾಲಿ ಗೆಳತಿ ಸೌಮ್ಯಳಿಗೆ ಗದರಿದ. ಅವನು ಒಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಾಳೆ ಎಂಬುದು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಚುಂಬನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಸೌಮ್ಯ ಎಂದಿನಂತೆ ತುಂಡುಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. ಹರೀಶನಿಗೆ ಇಂತವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ-ಸ್ನೇಹ-ಸಂಬಂಧ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಸಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ಚಟಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನಾದರೂ ಅವನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯನ್ನು, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ.",[12,3760,3761],{},"\" ಓಹ್...THE GENTLEMAN ಹರೀಶ್ ಭಟ್ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ.\"- ಥಟ್ಟನೆ ಸೌಮ್ಯಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆನಂದದಿಂದ ಕಿರುಚಿದ. \"Stop it ಶ್ರೀಧರ್. ಸೌಮ್ಯ, Please, leave us alone for sometime\". ಮೊದಲು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡಿದರೂ, ಶ್ರೀಧರ್ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಭರಭರನೆ ಹೊರ ನಡೆದಳು. ಅವಳು ಹೊರಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹರೀಶ್ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ,-\" ನಿಂಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತಿದು, ನಂಗೆ ಇಂತ ಹುಡ್ಗೀರನ್ನ ಕಂಡ್ರೆ ಆಗದಿಲ್ಲೆ ಅಂತ. Shame on you. Atleast ಅವಳ image ಆದ್ರೂ ಹಾಳ್ ಮಾಡಡ. ಅವಳು...ಅವ\".",[12,3763,3764],{},"\" ಹೇ.. ಹೇ.. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹಳೇ lecturing ಶುರು ಮಾಡಡ. After all, ನಾವ್ ಇರದು pubಲ್ಲಿ. ಅವಳು ನನ್ Girlfriend, ನಿಂದಲ್ಲ. ನಾನ್ ಯಾವತ್ತೂ ನಿನ್ನ್ ಹುಡ್ಗಿ ಕಡೆ ಕಣ್ ಎ...\".",[12,3766,3767],{},"\"ಶ್ರೀಧರ್... \" ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸಿ ಹರೀಶ್ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನೆತ್ತಿದೊಡನೆಯೇ, ಶರಣಾಗುವವನಂತೆ,-\"Sorry Bro.. Tell me, ಅತಿಉತ್ತಮರು ಈ ಕಡೆ ಧಾವಿಸಿದರ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ?\".",[12,3769,3770],{},"\" ಮೊನ್ನೆಯಿಂದ ನಿಂಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಇದ್ದಿ, ಆದರೆ switched-off ಅಂತ ಬತ್ತಿತ್ತು ಅಥವಾ busy ಅಂತ. Mostly ನೀನು ನನ್ನ ಬೇಕು ಅಂತಾನೆ avoid  ಮಾಡ್ತ ಇದ್ರು ಇದ್ದಿಕ್ಕು. ಅದಕ್ಕಾಗೇ ನಾನಿಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಬರಕಾತು. Actually, ನಿಂಗೆ ಒಂದು good news ಹೇಳಕಾಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀ, ನಂಗೆ ಮೊನ್ನೇನೆ engagement ಆತು, ಇನ್ನೊಂದ್ ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮದುವೆ fix ಆಗ್ತು.\"",[12,3772,3773],{},"\"What the..! ಆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮಗಳು.. dancer.. ಥೈ ತಕ ತಕ... ಹಾ..ಹಾ..ಹಾ..\".",[12,3775,3776],{},"\" ಅಂತ ಪದಗಳನ್ನ use ಮಾಡಡ. ನಿನ್ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲೆ, ಕುಡ್ದಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ದು.\"- ಎಂದು ಶ್ರೀಧರ್ ನ ನಡತೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಹೊರಡಲನುವಾದ.",[12,3778,3779],{},"\"Sorry Bro, sorry.. please. So..., ಹಾಗಾದ್ರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕನಸಿನ ರಾಣಿ ಜೊತೇನೇ ಮದುವೆ ಆಗಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ.\" ಹರೀಶ ಕೂಡಲೇ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ,-\"Yes, She's my princess, dream girl. ಅವಳ ಹೆಸ್ರು ಶ್ವೇತಾ. ನೀನು ಗ್ರೀಸ್ ಗೆ business-trip ಅಂತ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ್ಲೇ ನನ್ engagement ಆತು.\" ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದ,-\" ನಿಂಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲೆ ಅನಿಸ್ತು, ಆದ್ರೆ ನಾನ್ one-time ಹೇಳಿದ್ದಿದ್ದಿ. ಅವಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಕೆ ಆಗ್ತಲ್ಲೇ ಅಂತ. So, ಯಾರಿಗೂ ವಿಷ್ಯ ತಿಳಿಸ್ದೇ, unofficial ಆಗಿ ಮನೆಲೇ simple ಆಗಿ engagement ಮಾಡಿ ಆತು. ಆದ್ರೆ ಮದುವೆಗೂ ಮುಂಚೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ bachelor-party ಮಾಡನ ಅಂತ... ಇದ್ದು\".",[12,3781,3782],{},"\"Congrats yaar..! one-time ನೀ ಹೇಳಿದ್ದೆ... ಅವಳು ಮಾಡಕಿದ್ರೆ ಅಪ್ಸರೆ ತರ ಕಾಣ್ತ ಅಂತ. Uff.. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಅಮ್ಮಂಗೆ, ತಂಗಿಗೆ ಹೇಳಕಾತು. ಅವಿಬ್ರೂ ಬಾರಿ ಖುಷಿ ಪಡ್ತಾ ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ\". \"Ohh.. ಶ್ರೀ, Thanks ಕಣೋ\", ಹೇಳಿ ಮತ್ತೆ ಪೀಠಿಕೆ ಹಾಕದೆ ಶ್ರೀಧರನನ್ನು ಸೆಳೆದು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ.",[12,3784,3785],{},"ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಶ್ರೀಧರ ದಾಪುಗಾಲುಗಳನ್ನಿಡುತ್ತಾ cabinನೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ. ಅವನ ತಲೆಗೂದಲು ಕೆದರಿಹೋಗಿ, ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಗಳನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತವೆಯೇನೋ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಹರೀಶನ ಬಳಿ ಸಾಗಿ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಘರ್ಜಿಸಿದ, -\"ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಿಂಗೆ? ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೋ ಮದುವೆ ಆಗೋವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯನಾ?\".",[12,3787,3788],{},"\"What...!? ಏನ್..? ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೇ ನೀನು? ಹುಚ್ ಹಿಡದ್ದ. ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೇ?\"- ಏನೂ ತಿಳಿಯದೆ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಹರೀಶ ಬಡಬಡಾಯಿಸಿದ. ಸುಮ್ಮನೆ ಶ್ರೀಧರ ತಮಾಷೆಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದೇನೋ ಎಂದು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಹೋದ.",[12,3790,3791],{},"\"ಪಟಾರ್....\", ಶ್ರೀಧರ ಉತ್ತರ ನೀಡುವ ಬದಲು ಹರೀಶನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಬಾರಿಸಿದ್ದ.",[12,3793,3794],{},"\"ಈಗ ನೀನು ಮದುವೆ ನನ್ ತಂಗೀನ ಮದುವೆ ಆಗ್ಲೇ ಬೇಕು. ಉಷಾ ನಿನ್ನ love ಮಾಡ್ತ ಇದ್ದ. ನೀನು ಕೊಳಕು ನಾಯಿ. ಅವಳನ್ನ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ\".",[12,3796,3797],{},"\"ಇಲ್ಲೆ. ನಿಂಗೆ ತಲೆಗಿಲೆ ಕೆಟ್ಟಿದ್ದ.\", ಎನ್ನುತ್ತಾ ಶ್ರೀಧರನನ್ನು ತನ್ನಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳಿ ಅವನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಚೀರಿದ,- \" I never loved ಉಷಾ. ನಾನಿದನ್ನ ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂದೇನೆ ಹೇಳಿದ್ದಿ, ಬಹಳ ಸಮಯದ ಹಿಂದೇನೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಿಬರ ಮಧ್ಯೆ ಬಾರಿ ವಾದ ಆಗಿತ್ತು. ಅವಾಗ್ಲೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದಿ. I love ಶ್ವೇತಾ. I always do. ನಾನ್ ಮದ್ವೆ ಆಗೋದು ಅವಳನ್ನೇ. ಅವಳೇ ನನ್ ಜೀವ. ಅವಳೇ ನಂಗೆ ಎಲ್ಲಾದುವ.\"",[12,3799,3800],{},"\"ನೀನು ಆ middle-class ಹುಡ್ಗಿಗಾಗಿ, ಕೇವಲ ಆ b***ಗಾಗಿ ನನ್ ತಂಗೀನ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಕೆ ನಾನ್ ಬಿಡದಿಲ್ಲೆ. ನಿಂಗ್ ಏನ್ ಗೊತಿದು, ನಿನ್ಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಎಷ್ಟು bedನ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಅಂತ...\".",[12,3802,3803],{},"\"ಶ್ರೀ..\", ಅರಚುತ್ತಾ ಅವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಏಟು ಹಾಕಿದ. \"Get out!!! ಹೋಗು, ನಿನ್ psycho ತಂಗಿ ಜೊತೆ ಸಾಯಿ ಹೋಗು. ನಾನು ಅವಳನ್ನ ಯಾವ್ದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮದ್ವೆ ಆಗದಿಲ್ಲೆ. ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳು, ಬೇರೆ ಯಾರಿದ್ದಾದ್ರೂ ಬೆಡ್ ಬಿಸಿ ಮಾಡಕೆ. ನಂಗೆ interest ಇಲ್ಲೆ...\". ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬಂತೆ ಶ್ರೀಧರ ಇವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಗುದ್ದಿದ.",[12,3805,3806],{},"ಆದರೆ ಹರೀಶ ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತವನ್ನು ಒರಸಿಕೊಂಡು, ಕೊಂಕು ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ,-\" ಶ್ರೀ, it's so sad, ನಿನ್ನನ್ನ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ best friend ಅಂತ consider ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ. ಆದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ನನ್ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸೋ ಹಕ್ಕು ಇಲ್ಲೆ. ನಂಗೆ ನಿನ್ ತಂಗಿ ಮೇಲೆ ಯಾವತ್ತೂ interest ಇರ್ಲೇ. ಅವಳು ನನ್ love ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಅದು ನನ್ ತಪ್ಪಲ್ಲ. I don’t love her.\"",[12,3808,3809],{},"\"ನಿಂಗೆ ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಉಷಾಗೆ hurt ಮಾಡಕೆ .\"",[12,3811,3812],{},"\"I can't help. I love Shwetha and  will marry her. It’s final.\"",[12,3814,3815],{},"ಸೆರೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟ ಹುಲಿಯಂತೆ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಉಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಮೇಲಿದ್ದ fileಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆಸೆದು, ಹರೀಶನತ್ತ ತನ್ನ ತೋರುಬೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಘರ್ಜಿಸಿದ,-\"ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲ ಅನುಭವಿಸ್ಲೆ ಬೇಕು ನೀನು, ಮರೆಯಡ.\" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಟುಹೋದ.",[12,3817,3818],{},"ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 11 ಗಂಟೆ. ಹರೀಶ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ಗೆ ಕರೆಯೊಂದು ಬಂತು. ಅತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಿತ್ರಾರವರು ಆಘಾತಕಾರಿ ಸುದ್ದಿಯೊಂದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು; ಶ್ರೀಧರ ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಅವನ ಬಂಗಲೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾನೆ. ನಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದೇ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದಾಯಿತು. ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿದ ಮೊಬೈಲ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಚೂರು ಚೂರಾಯಿತು, just like his heart.",[829,3820],{},[12,3822,3823],{},[437,3824,3825],{},"Present day",[12,3827,3828],{},"\"ಶ್ವೇತಾ, ನಾವೀಗ ಹೊರಡಬೇಕು. \" \"ಹುಹ್...\", ಪರಿಚಿತ ದ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ದ್ವನಿ ಬಂದತ್ತ ಶೂನ್ಯ ನೋಟ ಬೀರಿದಳು. \"ಉಂ.. ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋದ. ಅತ್ತೆ, ಮಾವ, ನನ್ನಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ... ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಇಲ್ಲಿರದು. ನಾವೂ ಈಗ ಹೊರಡಕು.\" \"ಓಹ್..\", ಶ್ವೇತಾ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ತಲೆ ಗಿರ್ರೆಂದು ತಿರುಗಿದಂತಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಳು. ಅವಳು ನೆಲವನ್ನು ತಾಕುವ ಮೊದಲೇ ಅವಳತ್ತ ಧಾವಿಸಿದ ಹರೀಶ, ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ.",[12,3830,3831],{},"\"ಶ್ವೇತಾ, are you fine? ಹೇ..ಏನಾಗ್ತಾ ಇದ್ದು? ಚೆನಾಗಿದ್ದೆ ತಾನೇ?\"",[12,3833,3834],{},"\"I.. I'm fine...fine. ಸ್ವಲ್ಪ ತಲೆ ತಿರುಗ್ತಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇ.\"",[12,3836,3837],{},"\"ಓಹ್.. ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ತಿರುಗಾಡಿದ್ರಿಂದ ಸುಸ್ತಾಯ್ದು.\" ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ತಾನು ಅವಳ ಎದುರು ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ. ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೆಲುದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, \"are you okay? ಹೇಳು, ನಿಂಗೆ ಏನು ತೊಂದರೆ ಆಗ್ತಿದ್ದು? please, ಹೇಳು.\" ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಡ್ಡವಾಗಿ ಏನು ಆಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಡಿಸಿದರೂ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರಿತು.",[12,3839,3840],{},"\"Please ಶ್ವೇತಾ. ನಿಂಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತಿದು, ನನ್ first preference ನಿನ್ನ ಖುಷಿಗೆ ಅಂತ. Tell me, what happened? ನಾನ್ solve ಮಾಡ್ತಿ. ಯಾರಾದ್ರೂ ಏನಾದ್ರೂ ಹೇಳಿದ್ವಾ?\"",[12,3842,3843],{},"ಅವಳು ತನ್ನ ಮೌನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು. ಹರೀಶ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಗದರಲೂ ಆಗದೆ, ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾರಾದವನಾದ. ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆಂಬಂತೆ ಕೇಳಿದ,  \"ಯಾವ್ ಚಿಂತೆ ನಿನ್ನ ಕಾಡ್ತಾ ಇದ್ದು? Media..or.... anyone else? ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ...?\", ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವರಿಸುತ್ತಾ ಇವರಬ್ಬರ ಯಾತನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದವನ ಹೆಸರನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉಸುರಿದ, \"...ಶ್ರೀ?\" ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹರೀಶನತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತವೆ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪ್ರಮಾದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವನ ಹೆಸರನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನೆದುರು ಯಾಕೆ ಹೇಳಿದನೆಂದು. ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ತಡೆಯಲೆತ್ನಿಸಿದರೂ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹರೀಶನ ತುಟಿಯ ಚಲನೆಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಿವಿಗೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳು ತಲುಪುತ್ತಿರಲೇ ಇಲ್ಲ, ಮಿದುಳು ಆ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿತ್ತು.",[12,3845,3846],{},"ಶ್ವೇತಾ ಅವನತ್ತಲೇ ನೋಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಓಡತೊಡಗಿತು. ಶ್ರೀಧರ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶಕಾರಿ, ಭಯಂಕರ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಆ ದಿನಗಳತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಯೋಚನಾಲಹರಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು.",[829,3848],{},[12,3850,3851],{},[437,3852,3853],{},"ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು",[12,3855,3856],{},"ಸಂಜೆ ಸುಮಾರು ಆರು ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಿಳಿಗೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿತ್ತು. ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆಹ್ಲಾದಕರ ವಾತಾವರಣ. ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ನೃತ್ಯಶಾಲೆ, \" ನಾದ ನೂಪುರ\"ದಿoದ ಹೊರಡುವುದು ಎಂದಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವೇ ಆಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಗೂಡುಗಳಿಗೆ ಮರುಳುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾ, ತನಗೆ ತೋಚಿದ ಯಾವುದೋ ಹಾಡನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸುತ್ತಾ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ-ಗಿಣಿಗಳ ಇಂಪಾದ ದ್ವನಿಗಳ ಜೊತೆ ಇವಳ ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠವೂ ಸೇರಿ \"ಜಗತ್ತೇ ನೀನೆಷ್ಟು ಸುಂದರ..\" ಎನ್ನಬೇಕು. ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಹದ್ದಿನ ಪ್ರವೇಶವಾಗುವುದನ್ನೂ, ಕೋಗಿಲೆಯನ್ನು ಭೇಟೆಯಾಡಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವುದನ್ನೂ ಯಾರು ತಪ್ಪಿಸುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿ ಲಿಖಿತ.",[12,3858,3859],{},"ಮನೆಯ ಗೇಟಿನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನು ಕೈಯಿಡಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದತಹ ಕಾರೊಂದು ಅವಳಿಂದ ಆರಿಂಚು ದೂರದಲ್ಲಿ 'ಕಿರ್ರ್...ರ್ರ್' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಆಘಾತವಾದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಚಾಲಕನತ್ತ ತಿರುಗಿ ಕೂಗಿದಳು. ಆದರೆ ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ, ಕುಡಿದು ತೂರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರ ಯುವಕನು, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಪತಿಯ ದರ್ಪವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾ ಒರಟಾಗಿ ಚೀರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಶಬ್ದಗಳು ಗಂಟಲಲ್ಲೇ ಉಳಿದವು. \"Shut up, Shut up your d**** mouth.\"",[12,3861,3862],{},"ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೂ, ಕೂಡಲೇ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು, \"Who's the hell are you? ಯಾರು ನಿನಗೆ license ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು? ಯಾವ ಮೂರ್ಖ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು?\"",[12,3864,3865],{},"\"ಹೇ.. ನನ್ನೆದುರು ಎಗರಾಡಡ... ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಕೂಡ ಈ ಶ್ರೀಧರ್ ಹೆಗಡೆ ಎದುರು ಮಾತಾಡೊ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲ್ಲೆ\"",[12,3867,3868],{},"\"I dare...ನೀನು ಯಾರಾದ್ರೇನು? Mr... Whatever... ನಾನು, myself ಶ್ವೇತಾ ರಾವ್. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಭ್ಯತೆ ಅನ್ನೋದು ನಿನಗೆ ಇದ್ದ? ಯಾವಾಗಾದ್ರೂ ಕಲ್ತಿದ್ಯ? ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಎದುರು ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಯ?\"",[12,3870,3871],{},"ಶ್ರೀಧರ ತನಗೆ ಎದಿರು ವಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಶ್ವೇತಾಳ ಕಡೆಗೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅವಳನ್ನೇ ನುಂಗುವಂತೆ ನೋಡಿದ. ರಕ್ತಗೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತಿದ್ದವು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹರೀಶನಿಗೆ ಶಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಅಸಭ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ, \"Oh..my..my God..Uff..! ನೀನೇ ಶ್ವೇತಾ. Okay..okay.. ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದಿ. ಹೌದು, ನೀನು ಅದನ್ನ ಮಾಡ್ಲಕ್ಕು. Actually  ನೀನು  ಮಾಡಿ ಆಯ್ದು. Already ನನ್ನ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದು ಆಯ್ದು.\" ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಠಾತ್ತನೆ ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಅವನ ಉಗುರುಗಳು ಹತ್ತಿಯಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸೀಳಿ ಒಳಕ್ಕಿಳಿದವು. \"Yes. ಈಗ ನಿನ್ನ ತಪ್ಪೆಲ್ಲವನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡ್ಕೊಳೋ ಕಾಲ ಬೈಂದು. ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಮದುವೆ cancel. ಆ ಮದುವೆ ನಡೆಯಕೆ ನಾನು ಬಿಡದಿಲ್ಲೆ. You can't marry him. Never ever..\"",[12,3873,3874],{},"ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಇವನ ಈ ನಡತೆಯಿಂದ ಬಾರಿ ಆಘಾತವಾಯಿತಲ್ಲದೆ, ಹೆದರಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಕೂಡ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಶನಿದೆಸೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಹಸುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರು ಇರಲಿಲ್ಲ.  ಅವನ ಹಿಡಿತ ಬಿಗಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, \"ಅಪ್ಪ.. ಅಪ್ಪ..ಬಾ..please.. ಕಾಪಾಡು, ಅಯ್ಯೋ...\" ಎಂದು ನೋವಿನಿಂದ ಚೀರಿದಳು. ಆದರೆ ಅವಳ ಈ ನಡೆ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದಂತೆ ಆಯಿತು.  ಅವಳ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನತ್ತ ಎಳೆದುಕೊಂಡ. ಅವಳು ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೊಡ್ಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಬಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು. \"Shu........t up\" , ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಏನಿತ್ತೋ ತಿಳಿಯದು, ಶ್ವೇತಾ ಒಮ್ಮೆಲೆ ತನ್ನ ಚೀರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಹುಲಿಯ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಅವಳು ಒದ್ಡಾಡ ತೊಡಗಿದಳು. ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಉಕ್ಕಿಬಂತು. ಅವನ ಸುಡುನೋಟದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೋಸುಗ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದಳು.",[12,3876,3877],{},"\"ಶ್ವೇತಾ, ಏನಾತು? ಯಾಕೆ ಕೂಗ್ತಾ...\", ಮಗಳ ಚೀರಾಟವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಸರವಸರವಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿರಾಯರು ಗಾಬರಿಗೊಂಡರು.",[12,3879,3880],{},"\"ಯಾರೋ ನೀನು? ಅವಳನ್ನ ಬಿಡು. ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನ ಬಿಡು.\"",[12,3882,3883],{},"ಅವಳ ಕೈಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿದ ಶ್ರೀಧರ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ, \"ಈ ಮದುವೆಯನ್ನು ಅವಳು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.\"",[12,3885,3886],{},"\"ಏನು..? ಓಯ್.. ನೀನ್ಯಾರು? ಅವಳು ಏನನ್ನು ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ. ಮಗಳೆ, ಹೆದ್ರಡ. ಬಾ ಇಲ್ಲಿ.\", ಎಂದು ಕೈಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದರು.  ಶ್ರೀಧರ ಈ ಬಾರಿ ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದ. ಶ್ವೇತಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ತಡ ಮಾಡದೆ, ಓಡಿಹೋಗಿ ತಂದೆಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳೆಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದಳೆಂದರೆ ಹೃದಯ ಒಡೆದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆಯೇನೋ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ದೃಡವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, \"ನೀನು ಯಾರು ಅಂತ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಏನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮದುವೆ ಹರೀಶನ ಜೊತೆ ನಿಶ್ಚಯ ಆಗಿದೆ.\"",[12,3888,3889],{},"\"ಅವಳು ಅವನನ್ನ ಮದುವೆ ಆಗೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. I mean it.\"",[12,3891,3892],{},"\"ನೀನ್ ಏನ್ ಹೇಳ್ತ ಇದೀಯ? ನಿನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆಯಾ?\"",[12,3894,3895],{},"\"Yes, I am. ನನ್ ತಂಗಿ ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ಅವನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇರೋಕೆ ನಾನು ಬಿಡಲ್ಲ. Never.\" \"ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇರೋದು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ. ಅದನ್ನ ನೀವು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಮುಗ್ದೆ.\"",[12,3897,3898],{},"\"No, she isn't. ಇವಳಂತ ಹುಡ್ಗಿಯರು ಮಾಡೋದು ಇದೆ ರೀತಿ ಕೆಲ್ಸ; ಶ್ರೀಮಂತ ಹುಡುಗರನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು, ಮದುವೆ ಮಾಡ್ಕೋ ಅಂತ ಮಾಡೋದು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇವಳು ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗರನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಮಾಡಿರ್ತಾಳೆ, ಆದ್ರೆ ಈ idiot ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದಾನೆ ಅಷ್ಟೇ.\"",[12,3900,3901],{},"ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು. ಸಿಟ್ಟು ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಯೋಚನೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಶ್ರೀಧರನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ತೋರುಬೆರಳನ್ನು ಅವನೆಡೆಗೆ ತೋರುತ್ತಾ, \"How dare you? ನೀನು ಹೇಳ್ದ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಕ್ ಆಗ್ತಲ್ಲೇ. ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಾ? I love Harish. That's all. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಮದುವೆ ಆಗ್ತು.\" \"You bloody *****. How...\", ಶ್ರೀಧರ ಮುಂದುವರೆಸುವ ಮುಂಚೆಯೇ, ಶ್ವೇತಾ ಅವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ತೆಗೆದು ಬಾರಿಸಿದಳು.",[12,3903,3904],{},"ಅವಳು ಕೋಪದ ಭರದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದೇನೋ ಹೊಡೆದಳು. ಆದರೆ ಆ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಯೇ ಅವಳ ಮತ್ತು ಹರೀಶನ ಪ್ರೇಮದ ಸಮಾಧಿಗೆ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಆಗ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.",[829,3906],{},[3908,3909,3911,3919],"quote",{"thumbnail":3910},"https:\u002F\u002Fhegdeheartbeats.weebly.com\u002Fuploads\u002F7\u002F2\u002F7\u002F5\u002F72751619\u002F1461318798.png",[12,3912,3913,3914],{},"ಸಂದೇಶ ಸಂಪ ಅವರ ಸ್ವಪ್ನಸಿಂಚನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ, ತಮ್ಮ  ಭಾವನೆಗಳನು ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿಸಲಾಗಿರುವ ಲೇಖನ.\nVisit  ",[1672,3915,3918],{"href":3916,"rel":3917},"https:\u002F\u002Fsampasandesha.weebly.com",[1996],"sampasandesha.weebly.com",[3920,3921,3922],"template",{"v-slot:title":16},[12,3923,3924,3927],{},[437,3925,3926],{},"ಹೃದಯ ಚಂದಿ​ರ"," ಅವಳ ಬಾಳ ಹಂದರದ ಬೆಳ​ಕು.",[829,3929],{},[12,3931,3932],{},[416,3933],{"alt":3647,"src":3934},"https:\u002F\u002Fhegdeheartbeats.weebly.com\u002Fuploads\u002F7\u002F2\u002F7\u002F5\u002F72751619\u002F6392185.jpg?167",[12,3936,3937],{},"ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು fast-farward ಮಾಡಿದಂತೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಶ್ವೇತಾ, Mrs. ಶ್ರೀಧರ್ ಹೆಗಡೆ ಆಗಿದ್ದಳು. \"ಶ್ರೀ, ನೀನಿನ್ನೂ ಎಳೆ ಮಗು ಅಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡೋದನ್ನ ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಕೆ ಆಗದಿಲ್ಲೆ. ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ ನೋಡು. ನೀನು ಯಾರು ಅಂತಾ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲೆ. ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮದುವೆ ಆಯ್ದೆ. ಕಾರಣ ಇಲ್ದೆ ಅವಳ ಜೀವನಾನ ನರಕ ಮಾಡಿದೆ.\", ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ನಾಗರತ್ನ ತನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯ ಮಳೆಯೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.",[12,3939,3940],{},"ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಾದಗಳು ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಶ್ವೇತಾ ಮಾತ್ರ ಕಲ್ಲಿನ ಬೊಂಬೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಮೊಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಡಗಡ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಳೆದ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳು ವಿನಾಶಕಾರಿ ಚಂಡಮಾರುತದೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿ ಹೋದವು. ಈ ಹೈ-ಡ್ರಾಮಾ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಶ್ವೇತಾ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತು ಅಳತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳಿನ್ನೂ ತಿಳಿಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ನೃತ್ಯ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಚೂಡಿದಾರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳ ಹಣೆಯ ತುಂಬಾ ಕುಂಕುಮವು ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ನಾಗರತ್ನ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಬಾಗಿ ಕುಳಿತು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು - \"ಅಳಡ. ಏನು ಆಗದಿಲ್ಲೆ. ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಮಾಡ್ತಿ. ನಾನು ಒಳ್ಳೆ  ತಾಯಿ ಆಗಕೆ ಆಗಲ್ಲೆ. ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಳು ಕೂಡ...\", ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರ ಕಿರುಚಲು ಬಾಯಿ ತೆರೆದ. ಆದರೆ ಅವನು ಏನೋ ಒಂದು ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ  - \" ನೀನು ನನ್ನ ಕನಸು, ಮರ್ಯಾದೆ ಎಲ್ಲ ಹಾಳು ಮಾಡಿದೆ\", ನಾಗರತ್ನ ಹೇಳಿದರು. \"ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಜೀವನಾನು ಕೂಡ\" ಎಂದು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವಳು ಮುಗ್ಧೆ ಅಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅವಳೇ... \", ಎಂದು ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಎರಡು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದ, \"ಕಾರಣ ಏನೇ ಆಗಿರ್ಲಿ, ಈಗ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ ಹೊಯ್ದು. ಇವತ್ತಿಂದ ಅವ್ಳು ಇಲ್ಲೆ ಇರ್ತ ಅಷ್ಟೇ.\" ಎಂದು ಹೇಳಿ ವೇಗವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೊಠಡಿಯತ್ತ ಬಿರಬಿರನೆ ನಡೆದ. ಅವನು ಒಳನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಶ್ವೇತಾ ನಾಗರತ್ನರನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.",[12,3942,3943],{},"\"ಶ್ವೇತಾ, ಶ್ರೀ ನಿನ್ನ ಬಲವಂತವಾಗಿಎಳ್ಕೊಂಡು ಬರಕೆ ಕಾರಣ ಎಂತು ಅಂತ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೆ. ಆದ್ರೆ, ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರ್ತಿ. ಅವನು ಏನೇ ಮಾಡಿರೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.\"- ಶ್ವೇತಾಳ ಕಣ್ಣನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತಾ, ತಾಯಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗರತ್ನ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದರು. ಶ್ವೇತಾ ಸುಮ್ಮನೆ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಆಡಿಸಿದಳು.",[12,3945,3946],{},"ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 9 ಗಂಟೆಗೆ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ,\" ನನ್ನ ಮಗ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಹಿರಿಯರಾದ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಕಾಗ್ತು. ಅವ್ರ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಂದ್ರೆ ಅಗಲಾಗ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಾದ ಶ್ವೇತಾ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಕು. ಆಗಿದ್ದು ಆಗಿ ಹೋಯ್ದು. ಅವ್ಳಿಗೆ ಏನು ಆಗದೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೋಳೋ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಂದು. ನಾಳೆ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ.\" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹರೀಶ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಡುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸರಳಜೀವಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರಿಗೆ ಆ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳು ಆಘಾತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದವು. ಏನು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಶ್ವೇತಾ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರ ತಂಗಿಯ ಮಗಳು. ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ 6 ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ ತಾಳಗುಪ್ಪದ ಬಳಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಭೀಕರ ರೈಲು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಇಬ್ಬರೂ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಶ್ವೇತಾ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಅಕ್ಕರೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಂತ ಮಗಳು ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದರೂ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದಂತಹ ಶ್ರೀಮಂತ ಹೆಗಡೆ ಮನೆತನದ ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.",[12,3948,3949],{},"ಆದರೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಜೊತೆ ರೂಮನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ವೇತಾ ಎಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದಳೆಂದು ಆ ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಮೊದಲರಾತ್ರಿಗೆ ಸಕಲ ಸಿದ್ಧತೆಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಶ್ರೀಧರ ಬಂದು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರೂಮನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ಮದುವೆಯ ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಮಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲು ಅವಳ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಬಂದರು. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಕುಟುಂಬವಾದ್ದರಿಂದ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ತಾವು ನಿಲ್ಲಲಾರೆವೆಂದೂ, ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ತಂಗಿಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸೆಂದೂ ಹೇಳಿದರು. ತಾಯಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ಸಾವು ಈಗಲೇ ಬರಬೇಕೆಂದು ಎಂದು ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು. ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಈ ಮದುವೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮದುವೆಯ ಮಾರನೆಯ ದಿನವೇ ಶ್ರೀಧರ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದ. ಅದು ಅವಳ ಅದೃಷ್ಟವೇ ಎನ್ನಬೇಕು. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತಾ ಬೇಗನೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಳು. ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿಮರಿಯೊಂದು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಯಿತು. ಅವಳು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು.  ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಮುಂದೂಡಿರಬೇಕು ಆ ದೇವರು.",[12,3951,3952],{},"ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಬಳಿಯಿಂದ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು. ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಶ್ರೀಧರ ಒಬ್ಬ ಎಮ್.ಬಿ.ಎ ಪದವೀಧರ. ಅದು ಕೂಡ ಉನ್ನತ ವಿಶ್ವವಿಧ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು. ಅವನು 26 ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ತಂದೆ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ನಂತರ ಇವನೇ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ 'ಪೃಥ್ವಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್'ನ ಮಾಲೀಕನಾಗಿದ್ದು, ಟೈಪ್ 1 ಡೈಯೆಬೆಟಿಕ್ ರೋಗಿಯೂ ಹೌದು. ಇನ್ನೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ಸಂಗತಿ ಅವಳು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಹರೀಶ ಇವನ ಕುಚಿಕು ಗೆಳೆಯ. ಅವನಿಗೊಬ್ಬ ತಂಗಿ ಇರುವ ವಿಷಯವೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಸೊಸೆಯನ್ನು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನೋಡುವ ಅತ್ತೆಯ ಪರಿಚಯ ಈಗಾದರೂ ಕೂಡ, ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಣ್ಣೇ ಶತ್ರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೆಂಬಂತೆ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ಮರವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಾಗೆಯೊಂದು 'ಸಾ ಸಾ' ಎಂದು ಅರಚುತ್ತಿತ್ತು..",[829,3954],{},[12,3956,3957],{},"\"ಟಾಮಿ.. ಎಲ್ಲಿದ್ಯೋ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ್ಯೊ?\", ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಿಂದ ಟಾಮಿ ನಾಯಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಇವಳ ಜೊತೆಯೇ ಆಟವಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟಾಮಿ, ಶ್ವೇತಾ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದಾಗ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೊರಟವಳು, ಇದುವರೆಗೂ ಕಾಲಿಡದೇ ದೂರವಿದ್ದ ಮನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಡೆದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಈಜುಕೊಳವಿತ್ತು. ಸುತ್ತಲೂ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಉದ್ಯಾನ. ಆ ಬಾಗಿಲಿನ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದಳು. ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವಳು, ಹೂವಿನ ಕುಂಡವೊಂದು ಒಡೆದ ಶಬ್ಧದಿಂದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಟಾಮಿ, ಕುಂಡವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿದಿತ್ತು. ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾ ಟಾಮಿಯತ್ತ ಓಡಿದಳು. ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡಳು. \"ಟಾಮಿ, ನೀನು ತುಂಬಾ ತುಂಟ. ಈ ಜಾಗ ನಿಂಗೆ ಆಟ ಆಡಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಜಾಗ. ಆದ್ರೆ ಇದು ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಜಾಗ. ನೀನೇ ಈ ಪಾಟ್ ಎಲ್ಲ ಒಡೆದಿದ್ದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ರಕ್ತ ಹೀರಿ ಬಿಡ್ತಾ.\",  ಅದರ ಮೈಮೇಲಿನ ತುಪ್ಪಳದಲ್ಲಿ ಕೈ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.",[12,3959,3960],{},"\"Oh..!..Really?? ಹಾಗಾದ್ರೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನ ಕರಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರೋದು ನೀನೇ.\" ಶ್ವೇತಾಳ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಗಂಡುದನಿಯೊಂದು ಕೇಳಿಬಂತು. ಆ ದ್ವನಿ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಅಗಲಗೊಂಡವು, ಉಸಿರು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು. ತಾನೀಗ ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವೆನೆಂದು ಅರಿವಾದೊಡನೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಲು ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಳು. ಶ್ರೀಧರ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಟಾಮಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ಭಯದಿಂದ, ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳೆಂದರೆ, ಅದು ನೋವಿನಿಂದ ಅರ್ತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಬೊಗಳತೊಡಗಿತು. ಈ ಎರಡು ಬಡಜೀವಗಳು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಶ್ರೀಧರನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪೈಶಾಚಿಕ ನಗುವೊಂದು ಮೂಡಿತು. ಶ್ರೀಧರ ಅವಳನ್ನು ಟೀಸ್ ಮಾಡತೊಡಗಿದ,\"ಟಾಮಿಯನ್ನು ಸಾಯ್ಸಕೆ ನೋಡ್ತೀದ್ಯ? ಹುಹ್..\", ಎನ್ನುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಶ್ವೇತಾ ಟಾಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿದ ಟಾಮಿ, ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಅವನ ಬಳಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಆ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರ ಓಡಿತು. ನಡುಗುವ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತಾ, \"I...I am sorry. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಾಗ್ದಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಸರಿ ಈ ತರ ಆಗ್ತಲ್ಲೇ.\" ಅವಳ ದಿಗಿಲು ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡಲು, ಶ್ರೀಧರ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬೀಳುವಂತೆ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಎಳೆದ. ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಅವಳ ತೀರಾ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ತಂದ. ಇವನ ಉಸಿರಾಟದ ಬಿಸಿ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಸೋಕುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ರೀತಿಯಾದ ಕ್ಷಿಪ್ರಕಾರ್ಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದೆಯೇ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ಉರುಳತೊಡಗಿತು. ಶ್ವೇತಾ ಭಯದಿಂದ ತೊದಲುತ್ತಾ,\"am sorry, ಮತ್ತೆ..\" ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದಳು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೈಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದ. Actually ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಟೀಸ್ ಮಾಡುವ ಮೂಡ್-ನಲ್ಲಿದ್ದ. ಅದು ಅಲ್ಲದೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಅವಳ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ, ಅವನೊಳಗಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತ್ತು. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಿದ್ದ. ಅವಳ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದ.",[12,3962,3963],{},"ಶ್ರೀಧರ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಏನೋ ಹೇಳುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಅವನ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕೋಪಗ್ರಸ್ತ ದ್ವನಿಯೊಂದು ಕೇಳಿಸಿತು. \"ಅಣ್ಣಾ... ಏನ್ ಮಾಡ್ತ ಇದ್ದೇ ನೀನು? ನಂಗೆ ಇದನ್ನ ನಂಬಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲೆ... ನೀನೂ ಕೂಡ ಅವ್ಳ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ಯಾ?? ಈ **** ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದ...\" ವೇಗವಾಗಿ ತಮ್ಮಿಂದ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಸರಿದು ನಿಂತರು, ಶ್ವೇತಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರ್. ಇಬ್ಬರೂ ಉಷಾಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡತೊಡಗಿದರು. ಶ್ರೀಧರ ಅವಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ, \" ಚೋಟು..! ನೀನು ನನ್ನನ್ನ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕತಾ ಇದ್ದೇ. ನಾನು ಅವಳ ಹತ್ರ ಮಾತೆ ಆಡಲ್ಲೆ. ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ಲೇನ್ ಮಾಡ್ತಿ. ಅವಳು ನಂಗೆ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ...\" ಉಷಾ ಚಿತ್ತೋನ್ಮಾದದಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪಟ್ಟಪ್ರಯತ್ನವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವಂತೆ ಶ್ರೀಧರ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶ್ವೇತಾಳತ್ತ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೋಟ ಬೀರಿದ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ, ಈ ಹಠಾತ್ ಬದಲಾವಣೆ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅಳುವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಾಯಿಗೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದು ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿದಳು.",[12,3965,3966],{},"ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಾಸಿನ ನಂತರ ಶ್ವೇತಾಳ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ದಡಾರನೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಶ್ರೀಧರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯನ್ನು ಉಗುಳುವಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಶ್ವೇತಾ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚ ಹೋದವಳು ಅವನು ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಹೆದರಿ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಇವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸುವ ಬದಲು, ಇವಳತ್ತ ತನ್ನ ತೋರುಬೆರಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಕಟುವಾಗಿ,",[12,3968,3969],{},"\"ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಿಂಗೆ ಅವಳಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬರಕೆ... ನಾನು ನಿನ್ನ..\" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಡುವುದೊರಳಗಾಗಿ ನಾಗರತ್ನ ಬಂದು ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತರು.",[12,3971,3972],{},"\"ಶ್ರೀ, ಇದೆ ಕೊನೆ ಸರಿ ನಿಂಗೆ ನೆನಪಿಸದು. ಅವ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ. ಹೀಂಗೆ ಹೆಂಡ್ತಿಗೆ ಕಾಟ ಕೊಡದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಈ ರೀತಿ ಆಗಲ್ಲೆ.\"",[12,3974,3975],{},"\" ಏನಾದ್ರೂ ಆಗಿರ್ಲಿ. ನಾನು ಮಾತ್ರ ಅವಳನ್ನ ..\"",[12,3977,3978],{},"\"ಆದ್ರೆ ನೀನು ಸತ್ಯಾನ ಬದ್ಲಾಯ್ಸಕೆ ಆಗ್ತಲ್ಲೇ. ನೀನು ಅವ್ಳನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಅಂತ ಒಪ್ಪು-ಬಿಡು, ಅವ್ಳು ನಮ್ಮನೆ ಸೊಸೆ ಅಂತ ನಾ ಒಪ್ಪಿದ್ದಿ ಅಷ್ಟೇ. ನೀನು ಅವ್ಳನ್ನ ಎಳ್ಕೊಂಡು ಬಂದು ಮದ್ವೆ ಆಗದೆ ಹೋಗಿದ್ರೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರ್ತಾನೆ ಇರ್ಲೇ.\"",[12,3980,3981],{},"\"ಅಮ್ಮ..! ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ನೀನು ಉಷಾನ ಅಮ್ಮನೇ ಹೌದಾ? ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಇವ್ಳಿಗೆ ಸಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಇವಳಿಂದಾಗಿ ಹರಿ ನಮ್ಮ ಚೋಟೀನ ದೂರ ತಳ್ಳಿದ್ದು.  ನೀನು ಹೆಂಗೆ ಇವ್ಳಿಗೆ?\"",[12,3983,3984],{},"\" ಶ್ರೀ..! ನೀನು ತಂಗಿ ಪ್ರೀತಿಲಿ ಕುರುಡ ಆಗಿ ಬಿಟಿದೆ. ಹರಿ ಯಾವತ್ತೂ ಉಷಾನ ಲವ್ ಮಾಡ್ತೆ ಇರ್ಲೇ ಅನ್ನದು ಕಾಣದೆ ಇಲ್ಯಾ?\"",[12,3986,3987],{},"\" ನಾನು ಇದನ್ನ ನಂಬದಿಲ್ಲೆ. ಇವ್ಳ ಬಲೆಗೆ ಬಿಳೋದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಹರಿ ಲವ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದದ್ದು ಚೋಟಿನೇ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉಷಾ...\", ಎಂದು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರೂಮಿನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದ.",[12,3989,3990],{},"​           ಶ್ವೇತಾ ಮತ್ತೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಳು. ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಮಾನಸಿಕ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದ್ದು ನಾಗರತ್ನ. ಅವಳ ಈ ಬಲಾತ್ಕಾರಿಕ ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ನಿಜಸಂಗತಿ ತಿಳಿದಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶ್ವೇತಾ ಹರೀಶನ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡಳು.",[12,3992,3993],{},"\" ಬೇಡ, ಶ್ವೇತಾ. ಉಷಾ, ಪ್ರೀತಿ ಏನು ಅಂತ ತಿಳಿಯೋದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಹರೀಶನ್ನ ಲವ್ ಮಾಡಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದ. ಇದು ಅವ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನಾವು ಇವಳ ವಿಷಯ ಅವನ ಹತ್ರ ಹೇಳಕು ಅನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹರಿ ನಿನ್ನ ಮದ್ವೆ ವಿಷ್ಯ ತಿಳಿಸಿದ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ. ಹರೀಶ ಯಾವತ್ತೂ ಉಷಾ ಭಾವನೆ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡಲ್ಲೇ. ನಾನು ಮೊದಲೇ ಎಲ್ಲ  ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಹೀಂಗೆ ಅಗ್ತಿರ್ಲೆ.\", ನಾಗರತ್ನ ಕೂಡ ಶ್ವೇತಾಳ ದುಃಖ ನೋಡಲಾರದೆ ಅಳಲು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದರು.",[12,3995,3996],{},"\"ಅತ್ತೆ, ಅಳಡಿ. ನನಗೆ ಉಷಾ ವಿಷ್ಯ ಯಾವ್ದು ಗೊತ್ತಿರ್ಲೆ. ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ನಾನು ಹರಿ ಜೊತೆ ಮದ್ವೆ ವಿಷ್ಯನಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ತನೆ ಇರ್ಲೇ. ಈಗ್ಲಾದ್ರೂ ಹರಿ ಜೊತೆ ಉಷಾ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿ.\", ತನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ತಾನೇ ಚುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನುಭವವಾದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು, \"ನಂಗೆ ಹೆಂಗೂ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ ಹೋಯ್ದು. ಹರೀಶನ್ನ ಈಗ ಈಸೀಯಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸ್ಲಕ್ಕು.\" ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಂತೈಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.",[12,3998,3999],{},"ಆದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಬಾಗಿಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಸಂಗತಿ ಇವರಿಗೆ ಆಗ ತಿಳಿಯುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರಾರು ಅಲ್ಲ; ಶ್ರೀಧರ.",[12,4001,4002],{},"ಆ ದಿನದಿಂದ ಶ್ವೇತಾ ಉಷಾಳ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ  ಆದಷ್ಟು ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶ್ರೀಧರ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ 180 ಡಿಗ್ರಿ ತಿರುವು ಕಂಡಿತು. ಇಬ್ಬರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅವಳ ಜೊತೆ ಸಂಯಮದಿಂದ ವರ್ತಿಸತೊಡಗಿದ. ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಉಷಾ ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಶ್ವೇತಾ ಮಾತ್ರ ಉಷಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹರೀಶನನ್ನು ಇವಳ ಜೊತೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು.",[12,4004,4005],{},"ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ವಾರಗಳು ಕಳೆಯುವುದೊರಳಗಾಗಿ ಶ್ವೇತಾ ಮತ್ತೆ ನೃತ್ಯ ತರಗತಿಗೆ ಹೋಗತೊಡಗಿದಳು. ಇವಳಿಗೋಸ್ಕರವಾಗಿ ನಾಗರತ್ನ ಹೊಸದೊಂದು ಕಾರನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ಒಬ್ಬ ಡ್ರೈವರ್ನನ್ನು ಕೂಡ ನಿಯೋಜಿಸಿದರು. ಅವಳ ನೃತ್ಯಶಾಲೆಗೂ ಕೂಡ ಒಂದೆರಡು  ಬಾರಿ ಹೋಗಿಬಂದರು. ನೃತ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಅರುಂಧತಿಯವರೊಂದಿಗೂ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು.",[12,4007,4008],{},"ಅಂದು 'ನಾದ-ನೂಪುರ'ದ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ. ಪ್ರತಿವರ್ಷದಂತೆ ಈ ವರ್ಷವೂ ಕೂಡ ವಿವಿದ ಪ್ರಕಾರದ ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಅರುಂಧತಿಯವರ ಕಟ್ಟಾಶಿಷ್ಯೆ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ವಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ತಡವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮುಗಿಯುವುದು ೧೧ ಗಂಟೆ ಆಗಬಹುದೆಂದೂ, ಆ ನಂತರವೇ ಕಾರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಎಂದು ಅತ್ತೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಶ್ವೇತಾಳ ನೃತ್ಯಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಕರೆತರಬೇಕೆಂದು ನಾಗರತ್ನ ಹೇಳಿದರು. ಮೊದಲು ಇದು ತನ್ನಿಂದ ಆಗದು ಎಂದಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರ, ತಾವೇ ಹೋಗುತ್ತೇವೆಂದು ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದಾಗ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಾದನೂಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ.",[12,4010,4011],{},"ರಕ್ಷಣಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಬಳಿ ಶ್ವೇತಾ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಸಭಾಂಗಣದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಸಭಾಂಗಣದ ಒಳಗೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಆರಿಹೋದವು. ಮುಂದಿನ ನೃತ್ಯವೇ ಕೊನೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಖುರ್ಚಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ. ಅಲ್ಲಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ರಂಗಸ್ಥಳ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಂಪು-ನೀಲಿ-ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಗಳ ದೀಪಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಆ ಬಣ್ಣಗಳ ನಡುವೆ ಲೀನವಾಗಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ತಿಳಿನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ಶ್ವೇತಾ ಆಗಮಿಸಿದಳು. ಹಾಡಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ತನ್ನ ಬಳುಕುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಚಲಿಸತೊಡಗಿದಳು. ಶ್ರೀಧರ ಉಸಿರಾಡುವುದನ್ನು ಮರೆತು ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟ. ಅವಳು ಅಪ್ಸರೆಯಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದವಳೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದು ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳ ಮೇಲಿನ ನಿಲುವು ಈಗ ಬದಲಾಗಿತ್ತಷ್ಟೆ. ಅವಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದವನಿಗೆ ಹರೀಶ ಇವಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾದವನಂತೆ ರಂಗಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯತೊಡಗಿದ. ನೃತ್ಯ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಶ್ವೇತಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಂದಿಸುತ್ತಾ ತೆರೆಯ ಹಿಂದೆ ಮರೆಯಾದಳು.",[12,4013,4014],{},"ಆಗಲೇ ಅತ್ತೆಯಿಂದ ಬಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಓದಿದಳು. ಕಾರನ್ನು ಆಗಲೇ ನೃತ್ಯಶಾಲೆಯ ಬಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ನೃತ್ಯಶಿಕ್ಷಕಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಅವರ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ಒಂದು ಏಲಿಯನ್ ಕಂಡಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಳು.",[12,4016,4017],{},"\"ಶ್ವೇತಾ..! ನೀನು ಇವನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಸಲು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ಇರದೆ ಇದ್ರು, ನಾನೇ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದೆ\" ಎಂದು ಅರುಂಧತಿ ಹೇಳಿದರು. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೀಧರ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಾ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರು. \"ಅವನ ಕಡೆ ಏಕೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಹೌದೋ ಅಲ್ವೋ ಅಂತ ಅನುಮಾನಾನ?\", ಅರುಂಧತಿ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಅಣಕಿಸಿದರು. ಶ್ರೀಧರನ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದೇ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಖುರ್ಚಿಯಿಂದೆದ್ದ ಶ್ರೀಧರ್, ಅರುಂಧತಿಯವರತ್ತ ತಿರುಗಿ, \"ಮೇಡಂ, ಲೇಟ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ನಾವಿನ್ನು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ\" ಎಂದನು. ಶ್ವೇತಾ ಅರುಂಧತಿಯವರ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ತಲೆಬಾಗಿಸಿದಳು. ಶ್ರೀಧರನು ಕೂಡ ತನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಿ ತಲೆಬಾಗಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪುವುದೊಂದೇ ಬಾಕಿ ಉಳಿದದ್ದು..!",[12,4019,4020],{},"ಆ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರ ದೃಷ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಶ್ರೀಧರ್ ಶ್ವೇತಾಳ ಭುಜದ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೈಯನ್ನಿಳಿಸಿ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತ ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದ. ಅವನ ಈ ಸಣ್ಣ ನಡತೆ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವನಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇವನ ಈ ಹಠಾತ್ ಬದಲಾವಣೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತ್ತು. ಅವಳು ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ತನ್ನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕೈಗಳಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಬಳಿಹುಳು ಹರಿದಾಡಿದಂತಹ ಅನುಭವವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಗಣಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದವರತ್ತ ನಗು ಬೀರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ  ಘಟನಾವಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಹರೀಶ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಹೃದಯ ಮತ್ತೆ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಲಾಗದಷ್ಟು ಚೂರುಚೂರಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಮದುವೆಯ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೋಡಲು ಹೂಗುಚ್ಛದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಈಗ ಆ ಸುಂದರ ಗುಚ್ಛವು ತನ್ನದೆಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯೊಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.",[829,4022],{},[12,4024,4025],{},"ಶ್ವೇತಾ ಸ್ಟೂಲ್ ಒಂದರ ಮೇಲೇರಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಅಟ್ಟಣಿಗೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿದ್ದಳು. ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಶಾರದಕ್ಕ ಇದ್ದರೂ ಉಷಾ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮಾರಿ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಕರೆದಿದ್ದಳು. ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ದ್ವನಿಯೊಂದು, \"What the..! Are you mad? ಇಳಿ ಕೆಳಗೆ. ಈಗ್ಲೇ\". ಆ ದ್ವನಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈಗ ಕೂಡ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನಡುಗಿಹೋದಳು. ಟೈಲ್ಸ್ ನೆಲದ ಮೇಲವಳು ಬೀಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಲವಾದ ಕೈಗಳು ಅವಳನ್ನು ನೆಲತಾಕುವ ಮೊದಲೇ ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದವು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿದ್ದರೂ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದವರು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದವು. ಅವಳ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆದ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾದ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅವನು ಬೇಕೆಂದೇ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವನೆಂದು ತಿಳಿದೂ ಅವನ ಎದುರು ಹೋಗುವುದು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದು, ಮುಖವನ್ನು ಅವನ ಕತ್ತಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಅಡಗಿಕೊಂಡಳು.  ಶ್ರೀಧರ ಒಮ್ಮೆಲೆ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡ. ಅವಳಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧ, ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಮೃದುಮದುರ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ದೇಹ ಅವನ  ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಮುಖದತ್ತ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ. ಕೂದಲಿನ ಕೆಲವು ಎಳೆಗಳು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವಳನ್ನು ಬೊಂಬೆಯಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಒಂದು ವಾರದಿಂದೀಚೆಗೆ ಅವಳ ಒಂದು ನೋಟ ಸಾಕಿತ್ತು, ಅವನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡ ತೊಡಗಿದಾಗ ತನ್ನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. \"I...I... am sorry\", ಅವನ ಕಡೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ತೊದಲಿದಳು. ತನ್ನನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀಧರ ಹೇಳಿದ, \"ಇನ್ನೊಂದು ಸರಿ ಈ ರೀತಿ ಕೆಲ್ಸ ಎಲ್ಲ ನೀ ಮಾಡಕೆ ಹೊಡದ. ಶಾರದಕ್ಕ ಇದ್ದ. ಅವಳ ಹತ್ರ ಹೇಳು. ಈ ರೀತಿ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬಿದ್ದು ನಿಂಗೇನಾದ್ರೂ ಆಗಿದ್ರೆ?\" ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟೆರೆ ಬೇರೇನೂ ಮಾಡಲು ಅವಳಿಂದಾಗಲಿಲ್ಲ.",[12,4027,4028],{},"ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಹರೀಶನೊಂದಿಗೆ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಭೌತಿಕ ಸ್ಪರ್ಶಗಳಾವುದು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಸ್ಪರ್ಶಗಳೂ ಕೂಡ ಇವಳಿಗೆ ಅಹಿತಕರವಾಗಿಯೇ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಶ್ರೀಧರನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ತನ್ನ ಮೇಲಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು, ಇವಳಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳು ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಉಸಿರಾಟ ಏರುಪೇರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹಿತವಾದ ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಿದ ಹಾಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಮುದ್ದಾದ ನಗುವೊಂದು ಹರಿದಾಡಿತು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನೆಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾ ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ  ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು. “What the..! Say something.” ಅವನತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದಳು; ಈ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ..! ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೋಡುವ ಮೊದಲು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿ ಹೋದಳು,-\"ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆಗಲಿ.\"",[12,4030,4031],{},"ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರನ ಫೋಟೋ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಶಾರದಕ್ಕ ಬಂದು ಉಷಾ ಸ್ಟೋರ್ ರೂಮಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದರು. ಆದರೆ ಶ್ವೇತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ರೂಮಿನ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿತ್ತು.  ಇವಳಿಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಭಯ. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯೇ ನಿಂತು, \"ಉಷಾ, ಒಳಗೆ ಇದ್ಯಾ ನೀನು?\" ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೀಪವು ಬೆಳಗಿತು. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಉಷಾ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಶೀತಲ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು-\"ಓಹೋ, ನಿಂಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಅಂದ್ರೆ ಹೆದ್ರಿಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಿ. ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲೆ ಒಳಗೆ ಬಾ. \" ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಅವಳ ಈ ದ್ವನಿಛಾಯೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತು. ಅಪಾಯದ ವಾಸನೆ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಉಷಾ ಹೇಳಿದಂತೆ ದೂರದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಖುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತಳು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಉಷಾ, ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರವಾಗಿ, \"ನನ್ನ ಜೀವನಾನ permanent ಆಗಿ ಕತ್ತಲೆಗೆ ದೂಕಿದ ನೀನು ಇದೆ ಕತ್ತಲೇಲಿ ಗಾಳಿ ಇಲ್ದೆ ಒದ್ದಾಡಿ ಸಾಯಿ\" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅರೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಳು. ಶ್ವೇತಾ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಬಡಿದು ಚೀರಿಕೊಂಡರೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತೆ ನಾಗರತ್ನ ದೇವಸ್ತಾನದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಧರ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ದೀಪ ಅರಿತು. ಮತ್ತೆ ರೂಮಿನ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲೆ..!",[12,4033,4034],{},"ಶ್ರೀಧರ ರಾತ್ರಿ 8 ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ. ಉಷಾ ಹಾಗೂ ಅಜ್ಜಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ತಾಯಿ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ದಿನಾಲೂ ಹೋಗುವುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಶ್ವೇತಾ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ. ಉಷಾ ತನಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದಳು. ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೂಗಿದ. ಯಾವುದೇ ಮಾರುತ್ತರ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ಉದ್ಭವಿಸಿತು,\"ಶ್ವೇತಾ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಳೆ?\" ಉಸಿರಾಡುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಮನೆಯ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯನ್ನೂ ಹುಡುಕಿದ. ಶ್ವೇತಾ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.",[12,4036,4037],{},"ಹರೀಶನೊಡನೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಬಂದೊಡನೆಯೇ ಹರೀಶನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ. \"ಅವಳೆಲ್ಲಿ? ಅವಳೇನಾದ್ರೂ ನಿನ್ ಜೊತೆ ಇದ್ರೆ ಅವ್ಳನ್ನ ಸಾಯಿಸಿ ಬಿಡ್ತಿ.\"",[12,4039,4040],{},"\"What? ಯಾರು?\", ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಹರೀಶ.",[12,4042,4043],{},"\"ಜಾಸ್ತಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಆಗಿ ಆಕ್ಟ್ ಮಾಡಡ. ಅವಳನ್ನ ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಅಡಗಿಸಿ ಇಟ್ಕೊಳೊ ಅಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಬಂತ?\"",[12,4045,4046],{},"\"OMG! Where is she? ಇಲ್ಲೆ. ಅವ್ಳು ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೆ. ಅವ್ಳು ನನ್ ಹತ್ರ ಬರ್ಲೇ ಇಲ್ಲೆ. ಏನಾತು? ಅವ್ಳಿಗೆ ನೀನು ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಾನು ಸುಮ್ನೆ ಬಿಡದಿಲ್ಲೆ.\"",[12,4048,4049],{},"\"ಹರಿ....\", ಈ ಬಾರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೇಳಿದ, \"ನಾನು ಮನೆಲಿ ಇರ್ಲೇ. ಈಗ ಬಂದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವ್ಳಿಲ್ಲೆ. ಅವ್ಳು ನಿನ್ ..ನಿನ್ ಹತ್ರ ಬೈಂದ ಅಂತ... ಅಂತ..\" ಎಂದು ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕರೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ರೇಗಾಡಿದ. ಯಾರಿಗೂ ಏನು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,4051,4052],{},"ಸಿಸಿಟಿವಿ ವೀಡಿಯೋವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಅವಳು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕೂಗಿದ, \"ಶ್ವೇತಾ.. ಪ್ಲೀಸ್.. ವಾಪಸ್ ಬಾ..\" ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಉಷಾ ಸಂತೋಷದ ಕಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶಾರದಕ್ಕ ಬಂದು ಶ್ವೇತಾ 6 ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಸ್ಟೋರ್ ರೂಮ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು ಎಂದರು. ಶ್ರೀಧರ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ತ ಓಡಿದ. ಟಾಮಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕೆರೆಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒಡೆಯುವಂತೆ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟೀ ರಾಮಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಒಳಗೆ ದೀಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾ.",[12,4054,4055],{},"\"Now she’s out of danger. ಅವಳ ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇತ್ತು. ಅವಳು ಬೇಗನೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಬ್ರೈನಿಗೆ ತೊಂದ್ರೆ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಅವಳೀಗ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತ ಇದಾಳೆ. But ಯಾರಾದ್ರೂ ಅವ್ಳ ಜೊತೆ ಇರ್ಲೇ ಬೇಕು.\"",[12,4057,4058],{},"\"ನಾನು ಅವ್ಳ ಜೊತೆ ಇರ್ತೀನಿ\", ಶ್ರೀಧರನ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನಾಗರತ್ನರವರ ದೃಷ್ಟಿ ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಹೊರಳುತ್ತದೆ. ಅವರು ಇವನ ಮಾತಿಗೆ ಎದುರಾಡಲೂ ಇಲ್ಲ, ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರನಡೆದರು. ಅವರು ಆ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಸಂತೋಷಕಾರಕವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ್ ರೂಮಿನ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಾಗೆ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಿಣಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಉಷಾ ಕಂಡಳು. ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು  ಕ್ರೋಧಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿತು. \"ಮಮ್ಮಿ\" ಎಂದು ಅವಳು ಕಿರುಚಿದರೂ ನಾಗರತ್ನ ಅವಳನ್ನು ಅಪರಿಚತರನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.",[829,4060],{},[12,4062,4063],{},"ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹತ್ತಿಯಂತಿದ್ದ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಸವರಿದಳು.  ಏಳಲು ಸೋಮಾರಿತನ ತೋರಿ ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದೇ ಹತ್ತಿಯಂತಿದ್ದ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಮೂಗನ್ನು ಸವರಿದಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಒಮ್ಮೆಲೆ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕಿರುಚ ಹೊರಟವಳು ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಡೆದುಕೊಂಡಳು. ಶ್ರೀಧರ ತನ್ನ ಮೊಣಕೈ ಮೇಲೆ ತಲೆಯನ್ನು ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯನ್ನು ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ. ನೋಟ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಮೇಲೆಯೇ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾಲುಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ತನ್ನದೊಂದು ಕೈ ಕೂಡಾ ಅವನ ಟಿ-ಶರ್ಟಿನ ಕಾಲರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.",[12,4065,4066],{},"ಅವನು ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ, \"How are you feeling now?\" ಅವನ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಳಜಿಯ ಛಾಯೆ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. \"ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕನವರಿಸ್ತ ಇದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹಿಡ್ಕಳಕಾತು. ಈಗ ಹೇಗೆ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದ್ದು? ತಲೆ ನೋವು ಏನಾದ್ರೂ ಇದ್ದ?\" ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಧರನೊಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಇರುವುದು, ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರಾರು ತನಗೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಲಾರರು ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ಹನಿಯನ್ನು  ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏನು ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಋಣಾತ್ಮಖವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು.",[12,4068,4069],{},"ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, \" ಪ್ಲೀಸ್ ಶ್ವೇತಾ. ಅಳಡ. ಏನು ಆಗಲ್ಲೆ ನಿಂಗೆ. ನಾನು ನಿನ್ ಜೊತೆ ಇರ್ತಿ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪರಿಹಾರ ನಾನು ಮಾಡ್ತಿ.\" ಅವನ ಈ ಮಮತೆಯುಕ್ತ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳವೆನ್ನಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳು ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ ಶ್ರೀಧರ ಅವಳನ್ನು ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿಸಿದ. ರೂಮಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶ ವೇಗವಾಗಿ ಏರತೊಡಗಿತು. ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒರೆಸಿದ. ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಅವಳ ಮುಖಾದತ್ತ ತರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಶ್ವೇತಾ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಳು.",[12,4071,4072],{},"ಅವರಿಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳು ಇನ್ನೇನು ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆಯೆಂದು ಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೇ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿಯುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ದಡ್ಡನೆ ತಾವಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು. ಶ್ರೀಧರ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಾಗರತ್ನ,  ಹರೀಶ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಾಳ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಬಂದಿರುವರೆಂದೂ, ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವಳು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಿರುಚಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹರೀಶ ಕೂಡ ಆಗಮಿಸಿದ. ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಬಂದ ಹರೀಶನಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ಹೋದ ಶ್ರೀಧರ. ಉಷಾ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬಂದು ನಿಂತು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನತ್ತ ತಿರುಗಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣ ಶ್ವೇತಾ, ಅವಳನ್ನು ತಾನು ಸಾಯಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದಳು.",[12,4074,4075],{},"ನಾಗರತ್ನ ಉಷಾಳ ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಏಟು ಹಾಕಿ ಹೇಳಿದರು, \"ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಿಂಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇನೋ ಬೈಯಕೆ. ನಿನ್ನನ್ನ ಕೊಲ್ಲಕು, ಅವ್ಳನ್ನಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಕೂಡ ಇದೆ ತರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನಾನು ಸಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಲ್ಲೇ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಹತ್ರ ಸೇಮ್ ಆಟ ಆಡಿದೆ.   ಅವ ನಂಬಿದ. ನೀನು ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರೆಗ್ನೆಂಟ್ ಆಗೇ ಇರ್ಲೇ. ಅದು ಹೇಗ್ ಸಾಧ್ಯ? ಹರೀಶ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರ್ಸಿರ್ಲೆ ಇಲ್ಲೆ. ಇವ್ಳಿಂದಾಗಿ ಶ್ವೇತಾ ನರಕ ಅನುಭವಿಸಕಾತು. ಇನ್ಮುಂದೆ ಹೀಂಗೆ ಆಗ್ಲಾಗ ಅಂತ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ತಗೈOದಿ. ಅವ್ಳು ಹರೀಶನ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಇದ್ದ. ಉಷಾ ಕಿರುಚಿದಳು, \"ಅವಳೊಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸಿ. ಅವ್ಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನ ಹಾಳು ಮಾಡಡ. ಅವ್ಳನ್ನ ಆವಾಗ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲಕಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಕೊಲ್ಲದೆ ಬಿಡದಿಲ್ಲೆ.\"",[12,4077,4078],{},"ಮುಂದೆ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಉಷಾ ಶ್ವೇತಾಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಶ್ವೇತಾ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟ ಪಡತೊಡಗಿದಳು. \"ಉಷಾ...\", ಹರೀಶ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರ, ಇಬ್ಬರೂ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಕಿರುಚಿ ಅವಳತ್ತ ನುಗ್ಗಿದರು. ಶ್ರೀಧರ್ ಉಷಾಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿದನೆಂದರೆ ಅವಳು ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬಿದ್ದಳು. ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಉಷಾ \"ಅಣ್ಣಾ..\" ಎಂದಳು. \"Stop...!\", ಶ್ರೀಧರ್ ಬೆಂಕಿಯಂತಾಗಿದ್ದ, \" ಅಣ್ಣಾ ಅಂತ ಕರ್ಯಡ. ನೀನು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಸತ್ತಂಗೆ.\" ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹೀರೊ ಆಗಿದ್ದ ಅಣ್ಣಾ ಈಗ ವಿಲನ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದ. ಉಷಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಓದಿ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು. ಶ್ರೀಧರ್ ಶ್ವೇತಾ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ ಹರೀಶ ಅವಳನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತಿದ್ದ. ಶ್ವೇತಾಳ ಸುಖ-ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ತಾನು ಅವಳಿಂದ ದೂರಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.",[829,4080],{},[12,4082,4083],{},"ಉಷಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಂದಿಗೆ 14 ದಿನಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಓಡಾಟವೆಲ್ಲ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಸೋಫಾ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಹರೀಶ. \"Hi.. ಹೆಂಗಿದ್ದೆ? ಶ್ರೀ ಬೆಳಗ್ಗೇನೇ ಮನೆಗೆ ಬಾ ಅಂದ. ಎಂತಕೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೆ.\", ಎಂದವನೇ ಶ್ರೀಧರನ ರೂಮಿನತ್ತ ಹೋದ. ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಕೂಡ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳೂ ಕೂಡ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು. ಸೋಫಾ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರನ ಬೆನ್ನು ಇವಳ ಕಡೆಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಇವಳ ತಲೆಯ ತುಂಬಾ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಯೋಚನೆಗಳು.",[12,4085,4086],{},"\" ನನ್ನ ಕ್ಷಮಿಸು ಹರಿ. ನಾನು ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಿ.\", ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರ ಹೇಳಿದ.",[12,4088,4089],{},"\" ಅದೆಲ್ಲ ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು. ಈಗ ನೀನು ಕೂಡ ಅವ್ಳನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೇ.\", ಹರೀಶ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ನೋಡಿದ.",[12,4091,4092],{},"\" ಪ್ಲೀಸ್ ಹರಿ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಆ ದಿನಗಳನ್ನ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕಳಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಡದಿಲ್ಲೆ. ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಖುಷಿನೇ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಪಾಪಿ ಆಗಿ ಬಿಟಿಡಿ. ಶ್ವೇತಾ ಒಂದು ಶುಭ್ರ ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ ಹುಡ್ಗಿ. ಅವಳನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷನಾ ಕೊಡು.\"",[12,4094,4095],{},"ಶ್ರೀಧರನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಹರೀಶನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನೇ ನಂಬಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಪ್ಪಡರಿದಂತಾಯಿತು. ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ನೆಲವೇ ಬಿರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎನಿಸಿತು.",[12,4097,4098],{},"\"I want to give her divorce. And ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷ್ಯ, she's still untouched and we never...\", ಶ್ರೀಧರನ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶ್ವೇತಾಳಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಂತಲ್ಲೇ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಳು.",[12,4100,4101],{},"ಅವಳು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಸುತ್ತಲೂ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದರು, ಶ್ರೀಧರನೊಬ್ಬನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಡಿಸ್‌ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. 8 ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಶ್ರೀಧರನಿಂದ ಕರೆಯೂ ಕೂಡ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಪೇಪರ್ಸ್ ಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ವಿದೇಶಿ ಕಾರೊಂದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಪೃಥ್ವಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ನ 50% ಶೇರ್ ಇವಳ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರೆ ವಿನಹ ಶ್ವೇತಾಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನೃತ್ಯವನ್ನೇ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಠೋರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.",[829,4103],{},[12,4105,4106],{},[437,4107,4108],{},"Present Day",[12,4110,4111],{},"ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮೊಬೈಲಿನ ರಿಂಗ್ ಕೇಳಿ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಳು. ಸಮಯ ಬೆಳಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆ. ಕರೆ ಮಾಡಿದವರ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ನಾಗರತ್ನರವರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದಳು. \"ಅತ್ತೆ..! ಏನಾತು? ಹೆಂಗಿದ್ದಿ ನೀವು? ಅಜ್ಜಿ..?\" ಎಂದು ಕೆಲಕ್ಷಣ ಮಾತನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ \"ಶ್ರೀ...! ಶ್ರೀ ಹೆಂಗಿದ್ದ ?\" ಎಂದಳು. ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಾಗರತ್ನ ಆಳುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, \"ಶ್ವೇತಾ... ನನ್ನ ಶ್ರೀ ಮೊದಲಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲೆ. ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಮಾತ್ರೆ ಕೂಡ ತಗತ ಇಲ್ಲೆ. ಅಪ್ಪ, ತಂಗಿ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಕೂಡ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಪ್‌ಸೆಟ್ ಆಗಿರ್ಲೆ.   ಕೋರ್ಟಿಂದ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಊಟ-ತಿಂಡಿ ಸರಿ ಮಾಡ್ತ ಇಲ್ಲೆ. ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆನೂ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನದೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಯ್ದ. ಶ್ವೇತಾ.. ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ? ಶ್ವೇ... \"",[12,4113,4114],{},"ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ವೇತಾ ಅಲ್ಲಿದ್ದರೆ ತಾನೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ 20 ಸೆಕೆಂಡ್ಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಶ್ರೀಧರ ನೀಡಿದ್ದ ಕಾರನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡದೆ ಇದ್ದವಳು , ಇಂದು ತಾನೇ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಳು. ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸಾಗರವೇ ನೆರೆದಿತ್ತು. 20 ಉಪಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ರಾಕೆಟೊOದು \"ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿ ಉಪಗ್ರಹ ಉಡ್ಡಯನ ಕೇಂದ್ರ\"ದಿಂದ ಗಗನಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರೆಲ್ಲ ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಇವಳಿಗೆ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ವಾಹನಗಳ ನಡುವೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಸಾಕುಸಾಕಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಬೇರೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.",[12,4116,4117],{},"ಅಂತೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಧಾಟಿ ಪೃಥ್ವಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್ ಎದುರು ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. 'ದೊಪ್ಪ್' ಎಂದು ಭೀಕರ ಶಬ್ಧವಾಯಿತು. ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯ ಹೋದವಳು ಬೆಚ್ಚಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದಳು. ಕಾರಿನ ಬ್ಯಾನೇಟ್ ನುಜ್ಜುಗುಜ್ಜಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಯುವಕನ ದೇಹವೊಂದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ತನ್ನ   ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ನೋಡಿದಳು. ಅವನ ಮುಖ ಕಂಡಿತು. ಅದು ಶ್ರೀಧರ ....!",[12,4119,4120,4121],{},"​",[437,4122,4123],{},"THE END......????",[829,4125],{},[12,4127,4128],{},"ತಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೂ ವಿದೇಶದಿಂದ ಇವನ ಕಂಪನಿಯ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಕಂಪನಿಯ ವ್ಯವಹಾರ, ರೀತಿ-ರಿವಾಜುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಶ್ರೀಧರ........ ಬಾಗಿಲು ದಡಾರನೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಹಿಂದೆಂದೂ ಇವನು ಕಂಡಿರದ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಒಳನುಗ್ಗಿ ಬಂದಳು ಶ್ವೇತಾ. ಕೆದರಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೂದಲುಗಳು, ಹಳೆಯದಾದ ಸಾಧಾರಣ ಸೀರೆ, ಅವನನ್ನು ಅರೆನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ ಉಂಡೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು. ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾ ಕಾರಿನಿಂದಿಳಿದು ನೇರವಾಗಿ ಶ್ರೀಧರನಿದ್ದ ರೂಮಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದಿದ್ದಳು.",[12,4130,4131],{},"ಶ್ರೀಧರನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಆವಾಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನರು ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಕೆಲವೇ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚು-ಕಡಿಮೆ ಕಿರುಚಿದಳು, -\"How dare you..?\" ಅವಳ ಈ ಹಠಾತ್ ಆಗಮನದಿಂದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರ, \"What the..! What are you doing?\" \"ನಿಮ್ಮನ್ನ ನೀವು ಏನಂತ ತಿಳ್ಕೊ0ಡು ಬಿಟಿದಿ? ರಾಜಾನ? ಮಂತ್ರವಾದಿನಾ? What?\" ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಾ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಇವನಿಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದ ಶ್ವೇತಾಳನ್ನು ಕಂಡು ತನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ನಂಬಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವರು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಇವನ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆಡಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊರಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ವಿನಂತಿಸಿದ. ಮೊದಲನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೆರೆದಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವುದರೊಳಗೆ ಕೊನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಹೊರ ಜಾರಿದ್ದ. ಶ್ರೀಧರ ಶ್ವೇತಾಳ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನು ಖುರ್ಚಿಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಗುದ್ದಿದಳು. ಅವಳ ಉಸಿರಾಟ ಸಹಜಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದೆ ನೀರ ಹನಿಗಳು ಧರೆಗುರುಳುತ್ತಿದ್ದವು.",[12,4133,4134],{},"ತನ್ನ ತೋರು ಬೆರಳನ್ನು ಅವನ ಎದೆಗೆ ತಿವಿಯುತ್ತಾ \"ಕ್ಯೂಟ್ ಆಂಗ್ರೀ\" ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು, \"ಎಂತಕೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನೀವೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ನಡೆಯನ್ನ ನಿರ್ಧರಿಸೋದು? ನಾನು ಬಡ ಮನೆತನದವ ಅಂತಾನ? ನನ್ನ ಜೀವನಾನ ನೀವು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಬದಲಿಸಲು ನೋಡಿದಾಗ್ಲೆಲ್ಲ ನಾನು ಸುಮ್ನಿದ್ದಿ. ಚಂಡಮಾರುತದ ತರ ನನ್ನ lifeಗೆ entry ಕೊಟ್ಟಿ, ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ನನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆದಿ, ಆಗ್ಲೂ ಕೂಡ ನಾನು ಸುಮ್ನಿದ್ದಿ. ಉಷಾ ಜೀವನಾನ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದು ನಾವೇ ಅಂತ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಹರಿನ ಧೂಷಿಸಿದರೂ ನಾನು ಎಂತು ಮಾತಾಡಲ್ಲೆ. ಉಷಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡ್ಕಂಡ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ನನ್ನ ಹೊರಕ್ಕೆ ಎಸದಿ, ಟಿಶ್ಯೂ ಪೇಪರ್ ತರ. ಅದರಿಂದ ನನ್ ಮರ್ಯಾದೆ ಏನಾಗ್ತು ಅಂತ ನೀವು ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ಲೆ ಇಲ್ಲೆ. ನಾನು ಅಷ್ಟೇ, ನೀವು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಪ್ಕಂಡಿ. ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ದುಡ್ಡು, ಕಾರು ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನ ಶ್ರೀಮಂತಳಾಗಿ ಮಾಡಿದಿ. ಮನೇಲಿ ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ನಾನು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಗಳಕಾತು. ನಾನು ಸಣ್ಣಕಿದ್ದಾವಗಿಂದಾನು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ತರಾನೆ ನೋಡ್ಕೈಂದ. ಅವ್ರನ್ನ ನಾನು ಮಾವ..ಅತ್ತೆ ಅಂತ ಕರ್ದಿದ್ದೆ ನೆನಪಿಲ್ಲೆ. ಅವುಕ್ಕೆ ಎದ್ರು ಮಾತಾಡದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ನನ್ನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನನ ಬಿಟ್ಟು ಸುಮ್ನಾದಿ. ನೀವ್ಯಾಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದ್ ಸರಿನೂ ನನ್ನ ಆಸೆ , ಆಕಾಂಕ್ಷೆ, ಈ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲೆ? ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಜೊತೆನೇ ಆಟ ಆಡಿ ನಿಮ್ಮ limitನ ಮೀರಿಬಿಟಿದಿ. ನಂಗೆ ನಿಮ್ಮ ಈ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಯ್ದು. ಯಾರು ನೀವು? ಯಾಕೆ ಹೀಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ್ದು?\", ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವನ ಕೊರಳಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿದಳು, ಗದ್ಗದಿಸುತ್ತಾ ಕರಗಿಹೋದಳು. ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದೇ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆದಷ್ಟು ಸಿಹಿದನಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಲು ಶಕ್ತನಾದ.",[12,4136,4137],{},"\"ಶ್ವೇತಾ..! ನಾನು...\" ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲು ಬಾಯಿ ತೆರೆಯ ಹೋದ. ಆದರೆ ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನೆರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಅವನ ಕತ್ತಿನ ಸುತ್ತ ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರಿಂದ ಮಾತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಂತಿತು. ಕಣ್ಣು ಅವಳ ಕಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸತೊಡಗಿತು. ಹಿಂದಿನ ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದ. ಇವನು ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾತಾಡುವುದು ಎಂದು ಪದಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವಳ ಮೃದು-ತೇವ ಬರಿತವಾದ ತುಟಿಗಳು ಇವನ ತುಟಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದವು.",[12,4139,4140],{},"ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಗಾಳಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೆನಿಸಿ ತಲೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಉಸಿರು ನಾನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ ಎಂಬಂತೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. \"ಶ್ವೇತಾ..\" ಎಂದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಉಸುರಿದ. ಶ್ವೇತಾ ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಹಿಯಿಂದ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸಿದಳು. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಒಮ್ಮೆ 'ಹ್ಮ್' ಎಂದಳು.\" \"ಶ್ವೇತಾ.. ಪ್ಲೀಸ್.. ಕಣ್ಣು ತೆರಿ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಸರಿ ಪ್ಲೀಸ್.\" ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆದಳಾದರೂ ನೋಟವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಹರಿಬಿಟ್ಟಳು. \"'ಶ್ವೇತಾ.. ನನ್ನನ್ನ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡ್ತ್ಯ? ನಾನೊಬ್ಬ ಸರ್ಟಿಫೈಡ್ ಜರ್ಕ್. ನಾನು ನಿನ್ ಜೊತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ರೀತಿ ರಾಕ್ಷಸರಿಗಿಂತಲೂ ಕಡೆ ಆಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೂ.. ನೀನು... ಇದನ್ನ ಮೊದ್ಲೇ ಯಾಕೆ ಹೇಳಲ್ಲೇ? Why? ಈಗ ಹರಿಯ ಕತೆ?\" ಹಾ ಹಾ.. ಈಗ ಹರಿಯ ಕತೆ ಹರಿಕತೆ ಕೇಳುವುದೊಂದೇ.. ಅವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹೆದರಿಕೆಯೊಂದು ಉದ್ಭವಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು. ಮತ್ತೆ ಬಿಕ್ಕಿದಳು. ಅವಳ ಈ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನರಿತ ಶ್ರೀಧರ ಅವಳಿಗೆ ಒರಗಿ, ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮೇಲೊಂದು ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದ. ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಶ್ವೇತಾ ತಲೆಯನ್ನಿರಿಸಿದಳು. ಕೆಲನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ, ಶ್ವೇತಾ ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಮೃದು ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು,\"ನಂಗೆ ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅಂತ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲ್ಲೆ. ಶ್ರೀ..don't leave me.  ನೀವಿಲ್ದೆ ನಾನು ಬದ್ಕಾದಿಲ್ಲೆ.. ಪ್ಲೀಸ್...\" ಅವಳ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಧರನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಅವನಿಗೇ ತಿಳಿಯದೆಲೆಯೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡವು. ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಗೆ ಒರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಗದ್ಗದಿತನಾಗಿ ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉಸುರಿದ,\"I love you too... ನೀನಿಲ್ದೆ ನಾನು ಜೀವಂತ ಶವದ ತರ ಆಗಿಬಿಟಿದಿ. ನೀನು ಹರಿನ ಈಗ್ಲೂ love ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಿ.  So\" ಮತ್ತೆ ಸಿಟ್ಟಿನ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ಶ್ವೇತಾ ಅವನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದಿದಳು. \"ಅದನ್ನ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಯಾಕ್ ಕೇಳಲ್ಲೇ? ನೀವೇ ಅದನ್ನೂ decide ಮಾಡಿದಿ. I hate you\" ಅವಳ ಈ ಹುಸಿಗೋಪಕ್ಕೆ ನಕ್ಕ ಶ್ರೀಧರ, \"Sorr,,,,\" ಎನ್ನುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಅವನ ಮಾತು ನಿಂತಿತ್ತು. ಇವನ ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮುತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದ ಶ್ವೇತಾ ಮೂಳೆಮುರಿವಂತಹ ಅಪ್ಪುಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.",[12,4142,4143],{},[437,4144,1322],{},[12,4146,4147],{},[562,4148,4149],{},"This story is dedicated to the villages which were drowned in Sharavathi Reservoir 60 years ago.",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4151},[],"An unexpected love story of a girl",{},{"title":3647,"description":4152},"stories\u002Fpriti-anirikshita","f86MaV9leHYz9Ho9RXkDfRhjPIx8XUXWhI_Me1PT4sQ",{"id":4158,"title":300,"author":1207,"body":4159,"cover":308,"date":7,"description":309,"download":311,"extension":22,"meta":4218,"navigation":24,"path":312,"seo":4219,"slug":314,"stem":4220,"__hash__":4221},"stories\u002Fstories\u002Ftears-of-a-martyr.md",{"type":9,"value":4160,"toc":4216},[4161,4165,4168,4172,4175,4177,4180,4183,4186,4189,4192,4195,4198,4201,4204,4207,4210,4213],[12,4162,4163],{},[416,4164],{"alt":300,"src":308},[419,4166,4167],{"id":314},"Tears of A Martyr",[12,4169,4170],{},[437,4171,309],{},[12,4173,4174],{},"ರಘು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಗಾಯಗಳಿಂದಾಗಿ ತಡೆಯಲಾರದ ನೋವು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಅನುಭವಿಸದ ನಿಶ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸತೊಡಗಿದ್ದನು. ಆತನಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಹುರುಪು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಕ್ಷಣಗಳು ಉರುಳಿದಂತೆ ನೋವಿನ ತೀವ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಆದರೆ ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.. ಈ ನೋವು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮಾತ್ರ ಎಂದು. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ನೋವು. ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿಯೋ ಅಥವಾ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದಲೋ ಸಾಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಹಾರಿ ಬರುವ ಗುಂಡಿನ ಮಳೆಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ  ನಮ್ಮ ನೆಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಸೆ ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಆತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು ನಿಜವಾಗುವ ಸಮಯ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿತ್ತು.",[12,4176,305],{},[12,4178,4179],{},"ಸುಮಾರು ಆರು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ತಲೆಯಿಂದ ರಕ್ತ ಒಸರಹತ್ತಿತು. ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆಯತೊಡಗಿದನು. ಮಗನ ಆಕ್ರಂದನ ಕೇಳಿಸಿ ಅಂಗಳದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೈದರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಮಹಿಳೆ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲಕ್ಕೆಸೆದು ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದತ್ತ ಓಡಿದಳು. ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಮಗನಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಗನನ್ನು ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲು ಬೈದಳು... ನಂತರ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೊರಬರತೊಡಗಿತು.",[12,4181,4182],{},"ಅಂದು ಅಮ್ಮನ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷೆ ಪಡೆದ್ದಿದ್ದನು… ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಂದು ಆತ ಭಾರತವೆಂಬ ಪವಿತ್ರ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೊನೆಯುಸಿರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ ಅನುಭವ ಪಡೆಯತೊಡಗಿದನು.",[12,4184,4185],{},"\"ಸ್ಯಾಮ್...\", ತನ್ನ ತಣ್ಣಗಿನ ಒಣಗಿದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆಡಿಸಿದನು.. ಸಮರ್ಥ ರಘುವಿನ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು. \"ನೀರು... ನೀ...ರು..\".",[12,4187,4188],{},"ರಘು ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಥ ಒಂದೇ ಊರಿನವರು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಆಡಿ ಬೆಳೆದವರು. ಈ ಗೆಳೆತನ ಸೈನ್ಯ ಸೇರಿದ ಮೇಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು, ಒಂದೇ ಬೆಟಾಲಿಯನ್. ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಏರು ಪೇರುಗಳನ್ನು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕಳೆದಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರು ಅವರ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ನಲ್ಲಿ ಲವ-ಕುಶ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾಗಿದ್ದರು.",[12,4190,4191],{},"ರಘುವಿನ ಬಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಸಿದನು. ಸಮರ್ಥನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ವಿಧಾಯ ಹೇಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದು ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. \"ಸ್ಯಾಮ್.. ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳು..\",  ಒಮ್ಮೆ ಧೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಂಡನು. \"ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳು. ಈ ಫಾಟ್.. ಈ ಫಾಟ್ ಫಾರ್ ದಿ ಲ್ಯಾಂಡ್ ವೇರ್ ಈ ಗ್ರ್ಯೂ, ಪ್ಲೇಯ್ಡ್, ಲರ್‌ನ್ಟ್ , ಕ್ರೈಡ್ ಅಂಡ್ ವೇರ್ ಈ ಲಿವ್ಡ್.. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಯಮಪುರಿಗಟ್ಟುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿದನೆಂದು ಹೇಳು..\" ಎಂದು ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ನೋವು ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಗೊಡಲಿಲ್ಲ. ಸಮರ್ಥನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದಿದ್ದವು. ಸೈನಿಕರಾದವರು ಎಂದಿಗೂ ಅಳಬಾರದು ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನರು ಹೇಳುವ ಮಾತು. ಆದರೆ ಸೇನಾಮನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದಾಗ ಆತನ ಅಳುವಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾರಣಗಳಿರುವುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. Yes. They cry without letting anyone know they are crying.",[12,4193,4194],{},"ಜೀವದ, ಜೀವನದ ಗೆಳೆಯ ತನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಮಡಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿತು... ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂದೂಕವನ್ನು ನೆಲೆದ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡನು. ಆತನಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತ್ತು - ತಾನು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೃತಿಗೆಡದೆ ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕೆಂದು.",[12,4196,4197],{},"\"ರಘು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಷ್ಟೇ, ನಮ್ಮ ಮೆಡಿಕಲ್ ಟೀಂ ಬರುತ್ತೆ. You’ve to live.. My friend..”. ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳಪು ಮಾಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡು ರಘು ಅರೆಜೀವವಾಗಿದ್ದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ. ಆ ನಗುವಿನಿಂದಲೇ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ... ಫಾರ್ ಹಿಸ್ ಓನ್ ಡೆತ್…! ಹುತಾತ್ಮರಾಗುವುದು ಎಂದರೆ ಸೈನಿಕನ ಜೀವನದ ಗೌರವ ಎಂದು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿನ ವಾಕ್ಯ. ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ಸಾಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಆತನ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ದೇಶಪ್ರೇಮ ಅಮರ ಎಂಬುದು ರಘುವಿಗೆ ತಿಳಿದ ವಿಷಯ.",[12,4199,4200],{},"ಮತ್ತೆ ರಘುವಿನ ಮಧುರ ನೆನಪಿನ ಚೌಕಿಯೊಳಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ತನ್ನ ಲೇಡಿ ಲವ್ ಮತ್ತು ನಗುತ್ತಿರುವ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಲು. ಗಡಿರೇಖೆಯ ಬಳಿ ಆತನನ್ನು ರವಾನಿಸಿ ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿತ್ತು. ಆಗ ಮಗಳ ಜನನದ ಖುಷಿಯ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡುವ ತವಕ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೂಡಲೇ ಹೊರಟು ಬರುವ ಹಾಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಘ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಶತ್ರುಗಳು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು.",[12,4202,4203],{},"ಆದರೆ ಈಗ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುವ ಬಯಕೆ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಭಾವನೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೃದಯ ಕಿವುಚಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ನಮಗೂ ಗೊತ್ತು.. ಇನ್ನೆಂದೂ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಆತ ನೋಡಲಾರ. ಮಗಳೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲಾರಳು, ಅಪ್ಪನ ಮುದ್ದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾರಳು. ಆನೆ ಬಂತೊಂದಾನೆ ಆಟ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆದರೆ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಬೆಂಬೆಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತನ ತೊಡೆಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಒತ್ತತೊಡಗಿ ನೋವಿನಿಂದ ಮುಖ ಕಿವುಚಿದನು.",[12,4205,4206],{},"ಸಮರ್ಥ ರಘುವಿನ ಕೈಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆತ ಸಿದ್ದನಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹೋಮ ಎಂಬುದು ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. \"ರಘು.. ರಘು..\" ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿದ. ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತನ ದ್ವನಿ ರಘುವಿಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.",[12,4208,4209],{},"ತನ್ನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಧಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ. ಓಹ್.. ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅದೇ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಅದೇ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಸೀರೆ. ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಮುಪ್ಪು ಆವರಿಸಿದೆ. ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೆರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ, ಅಕ್ಕರೆ.. ಈಗಲೂ ಆತನನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. \"ಅಮ್ಮಾ...\", ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆಂಬಂತೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆದು ತಲೆಯನ್ನು ವಾಲಿಸಿದನು.",[12,4211,4212],{},"ಬಂಕರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವುಕತೆಯು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀರವ ಮೌನ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣವು ಮೃದುವಾದ, ತೆಳ್ಳಗಿನ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರೂ ಸಾಕು.. ಎಲ್ಲವೂ ತರಗೆಲೆಗಳಂತೆ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ ದೇಶಸೇವೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಹೆಮ್ಮೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಯುವ ಹೆಮ್ಮೆ.",[12,4214,4215],{},"ಬಂಕರ್ ಬಳಿಯ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ಗ್ರೆನೇಡ್ ಸ್ಫೋಟದಿಂದ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದ ಮೌನ ಕರಗಿಹೋಯಿತು. ಅರೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ರೈಫಲ್ ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ತರಿದುಹಾಕುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಓಡಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಳುತ್ತಾ ಕೂರಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ.  A soldier never cries...",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4217},[],{},{"title":300,"description":309},"stories\u002Ftears-of-a-martyr","8SG-NEoK8NaUsru9vid5HGXoWF4deODxplS9pCx3Zws",{"id":4223,"title":319,"author":1207,"body":4224,"cover":327,"date":7,"description":4333,"download":329,"extension":22,"meta":4334,"navigation":24,"path":330,"seo":4335,"slug":332,"stem":4336,"__hash__":4337},"stories\u002Fstories\u002Fthe-burning-desires.md",{"type":9,"value":4225,"toc":4331},[4226,4230,4232,4235,4240,4242,4245,4250,4253,4256,4259,4262,4265,4270,4273,4279,4282,4287,4290,4293,4296,4299,4304,4307,4310,4313,4316,4318,4323],[12,4227,4228],{},[416,4229],{"alt":319,"src":327},[419,4231,319],{"id":332},[12,4233,4234],{},"....ನಿನಗಾಗಿ ನಾನಲ್ಲ, ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ನೀನು",[12,4236,4237],{},[437,4238,4239],{},"28 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಗೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಮೊದಲು",[12,4241,324],{},[12,4243,4244],{},"ಭೂತಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕ್ರೋಧದಿಂದಾಗಿ ರಕ್ತವು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಿದು ಕೆಂಪುಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದವು.",[12,4246,4247],{},[437,4248,4249],{},"ಸುಮಾರು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ",[12,4251,4252],{},"ಅಂದು ಸ್ವಾತಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದಳು. ಕಾರಣ, ಹದಿಹರೆಯದ ವರ್ಷಗಳ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಗಾರದ ಜೀವನದ ಮೂರನೆಯ ಸಂವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಅದು ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ, ಅವಳ ಹದಿನಾರನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ. ಇಡೀ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಚರ್ಚೆಗೆ, ಮನ್ನಣೆಗೆ, ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಸಂಕಲ್ಪ್, ಅವಳೆoದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗದ, ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ಮೊದಲು ಎನಿಸಿದ ಉಡುಗೊರೆಯೊಂದನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ - ಅವಳ ಬಾಳಿನ ಮೊದಲ ಮುತ್ತು.",[12,4254,4255],{},"ಅವಳ ಅರೆಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಾಗಿದ ಮಳೆಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಕೂದಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಳು, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಧುವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೀರುವ ಹಂಬಲ. ಅವಳ ನಡುವನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅವನ ಕೈಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದವು. ಉಸಿರಾಡಲು ಆಗದಷ್ಟು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎರಡು ಜೀವಗಳು.",[12,4257,4258],{},"ಅವಳೊಬ್ಬಳೊಡನೆ ಅಲ್ಲ ಅವನ ಗೆಳೆತನ. ಚಾರ್ಮಿಂಗ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ ಸಂಕಲ್ಪ್ ನನ್ನು ಹೂವಿಗೆ ಮುತ್ತುವ ಜೇನುಗಳಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು ಹುಡುಗಿಯರು. ಆದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇವಳು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. She always attracted towards muscular men. ಕೊನೆಗೂ ಆ ದಿನ ಅಂತಹ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಳು - ಕಾಸನೋವಾ ಆಫ್ ಸ್ಕೂಲ್.",[12,4260,4261],{},"ಸಂಕಲ್ಪ್ ನ ಕೈಗಳು ಅವಳ ರಿಟರ್ನ್ ಗಿಫ್ತನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸುಮತಿಯ ಬಿಳುಚುಗಟ್ಟಿದ ಮುಖ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮದ್ಯೆ ಮೂಡುವುದನ್ನು ಅವಳು ಭಾವಿಸಿದಳು. ತನ್ನ ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ಆಸೆಯನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ತಳ್ಳಿದಳು. ಸ್ಟೇರ್ ಕೇಸಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಉರುಳಿಕೊಂಡು ಹೋದವನ ತಲೆ ಬಲವಾಗಿ ಬಡಿದಿತ್ತು ಗೋಡೆ.",[12,4263,4264],{},"ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಕ್ತ ಒಸರುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಯನ್ನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದವನ ಮುಖವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕೂಡ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ರಾತ್ರಿಯ ನಂತರ ಅವಳತ್ತ ಮತ್ತೆಂದೂ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪ್ ಕೈ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.. never ever. ಈ ವಿಷಯ ಒಬ್ಬರ ಬಾಯಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಾ ಇಡೀ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ತನ್ನ ಈಡೇರದ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಾಳಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು ಸ್ವಾತಿ.",[12,4266,4267],{},[437,4268,4269],{},"28 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021, ಸಂಜೆ - ಐದು ತಾಸುಗಳ ಹಿಂದೆ",[12,4271,4272],{},"ಹಲವಾರು ದಿನಗಳ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರ ಕ್ಲಬ್ ವೀನಸ್ ಗೆ ಇಂದು ಅಡಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಸುಮತಿಯ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಬೀದಿಯ ಮೂಲಕ ಕ್ಲಬ್ ತಲುಪುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿನಯ್ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮನೋರಂಜಿಸುತ್ತಿರುವವ. ಅವನಿಗೆ ಮಹಿಳಾ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ತನ್ನ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ರಂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅತ್ಯಂತ ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾದ ನೃತ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈತನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಇವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹುಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸಿದ್ದವು. ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಆತನ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ. ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಯಕೆಗಳ ಜಳಕ್ಕೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಮರುಭೂಮಿ ಮನಸಿಗೆ ಜುಮುರು ಮಳೆ ತಂಪನ್ನೀಯಬಲ್ಲದೇ?",[12,4274,4275,4278],{},[437,4276,4277],{},"ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ","\nಅವಳು ಹದಿಮೂರನೇ ವಸಂತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ ದಿನ. ಅವಳು ತನ್ನ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಯ ರಾಜಕುಮಾರನೊಡನೆ ಅರಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಮುಗ್ದ ಮನಸಿನ ಅರಳು ಕನಸುಗಳು. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಅವಳ ತಾಯಿ ತುರ್ತಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಇವಳನ್ನು ತಂದೆಯ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ವಹಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಳು.",[12,4280,4281],{},"She was totally unaware. ಅವಳತ್ತ ಬೆಕ್ಕಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಕು ತಂದೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಅರಿವು ಮೂಡುವಷ್ಟೇನು ಇವಳು ಪ್ರಭುದ್ದಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.",[12,4283,4284],{},[437,4285,4286],{},"28 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021, ಸಂಜೆ - ಒಂದು ತಾಸುಗಳ ಹಿಂದೆ",[12,4288,4289],{},"ಅವನ ಶರತ್ತುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆತನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗ್ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆಗ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ 10 ದಾಟುವುದರಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವಳ ತಾಯಿ ಅದಾಗಲೇ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತುಂಬಿದ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಆತ ತಣಿಸುವುದನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿನಯ್ ನಾ ದೇಹದಾಡ್ಯತೆ ಸಂಕಲ್ಪ್ ನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಳು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ.",[12,4291,4292],{},"“There’s something wrong...”, ಸಣ್ಣಗೆ ಗೊಣಗಿದ ವಿನಯ್. ಆದರೆ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಶನಿಯ ದುಂಡು ಆಕಾರದ ಸ್ವಾತಿಯ ದೇಹ ಅವನ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದವು. ಆತ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕೊನೆಯ ಶಾಟ್ ಗಿಂತ ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಪೂರಿತ, ಈಗ ಅವನತ್ತ ಅವಳು ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನೋಟ.",[12,4294,4295],{},"“It is my first time, but ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಡ. Don’t stop… even if I beg. Tear me off...”, ಅವನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚ್ಚುತ್ತಾ ವಿಪರೀತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.",[12,4297,4298],{},"ಸುಮತಿ ವಿನಯನನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಅವಳು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು, \"ಪ್ಲೀಸ್, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು. ನನ್ನನ್ನ ಹಾಳು ಮಾಡ್ಬೇಡ. I am a little doll of my mom. ಪ್ಲೀಸ್ ಡ್ಯಾಡ್, ಮಮ್ಮಿ ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಾದ್ರೂ ಬರ್ಬಹುದು. ಲಿವ್ ಮೀ.” ಆದರೆ ಅವಳ ತಂದೆ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಗೆ ಸ್ವಾತಿಯಿಂದಾಗಲೆ ಹೊರಡುವ ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಸುಮತಿಯ ಬಾಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದು, ಎಡಗೈನಿಂದ ಅವಳೆರಡು ಕೈಗಳನ್ನೂ ಆಲುಗಾಡದಂತೆ ಹಿಡಿಡುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆತನ ಬಲಗೈ ಹಾಗೂ ಕಾಲುಗಳು ಅವಳನ್ನು ತಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಸುಮತಿ ತನ್ನನ್ನು ಆತನ ದೇಹದ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಹೊರತರಲು ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದಳು. ಕಾಣದ ಕೈಗಳು ಅವಳ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡಿದವು, ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅವಳ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ಅವಳ ತಂದೆ ನೀಡಿದ್ದ ನೋವಿನ ಉಡುಗೊರೆ. ಈ ಭಾರಿಯೂ ಕೂಡ ಇನ್ನೇನು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ಮೊದಲು, ಉನ್ಮಾದದ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆಯ ತುತ್ತ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಸುಮತಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವಾತಿಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸಿದಳು..",[12,4300,4301],{},[437,4302,4303],{},"28 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021, ಮದ್ಯರಾತ್ರಿಗೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಮೊದಲು",[12,4305,4306],{},"“Kill him now… Now or never…!!! ನಿನ್ನ ನಾಶವಾದ ಬದುಕಿನ ಏಕೈಕ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪರಿಹಾರ.” - ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾಕ್ಯ. ಮುಗ್ದಮುಖದ ಸ್ವಾತಿ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಚಾಕುವಿನ ಮೊನಚು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ದೀಪದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಂಗಾತವಾಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ, ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರಗೈದ ವ್ಯಕ್ತಿಯತ್ತ ಹೆಜ಼್ಜ಼ೆ ಹಾಕಿದಳು. ಅವನು ವಿನಯ್..",[12,4308,4309],{},"Suddenly, ಅಶಕ್ತ, ದುರ್ಬಲ, ಭಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ವಾತಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. “ಮಮ್ಮಿ, ಪ್ಲೀಸ್. Do not kill him. ಅವನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಲಾತ್ಕಾರ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ನೋಡ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಾನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು. ನೀನು ಕೂಡ ಇದನ್ನೇ ಬಯಸಿದ್ದು, ಮೊದಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು... ನಂತರ ನನ್ನನ್ನೇ ನಿನ್ನನ್ನಾಗಿಸಿ… your own creation. ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಈಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮನದಟ್ಟಾಗಿದೆ. ನಾವಿಬ್ರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ. Because it’s you, ನಾನು ನಿನ್ನ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಅಷ್ಟೇ. ನೀನು ಈ ದೇಹದ ಒಡತಿ ಆಗಿರ್ಬಹುದು. ಹಾಗಂತ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಜೀವನವನ್ನ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸುವುದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ. ಪರಿಶುದ್ದಳಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ಬಯಸಿದ್ದು ನೀನು, not me. I want to see the color of love, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. You can’t enjoy the love, ಆ ಭೌತಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳಪನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು ಅಶಕ್ತ. ಅದಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನ use ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. But please, ದಯವಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಸಾಗಲು ಬಿಡು.",[12,4311,4312],{},"ಸುಮತಿ ಆಘಾತಗೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೂ ಗೊತ್ತು ಸ್ವಾತಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಶೇಕಡಾ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ಸತ್ಯ. ಇದೇ ಮೊದಲ ಭಾರಿಗೆ, ಸ್ವಾತಿಯ ಅಂದರೆ ತನ್ನದೇ ಬದಲಾವಣೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಳು. ಪ್ರೀತಿಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಅಸ್ವಾಧಿಸಲು ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಧೀನ ಭಾವದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವಾತಿಯ ಬಿಂಬ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಗುಲಾಬಿ ಎಸಳುಗಳಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯ ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಹೌದು, ತನ್ನದೇ ಅಸ್ಥಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚೂರಿ ಜಾರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಸ್ವಾತಿಯನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಬರಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು ಸುಮತಿ, ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಭಾರೀ ತನ್ನ ನೈಜ ಭಾವಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕತ್ತಲೆಯ ಸುಮತಿ ಅವಳನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಲಯಬದ್ಡವಾದ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ಏರಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿನಯನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ನಿಟ್ಟುಸಿರೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು, ಅದು ಅವಳ ಮೊದಲ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಮುಗುಳುನಗು.",[12,4314,4315],{},"T\u002F-\u002F[- E\u002F\\D",[829,4317],{},[12,4319,4320],{},[437,4321,4322],{},"ಮಾಹಿತಿ ಸೂಚನೆ",[12,4324,4325,4326],{},"Dissociative identity disorder ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ, ಭೇಟಿ ನೀಡಿ: ",[1672,4327,4330],{"href":4328,"rel":4329},"https:\u002F\u002Fen.wikipedia.org\u002Fwiki\u002FDissociative_identity_disorder",[1996],"Wikipedia - Dissociative identity disorder",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4332},[],"...ನಿನಗಾಗಿ ನಾನಲ್ಲ, ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ನೀನು",{},{"title":319,"description":4333},"stories\u002Fthe-burning-desires","MHhjcaO2_IgZZVtRVg8p0aJezBvaUXXYyOFjWHpGcq8",{"id":4339,"title":337,"author":1207,"body":4340,"cover":345,"date":7,"description":4375,"download":7,"extension":22,"meta":4376,"navigation":24,"path":347,"seo":4377,"slug":349,"stem":4378,"__hash__":4379},"stories\u002Fstories\u002Fthe-gentleman.md",{"type":9,"value":4341,"toc":4373},[4342,4346,4349,4352,4357,4360,4363,4366,4368],[12,4343,4344],{},[416,4345],{"alt":337,"src":345},[419,4347,4348],{"id":349},"the gentleman",[12,4350,4351],{},"...A Molten Candle",[12,4353,4354],{},[437,4355,4356],{},"ಇಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭ; ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಮುನ್ನುಡಿ",[12,4358,4359],{},"ನಾನು ಯಾರು? ನನ್ನ ಹೆಸರೇನು? ಅಂತ ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದೆ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಪರಿಚಯವನ್ನೇ ಮರೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. ನಾನೊಬ್ಬ ಬರಹಗಾರ. ಆಗಾಗ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಕತೆ-ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವವ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಬರಹಗಾರ.",[12,4361,4362],{},"THE GENTLEMAN, ಈ ಪದ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸದೆ, ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಹ  ಒಂದು ನತದೃಷ್ಟ ಪದ. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸರಿಹೊಂದುವ, ನೈಜಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ.",[12,4364,4365],{},"ಈತ ನಡೆಸಿದ್ದು ಹಣತೆಯ ಜೀವನ. ಅನ್ಯರಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಿ ತಾನು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವ ಸವೆಸಿದವ. ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದ್ದು ಇವನ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವಂತಹ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಬಿರುದು ನೀಡಿದರು; THE GENTLEMAN. ಯಾರು ಅವನ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ.",[12,4367,342],{},[12,4369,4370],{},[437,4371,4372],{},"​TO BE CONTINUED......... SOON....VERY SOON",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4374},[],"A molten candle burns in the darkness",{},{"title":337,"description":4375},"stories\u002Fthe-gentleman","4_Qb9lcnx09MTCWZYsKAJ1QOp4-PumbjauiarlqzYq0",{"id":4381,"title":354,"author":1207,"body":4382,"cover":363,"date":7,"description":4517,"download":365,"extension":22,"meta":4518,"navigation":24,"path":366,"seo":4519,"slug":369,"stem":4520,"__hash__":4521},"stories\u002Fstories\u002Fthe-photograph.md",{"type":9,"value":4383,"toc":4515},[4384,4388,4390,4393,4395,4397,4400,4403,4406,4409,4412,4415,4418,4421,4424,4427,4430,4433,4436,4439,4442,4445,4447,4449,4452,4455,4458,4461,4464,4467,4470,4473,4476,4479,4482,4485,4488,4490,4495,4498,4501,4504,4507,4510],[12,4385,4386],{},[416,4387],{"alt":354,"src":363},[419,4389,354],{"id":369},[12,4391,4392],{},"ಇದು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತ",[829,4394],{},[419,4396,1221],{"id":1220},[12,4398,4399],{},"\"ನೀವು ನನಗೆ actually ಏನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡ್ತಿದ್ದೀರ? ಅಂದ್ರೆ ನನಗೆ....?”",[12,4401,4402],{},"\"ಹೌದು ಹೌದು. ನಾನು ನಿಮಗೆ already ಹೇಳಿದೀನಿ ಇದು ಹೇಗೆ ಅಂತ\", ಎಂದು ತನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಡಾ. ಅಭಿಷೇಕ್ ನಾಯರ್.",[12,4404,4405],{},"But, ನಾನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಪಾಸ್ಟ್ ಲೈಫ್ ನೋಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೋಳ್ ಬಹುದು. ಬಟ್ ರಿಪೀಟ್ ಆಗಿ ಅದೇ ಸೀನ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಇರ್ತೀನಿ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?\"",[12,4407,4408],{},"\"ಹಾಹಾ. ಸಾಧ್ಯ ಇದೆ. ಏಕಾಗ್ರತೆಯೇ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ. You just need to concentrate. ಅಷ್ಟೇ\"",[12,4410,4411],{},"“What?”",[12,4413,4414],{},"\"ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ. ಈ ಯೋಚನೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಆಯುಧ. ಎವೆರೀ ಥಾಟ್.. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯೋಚನೆಗೂ ಒಂದು ತೂಕ ಇರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಅದರ ಗಾಢತೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೀರ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಡಿಪೆಂಡ್ ಆಗುತ್ತ್ತೆ. ಸೊ ನಿನಗೆ ಬುದ್ದಿಭ್ರಮಣೆ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಬೇರೆಯವ್ರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋ ಅಷ್ಟು ಡೀಪ್ ಯೋಚನೆಗೆ ಹೋದ್ರೆ, ಮೇ ಬಿ ಈ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನ ಮರೆತು ನಿನ್ನ ಜಗತ್ತಿನೊಳಗೆ ಹೋಗ್ತೀಯ.”",[12,4416,4417],{},"“ಆದರೆ ಅದು ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಅಥವಾ ಏನೋ ಇರಬೇಕು.\"",[12,4419,4420],{},"“Yes, there is. ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್ ಇರ್ಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಧಕ್ಕೆ ಬರಬಾರ್ದು. Other than this, it’s pretty simple.”, ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು.\nನನಗೆ ಅವರು ನಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ನಗುವುದು ಏನಿದೆ ಅಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿ, ನಾನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹುಚ್ಚುತನ. A sheer madness, ನನ್ನದೇನ ಅಥವಾ ಡಾಕ್ಟರ್?",[12,4422,4423],{},"“ಡಾಕ್ಟರ್, ಇನ್ನೂ ನನಗೆ ಸಂಶಯ ಇದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸರಿಯಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನಗೆ ಹೆಲ್ಪ್ ಮಾಡೋಕೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ತಿದೀರಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ಆದ್ರೂ ಇದೊಂದು ಮಿಸ್ಟೇಕ್.”",[12,4425,4426],{},"“ನಾನು ನಿನಗೆ already ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ.”, ಎಂದು ತಮ್ಮ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಎರಡು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೇಳಿದರು.",[12,4428,4429],{},"“ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿ. ನೀವು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ತ ಇದೀರಾ\", ನಾನು ತಲೆಯನ್ನು ಕೊಡವುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ.\n\"ಕೇಳು ಇಲ್ಲಿ. ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಲಯಂತ್ರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ನೋಡಿ ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಮಾಡಲಾಗದ ಕಾರ್ಯವನ್ನ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಫೋಟೋ ಜಾಣತನದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಅದು ಸಮಯವನ್ನು ತನ್ನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕುತ್ತೆ. ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಸರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಮಯವನ್ನ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ತರಲಾಗದ ಸಮಯವನ್ನ ಈ ಫೋಟೋ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ. ಸೊ ಇದು ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ, ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕಳೆದುಹೋದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಅಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.\"",[12,4431,4432],{},"ಅವರ ಒಂದೊಂದು ಪದವೂ ವಿವಿಧ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತೇ ವಿನಹ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಷರಶಃ ಒಂದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? and go back in time?",[12,4434,4435],{},"\"ಈ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗಿರುವ ಸಮಯ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಗತಿಸಿಹೋದ ಒಂದು ಘಟನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ. ಇದನ್ನ ನಾವು ಬೇಕಾದರೆ ಸಮಾನಾಂತರ ಸಮಯದ ಅಳತೆಗಳು ಅಂತ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಕರೆಯಬಹುದು. i.e, 2 parallel time dimensions. ಒಂದು, ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರೋದು ಅಂದ್ರೆ ವರ್ತಮಾನ. ಮತ್ತೊಂದು, ಈ ಫೋಟೋದೊಳಗಿನ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಮಯ. And ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆಗಳು, ಇವುಗಳು ನಿನಗೆ ಆ ಎರಡು ಸಮಯದ ನಡುವೆ ಸ್ವಿಚ್ ಆಗಲು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತವೆ.\"",[12,4437,4438],{},"ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಬುದ್ದಿಶಕ್ತಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಡಾ. ಅಭಿಷೇಕ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ, ಹಾಗೂ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸವಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಮರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅಷ್ಟೇ.",[12,4440,4441],{},"\"ಹಾ. ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ\", ಹೊರಡಲನುವಾದ ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕ್ ತಡೆದರು.\n\"ಹೇಳಿ ಡಾಕ್ಟರ್?\"",[12,4443,4444],{},"\"ನೀನು ಹಿಂದಿನ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು, ನೀನು ಆ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಮತ್ತು ಆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದ ಸಮಯ ನೈಜ ಘಟನೆ ನಡೆದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಆದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ್ರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತೆ.\"",[829,4446],{},[419,4448,1233],{"id":1232},[12,4450,4451],{},"​ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಟೆರೇಸ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಇದು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ, ಸುಮಾರು ಸಂಜೆ 5 ಗಂಟೆ. ಆಕಾಶವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ತಂಗಾಳಿಯು ತುಂಬಾ ತಂಪಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಾನೇಕೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ. ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಹತ್ಯೆಯಾದದ್ದು ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. ಪೊಲೀಸರು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೂ ನಾನು ನಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರಬಲವಾದ ತತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಂತಹ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಂದೂ ಕೂಡ ಅವರ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಕಂಡವನಲ್ಲ. ಇಡೀ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನಿಧನದ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ಅದು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದುರ್ಬಲ ಹೃದಯದ, ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.",[12,4453,4454],{},"ಡಾ. ಅಭಿಷೇಕ್ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಮೀಪದ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮರಣದ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದ್ದಿದ್ದರು. ನಾನು ಅವರ ಬಳಿ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯವಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನೆನ್ನೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದಾಗ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ನಂಬಲರ್ಹವಾದದ್ದು ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಏನು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ? ನಾನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಯಾವ ಪಲಿತಾಂಶವನ್ನೂ ನೀಡದೆಂದು ನನಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.\nನನ್ನ cameraವನ್ನು ಟೇಬಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಟೆರೇಸ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಟೈಮರನ್ನು ನಾನು ಆಗಲೇ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುವ ಫೋಟೋವನ್ನು ಕೆಮೆರಾ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿತ್ತು. ಆ ಚಿತ್ರ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುವ ಆಸ್ತ್ರವಾಗಬಹುದೇ? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆ ಸಮಯವೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು.",[12,4456,4457],{},"ನಾನು ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಗೆ ಕೆಮೆರಾವನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗೋಡೆಯಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತ್ಟಿದ್ದ ನನ್ನ ಫೋಟೋ ಕಡೆಗೆ ಇತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ನಾನು ಟೆರೇಸ್ ನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಚಿತ್ರ ಅಷ್ಟೇ. ಬಹಳ ಸಮಯದವರೆಗೂ ನಾನು ಅದನ್ನೇ, ಅರ್ಥಾಃತ್ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.",[12,4459,4460],{},"\"ಇದು ಒಂದು ಮೂರ್ಖ ಕಲ್ಪನೆ\", ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ.",[12,4462,4463],{},"ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಫೋಟೋ. ನನ್ನ ತಂದೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕೊಲೆಯಾದ ನನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ನಾನು ಅವರ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಸುಮ್ಮನೆ ಆ ಫೋಟೋವನ್ನೇ ಧಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ನನ್ನ ದೇಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿತು, ತಲೆ ತಿರುಗುವಂತಾಯಿತು. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಸಮಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಸಮಯ, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅವರ ಜೀವವಿಲ್ಲದ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣ, ನೋವಿನಿಂದ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟನಾಗಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.",[12,4465,4466],{},"ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರತೊಡಗಿತು. ನಾನೂ ಕೂಡ ಈಗಲೇ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಭಾವನೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆಯೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೇಹ ತೇಲುತ್ತಿರುವಂತೆ ಬಾಸವಾಯಿತು, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುವುದು ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕಿರುಚುವಿಕೆ ಕೇಳಿಸತೊಡಗಿತು. ಅದು ನನ್ನದೇ ದ್ವನಿ. ಹೌದು, ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವರವನ್ನು ದೂರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು; ನನ್ನ ತಂದೆಯ ದೇಹ, ಆತನ ನಿಶ್ಚಲವಾದ ದೇಹ, ಮತ್ತು ಕೊಲೆಗಾರ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕತ್ತಲು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು.",[12,4468,4469],{},"ನನಗೆ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೂರದಲ್ಲಿನ ದೀಪಗಳ ಮಿನುಗುವಿಕೆ ನನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದಿತ್ತೇನೋ.",[12,4471,4472],{},"ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಕಿರ್ರೆಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. Wait, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಆಗಲೇ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ನಾನು? Where the hell am I? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆಗಲೇ ಅರಿವಾದದ್ದು ನಾನು ತೇಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಲ್ಲ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ. ನಾನು ಈಜಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖ ಶಕ್ತಿಯ ಎದುರು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಹೊಡೆದಾಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಆಗದು ಎಂದೆನಿಸಿತು. ನನ್ನೆದುರು ಇದ್ದ ಆ ಬಾಗಿಲು ಇನ್ನೂ ತೆರೆದೇ ಇತ್ತು. ಮೇ ಬಿ ನನಗೆ ಬೇಕಿದ್ದ ಉತ್ತರಗಳು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರಬಹುದೇ?",[12,4474,4475],{},"ಶುಭ್ರಾಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ನಾನು ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಈಜುತ್ತಿದ್ದೆ, ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆದುರಾಗಿ ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಿಂತ ನೀರಿನ ಕೆರೆ. ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಿಸಿಲಿನ ಜಳ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಮುಸ್ಸಂಜೆಯು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆಯನ್ನು ತೋರಲು ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕ್ಷಣದಿಂದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬಲಹೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದೆ.",[12,4477,4478],{},"ಅನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಸಮಯದ ಈಜುವಿಕೆಯ ಬಳಿಕ ಆ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯೆಲ್ಲಾ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಬೆವರಿನ ವಾಸನೆ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. How’s the hell this possible? ಬಾಗಿಲು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು, ನನ್ನನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ನಾನು ಅದರ ಮೂಲಕ ಒಳನಡೆದರೆ ನನಗೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನು? ನನ್ನದೇ ಮನೆಯ ಟೆರೇಸ್. ಇದು ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರ. ಯಾರೋ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆಕೃತಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. So I went ahead. ನಾನು ಆ ಕಡೆಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ. It was my father..!",[12,4480,4481],{},"ಹಾ.. ನನಗೆ ಇದನ್ನು ನಂಬೋದಕ್ಕೇ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಅವರು.. ಅವರು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭೀಕರ ಶಕ್ತಿ, ಕಾಣದ ಕೈಯೊಂದು ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಿತು. ಹೇಗೋ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿತು. ಈ ಭಾರೀ ನನ್ನ ಮೂಗಿನಿಂದ ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮಿ ಬಂತು. ಅದರ ಕಡೆಗೆಲ್ಲಾ ಗಮನ ಹರಿಸುವಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆ ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ಡ್ಡರು. ಅವರ ನೋಟ ಟೆರೇಸ್ ನ ನೆಲದ ಕಡೆಗಿತ್ತು. ಅವರು ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಸಲುವಾಗಿ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರು. ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರಿದ್ದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಲು ಹವಣಿಸಿದೆ. ಒಂದು ಭಾರೀ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಾರೀ ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು, ಅವರ ಅಪ್ಪುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.",[12,4483,4484],{},"ಉಫ್, ಅಂತೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ತಲುಪಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಧೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಡಲು ಹೋದೆ. ಅಷ್ಟೇ, ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ನಿಗೂಢ ಶಕ್ತಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ಭಾರಿಯ ಹೊಡೆತದ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಟೆರೆಸ್‌ನ ನೆಲ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..! ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗತೊಡಗಿತು. ನನ್ನೆದುರಿನದೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಉನ್ಮಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ತಂದೆ ಯಾರೊಂದಿಗೋ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. Wait, ಯಾರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ? ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಾದ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೋಪ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಇರುವಿಕೆ ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಆ ಅನಾಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ತೋಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಟೆರೇಸಿನ ತೆರೆದ ಬಾಗದ ತುತ್ತತುದಿಗೆ ಕರೆದು ತಂದಾಗ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಡಬೇಕೆಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಎತ್ತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲುಂಟಾಗಿದ್ದ ಬಿರುಕು ಇನ್ನೂ ಅಗಲವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೂಡ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಬಹುದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೊಲೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವಂತಾದರೆ ಸಾಕು. ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಆ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಅವರು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಓಹ್, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದರು.",[12,4486,4487],{},"ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದ ಆ ಅನಾಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಟೆರೇಸಿನ ನೆಲ ನನ್ನ ತೂಕವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಈ ಜಗತ್ತು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ, ಡೂಮ್ಸ್ ಡೇಯ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿತು. ನಾನು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಯಾವುದೇ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರ ದೂರ ಸರಿದು. ಆದರೆ ಬೀಳುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಆಹ್.. ಆ ಕ್ರೂರ ಕೊಲೆಗಡುಕ ಕಣ್ಣುಗಳು. ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಸಂಶಯ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಕಟ್ಟಡದ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಿಂಬ, ಉಫ್... ಇಟ್ಸ್ ಮೈ ರಿಫ್ಲೆಕ್ಶನ್ ಕಂಡಿತು. ಅನಂತದೆಡೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆ ಮತ್ತೊಂದು 'ನಾನು' ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು. ನಾನು ತಳವಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೂಪಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದೆ.",[419,4489,1245],{"id":1244},[12,4491,4492],{},[437,4493,4494],{},"Next Day... Morning 9AM",[12,4496,4497],{},"“ಸಾರ್..?”",[12,4499,4500],{},"“Hi ಸಂಚಿತಾ. ಯಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬರಹೇಳಿದ್ದು?”, ಎಂದು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಮೋಹನ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು.",[12,4502,4503],{},"“ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನೋ ಹೇಳಲಿಕ್ಕಿದೆ. I have something..”",[12,4505,4506],{},"“ಓಹ್. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ? ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ..your father committed suicide. Believe me.”, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹಳೆಯ ರಾಗ ತೆಗೆದಾಗ ತಾಳ್ಮೆಗೆಟ್ಟು ಹೇಳಿದರು.",[12,4508,4509],{},"“I have a confession to make. ಅವ್ರದ್ದು ಸೂಸೈಡ್ ಅಲ್ಲ. ಮರ್ಡರ್. ನಾನೇ ಕೊಂದಿದ್ದು. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಮಹಡಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಿ ಕೊಂದಿದ್ದು ನಾನೇ. ಯಾಕೆ.....?”, ಎಂದು ಇನ್‌ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಎದುರು ಕಿರುಚಿದೆ. ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.",[12,4511,4512],{},[437,4513,4514],{},"The End",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4516},[],"A story to make you think in a different way about time and space.",{},{"title":354,"description":4517},"stories\u002Fthe-photograph","wFv6K75gVAnp2jJHuo_961MydUfiOegEgj5VHpedloQ",{"id":4523,"title":374,"author":1207,"body":4524,"cover":382,"date":7,"description":4560,"download":7,"extension":22,"meta":4561,"navigation":24,"path":384,"seo":4562,"slug":386,"stem":4563,"__hash__":4564},"stories\u002Fstories\u002Fy2121.md",{"type":9,"value":4525,"toc":4558},[4526,4530,4532,4537,4539,4542,4545,4550,4553],[12,4527,4528],{},[416,4529],{"alt":386,"src":382},[419,4531,374],{"id":386},[12,4533,4534],{},[437,4535,4536],{},"ಹೊಸಮನೆಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಪ್ರವಾಸ",[12,4538,379],{},[12,4540,4541],{},"ಸ್ಟೀಫನ್ ಹಾಕಿಂಗ್ಸ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾನವರು ಇನ್ನು 100 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಗ್ರಹವನ್ನು ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಕುಲದ ವಿನಾಶ ಖಂಡಿತ. ಆದರೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬುದು ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಸಿಗುವ ಭಾವನೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಬೇರೊಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಹೋಮೋಸೆಫಿಯಾನ್ಸ್ ಎಂಬ ಜೀವಿಯ ಅಳಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಾತ್ರ.",[12,4543,4544],{},"ನಮ್ಮ ಗ್ರಹ-ಗೃಹ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಬೇರೊಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಬೇರೊಂದು ಜೀವಿಗಳಿರುವ ಗ್ರಹ ಇನ್ನೂ ಕೂಡ ಪತ್ತೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಎಣಿಸಲಾರದಷ್ಟು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಅಕಾಶಕಾಯಗಳಿದ್ದರೂ ಭೂಮಿಯೊಂದರಲ್ಲೇ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಅಂಶವಾದರೂ ಏನು? ನಮ್ಮ ಸೌರವ್ಯೂಹದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಹಲವಾರು ಜ್ಯೋತಿರ್ವರ್ಷಗಳ ದೂರದವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯ ಕುರುಹುಗಳು ಕಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಮಾನವನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯು ವಿಶ್ವದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹೊಸದೊಂದು ವಾಸಯೋಗ್ಯ ಗ್ರಹದ ಹುಡುಕಾಟ ಸಾಧ್ಯವೇ? ವಿಶ್ವ ಪರ್ಯಟನೆಗೆ ಹೊರಟರೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತನಯೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕಾದೀತು. ಅದು ಒಂದು ಮಾರ್ಗವೆಂದು ತೋರಿದರೂ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳು!? ವರ್ಮ್ ಹೋಲ್ ಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ? ಅಥವಾ ಸುಪ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರಿಕ್ಷಯಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕಾಲವೇ ನೀಡುತ್ತದೆ...",[12,4546,4547],{},[437,4548,4549],{},"2045, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 12",[12,4551,4552],{},"ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೊಠಡಿ. ಒಳಗೆ ಒಂದು ದುಂಡನೆಯ ಮೇಜು. ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ 3 ಜನ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೂತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಗಂಭೀರ ಭಾವ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಹವಾ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೊಠಡಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆ ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿತ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಕೂತಿರುವವ ಡೇವಿಡ್ ಆಂಟೋನಿ, ಖಾಸಗಿ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಕೇಂದ್ರವೊಂದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ. ಅವನೆದುರಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್-ಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಧರಿಸಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ವಿನಯ್ ಚತುರ್ವೇದಿ, ಭಾರತೀಯ ಖಾಸಗಿ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಸಂಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ nullBrainsನ ಉಪವಿಭಾಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ. ಮೂರನೆಯ ಗಡ್ಡದಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ತುಟಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಗಾರ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸಾವಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ ; ರಾಮಚಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ, nullBrains ಮಹಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಕುರ್ಚಿಯೊಂದು ಖಾಲಿಯಿದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಗಮನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಬಾಗಿಲನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆರೆದು ಒಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದ ಇಪ್ಪತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ; ಮನೋಜ್ ಹೆಗಡೆ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ತನಗಾಗಿ ಮಿಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಹೋದ. ರಾಮಚಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಸಿಗಾರನ್ನು ಬಾಯಿಂದ ತೆಗೆದು, \"ವೆಲ್ಕಮ್ ಸನ್ ವೆಲ್ಕಮ್. ಮೀಟಿಂಗ್ ಟೈಂ ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದು. ನೀನು ಬಂದಿರುವುದು ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ?\" ಎಂದು ಗದರಿದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ನಿಂತನು. ತನ್ನ ಬೈಗುಳವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಹೊರಟ ರಾಮಚಂದ್ರಗೆ ವಿನಯ್ ಚತುರ್ವೇದಿ, \"ಲೆಟ್ಸ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ದಿ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ಗಯ್ಸ್\" ಎಂದನು. ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಮಗನತ್ತ ಕೋಪದಿಂದ ಧಿಟ್ಟಿಸಿದ ರಾಮಚಂದ್ರ, \"ಓಕೆ. ಕನೆಕ್ಟ್ ಟು ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್.\" ಎಂದು ವಿನಯ್ ಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರೆದುರು ಇದ್ದ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ 12 ದೇಶಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಮುಖಗಳು ಮೂಡಿದವು.",[12,4554,4555],{},[437,4556,4557],{},"To be continued...",{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4559},[],"In search of a new home",{},{"title":374,"description":4560},"stories\u002Fy2121","iDAtC7VtJ6xFl208Qk2Sm2qL7WsXKdeL4W2SDuWzqHs",{"id":4566,"title":391,"author":1207,"body":4567,"cover":399,"date":7,"description":118,"download":4692,"extension":22,"meta":4693,"navigation":24,"path":402,"seo":4694,"slug":404,"stem":4695,"__hash__":4696},"stories\u002Fstories\u002Fyou.md",{"type":9,"value":4568,"toc":4690},[4569,4573,4577,4579,4582,4584,4586,4588,4590,4592,4595,4597,4600,4602,4604,4606,4608,4611,4613,4615,4618,4620,4622,4624,4626,4628,4630,4632,4634,4636,4639,4642,4645,4648,4651,4654,4657,4660,4663,4666,4669,4672,4675,4678,4680,4682,4684,4686,4688],[12,4570,4571],{},[416,4572],{"alt":391,"src":399},[12,4574,4575],{},[437,4576,391],{},[12,4578,118],{},[419,4580,4581],{"id":3500},"ಭಾಗ 1",[12,4583,3504],{},[12,4585,3507],{},[12,4587,3510],{},[12,4589,3513],{},[12,4591,3516],{},[12,4593,4594],{},"“ಒಂದು ನಿಮಿಷ..” - ಜಯಂತ್ ಬಾಗಿಲು ಬಳಿ ಹೋಗಿವ ಮೊದಲೇ ಆತನನ್ನು ಕರೆದಳು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಅಮಾಯಕ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾರದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಜಯಂತ್ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತುಕೊಂಡ.\n\"ನನ್ನ ಕೆಲವು ಬಂಗಾರದ ಸರಗಳು ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ\" - ಎಂದಳು.\n\"ಎಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅವನ್ನ?\" - ಎಂದ ಜಯಂತ್ ಅಸಹನೆಯಿಂದ.\n“ನನ್ನ ವಾರ್ಡ್ರೋಬಿನಲ್ಲೇ ಇತ್ತು.”\n“ಸರಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದ್ಸಾರಿ ನೋಡು.”\n\"ನೋಡಿದೆ ಸರಿಯಾಗಿ. ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಅವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಫೇವರೇಟ್..\". ಕೊನೆಯ ವಾಕ್ಯ ಹೇಳುವಾಗ ಆಳುವ ದ್ವನಿ ಮಾಡಿದಳು.\n\"ಓಕೆ. ಸಂಜೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಏನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ನೋಡೋಣ\" - ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಮನೇಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದ.",[12,4596,3525],{},[12,4598,4599],{},"\"ಬನ್ನಿ ಆಂಟಿ. ನಿಮ್ಮದು ತಿಂಡಿ ಆಯ್ತಾ?\"\n\"ಹಾ.. ನಂದಾಯ್ತು. ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕೀ ಬೇಕಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ತಂದು ಕೊಡ್ತೀಯಾ?\" - ಎಂದು ಮನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದರು.\n\"ಹಾ. ಬಂದೆ ಒಂದ್ನಿಮಿಷ\" ಎಂದು ಸಂಧ್ಯಾ ಒಳನಡೆದಳು.",[12,4601,3537],{},[12,4603,3540],{},[12,4605,3543],{},[12,4607,3546],{},[12,4609,4610],{},"\"ಹಲೋ..\", ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸಂಧ್ಯಾ  ಸಿಹಿ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು\n\"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೋಡಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನ ಉಳಿದಿದೆ. ನಾಳೆ, ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ. ಕೇವಲ ನೀನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂತೋಷ.. ಖುಷಿಯನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ.\"\n\"ಸಾಕು ಸಾಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತನ್ನ ಉಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ.  ಮದುವೆ ನಂತರನು ಬೇಕಾಗ್ಬಹುದು\" - ಎಂದು ನಾಚುವ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು.\n\"ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ನನಗೂ ಕೂಡ ಪದಗಳ ಬರ ಇಲ್ಲ.\"\n\"ಓ ಮೈ ಗಾಡ್. ಕೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿ. ಡೊಂಟ್ ಮೆಕ್ ಮೀ ಬ್ಲಷ್. ಓಕೆ?\"\n\"ನಿನ್ನ ಆ ಕೆಂಪೇರಿದ ಕೆನ್ನೆ ಗಳನ್ನ ತುಂಬಾ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ಕಣೆ\" ಎಂದು ಅವಳಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಧೀರ್ಘವಾದ ಉಸಿರುಬಿಟ್ಟ.\n\"ಹೇ.. ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ. ನಾವು ಈಗ ಹೊರಡ್ತೇವೆ. ಸಂಜೆ ಸಿಗ್ತೀನಿ.\"   ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಕರೆಯನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದಳು.",[12,4612,3570],{},[12,4614,3573],{},[419,4616,4617],{"id":3578},"ಭಾಗ 2",[12,4619,3582],{},[12,4621,3585],{},[12,4623,3588],{},[12,4625,3591],{},[12,4627,3594],{},[12,4629,3597],{},[12,4631,3600],{},[12,4633,3603],{},[12,4635,3606],{},[12,4637,4638],{},"ಅಂದು ಮದ್ಯಾಹ್ಮ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಜಯಂತ್ ಕಾಫಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿಕೊಂಡ.",[12,4640,4641],{},"\"ಊಟ ಆಯ್ತಾ?\"",[12,4643,4644],{},"\"ಆಯ್ತು\", ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು.",[12,4646,4647],{},"\"ನಾನು ನಿಮ್ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು.\"",[12,4649,4650],{},"\"ನೀನು ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂದ್ಕೊಳ್ತೀನಿ\", ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನ.",[12,4652,4653],{},"\"ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ ಮ್ಯಾಟರ್.\"\nಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇತ್ತು, ತಾನು ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರೆಡಿ ಎಂಬಂತೆ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತು ಅವಳತ್ತಲೆ ನೋಡಿದ.",[12,4655,4656],{},"\"ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಯಾರೋ ನಮ್ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಯಾರೋ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅನ್ಸ್ತಾ ಇದೆ. ನನ್ನನ್ನ ಅವನು ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತ ಇದಾನೆ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲೆ ಇದ್ದಾಗ್ಲೇ ಯಾರೋ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಅನ್ನೋ ತರ ಆಗ್ತಿದೆ.\"",[12,4658,4659],{},"\"ನಿನ್ನ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಶನ್ ನ ಸ್ಟಾಪ್ ಮಾಡು. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ.\"",[12,4661,4662],{},"\"ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಖಚಿತ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ಫೂಸ್ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ. ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ತಿಂಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನ್ಪಿದೆ. ಆದ್ರೆ ಮದ್ಯಾಹ್ನ ನೋಡ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ತಿಂದು ಹೋಗಿದ್ರು.\"",[12,4664,4665],{},"\"ಓಹೋ. ಯಾರೋ ನಿನ್ನ ತಿಂಡಿಯನ್ನ ಕದ್ದು ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ  ಮನೆಗೆ ಹೊಕ್ಕು ನಿನ್ನ ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲೋ ಹುಚ್ಚು ನಿನಗೆ.\"",[12,4667,4668],{},"\"ಜಯಂತ್. ಪ್ಲೀಸ್. ಆಮ್ ಸೀರಿಯಸ್. ನನ್ನ ಸರ ಕಳ್ಳತನ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದು.\"",[12,4670,4671],{},"\"ನೋಡು.. ನೀನೇ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇರೋದು. ಎಲ್ಲ ಅಸಂಪ್ಶನ್ಸ್. ಅದೇ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್.\"",[12,4673,4674],{},"\"ಜಯಂತ್.. ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಇಷ್ಟು ಸೀರಿಯಸ್ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳ್ತ ಇದೀನಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ನನ್ನೇ ದೂಷಿಸ್ತ ಇರೋದು..\", ಮಾತು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.",[12,4676,4677],{},"\"ಹಾ.. ನನ್ನ ದೂಷೀಸ್ಬೇಡಿ. ನನ್ನ ಬೈಯ್ಬೇಡಿ. ನನಗೆ ನೋವು ಮಾಡ್ಬೇಡಿ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ 'ನಾನು, ನನಗೆ' ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ?”, ಎತ್ತರಿಸಿದ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ.",[12,4679,3612],{},[12,4681,3615],{},[12,4683,3618],{},[12,4685,3621],{},[12,4687,3624],{},[12,4689,3627],{},{"title":16,"searchDepth":17,"depth":17,"links":4691},[],"https:\u002F\u002Fhegdeheartbeats.weebly.com\u002Fuploads\u002F7\u002F2\u002F7\u002F5\u002F72751619\u002Fyou.pdf",{},{"title":391,"description":118},"stories\u002Fyou","8aKW2s1NkdPYnoDeX-sFm8l43fsVUCjEqUZnA-iqAHU",1781856567841]